Denkt u nog weleens met weemoed terug aan de Nokia 3310? Die kleine, betaalbare telefoon uit het jaar 2000 met zijn verwisselbare covers… Zo ja, dan bent u niet de enige. HMD, het bedrijf dat sinds kort onder licentie Nokia-toestellen fabriceert, brengt de aloude Nokia 3310 daarom weer tot leven.

Een prima marketingstunt, want een grote groep mensen blijkt nog altijd warme gevoelens te hebben voor de 3310. Voorafgaand aan de introductie deden geruchten de ronde dat de nieuwe 3310 écht een kopie zou zijn van het oude toestel, maar dat is (helaas) niet het geval. Sterker nog, het nieuwe toestel lijkt uiterlijk slechts met veel fantasie op zijn voorganger en ook onder de kap is het een heel ander beestje.

Nieuw smoelwerk

De nieuwe Nokia 3310 is een ‘feature phone’ zoals dat in jargon heet. Dat is een mooie manier om te zeggen dat het een toestel is waarmee u kunt bellen, sms-en, foto’s kunt maken en eenvoudige spelletjes kunt spelen. Facebooken, instagrammen en whatsappen kan de nieuwe 3310 niet. Het toestel beschikt alleen over een 2G-modem, dus een snelle dataverbinding is sowieso niet mogelijk. Het nieuwe toestel heeft een 2,4inch-kleurenscherm met een resolutie van 320 x 240 pixels en is ietsje langer en breder, maar vooral veel dunner dan de originele 3310. Toch claimt HMD dat de Nokia 3310 een stand-bytijd van een maand heeft en dat u er tot twintig uur mee kunt bellen.

Onthaasten

Daarmee is de nieuwe 3310 vooral gericht op mensen die wel altijd bereikbaar, maar juist niet altijd online willen zijn. Duur is het toestel uiteraard ook niet, de adviesprijs is 49 euro. En voor dat geld krijgt u dus een toestel dat ‘Nokia 3310’ heet en waarop u het iconische spelletje Snake kunt spelen. Althans, een nieuw versie van dat spel. Net als de telefoon zelf, is ook Snake in een nieuw jasje gestoken. Wat ons betreft wederom jammer: ook hier is het oude gevoel waar HMD juist op probeert in te spelen eigenlijk afwezig.

Goede keus?

De vraag is natuurlijk of de Nokia 3310 onder de streep een goede keuze is als u op zoek bent naar een eenvoudige telefoon. Wat ons betreft wel. De bouwkwaliteit van het toestel is prima, de menustructuur zit goed in elkaar en het design is – helaas – geheel bij de tijd. De nieuwe 3310 heeft zoals gezegd zelfs een camera. Verwacht hier echter geen wonderen van. Het betreft een 2megapixel-model dat niet meer dan redelijke kiekjes schiet, onvergelijkbaar met wat we van moderne smartphones gewend zijn. Overweegt u echter om de Nokia 3310 om uit nostalgische overwegingen aan te schaffen, dan zult u waarschijnlijk teleurgesteld zijn over deze nieuwe, moderne versie.

Conclusie

Prima feature-phone die alleen in naam doet denken aan zijn illustere voorganger, maar (desondanks) wel een prima toestel is.

Pluspunten
Goedkoop, lange standby- en beltijd.
Minpunten
Lijkt eigenlijk niet op de oer-3310.

Adviesprijs: € 49,–

Voor meer informatie: www.nokia.nl

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.