De Motorola Edge 50 Neo is een van de beste smartphones die je kunt kopen als je maximaal 500 euro wilt uitgeven. Waarom? En welke alternatieve telefoons zijn ook het overwegen waard? Je leest het in deze review van de Motorola Edge 50 Neo.

Laten we beginnen met de naamgeving. De Edge 50 Neo is een van de modellen in de inmiddels uitgebreide Edge 50-serie. Let er bij het vergelijken en eventueel kopen dus goed op wélk model je koopt. Motorola verkoopt de Edge 50 Neo in Nederland voor een adviesprijs van 499 euro.

Flitsend, handzaam ontwerp

Wat direct opvalt aan de Edge 50 Neo is hoe het toestel in de hand ligt. Met een gewicht van 171 gram is hij wat lichter dan veel andere telefoons. Het scherm is met 6,4 inch niet per se compacter, al zijn er ook genoeg smartphones met een groter scherm. Wij vinden de Edge 50 Neo erg prettig vasthouden, wat komt door het beperkte gewicht én de kunstleren achterkant. Die laat geen vingerafdrukken zien en biedt meer grip dan kunststof, glas of metaal.

©Rens Blom

Dat Motorola de Edge 50 Neo in drie flitsende kleuren aanbiedt, vinden we al helemaal tof. Een hoesje is wat ons betreft niet nodig, hoewel het mooi is dat Mororola wél een hoesje meelevert, in de kleur van het toestel.

©Rens Blom

Het oledscherm laat een uitstekende indruk achter. Kleurrijk, scherp en met een 120Hz-verversingssnelheid, goed afleesbaar in de zon en zo alles wat je wil.

©Rens Blom

Uitstekende specificaties

Motorola heeft interessante specificaties gekozen voor de Edge 50 Neo. Hoewel de MediaTek-processor niet bijzonder is – er zijn snellere smartphones voor dit geld te koop – heeft de Edge 50 Neo wel bijzonder veel werkgeheugen (12 GB) en een zee aan opslagcapaciteit (512 GB) aan boord. Er is ook ondersteuning voor functies als NFC, wifi 6E en e-sim. Een heel complete telefoon dus, die bij dagelijks gebruik alles doet wat we willen.

De Edge 50 Neo heeft een 4310mAh-accu, wat licht ondergemiddeld is voor een moderne 6,4inch-smartphone. De kleinere accu draagt wel bij aan het lichte gewicht van het toestel. En je hoort ons niet klagen, want we kunnen de Edge 50 Neo probleemloos een lange dag gebruiken voordat we de oplader nodig hebben.

©Rens Blom

In de doos van de Edge 50 Neo vind je een usb-c-kabel, maar geen oplaadadapter. Een trendbreuk met voorgaande Motorola-telefoons, die met een adapter in de doos kwamen. Volgens Motorola mag dat niet meer vanwege nieuwe Europese wetgeving. Jammer voor jou als koper, want nu moet je zelf een adapter regelen. Om de Edge 50 Neo zo snel mogelijk op te laden, heb je een adapter nodig met ondersteuning voor het usb-pd-protocol en een output van 65 watt of hoger. Je kunt ook een minder krachtige usb-pd-adapter gebruiken, maar dan laadt de telefoon langzamer op. Met een snellader duurt het slechts drie kwartier om de accu helemaal op te laden.

Maakt de snelheid je weinig uit, dan kun je de Edge 50 Neo ook op een draadloze oplader plaatsen. De telefoon laadt dan op met maximaal 15 watt. Wij leggen het toestel bij het slapengaan op een draadloze lader en zijn blij met deze functie, ook omdat lang niet alle toestellen in deze prijsrange draadloos kunnen laden.

©Rens Blom

Camera's

Foto's en video's schiet de smartphone met drie camera's op de achterkant en een prima selfiecamera in een gaatje in het scherm. Motorola heeft achterop gekozen voor een 50megapixel-hoofdcamera met optische beeldstabilisatie (OIS), een 13megapixel-groothoeklens en een 10megapixel-telelens (die ook OIS heeft). OIS helpt om bewogen foto's tegen te gaan. Alle drie de camera’s zijn kwalitatief ruim voldoende en de zoomcamera is beter dan op veel concurrerende telefoons. Hieronder vind je wat foto's gemaakt in de buitenlucht en in een kerk op een zonnige Open Monumentendag.

©Rens Blom

©Rens Blom

©Rens Blom

©Rens Blom

5 jaar updates

Het updatebeleid van de Edge 50 Neo is een bijzonder verhaal. Motorola geeft de smartphone vijf jaar lang Android-upgrades en beveiligingsupdates. Dat is even lang als Samsung, al kun je in deze prijsklasse ook telefoons kopen die zes of zeven jaar (beveiligings)updates ontvangen en daarom langer veilig te gebruiken zijn. Motorola zet met de Edge 50 Neo echter een mooie stap ten opzichte van voorgaande toestellen, wat we dus alleen maar prijzen. Maar het levert wel een gekke situatie op, waarbij de Edge 50 Neo van 499 euro het beste updatebeleid heeft van alle Motorola-toestellen. De twee keer zo dure Razr 50 Ultra-klaptelefoon krijgt bijvoorbeeld maar drie Android-upgrades en vier jaar beveiligingsupdates. En ook Motorola's splinternieuwe Edge 50, die 100 euro meer kost dan de Edge 50 Neo, moet het met 'slechts' vier jaar updates doen. Deze strategie is een pluspunt voor de Edge 50 Neo, maar maakt de strategie van Motorola moeilijk te begrijpen.

©Rens Blom

Conclusie: Motorola Edge 50 Neo kopen?

Met de Edge 50 Neo levert Motorola een uitstekende midrange smartphone af. Het toestel heeft een licht en relatief handzaam ontwerp, een goed scherm, complete specificaties en krijgt vijf jaar updates. We kunnen dit toestel daarom aan veel mensen aanraden. Heb je behoefte aan een telefoon met een groter scherm of een krachtiger processor voor bijvoorbeeld gaming, dan past de Edge 50 Neo misschien minder goed bij je. In dat geval raden we de even dure OnePlus Nord 4 aan. In dit prijssegment zijn ook de Google Pixel 8 en OnePlus 12R het overwegen waard.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.

Heb je een grote woonkamer en ben je op zoek naar een nieuwe televisie? Een 65-inch model kan dan precies zijn wat je nodig hebt. Een lekker groot scherm zodat je alle details in je favoriete film of serie goed kunt zien. Op Kieskeurig.nl vonden we vijf mooie modellen voor minder dan 700 euro.

We kunnen eigenlijk niet meer zonder smart-tv. Het is immers nagenoeg de enige manier om streamingdiensten terug te kijken en dat is toch waarvoor een groot gedeelte van tv-eigenaren het toestel voor gebruikt. Het enige belangrijke is het formaat: past zo'n televisie wel in je woonkamer? Of is hij juist te klein?

Meet de afstand in centimeters van je zithoek tot de plek waar de 65 inch-tv komt te staan, gemeten vanaf ooghoogte. Deel deze afstand door 2,4 om te controleren of dit formaat geschikt is. Een 65 inch-televisie heeft een beelddiagonaal van ongeveer 165 cm. Dat betekent dat een comfortabele kijkafstand rond de 4 meter ligt (165 × 2,4 ≈ 396 cm). Zit je dus ongeveer 4 meter van het scherm, dan past een 65 inch-tv goed in jouw woonkamer.

TCL 65P69K - 2025

Voor wie een no-nonsense tv zoekt met een goede prijs-kwaliteitverhouding, zijn de tv's van TCL vrijwel altijd een goede keuze. Zo is ook de TCL 65P69K een uitstekende optie. Het 4K-beeld is scherp en helder en de tv is voorzien van Google TV. Dit besturingssysteem maakt het navigeren door apps en instellingen erg eenvoudig. Het ontwerp is eenvoudig maar modern en perfect voor wie een grote tv wil voor een kleine prijs, zonder lastige of ingewikkelde functies.

Jaar van introductie: 2025
Besturingssysteem: Google TV
Verversingssnelheid: 50Hz

Samsung UE65CU7020 - 2024

Deze Samsung uit 2024 is misschien niet super dun, maar met zijn strakke vormgeving misstaat hij absoluut niet in je woonkamer. Het Tizen-besturingssysteem is een sterk punt; het werkt heel soepel en de lay-out is overzichtelijk, waardoor je razendsnel schakelt tussen live-tv, streamingdiensten en je aangesloten apparaten. De UE65CU7020 tv heeft bovendien verschillende slimme functies die het gebruiksgemak verhogen. Kortom, een degelijke tv voor een mooie prijs.

Jaar van introductie: 2024
Besturingssysteem: Tizen
Verversingssnelheid: 50Hz

LG 65UA73006LA - 2025

Deze LG 65UA73006LA heeft een strak en minimalistisch ontwerp dat in veel interieurs past. Het 4K-beeldscherm levert duidelijke en gedetailleerde beelden, en het WebOS-besturingssysteem is een van de snelste en meest gebruiksvriendelijke platforms die er zijn. De Magic Remote, waarmee je gemakkelijk navigeert, draagt bij aan het gebruiksgemak. Hoewel hij misschien niet de nieuwste technologieën heeft, presteert deze tv uitstekend op de basisfuncties en is hij een prima keuze voor wie een betrouwbare en gebruiksvriendelijke televisie zoekt.

Jaar van introductie: 2025
Besturingssysteem: WebOS
Verversingssnelheid: 60Hz

Philips 65PUS8000 Ambilight - 2025

De Philips 65PUS8000 Ambilight is een zeer scherp geprijsde tv. De televisie is uitgerust met 4K UHD LED-technologie en het Philips Ambilight-systeem, wat een uniek en sfeervol element toevoegt aan de tv-ervaring. Dit model is een instapper in de 2025-lijn, maar levert desondanks goede prestaties. Het ontwerp is functioneel en de tv is niet zo dik dat hij storend is. De tv is eenvoudig in gebruik en richt zich op de essentie: een groot, helder beeld en de toegevoegde waarde van Ambilight.

Jaar van introductie: 2025
Besturingssysteem: Titan OS
Verversingssnelheid: 60Hz

Salora 65UA550 - 2023

Dit is een model uit 2023, maar nog volop te koop. Doordat hij ietsje ouder is, ligt de prijs ook een stuk lager dan de andere tv's die hier worden besproken. De Salora 65UA550 is een 65-inch Ultra HD smart-tv die een degelijke set functies biedt voor een scherpe prijs. Het toestel draait op Android TV, waardoor je toegang hebt tot veel apps en alle streamingdiensten. Met drie HDMI 2.1-poorten is de tv ook geschikt voor het aansluiten van moderne apparaten zoals gameconsoles en mediaboxen. Het geluid wordt verzorgd door twee 12W-luidsprekers met ondersteuning voor Dolby Atmos. Daarnaast is er een ingebouwde Google Chromecast voor eenvoudig streamen van content. Kortom, een veelzijdige en betaalbare optie voor wie op zoek is naar een groot 4K-scherm.

Jaar van introductie: 2023
Besturingssysteem: Android TV
Verversingssnelheid: 50Hz