Je ziet het regelmatig in webwinkels voorbij komen, een enorm goedgeprijsde Apple Macbook of Beats by Dre-koptelefoon. Deze luxeproducten worden onder de noemer ‘refurbished’ aanzienlijk goedkoper aangeboden dan ze nieuw kosten. Dit scheelt vaak honderden euro’s, maar daar zit natuurlijk een addertje onder het gras. Wees voorzichtig bij het aanschaffen van refurbished producten.

Om dieper in te gaan op de vraag waarop je moet letten bij aanschaf van een refurbished product, is het goed om te weten wat dat precies inhoudt. Refurbished betekent dat een artikel al eens is gebruikt, maar vervolgens door een bedrijf weer is opgelapt. Het gaat dan niet alleen om het terugzetten naar fabrieksinstellingen en een doekje eroverheen en klaar: vaak worden knoppen vervangen of krijgt het toestel een nieuwe behuizing zodat hij er weer bijna helemaal nieuw uitziet.

Refurbished

Eigenlijk zit refurbished tussen tweedehands en nieuw in, waarbij het erg afhangt van het bedrijf dat de tweedehands toestellen inneemt en opknapt of een toestel dan dichterbij nieuw of toch vooral bij tweedehands zit. Gebruikt zijn ze allemaal, maar in hoeverre? Om in autotermen te spreken zit er een wereld van verschil tussen dat oude vrouwtje die haar auto altijd in de garage heeft staan, behalve voor die wekelijkse drie kilometer naar de supermarkt, en die chauffeur die met het voertuig Uber-ritten reed als fulltime baan.

Uit deze korte uitleg van wat refurbished nu werkelijk inhoudt, kun je alvast een conclusie trekken. Je weet nooit helemaal wat je krijgt als je zo’n tweede hands-tweede kans-artikel aanschaft. Natuurlijk heeft het bedrijf dat verantwoordelijk is voor het opknappen van het apparaat veel invloed. Dat bedrijf bepaalt ten eerste of een artikel geschikt is om op te knappen en ten tweede of een artikel vooral aan de buitenkant wordt opgeknapt, of ook aan de binnenkant.

©PXimport

Keurmerk Refurbished

Er is een keurmerk voor deze bedrijven, genaamd Keurmerk Refurbished. Dit bestaat inmiddels een half jaar en wordt uitgereikt door ondernemersorganisatie Techniek Nederland. Dit jaar hebben Leapp, Renewd en Forza Refurbished dit keurmerk gekregen. Bedrijven moeten het apparaat op meer dan vijftig punten controleren en er is een speciale checklist waarop moet worden beoordeeld of het product goed wordt bevonden om een tweede leven te geven. Techniek Nederland wil met het keurmerk niet alleen erkenning bieden aan bedrijven die helpen recyclen; het wil ook aan consumenten laten zien dat men van zo’n bedrijf met keurmerk een bepaalde kwaliteit mag verwachten.

Er wordt ook een gradatie in de kwaliteit van refubished onderscheiden. Er zijn drie mogelijkheden: zo goed als nieuw (lijkt nieuw en is technisch volledig oké), licht gebruikt (gebruikssporen zoals krasjes, maar technisch volledig oké) en zichtbaar gebruikt (ook hier is het toestel technisch volledig oké, maar is het apparaat aan krassen en deuken te zien duidelijk gebruikt). Aanbieders met het bovenbeschreven keurmerk moeten aangeven in welke condities een toestel zich bevindt.

Dat is een manier om kwaliteit te uiten, maar er is meer. Die kwaliteit kan onder andere worden uitgedrukt in garantie. Je verwacht als je een tweedehands iPhone op Marktplaats koopt waarschijnlijk geen garantie, tenzij het toestel nog niet zo oud is en er nog een bonnetje kan worden overlegd. Bij aanschaf van een refurbished toestel ligt dat echter anders. Bedrijven die gadgets refurbishen geven vaak niet alleen garantie op het toestel als geheel, maar ook aan de batterij en soms zelfs de accessoires. Soms is dat wel twee jaar en dat is langer dan Apple zelf geeft bij aanschaf van een nieuwe iPhone.

Updatebeleid

Er is echter nog een belangrijk aspect om in het achterhoofd te houden bij dit type gadgets, en dat is dat het toestel nog wel moet worden geüpdatet. Qua ondersteuning kun je er bij Apple op rekenen dat er regelmatig updates blijven komen voor het toestel, ook als het model al jaren oud is. Dat is bij Android, afhankelijk van het merk, vaak minder goed. Het gaat overigens bij een kleine 95% van de refubished markt om iPhones. Niet alleen omdat deze toestellen hebben bewezen lang mee te gaan, maar ook omdat Apple-toestellen in het algemeen aanzienlijk meer verkocht worden. Er worden wel veel Android-apparaten verkocht, maar dit zijn veel meer verschillende modellen van verschillende aanbieders.

Je moet er bij het aanschaffen van refurbished producten dus op letten voor welk apparaat je kiest en wat jij belangrijk vindt. Wil je een toestel dat er nieuw uitziet, of mag het best een gebruikte ‘look’ hebben? Minstens net zo belangrijk is van wie het apparaat komt en of hier sprake is van het keurmerk. Daarnaast is het goed om te weten hoe lang de garantie is op specifieke onderdelen. En één ding is sowieso aan te raden als je het toestel eenmaal in huis hebt, namelijk het testen hoe lang je accu meegaat.

Uiteindelijk kun je wel met iets meer zekerheid een refurbished toestel kopen als je de bovenstaande zaken in het achterhoofd houdt, maar blijf je er altijd bewust van dat het om een tweedehands product gaat waarvan je de geschiedenis niet kent. Sommige toestellen zijn nooit aangeraakt, maar daarbij is alleen het zegel verbroken van het doosje, waardoor deze ‘onbruikbaar’ werd. In andere gevallen kun je toch te maken hebben met een eerste eigenaar die de telefoon wel als die bovenstaande Uber-chauffeur.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.