Ik bespeur een voortdurende, oneerlijke trend: Als Microsoft iets doet wat een klein beetje afwijkt, wordt het de grond in geboord. Maar als Google, Apple of Facebook een misstap begaan, krijgen ze een milde reprimande en soms zelfs bijval van geïndoctrineerde columnisten.

Ik noem als voorbeeld het befaamde iPhone 4-antenneprobleem (liefkozend 'antennagate' genoemd), wat inhoudt dat bij een verkeerde hantering van de telefoon het signaal wegvalt. Steve Jobs, toen nog CEO van Apple, gaf als reactie: "Houd de telefoon dan anders vast." De reactie van de meeste journalisten daarop was: "Oh, het is dus geen ontwerpfout. We houden het toestel gewoon niet op de juiste manier vast."

We zien ook een angstaanjagende hoeveelheid slechte journalistiek wanneer het om productnieuws gaat. Een voorbeeld is dat Chrome door online onderzoeker StatCounter wordt aangemerkt als meest gebruikte webbrowser. Het onderzoek liet zien dat in het weekend internetters kiezen voor de gebruiker die ze het fijnst vinden werken: Chrome. Het verhaal ging het hele net over, maar werden de daadwerkelijke feiten ook opgepikt? Uiteraard niet, zelfs niet toen Microsoft-columnist Paul Thurrot de situatie compleet uit de doeken deed en het verhaal hielp te ontmaskeren als feitelijk onjuist. Helaas zat de leugen al genesteld in de herinnering van de lezer en zal dat waarschijnlijk ook zo blijven.

De controverse over de 'Smoked by Windows Phone'-campagne is een kleine zaak, opgeblazen tot grote proporties, puur omdat het om Microsoft gaat. In dit geval daagde Microsoft het publiek uit om Windows Phone 7 te verslaan in diverse tests. Het is beschreven als een ordinair lokkertje en oneerlijk genoemd, maar de mensen gingen er wel voor in de rij staan en waren onder de indruk van de snelheid van Windows Phone. Uiteindelijk werd hiermee wel het beoogde doel bereikt.

Toch is de controverse hetgeen wat blijft hangen in de gedachten van het publiek: Iemand won de uitdaging bij een telefoonwinkel omdat zijn Galaxy Nexus het weerbericht in twee verschillende steden sneller kon weergeven dan Windows Phone. De winkel claimde echter naderhand dat hij twee verschillende steden in verschillende staten had moeten weergeven in plaats van twee steden in dezelfde staat, waarop de uitdager en de blogosfeer een verschrikkelijke hetze begonnen.

In dit simpele geval wisten de winkelmedewerkers niet precies wat ze precies moesten doen en maakten ze een verkeerd besluit - het gevolg is dat de pers tekeer gaat tegen Microsoft. Dit verhaal heeft het bedrijf gigantisch veel negatieve publiciteit gebracht.

Er spelen grotere zaken, die allemaal te maken hebben met verkeerde percepties en mediavoorkeuren. Wanneer Microsoft een bod doet op patenten, is het een patenttrol, maar wanneer Google het doet, beschermt het zijn geweldige open-source Android OS. Of neem Google's nieuwe privacy regels - ZDNet's Networking blog zegt dat we daar maar overeen moeten stappen, en doet dat met een samenvatting om te janken. "Denk je echt dat Google, samen met iedere andere speler op het web, niet al jaren bezig is met het verzamelen van jouw data? Leer er maar mee om te gaan." Is dat werkelijk hun reactie? Dat we er maar mee moeten dealen?

Waarom is Microsoft een makkelijk slachtoffer?

Naar mijn mening wordt Microsoft vooral vanwege zaken uit het verleden hard aangepakt. Hiertoe behoort onder meer:

• Microsoft was verwikkeld in een aantal antitrustzaken. Dat is oud nieuws wat betreft Microsoft, maar is wel actueel voor Apple, waar nu een onderzoek naar komt. Maar daar hoor je bijna niemand over.

• Microsofts producten worden bekritiseerd vanwege veiligheidslekken - dat gebeurde voornamelijk ten tijde van het Vista-tijdperk. Dankzij tien jaar keihard werk binnen het Trustworthy Computing-project, leert het nu de Secure Development Life Cycle-methodologie aan andere bedrijven.

• Microsoft werd bekritiseerd dat het niet innovatief zou zijn - de Xbox en Kinect zijn exemplarisch voor het tegendeel.

• Microsoft werd bekritiseerd omdat het gesloten en behoudend zou zijn, en omdat het niet aardig zou zijn voor andere ecosystemen - juist in de laatste jaren wordt veel informatie openlijk gedeeld via MSDN-blogs en het open-source forum Codeplex. Het feit dat Microsoft ook software uitbrengt voor platforms als Mac OS X en iOS zou deze kritiek moeten doen verstommen.

Het negatieve wordt altijd uitgelicht, nooit het positieve. Aan de ethiek van Microsoft wordt constant getwijfeld, voornamelijk vanwege de oude koeien in de sloot. Het was juist Microsoft die Ethisphere's 'most ethical'-award won - Google, Facebook en Apple behoorden niet tot de genomineerden.

Ik zeg niet dat je andere bedrijven niet mag prijzen om hun producten. Maar wanneer het om productmankementen of andere misstanden gaat (waaronder privacyissues gaat, waar we allemaal te maken hebben), dan zouden alle partijen gelijk behandeld moeten worden. Microsoft wordt niet eerlijk behandeld.

J. Peter Bruzzese schrijft voor zustersite Infoworld.com al jaren het Enterprise Windows-blog, waarin hij het gebruik van Windows binnen zakelijke omgevingen onderzoekt.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.