Gebruikers van oudere iPhones en iPads zien elke update van Apple's iOS met angst en beven tegemoet. Per slot van rekening is het zomaar mogelijk dat jouw apparaat opeens niet meer compatibel is met dat nieuwe besturingssysteem.

Het gevolg hiervan is dat het niet lang meer duurt voordat je steeds minder nieuwe apps kunt downloaden, en dat de apps die je wel op je device hebt staan het niet meer doen. Mensen met een iPad 1 of een iPhone pre-iPhone 4 weten hier alles vanaf. Ze zitten met een device dat nog steeds prachtig is, maar waarmee je eigenlijk stil bent blijven staan in de tijd. Lees ook: Upgrade je oude auto met een iPhone.

Dus hoe zit dat nu met mensen die nog steeds een iPhone 4s gebruiken? Ja, het nieuwe besturingssysteem kan nog wel op hun telefoon worden geintstalleerd, maar hebben ze daar ook daadwerkelijk wat aan? iOS 8 op je iPhone 4s is al een besturingssysteem dat je telefoon behoorlijk traag maakt, dan moet dat met iOS 9 alleen nog maar erger zijn geworden? We hebben eens bekeken hoe dat precies in elkaar steekt.

©PXimport

Prachtig zo'n iPhone 4s, maar heb je er nog wel wat aan met iOS 9?

iPhone 4s en iOS 9

Het blijft raar. Technisch is de iPhone 4s nog steeds een prachtig apparaat. Leg een iPhone 4s op de tafel in de hippe koffietent waar je aan een frappuchino zit te lurken en niemand zal gaan fluisteren over die 'ouwe telefoon' die je hebt liggen. En toch weet je als eigenaar van een Apple-apparaat dat het onvermijdelijke moment komt dat jouw device door de hoge heren van Apple is aangewezen als een systeem dat geen updates meer gaat krijgen. En daar zit je dan met die telefoon of tablet die je flink wat geld heeft gekost, en waar je een paar jaar heel hip mee was. Het is simpelweg vervelend dat die telefoon waar je zo trots op was uit de tijd is geraakt, terwijl er nog zoveel mee zou moeten kunnen.

In ieder geval goed nieuws voor die miljoenen mensen die hun iPhone 4s nog steeds dagelijks gebruiken: iOS9 werkt op hun telefoon. Sterker nog, iOS 9 lijkt zelfs beter te werken dan iOS 8! Is de iPhone 4s helemaal berekend op iOS 9? Dat dan weer niet. Meerdere features werken niet op het oudere model telefoon en supersnel gaat het ook allemaal niet. Je zult dus voor jezelf een afweging moeten maken of je toch niet liever iOS 7 blijft gebruiken.

©PXimport

Installeren van iOS 9 zorgt er niet voor dat je iPhone 4s gelijk helemaal stil komt te staan.

Met de tijd meegaan

Als je iOS 9 op je iPhone 4s hebt geintstalleerd zul je op het eerste oog weinig merken van vertraging. Goed, als je er toevallig een iPhone 6 naast hebt liggen zie je wel dat apps een paar seconden langer nodig hebben om op te starten. Toch is dat niet onoverkomelijk, net zo min als het feit dat downloaden en multitasken ook minder snel gaan. Het is vervelender als je gebruikmaakt van de officiële camera app van de iPhone, die ook vertraging geeft als je een foto wil nemen. Lastig als je snel een foto wil nemen! Een groter probleem is het feit dat het nieuwe besturingssysteem echt gemaakt lijkt voor grotere telefoons. Het beeld op je telefoon is helemaal ingesteld op het grotere scherm van nieuwere iPhones.

Zo blijft er weinig scherm over als je bijvoorbeeld met het toetsenbord bezig bent. Ook spijtig is het dat bepaalde nieuwe apps niet werken. Touch ID en Apple Pay doen het niet, net zomin als bepaalde nieuwe leukigheidjes als tekenen in je notitieblok. Of dit onoverkomelijk is hangt er een beetje vanaf wat je wensen zijn voor het gebruik van je telefoon. Ons stoorde het niet heel erg. Het is voornamelijk lastig als je even snel wat wilt doen met de telefoon, en al nerveus wordt als je langer dan twee seconden moet wachten. Maar de smartphone functioneert verder nog geheel naar behoren en is dan wel voorzien van dat strakke nieuwe besturingssysteem. Het systeem waarmee je wel de Low Power modus kunt gebruiken, waarmee je het leven van je batterij weer wat op kunt rekken.

Moet ik mijn iPhone 4s updaten naar iOS 9 of niet?

Ongeacht het feit dat iOS 9 op zich wel werkt op de iPhone 4s, zouden we je toch aanraden om, als je dit nog op je iPhone hebt staan, voorlopig iOS 7 te blijven gebruiken. Dit is het besturingssysteem dat het beste werkt op je iPhone 4s, en dat ook nog ondersteund wordt. Dit gaat gegarandeerd binnen nu en een aantal jaar ophouden, misschien is dat dan de tijd om over te stappen naar iOS 9. Als je naar iOS 9 wilt om per se gebruik te kunnen maken van de nieuwe functionaliteiten, dan heeft dat toch geen zin aangezien deze helaas niet werken.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.