Google en advertentiebedrijven omzeilen massaal de privacyinstellingen van Safari via een bug in de browser. Apple herstelt de bug. Volgens Google was het niet de bedoeling.

Dat blijkt uit onderzoek van de Wall Street Journal. De krant onthult dat Google en andere advertentiebedrijven de privacyinstellingen in Safari misleiden om tracking cookies te plaatsen en gebruikers toch te volgen. De tracking cookie werkt op zowel de mobiele versie op de iPhone en iPad als desktopversie van Safari.

Standaard blokkering

Safari blokkeert als één van de weinig webbrowsers standaard de tracking cookies van derden. Adverteerders gebruiken tracking cookies om het online gedrag van gebruikers te volgen en bouwen zo op de achtergrond een gebruikersprofiel op. Safari maakt een uitzondering voor de cookies van sites waar de gebruiker direct naar surft en wanneer een formulier wordt ingevuld op een site.

Om de blokkade te omzeilen plaats Google in zijn advertenties een JavaScript code. Met de code denkt Safari dat de gebruiker een formulier ingevult van de advertentie en staat het tracking cookies alsnog toe. Uit het onderzoek van de WSJ blijkt dat advertenties op 22 van de 100 populaire websites de code hebben geïnstalleerd. Op de mobiele versie van Safari gaat het om 23 van de 100 websites. Naast Google gaat het om de advertentiebedrijven Vibrant Media, WPP plc en PointRoll die gebruikmaken van de bug.

Personalisering

Google reageert dat zij de code alleen gebruiken voor hun advertentienetwerk, waarbij gebruikers gepersonaliseerde advertenties kunnen waarderen met een +1-knop. Met de code kon in Safari worden bepaald of gebruikers waren ingelogd op Google en of zij gepersonaliseerde advertenties willen zien.

Deze data wordt overgeheveld naar de derdenpartij DoubleClick. Safari gooide met het privacybeleid roet in het eten door de connectie te blokkeren, schrijft techsite The Electronic Frontier Foundation. Google installeerde vervolgens de code in zijn advertenties waardoor Safari in de veronderstelling was dat de gebruiker een formulier voor DoubleClick invulde. Daarmee kon de tracking cookie toch worden geplaatst.

Foutje, bedankt

Google's werkwijze had tot gevolg dat alle andere DoubleClick cookies in Safari ook werden toegestaan. Daarmee werd de privacymuur van Safari omver geworpen. “De Safari-browser bevat echter functionaliteit die het mogelijk maakte dat er vervolgens ook andere advertentiecookies van Google door de browser geaccepteerd werden. We hadden niet voorzien dat dit zou gebeuren, en zijn inmiddels begonnen met het verwijderen van deze advertentiecookies uit de Safari-browsers", schrijft Rachel Whetstone, senior Vice President, Communications Public Policy van Google.

Google benadrukt dat er geen persoonlijke informatie is verzameld en informatie geanonimiseerd is verstuurd. Apple gaat de omzeiling nu blokkeren, schrijft de WSJ. Het advertentiebedrijf Vibrant Media geeft aan dat zij de omweg gebruikten om Safari net zo te laten functioneren als andere webbrowsers.

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.