Tablets worden steeds krachtiger. We kunnen er nu ook prima films mee monteren. Dus daar is die zware en hete laptop op schoot niet per se meer voor nodig. Met een tablet in de hand werkt het een stuk fijner en kan het ook nog eens ongeacht waar je bent. Wij laten zien hoe je dat doet.

Tip 01: Monteren iPad

Een perfecte app om films op een iPad te monteren is iMovie (4,49 euro) van Apple. Koop je een nieuwe iPad, dan is de app tegenwoordig zelfs gratis. Tik in de app op Projecten en vervolgens op het plusteken. Kies vervolgens voor Film. Vervolgens zijn er diverse filmthema's waaruit je kunt kiezen. Hiermee bepaal je het uiterlijk van de gemonteerde film.

Met de afspeelknop zie je via een voorbeeldfilm hoe zo'n thema eruitziet. Een mooi thema gevonden? Tik dan rechtsboven op Maak film. Je komt nu in het montagedeel van de app terecht en kunt je eigen filmpjes inladen door rechtsboven in beeld op Video te tikken. In een overzicht zie je het materiaal op je iPad. Tik op een film en daarna op het omlaag wijzende pijltje om dit exemplaar aan de montage toe te voegen. De filmpjes komen vanzelf op volgorde te liggen.

Een fragment tussen bestaande filmpjes neerzetten kan ook. Verschuif de tijdlijn onder in het scherm tot de verticale lijn op de juiste plek staat en voeg daarna je filmpje toe.

©PXimport

Tip 01 iMovie heeft allerlei mooie filmthema's aan boord.

Tip 02: Volgorde

Bevalt de volgorde op de tijdlijn toch niet? Houd je vinger dan even op een filmpje gedrukt en sleep hem daarna naar een andere plek op de tijdlijn. Wil je een filmpje bijsnijden zodat alleen het interessante materiaal overblijft? Tik dan op het fragment in de tijdlijn en verschuif de gele begin- of eindbalk. In de voorbeeldweergave zie je hoe het start- of eindpunt verandert.

Om een titel toe te voegen tik je onder in het scherm op Titel, kies je waar de titel moet komen en voer je de tekst in de voorbeeldweergave in. Ook de afspeelsnelheid is te bepalen. Tik op Snelheid om een filmfragment versneld of vertraagd af te spelen. Wil je dit filmpje toch liever weer uit de montage halen? Gebruik dan de prullenbak rechtsonder.

©PXimport

Tip 02 In de tijdlijn kan een filmpje op maat gesneden worden.

Tip 03: Film bewaren

Uiteraard mag je ook foto's aan de montage toevoegen en kan er een passend muziekje of geluidsfragment onder de film gezet worden. Daar zijn de onderdelen Foto's en Audio rechtsbovenin voor. Je kunt gewoon foto's uit de filmrol of een fotoalbum inladen. In iMovie zit een muziekje per thema, maar ook een hele rits zeer bruikbare geluidsfragmenten. Je kunt overigens ook een keuze maken uit je eigen muziekbibliotheek.

Als je klaar bent met monteren, keer je terug naar het hoofdscherm van iMovie door linksboven op de pijl te tikken. Tik bij je project op het vierkantje met de omhoog wijzende pijl en kies Bewaar video om de gemonteerde film in de Filmrol van je iPad te bewaren. Op dit scherm kun je het project ook een zinvolle naam geven door op de huidige automatisch gegenereerde naam te tikken. Verder kun je de film direct delen op een sociaal netwerk zoals Facebook of Vimeo, of de film versturen via de app Berichten of Mail.

©PXimport

Tip 03 Het eindresultaat wordt in de filmrol van je iPad bewaard en je kunt het direct delen via verschillende kanalen.

Tip 04: Films overzetten

Wil je (ook) filmpjes in de montage gebruiken die niet met deze iPad zijn geschoten? Dan is het zaak dat je die eerst naar je tablet kopieert. Dat gaat het snelste als je iTunes gebruikt. Sluit je iPad eerst met een kabeltje aan op je computer.

Ga dan in iTunes via de knop in de rechterbovenhoek naar je iPad en vervolgens naar het tabblad Foto's. Dat lijkt misschien onlogisch, maar we gaan je filmpjes toevoegen aan een album op de iPad, zodat je er vanuit iMovie rechtstreeks bij kunt en dat werkt hetzelfde als met foto's. Zet een vinkje bij de optie Foto's synchroniseren uit en wijs daarachter de map met filmpjes op uw computer aan. Mocht deze optie al aangevinkt staan, dan betekent dit dat je al foto's met je iPad synchroniseert. Dan hoef je de filmpjes alleen nog maar in die map neer te zetten.

Als je filmpjes en foto's liever gescheiden houdt, maak dan een submap aan en zet een vinkje bij Alle mappen. Tot slot moet je de optie Inclusief video's nog aanzetten. Klik rechtsonder op Synchroniseer en je films worden naar een album op de iPad gekopieerd. Met de app Foto's die standaard op je iPad zit, kun je controleren of het album met de filmpjes er echt is. Uiteraard zijn de filmpjes nu ook vanzelf in iMovie te zien.

©PXimport

Tip 04 Films overzetten naar je iPad gaat het eenvoudigst via iTunes.

Tip 05: Via Dropbox

Je kunt filmpjes ook draadloos naar je iPad overzetten, bijvoorbeeld via Dropbox. Dat kan door ze via de website rechtstreeks naar je account te uploaden, of door vooraf een programma (dat je ook op die website vindt) op je pc of Mac te installeren en de bestanden dan simpelweg naar een speciale map te kopiëren. Selecteer op je iPad het filmpje in de app Dropbox, tik bovenin op het vierkant met de omhoog wijzende pijl en kies vervolgens de optie Open in. Tik dan op Open in iMovie.

Het filmpje kan nu aan een nieuwe of bestaande montage worden toegevoegd.

Bedenk wel dat filmbestanden vaak erg groot zijn en het best even kan duren voordat al die bestanden op je tablet verschijnen. Daarnaast heb je er een draadloze verbinding met een wifi-netwerk voor nodig. Via het mobiele telefoonnetwerk (3G of 4G dus) kan het ook, maar met grote filmbestanden bent u meestal snel door uw databundel heen.

©PXimport

Tip 05 Draadloos overzetten kan ook, maar duurt bij grote films een stuk langer.

Tip 06: Converteren

Niet elk filmpje kan zomaar op een tablet worden afgespeeld. Is je film afkomstig van een videocamera of fototoestel, dan moet je het beeldmateriaal vaak eerst omzetten naar een formaat waar je tablet raad mee weet. Vooral de iPad ondersteunt maar een heel klein aantal filmformaten. Omzetten is tegenwoordig gelukkig een eitje met het programma HandBrake.

Eerst geef je bij Source aan waar het bronmateriaal staat. Je kunt hier een filmbestand aanwijzen maar ook een map, zodat je met gemak meerdere filmpjes tegelijk kunt converteren. Daarna klik je op Add To Queue, of op het kleine pijltje erachter en daarna op Add All als het om een reeks filmpjes gaat. Bij Destination geef je de naam van de doelfilm aan. Converteer je meerdere filmpjes tegelijk, geef dit dan via Tools / Options aan op tabblad Output Files, door een vinkje te zetten bij Automatically name output files en een mapnaam in te vullen bij Default Path.

Geef ten slotte helemaal rechts aan of je voor iPad of Android tablet wilt omzetten. Klik dan op het groene pictogram waar Start bij staat en HandBrake gaat voor je aan het werk.

©PXimport

Tip 06 Converteer filmpjes met HandBrake naar het juiste formaat.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.

Game of Thrones kennen we als een reeks brute, grootschalige verhalen, maar A Knight of Seven Kingdoms is het tegenovergestelde. Wat blijkt? Met een schattig, kleinschalig verhaal voelt Westeros alleen maar groter.

Het regent. Op een heuvel, onder een boom, zien we een kast van een vent in de weer met een schop. Een ridder, lijkt het. Hij graaft een graf. Tegelijkertijd praat de ridder in zichzelf: er is in de buurt een toernooi, en we kijken waarschijnlijk naar de winnaar. De muziek zwelt op, terwijl onze held vastberaden in de verte staart. De iconische Game of Thrones-muziek lijkt ons te gaan overspoelen, klaar om naar een prachtig geanimeerde intro te gaan. In plaats daarvan, knippen we naar een shot waarin onze held achter een boom staat te poepen.

De boodschap is duidelijk: de serie heeft schijt aan de verwachtingen die je van Game of Thrones hebt. De serie stond er ooit immers om bekend dat het brak met de conventies van mainstream fantasy. Nu de reeks daar inmiddels zelf toe behoort, is het aan A Knight on Seven Kingdoms om er weer een flinke draai aan te geven.

Een ridder van de heg

Nog een spin-off? George R. R. Martin is toch die schrijver die nooit schrijft? Tja, dat valt wel mee. Hoewel de beste man zich al tien jaar uit een hoekje probeert te schrijven met het langverwachte Winds of Winter, heeft hij een hoop andere verhalen in Westeros verteld.

Zo komen de verhalen van House of the Dragon uit het boek Fire and Blood, waarin we volgen hoe de Targaryen-familie zichzelf met generaties aan ruzies ten val brengt. Maar George R. R. Martin heeft de schaal ook wel eens flink verkleind: in het korte boek The Hedge Knight, dat nog stamt uit de vorige eeuw, volgen we een ridder en zijn schildknaap.

©HBO Max

Daarin volgen we de ridder Dunk - niet onze eigen Dunke, maar Ser Duncan The Tall. Hij is een ‘hagenridder’: een ridder zonder verwantschap aan een heer. Of, in andere woorden: een freelancer die, als hij niet werkt, in de heg mag slapen. Dunk blijft niet lang een zzp’er: hij ontmoet de kale stadsjongen Egg, die dolgraag zijn schildknaap wil zijn.

Vrede!?

De verhalen van dit geliefde tweetal bieden de basis van A Knight of the Seven Kingdoms. De twist? Er is vrede in Westeros - ja, het kan echt - en we volgen een nobody, dus er is ineens ruimte voor een gezellig, klein verhaal. Dat wordt gereflecteerd in de afleveringen: geen dik uur, maar een comfortabel halfuurtje.

©HBO Max

De ridder Dunk wil dolgraag bewijzen dat hij een eervolle ridder is, maar dat is in het brute Westeros best een uitdaging. Al helemaal als je een lompe lieverd als Dunk bent. Dan komt zo’n slimme, wereldwijze schildknaap als Egg ineens goed van pas.

Het wordt al helemaal lastig als je niet eens kan bewijzen dat je een ridder bent. Dan mag je namelijk niet eens meedoen aan een toernooi - eentje waarbij Dunk overigens zijn paard en zijn spullen kwijtraakt, mocht hij verliezen.

Meneer, mag ik meedoen?

Met dat toernooi wordt een van de Game of Thrones-clichés lekker op zijn kop gezet. In de oorspronkelijke serie zagen we in aflevering vier een heftig toernooi en House of the Dragon opende er zelfs mee: het is vaak een goede manier om zonder grote verhaalconsequenties te laten zien hoe gewelddadig Westeros is.

©HBO Max

In A Knight of the Seven Kingdoms komen we dat toernooi niet eens bínnen. Eerst moet Dunk maar eens bewijzen dat hij een ridder is, uitzoeken hoe zo’n toernooi werkt en een heer overtuigen hem te helpen - maar ook dansen, touwtje trekken en een poppenspel aanschouwen. Het is een fantastische stap terug van al die grootschalige oorlogen.

Doordat het verhaal zo’n piepkleine focus heeft, begin je om iedereen te geven: iemand die z’n paard verkoopt in A Knight of Seven Kingdoms is vele malen pijnlijker dan een draak die wordt doodgeschoten in Game of Thrones. We bevinden ons nog steeds in de brute wereld, maar het komt allemaal wat harder aan omdat we ook zien hoe grappig en gezellig het kan zijn.

©HBO Max

Een fossiele brandstof

Toch loopt ook A Knight of Seven Kingdoms een zeker risico. De kwaliteit van Game of Thrones kelderde toen de makers het bronmateriaal inhaalden. Ook die van House of the Dragon nam wat af, toen showrunner Ryan Condal besloot George R.R. Martin niet langer te raadplegen en de grote climax werd doorgeschoven naar het volgende seizoen.

Er zijn momenteel drie korte boeken rondom Dunk en Egg, waarvan dit eerste seizoen het eerste boek beslaat. George R.R. Martin zegt nog twaalf verhalen in zijn hoofd te hebben, maar volgens HBO-baas Casey Bloys moeten de seizoenen van A Knight of Seven Kingdoms jaarlijks verschijnen: dat klinkt goed, maar dan mag Martin wel even doorschrijven. Zijn verhalen voelen nu als een fossiele brandstof: het is een enorm waardevolle bron, maar die wordt niet echt meer aangevuld.

©HBO Max

Gelukkig lijken showrunner Ira Parker en George R.R. Martin goed bevriend. De schrijver heeft Parker een outline gegeven van de twaalf verhalen, dus in theorie kan de serie daarmee verder - maar laten we niet vergeten dat dit bij de laatste seizoenen van Game of Thrones óók het geval was.

Bombastisch gefluit

Toch verdient Ira Parker ons optimisme, want A Knight of Seven Kingdoms is een fenomenale toevoeging aan de wereld van A Song of Ice and Fire. Verhalen hebben contrast nodig: door het klein te houden, voelt de wereld groot. Door het lief te houden, komen de gemene momenten keihard aan.

©HBO Max

De muziek is hier een spectaculair voorbeeld van. De bombastische muziek wordt ons aan het begin als wortel voorgehouden, maar dat is het ook wel - in plaats daarvan moeten we het doen met een gezellig gitaartje, iemand die fluit en het gezang van de vogeltjes.

Als het balletje dan eenmaal gaat rollen, neemt de muziek toch een bombastischer formaat aan - maar op dat moment voelt het verdiend. En, het allerbelangrijkste: in die epische muziek zit óók gewoon nog dat schattige gefluit.

Afleveringen van A Knight of Seven Kingdoms verschijnen wekelijks op HBO Max.