Time Machine – de back-up oplossing van macOS – werkt prima. Maar tegelijkertijd is het maken van back-ups – hoewel dat op de achtergrond gebeurt – soms traag. In Big Sur oftewel macOS 11 gaat het een heel stuk sneller. Mits je een APFS-geformatteerde drive gebruikt.

APFS is het ‘nieuwe’ bestandssysteem dat Apple alweer een tijdje voor z’n interne schijven gebruikt. Het is snel, kent bestandsrevisies en heeft geen enkele moeite met ssd’s. Time Machine (te vinden in Systeemvoorkeuren onder het Apple-menu) zou hiervan ook best kunnen profiteren. Ware het niet dat Time Machine niet (goed) met externe APFS-drives overweg kan. Dat is veranderd onder Big Sur. Sterker nog: als je nu een nieuwe, lege schijf aansluit en Time Machine vraagt of deze voor back-up-doeleinden gebruikt mag worden en je gaat hiermee akkoord, dan wordt de schijf APFS-geformatteerd. Het verschil met het oude bestandssysteem is enorm: back-ups worden sneller dan ooit gemaakt. Prettig, want het zorgt dat je systeem zo min mogelijk belast wordt door dit soort vitale onderhoudstaken.

©PXimport

Gebruik een nieuwe schijf

Wil je je oude Time Machine back-ups bewaren, dan is het zaak om een nieuwe externe usb-harddisk (of desnoods een ssd) aan te schaffen. Zodra je deze aansluit vraagt Time Machine of de nieuweling als Time Machine back-up-schijf gebruikt mag worden. Zo ja, dan wordt deze volledig gewist en – zoals gezegd – volgens APFS geformatteerd. Als die klus geklaard is, heb je er verder geen omkijken meer naar. Vanaf nu wordt elk uur een back-up gedraaid. Geen overbodige luxe voor als er eens wat mis gaat, zo hebben we zelf al ervaren.

Oude schijf formatteren kan, máár...

Je kunt ook je ‘oude’ Time Machine drive gebruiken. Doe dat alleen op een moment waarvan je zeker bent dat alles lekker draait. Koppel je de Time Machine Drive – via de knop Selecteer schijf in het hoofdvenster van de Time Machine-app – los en formatteer je deze via Schijfhulpprogramma, dan ben je al je oude reservekopieën immers kwijt. Kortom: doe dat alleen als je 100% zeker van je zaak bent en weet wat je doet. De standaardweg is wat ons betreft: gewoon een nieuwe externe usb-schijf aanschaffen. Die kost je tegenwoordig de kop niet en een back-up-schijf na jarenlange trouwe dienst eens vervangen kan ook beslist geen kwaad.

Vanaf vandaag is Zootopia 2 digitaal te bekijken als je de film koopt of huurt op verschillende platformen, en een Disney+-release laat waarschijnlijk niet al te lang op zich wachten.

De meest recente film van Disney Animation kwam op 26 november uit in de bioscoop. Hoewel je in Nederland nog een voorstelling kunt bijwonen, is Zootopia 2 inmiddels ook digitaal te huren of kopen, zodat je de film thuis op de bank, in bed of op het dak kunt kijken - waar je maar zin in hebt. Dit kost je op Pathé Thuis bijvoorbeeld 14,99 euro. Dvd’s, blu-rays en 4k-schijfjes van de film zijn vanaf 3 maart verkrijgbaar.

Maar goed, voor de prijs van een dvd of de digitale versie scoor je ook een maandje Disney+, al is Zootopia 2 dus nog niet beschikbaar op de streamingdienst. Disney houdt geen specifiek stramien aan met het overhevelen van bioscoopfilms naar het platform, maar we verwachten dat de film ook ergens begin maart op Disney+ te kijken is.

De meest recente blockbuster van Disney die op de streamingdienst is verschenen, is Tron: Ares. Die film kwam op 10 oktober uit, en werd op 7 januari beschikbaar op Disney+. Ongeveer drie maanden na de release dus, en samenhangend met het moment dat ook de dvd’s in de schappen lagen - dat was op 6 januari. 

Het is te verwachten dat Disney een vergelijkbaar schema aanhoudt met Zootopia 2, al is het benoemen waard dat de Disney Animation-film een gigantisch succes is in de bioscoop. De film is inmiddels de meest opbrengende Amerikaanse animatiefilm ooit geworden, met een geschatte 1,76 miljard dollar aan inkomsten - via The Wall Street Journal. Tron: Ares was dit - met een geschatte wereldwijde opbrengst van 142 miljoen dollar - allerminst. Wellicht wacht de House of Mouse dus nog iets langer met de Disney+-release van hun kaskraker.

Microsoft heeft toestemming gekregen om in Amsterdam drie grote datacenters te bouwen. Dat is opvallend, omdat dergelijke grote gebouwen met dit doel eigenlijk niet mogen in de stad.

In Nederland hebben we strenge wetten rondom de bouw van grote datacenters. De drie gebouwen van elk 85 meter hoog die Microsoft in Amsterdam gaat bouwen, verbruiken samen ongeveer evenveel stroom als een stad als Haarlem.

Regels omzeilen

Dergelijke datacenters van dit formaat mogen eigenlijk alleen nog maar in Eemshaven en Wieringermeer gebouwd worden. Microsoft heeft deze regels omzeild door de de gebouwen hoog te maken in plaats van breed, waardoor de oppervlakte per gebouw niet boven de tien hectare uitkomt

Ook het opsplitsen in drie gebouwen is expres gedaan. Elke toren zal 26 MW gebruiken. We noemen een gebouw een hyperscaler-datacenter wanneer deze 70 MW of meer gebruikt. De drie losse torens komen daar niet aan, waardoor de provincie Noord-Holland de gebouwen niet als hyperscalers ziet.

De komst van datacenters an sich levert veel kritiek op in dit land, mede door het forse stroomverbruik dat druk legt op het stroomnet. Ook het feit dat Microsoft als Amerikaans bedrijf nog meer datacenters in handen krijgt in Nederland, is omstreden.