Move over, Google Nexus One. De HTC Desire is de ultieme Android-smartphone en legt de lat voor de concurrentie wel érg hoog.

Vodafone wil de Google Nexus One deze maand in Europa (en dus ook Nederland) introduceren. Mosterd na de maaltijd, wat ons betreft. Want de HTC Desire ligt al een paar weken in de winkel en eerlijk is eerlijk, de Desire geeft de Nexus One wel érg weinig bestaansrecht. De HTC Desire is namelijk een doorontwikkeling van de populaire Google-telefoon. Qua specificaties zijn de twee smartphones identiek, maar HTC heeft een paar nuttige tweaks uitgevoerd. Zo is de trackball -- gevoelig voor stof -- vervangen door een optisch exemplaar, zijn er een aantal knoppen onderaan het scherm geplaatst en heeft HTC de Desire voorzien van zijn eigen interface.

Begrijp ons niet verkeerd, er is weinig mis met de Nexus One, maar Android in zijn standaarduitvoering mist toch net even wat sjeu. HTC levert met Sense daarentegen een gebruikersinterface af die met kop en schouders boven de concurrentie uitsteekt. Dat was al duidelijk op de HTC Legend. Zo zijn er drie thema's met elk zeven homescreens, die voorzien kunnen worden van nuttige widgets en applicaties. En HTC levert er genoeg mee. Prettig is de vergevorderde integratie met sociale netwerkdiensten als Flickr, Twitter en Facebook. HTC levert standaard Friendstream mee, waarin alle sociale updates in één overzicht getoond worden. Gebruikt u liever losse applicaties? Ook dat is geen probleem.

Dan de smartphone zelf. De Desire voelt heerlijk aan; het toestel is even plat als de iPhone, de achterkant is uitgerust met een antislipcoating. Het scherm is een tikkeltje groter (3,7 inch) dan zijn concurrent, maar dankzij oled-techniek zien beelden er véél scherper en kleuriger uit dan op Apple's smartphone. Multitouch is geen probleem voor de Desire. Nieuw in HTC Sense is dat een pinch-beweging op één van de homescreens een overzicht van alle schermen oproept. Hiermee is razendsnel te schakelen tussen homescreens (en dus applicaties). Dit 'helicopteraanzicht' is niet alleen praktisch, maar werkt ook razendsnel, dankzij de 1 GHz Snapdragon-processor die de Desire aan boord heeft. Tel daar 576 MB ram-geheugen bij op en het is duidelijk dat de Desire een vlotte jongen is.

De cameraresolutie is opgewaardeerd. In de Desire zit een 5-megapixel sensor, waarmee u redelijke snapshots kunt maken. Een led-flitser maakt het mogelijk onder slechte lichtomstandigheden te fotograferen, de ingebouwde gezichtsherkenning stelt de camera automatisch scherp op het onderwerp en uiteraard wordt de ingebouwde gps-ontvanger gebruikt voor het geotaggen van foto's. Naast gps ondersteunt de Desire quadband gsm, hsdpa en 802.11 b/g. Volgens de geruchten is er zelfs een 802.11n-ontvanger aan boord, maar of deze vrijgeschakeld kan worden is nog maar de vraag. Echt nodig is het in ieder geval niet, zeker niet als u uw accu niet te zwaar wilt belasten. Over de accu kunnen we kort zijn: met een capaciteit van 1400 mAh kunt u prima twee dagen zonder lader.

Waar we op sommige Android-smartphones moeite hebben met het typen op het virtuele toetsenbord, zorgt het riante scherm van de Desire ervoor dat we vlotjes tekstberichten en e-mails produceren. Een fysiek toetsenbord zult u niet snel missen, tenzij u gewend bent blind te typen. We missen sowieso weinig in het dagelijks gebruik. Een 3,5-inch koptelefoonuitgang is aanwezig voor het luisteren naar muziek, de Desire ondersteunt mpeg4- en wmv-bestanden voor wie graag onderweg een filmpje kijkt, voor radiofanaten is er een fm-tuner aanwezig en het microsd-slot accepteert kaarten tot 32 GB.

PluspuntenConclusie

De HTC Desire de beste Android-smartphone die u op dit moment in de winkels aantreft. Maar dat is niet de enige eer die HTC opstrijkt: ook buiten het Android-testveld weet de Desire zijn kroon te behouden. Met aanzienlijk krachtigere specificaties dan de iPhone en een bedieningsgemak die Apple's smartphone benadert blijft alleen de Android Market achter op zijn concurrent. De Desire bewijst dat Android nu écht volwassen is geworden.

Thuis koffie van restaurantkwaliteit? De Philips Café Aromis 8000-serie belooft het. In deze review lees je of deze volautomaat de hype waarmaakt. Van perfect melkschuim tot minimaal onderhoud: ontdek waarom dit apparaat je lokale barista overbodig maakt, zelfs met gewone supermarktbonen!

Je kent het vast: je zit in je favoriete koffietentje, neemt een eerste slok van de cappuccino die je hebt besteld en valt even stil. De temperatuur, het mondgevoel, die volle smaak… alles lijkt te kloppen. En dan denk je aan de koffie thuis. Die is prima, of in elk geval best oké. Maar daar blijft het dan ook bij.

Dat dacht ik tenminste. Tot ik de Philips Café Aromis 8000-serie op mijn aanrecht installeerde en mijn keuken stante pede in een soort hippe koffiebar veranderde. De installatie van deze fraaie machine behelst niet meer dan een stekker in het stopcontact, water in het reservoir en een dosis verse koffiebonen bovenin. That’s it. Daarna kan het feest beginnen.

Hoewel de term 'restaurantkwaliteit' vaak niet meer dan een loze marketingkreet is, maakt dit apparaat dat woord opeens bizar concreet. Dat zit 'm in heel basale dingen: de koffie is direct op de juiste temperatuur (niet dat lauwe net-niet) en de smaak is vol en romig, zonder die nare bittere nasmaak. Dit apparaat lijkt bovendien precies te snappen wat jij wil; zonder dat je zelf als een bezetene aan de knoppen hoeft te draaien, staat er binnen de kortste keren een meer dan fatsoenlijke kop koffie voor je neus. Wat een topding!

©Philips

Duurdoenerij niet nodig

Erg prettig is het feit dat de machine enorm vergevingsgezind is. Hippe koffiesnobs vertellen je doorgaans dat je zonder exclusieve bonen van 30 euro per kilo nergens bent. Onzin, blijkt nu. Zelfs met een zak supermarktbonen en een pak volle melk (lang houdbaar werkt het best!) tovert dit ding een resultaat tevoorschijn waar je u tegen zegt. Hij weet echt het maximale uit elke boon te persen. Luxe zonder dat je boodschappenlijstje ingewikkeld of overdreven duur wordt, ik hou ervan.

En dan de melk. Vaak is dat thuis niet meer dan een zielig laagje luchtbelletjes dat na tien seconden als sneeuw voor de zon verdwijnt. Hier niet. Dit schuim is stevig, rijk en blijft dapper overeind staan. M'n ochtendcappuccino heb ik dan ook spontaan heilig verklaard, maar de echte verrassing is wat mij betreft de optie 'Melange'. Die is gloeiend heet, heeft de ideale verhouding tussen melk en koffie (puristen verklaren me voor gek) en maakt me elke keer weer instant gelukkig. Ik was aanvankelijk wat sceptisch over dit soort voorgeprogrammeerde recepten, maar deze verhouding is zo perfect afgestemd dat het elke keer weer aanvoelt als een echte traktatie.

©Philips

'Wat willen jullie drinken?'

Bezoek over de vloer? Kom maar door met de bestellingen! Vroeger hoopte ik stiekem op de keuze voor zwart (want: geen gedoe met melk), nu draai ik mijn hand niet meer om voor een latte of espresso macchiato. Sterker nog, ik nodig mensen nu vol enthousiasme uit om een kopje koffie te komen doen, en de reacties zijn elke keer unaniem: "Wauw, lekkere koffie!" 

Het mooie is dat je specifieke voorkeuren van je bezoek niet elke keer opnieuw hoeft in te voeren. Dankzij de gebruikersprofielen heeft iedereen in huis zijn eigen 'knop'. De een wil de latte met extra melk, de ander wil 'm juist sterker: dat kun je allemaal opslaan. En de machine verrast ook in de breedte. Waar ik zelf inmiddels min of meer verslaafd ben aan de Red Eye (een pittige boost voor de korte nachten), scoor ik bij mijn dochter punten met de 'Babychino'-functie: alleen warm melkschuim. Lekker voor het slapen gaan. 

Voor de liefhebbers zitten er trouwens nog allerlei cold brew-opties in het assortiment. Niet helemaal mijn ding – koffie kan me niet heet genoeg – maar fijn dat het kan als de smaak (of het bezoek) daarom vraagt.

©Eelko Rol

Geen schoonmaak-nachtmerries

Dan het onderhoud. We kennen de horrorverhalen van schimmelende slangetjes in volautomaten en hopeloos verkalkte zetgroepen. De Café Aromis 8000 is wat dat betreft een verademing. Water bijvullen, bakje met koffiepucks legen en (belangrijk!) de melkhouder gewoon even omspoelen onder de kraan (schijnt zelfs in de vaatwasser te kunnen). Geen ingewikkeld gedoe; de machine spoelt zichzelf krachtig door bij het opstarten en afsluiten. Het ding staat er, hij werkt en zeurt verder niet om aandacht. Had ik al gezegd dat dit een topding is?

O, en er is een app. Is die noodzakelijk? Neuh. Is het lekker? Ja! Via de app kun je de machine alvast aan het werk zetten terwijl je zelf nog even je mail checkt in bed. Je weet: technologie is op zijn best als het je luiheid faciliteert, en dat heeft Philips hier goed begrepen.

©Philips

Conclusie? Dit is meer dan een keukenapparaat; het is een stukje levensgeluk. Je hoeft niet meer te kiezen tussen gemak (dag Senseo!) en smaak. De Philips Café Aromis 8000 bewijst dat je dat perfecte koffiemomentje gewoon thuis kunt creëren. Zonder barista-cursus, zonder gedoe, maar mét die gelukzalige stilte na de eerste slok.

Enige minpuntje is wellicht de prijs, want die is met 999 euro best fors. Maar reken maar uit: een cappuccino kost tegenwoordig al snel 4 euro, dus met 250 gloeiend hete geluksmomentjes thuis heb je deze machine er al uit. Dat moet je jezelf gewoon gunnen.

Marc-Alexis Côté, die voorheen de Assassin's Creed-gamefranchise bij Ubisoft overzag, heeft dat bedrijf nu aangeklaagd.

Afgelopen oktober werd aangekondigd dat Côté vertrokken was bij het bedrijf. Dat gebeurde rond dezelfde tijd als dat Ubisoft de Assassin's Creed-franchise onderbracht onder Vantage Studios, een nieuwe dochteronderneming die het samen met Tencent heeft opgericht. Côté heeft decennialang aan de Assassin's Creed-franchise gewerkt en stond de laatste jaren aan het hoofd van de populaire spellenreeks.

Côté zou toen Assassin's Creed naar Vantage Studios ging een aanbod van Ubisoft hebben gekregen om een andere leidende positie binnen het bedrijf aan te nemen. Côté liet kort daarna publiekelijk weten dat deze positie niet vergelijkbaar was met zijn eerdere werk.

De aanklacht

Nu klaagt Côté Ubisoft dus aan, zo meldt CBC Radio Canada. Volgens hem zou hij de rol van 'Head of Production' aangeboden hebben gekregen binnen Ubisoft nadat Assassin's Creed binnen Vantage Studios werd ondergebracht, gevolgd door een mogelijke positie als 'Creative House'.

Volgens Côté zou hij daardoor leiderschap krijgen over "tweederangs" Ubisoft-franchises. Aangezien hij daarvoor de Assassin's Creed-franchise overzag, voelde dit voor hem als een wezenlijke stap terug.

Côté nam naar eigen zeggen twee weken vrij om over deze situatie te reflecteren. Aan het einde van die periode zou Ubisoft hebben geëist dat hij een besluit moest maken en besloot Côté dat dit een onacceptabele situatie was, en een "ontslag in vermomming". Hij eiste dan ook ontslagvergoeding, waarna hij te horen kreeg dat hij niet meer op werk hoefde te komen en Ubisoft aankondigde dat hij was vertrokken.

Volgens Côté heeft Ubisoft geclaimd dat hij vrijwillig is vertrokken, zodat men geen ontslagvergoeding hoefde te betalen. Côté eist nu twee jaar aan loon als ontslagvergoeding en 75.000 dollar aan schadevergoeding vanwege machtsmisbruik en schade aan zijn reputatie. In totaal komt dat neer op meer dan 1,3 miljoen dollar. Ook wil hij dat het concurrentiebeding komt te vervallen.

Vantage Studios en Assassin's Creed

Ubisoft richtte vorig jaar samen met het Chinese Tencent de dochteronderneming Vantage Studios op. Daar zijn de drie belangrijkste Ubisoft-franchise in ondergebracht, namelijk Assassin's Creed, Far Cry en Rainbow Six. Ook de ontwikkelteams die aan deze reeksen werken maken nu onderdeel uit van Vantage Studios.

De Assassin's Creed-franchise is al jarenlang een van de belangrijkste gamereeksen van de Franse uitgever Ubisoft. In de spellen gebruiken spelers parkour, stealth en gevechten om diverse exotische locaties uit de geschiedenis te verkennen. Het meest recente deel is het vorig jaar uitgekomen Assassin's Creed Shadows.