Move over, Google Nexus One. De HTC Desire is de ultieme Android-smartphone en legt de lat voor de concurrentie wel érg hoog.

Vodafone wil de Google Nexus One deze maand in Europa (en dus ook Nederland) introduceren. Mosterd na de maaltijd, wat ons betreft. Want de HTC Desire ligt al een paar weken in de winkel en eerlijk is eerlijk, de Desire geeft de Nexus One wel érg weinig bestaansrecht. De HTC Desire is namelijk een doorontwikkeling van de populaire Google-telefoon. Qua specificaties zijn de twee smartphones identiek, maar HTC heeft een paar nuttige tweaks uitgevoerd. Zo is de trackball -- gevoelig voor stof -- vervangen door een optisch exemplaar, zijn er een aantal knoppen onderaan het scherm geplaatst en heeft HTC de Desire voorzien van zijn eigen interface.

Begrijp ons niet verkeerd, er is weinig mis met de Nexus One, maar Android in zijn standaarduitvoering mist toch net even wat sjeu. HTC levert met Sense daarentegen een gebruikersinterface af die met kop en schouders boven de concurrentie uitsteekt. Dat was al duidelijk op de HTC Legend. Zo zijn er drie thema's met elk zeven homescreens, die voorzien kunnen worden van nuttige widgets en applicaties. En HTC levert er genoeg mee. Prettig is de vergevorderde integratie met sociale netwerkdiensten als Flickr, Twitter en Facebook. HTC levert standaard Friendstream mee, waarin alle sociale updates in één overzicht getoond worden. Gebruikt u liever losse applicaties? Ook dat is geen probleem.

Dan de smartphone zelf. De Desire voelt heerlijk aan; het toestel is even plat als de iPhone, de achterkant is uitgerust met een antislipcoating. Het scherm is een tikkeltje groter (3,7 inch) dan zijn concurrent, maar dankzij oled-techniek zien beelden er véél scherper en kleuriger uit dan op Apple's smartphone. Multitouch is geen probleem voor de Desire. Nieuw in HTC Sense is dat een pinch-beweging op één van de homescreens een overzicht van alle schermen oproept. Hiermee is razendsnel te schakelen tussen homescreens (en dus applicaties). Dit 'helicopteraanzicht' is niet alleen praktisch, maar werkt ook razendsnel, dankzij de 1 GHz Snapdragon-processor die de Desire aan boord heeft. Tel daar 576 MB ram-geheugen bij op en het is duidelijk dat de Desire een vlotte jongen is.

De cameraresolutie is opgewaardeerd. In de Desire zit een 5-megapixel sensor, waarmee u redelijke snapshots kunt maken. Een led-flitser maakt het mogelijk onder slechte lichtomstandigheden te fotograferen, de ingebouwde gezichtsherkenning stelt de camera automatisch scherp op het onderwerp en uiteraard wordt de ingebouwde gps-ontvanger gebruikt voor het geotaggen van foto's. Naast gps ondersteunt de Desire quadband gsm, hsdpa en 802.11 b/g. Volgens de geruchten is er zelfs een 802.11n-ontvanger aan boord, maar of deze vrijgeschakeld kan worden is nog maar de vraag. Echt nodig is het in ieder geval niet, zeker niet als u uw accu niet te zwaar wilt belasten. Over de accu kunnen we kort zijn: met een capaciteit van 1400 mAh kunt u prima twee dagen zonder lader.

Waar we op sommige Android-smartphones moeite hebben met het typen op het virtuele toetsenbord, zorgt het riante scherm van de Desire ervoor dat we vlotjes tekstberichten en e-mails produceren. Een fysiek toetsenbord zult u niet snel missen, tenzij u gewend bent blind te typen. We missen sowieso weinig in het dagelijks gebruik. Een 3,5-inch koptelefoonuitgang is aanwezig voor het luisteren naar muziek, de Desire ondersteunt mpeg4- en wmv-bestanden voor wie graag onderweg een filmpje kijkt, voor radiofanaten is er een fm-tuner aanwezig en het microsd-slot accepteert kaarten tot 32 GB.

PluspuntenConclusie

De HTC Desire de beste Android-smartphone die u op dit moment in de winkels aantreft. Maar dat is niet de enige eer die HTC opstrijkt: ook buiten het Android-testveld weet de Desire zijn kroon te behouden. Met aanzienlijk krachtigere specificaties dan de iPhone en een bedieningsgemak die Apple's smartphone benadert blijft alleen de Android Market achter op zijn concurrent. De Desire bewijst dat Android nu écht volwassen is geworden.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.