De tablet van Google domineert op gebied van flexibiliteit en bruikbaarheid. Het prettige formaat en de vrijheid aan apps doen de iPad verbleken.

De iPad heb ik zojuist aan mijn vrouw gegeven. En dat is niet (alleen) omdat ik van haar houd. Ik heb namelijk de Google Nexus 7 een kans gegeven en ben er hierdoor achter gekomen dat dit apparaat meer kan dan de iPad. Het leent zich voor meer situaties, is prettiger onderweg bij je te dragen, voldoet aan de behoeften van een leven waarin informatie centraal staat en – meest belangrijk – biedt een veel prettiger formaat om te hanteren. Ik neem ‘m overal mee naartoe. Dit zijn zeven redenen waarom ik mijn iPad voor een Nexus 7 ingeruild heb.

1. Een prettiger leeservaring

De Google Nexus 7 heeft de perfecte ‘formfactor’, ongeveer zo groot als een A5-notitieboekje. Het hoesje zet de tablet automatisch aan- en uit, net zoals de magnetische hoes van de iPad 2 en 3 dat ook doet. Het scherm is helder en eenvoudig te lezen, daarbij heb ik toegang tot meerdere online boekwinkels, waaronder eentje met uitsluitend stripboeken.

Ik lees meer dan ik ooit tevoren op de grotere, minder draagbare iPad deed. Het lezen van tijdschriften op de Nexus 7 is verrassend prettig. En met Google Play, Amazon Kindle, B&N Nook, een PDF-lezer en verschillende kleinere bronnen, is er verschrikkelijk veel content beschikbaar.

2. De pracht van widgets

De applicaties die ik op mijn iPad had, heb ik ook beschikbaar op mijn Nexus 7. Maar als ik op de iPad snel mijn mail, mijn voicemail of de status van apps wil checken, moet ik de app openen en van fullscreen app naar fullscreen app wisselen. Op mijn Nexus 7 heeft Android desktopwidgets beschikbaar, waardoor het eenvoudig wordt snel en eenvoudig tussen informatiebronnen te schakelen.

3. Het delen van content is prettiger

Als ik webpagina’s opvraag, RSS-feeds lees, Facebook of Google+ check of iets anders doe, wil ik graag notities kunnen maken of anderen ervan op de hoogte stellen. Op mijn iPad moet ik werken via een knip/plak-mechanisme en tussen apps via het thuisscherm schakelen. Helaas ondervind ik vaak aan den lijve dat dit niet in één keer goed gaat. Op de Nexus 7 is er een intelligente deelfunctie in iedere applicatie die me gemakkelijk content van de ene naar de andere applicatie laat versturen. Ook het posten naar Facebook, Google+ en het versturen van e-mail vanuit apps is een fluitje van een cent.

4. Meer applicatievrijheid

Voor de iPad moeten alle beschikbare apps eerst gekeurd worden door Apple. Dat houdt ook in dat Apple een functie niet aan staat, ze het niet toelaten. Ook veel open-source software wordt rücksichtslos geweigerd.

Op de Nexus 7 zijn er meerdere app stores; op dit moment gebruik ik er twee van. Allereerst is er de Amazon App Store, die me toegang geeft tot de gratis app van de dag en dezelfde catalogus als voor de Kindle Fire biedt. De andere is F-Droid, een bibliotheek gratis open-source software die inzichtelijk maakt hoe apps met mijn privacy en met softwarevrijheden omgaan. Niet alleen heb ik alle apps beschikbaar die ik nodig heb, ook weet ik dat ik niet in een lock-in situatie beland waarbij concurrenten geen kans krijgen.

5. Een grotere applicatiekeuze

De Nexus 7 biedt alle apps die ik zou willen hebben en meer. De productiviteitsapps die ik op de iPad had, zijn ook beschikbaar voor Android, zoals QuickOffice, Evernote, Documents to Go en IBM Symphony Viewer voor ODF-bestanden. Ook vindt ik de ‘look-and-feel’ van de social media apps prettig: Skype, Facebook, LinkedIn en Twitter doen niet onder voor hun equivalenten op iOS.

6. Integratie met Google

Een groot voordeel van de Nexus 7 is de integratie met Google. Het herbergt de browser Chrome welke synchroniseert met de browser op mijn desktop. Daardoor worden logins, favorieten en openstaande tabbladen gedeeld. De prima integratie met kalenders, contacten, e-mail, foto’s en ieder ander facet dat Google voor me regelt – zonder daarvoor iCloud nodig te hebben – maakt het leven me ongelooflijk veel makkelijker wordt gemaakt. Een prettige innovatie in Android 4.1 Jelly Bean is de toevoeging van de Google Now app, die op basis van mijn locatie en eerdere zoekopdrachten zaken suggereert die voor mij bruikbaar zouden kunnen zijn, zoals treinvertragingen en vluchtinformatie.

7. De vrijheid om over te stappen

Tot slot vind ik misschien wel het meest prettige dat als ik de Nexus 7 ooit een keer zat ben, ik eenvoudig over kan stappen naar een ander platform. Iedere leverancier mag gebruikmaken van Android waardoor zelfs concurrerende visies daarop (zoals de Kindle Fire) voet aan de grond krijgen.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.