De waterbak van je hond of kat kun je vervangen met een drinkfontein, die je huisdieren aanmoedigt meer te drinken middels stromend vers water. De overtreffende trap hiervan is een slimme drinkfontein. Wat je ermee kunt en of dit de moeite waard is lees je in deze Xiaomi Smart Pet Fountain review.

Je moet het Xiaomi nageven, de Chinese fabrikant weet in iedere productgroep wel een chipje te plaatsen om deze slim te maken. Xiaomi gebruikt hiervoor de tenenkrommende term ‘AIoT’, een samenvoegsel van iOT (Internet of Things) en AI (Artificiële Intelligentie). Van blenders tot airfryers en gloeilampen. In de online winkel van Xiaomi zijn diverse producten te vinden, naast de smartphones, in-ears en smartwatches waar het merk bekender van is.

Lees ook onze review van de Xiaomi Smart Pet Food Feeder

Slimme drinkfontein: waarom?

Een drinkfontein moet huisdieren verleiden genoeg te drinken door stromend water aan te bieden. Dat schijnt interessanter te zijn dan stilstaand water, maar is ook koeler. Haren uit de vacht van honden en katten worden bovendien dankzij een filter niet rondgepompt, wat het water op den duur schoner houdt. Nadeel ten opzichte van een drinkbak is natuurlijk wel dat een drinkfontein aangesloten moet zijn op het stopcontact. Hetzelfde geldt ook voor Xiaomi’s slimme drinkfontein.

Xiaomi maakt de drinkfontein slim door deze te integreren in de smarthome-app van het Chinese merk. Zo kun je op de hoogte worden gehouden over het waterpeil en wanneer het koolstoffilter vervangen dient te worden. Want tsja, ondanks dat je de fontein vult met schoon water wil je dat dit water minstens een paar dagen goed drinkbaar blijft. Verder krijg je netjes een melding wanneer het tijd is voor een schoonmaak, vervanging van het filter en natuurlijk wanneer het waterpeil laag wordt.

Zo kun je bijvoorbeeld met een gerust hart een paar dagen op pad gaan terwijl je de kat(ten) alleen thuis laat. Vooral als je een slimme voerbak erbij hebt. En laat Xiaomi die nou toevallig ook in zijn assortiment hebben…

Een oppas achter de hand houden is wel aan te bevelen, want een slimme kattenbak. Die biedt Xiaomi dan weer net niet aan. En mocht het voer of water op raken, dan moet dit toch aangevuld worden.

Xiaomi Home-app

De fontein heeft twee standen: een stand waarin het water doorlopend stroomt en een stand waarin er wat stilstaand water op het plateautje ligt dat om de paar minuten wordt ververst. In de app kun je aangeven welke stand je verkiest of met een schema bepalen op welke tijden het water stroomt.

Via de Xiaomi Home-app koppel je de fontein aan je smartphone of tablet. Deze app is beschikbaar voor Android en iOS. In deze app koppel je eventueel ook je andere Xiaomi smarthome-apparaten. De app ziet er overzichtelijk uit. Alleen is het jammer dat ik er een account voor nodig heb en meerdere malen moet instemmen met gebruikersvoorwaarden, waar ik bij Chinese bedrijven toch wat meer moeite mee heb.

Smart Pet Fountain in gebruik

De drinkfontein zit slim in elkaar. Kun je een Duplo-setje assembleren, dan kun je ook deze drinkbak in elkaar zetten. Je hebt een waterbak die je in het basisstation zet. Dit basisstation zit de stekker aan. Op die waterbak zet je vervolgens een drinkplateautje, waarin het pompje en de filters geïntegreerd zitten. Deze filters moet je even bevestigen voordat je het plateautje plaatst.

Het koolstoffilter klik je in de voorzijde van het drinkplateau. Door het ontwerp kun je deze niet verkeerd plaatsen. Voor het pompje dat onder het plateau zit plaats je een (bijgeleverd) sponsfiltertje, dat ervoor zorgt dat er geen haren in de pomp terechtkomen. Het waterplateutje met pomp en filters zet je in de waterbak en de waterbak in het basisstation. Staat de stroom al op dit station? Dan begint het water meteen te stromen. Volkomen geruisloos. Dat is wel een verschil ten opzichte van de andere drinkfonteintjes die ik voor m’n twee harige huisgenoten heb geprobeerd.

Maar nog even over dat koolstoffilter en dat sponsje. Ondanks dat het vervangen hiervan door iedereen gedaan kan worden, voelt het wel een beetje als een melkkoe. Xiaomi wil graag dat je deze iedere maand vervangt om schoon drinkwater te garanderen. Een setje van twee simpele koolstoffilters en sponsjes kost twintig euro. Dat is makkelijk verdiend.  Een tientje per maand om water te drinken dat al gezond drinkbaar uit de kraan komt.

Drinken uit de Xiaomi Smart Pet Fountain

De drinkfontein is functioneel handig, geruisloos en eenvoudig in elkaar te zetten. Maar valt er ook goed uit te drinken? Om die vraag te beantwoorden in deze review heb ik de hulp ingeroepen van mijn twee huisgenoten: Tijger en Graaf. Al direct bleek dat deze twee katten een overduidelijke voorkeur hadden voor de slimme waterfontein. Zelfs als deze (noodgedwongen) vlakbij de voerbak staat. Die conclusie was niet alleen op te maken uit het opvallend regelmatige drinken en de snelheid waarmee het waterreservoir zakte, maar het was ook merkbaar aan het waterpeil in de andere twee drinkbakken in huis, dat opeens niet meer zakte. Ook konden er voorzichtige conclusies getrokken worden op basis van het aantal plasjes in de kattenbak.

Waar blijft toch die slimme kattenbak van Xiaomi?

Conclusie: Xiaomi Smart Pet Fountain kopen?

Is een slimme waterbak een must-have? Nee. Verre van. Is het een prettig apparaat? Absoluut! Het zorgt ervoor dat m’n kattenvrienden niet zo makkelijk zonder water komen te zitten en daadwerkelijk meer lijken te drinken. En die drinkgeluiden, dat is het enige wat je nog hoort. De fontein zelf is opvallend stil. De drinkbak is makkelijk in elkaar te zetten en te onderhouden, zodat zelfs een oud kattenvrouwtje ermee overweg zou kunnen. Ook de app is gebruiksvriendelijk. Alleen misschien niet de meest privacy-vriendelijke. De prijzige filters die je om de maand dient te vervangen zijn echter het grootste minpunt.

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.