Wie van grote open fantasy-werelden houdt om in te avonturieren, zal ongetwijfeld zweren bij games als Skyrim, Risen en Gothic 4. Vind je deze games echter wat te statisch en mag het allemaal wel iets actievoller, dan is Kingdoms of Amalur – Reckoning een uitstekend alternatief. Helemaal omdat Reckoning geen concessies doet op rpg-gebied.

Kingdoms of Amalur – Reckoning vertelt het verhaal over de strijd tussen de nieuwe sterfelijke rassen  (mensen, elven en gnomen) en de oude onsterfelijke Fey in de Feylands. De Fey bestaan uit twee facties: de Winter en Summercourt. Deze twee leefden in harmonie, maar sinds de komst van de slechte  Gadflow, die de Wintercourt gecorrumpeerd heeft, is de ‘Crystal War’ ontstaan. De Crystal War draait vooral om het uitroeien van de sterfelijke rassen en Gadflow heeft een methode gevonden om zijn gevallen soldaten weer opnieuw in te zetten in de strijd. Hierdoor zijn de stervelingen gedoemd uitgeroeid te worden en het is dan ook niet gek dat zij zelf ook naar een methode zoeken om hun strijders weer tot leven te wekken.  Uiteindelijk slagen ze er in, maar helaas voor wordt er maar één iemand weer tot leven gewekt: de ‘Fateless One’.

Jij bestuurt de Fateless One en dat betekent dat je volledige vrijheid hebt in het ontwikkelen van je karakter. Je personage kan zich in drie disciplines ontwikkelen: Might, Finesse en Sorcery. De disciplines bieden ieder zo hun eigen voordelen, en het mooie is dat je niet voor één discipline hoeft te gaan. Je kan je ook ontwikkelen op meerdere disciplines, hoewel je dan natuurlijk niet de meest krachtige powers van één bepaalde discipline krijgt.

Kingdoms of Amalur – Reckoning is een open wereld actie-rpg die je in de derde persoon speelt. De gameplay is dynamisch en snel. Je hebt de beschikking over handwapens, een schild, afstandwapens en magie, en hiertussen kun je razendsnel schakelen. Dit geeft de game een soort hack ’n slash karakter en zal liefhebbers van het actiegenre aanspreken. Tegelijkertijd leunt de game zwaar op rpg-elementen zoals het opdoen van ervaring (xp), het upgraden van skills, het brouwen van toverdranken, het smeden van uitrusting, het creëren van kristallen en het (al dan niet stiekem) leegroven van kisten en kasten.

De gameplay is erg toegankelijk en hoewel de mogelijkheden talrijk zijn, is elke taak vrij simpel te realiseren. Of je nu een slot van een kist kraakt, een drankje brouwt of een betovering op een kist onschadelijk maakt. Daarnaast speelt de game ook nog eens bijzonder soepel waarbij naadloos geschakeld kan worden tussen spelen met de gamepad of met muis en toetsenbord. Pak je de gamepad, dan wordt er direct overgeschakeld op de gamepad-besturing. Gebruik je daarna de muis, dan staat onmiddellijk deze besturing tot je beschikking. Beide manieren zijn prettig in gebruik, hoewel de gamepad hier bij ons de voorkeur geniet.

Uiteindelijk is het natuurlijk de bedoeling om Gadflow te stoppen, maar net als Skyrim heeft Kingdoms of Amalur – Reckoning gigantisch veel neventaken in de aanbieding naast de hoofdverhaallijn. Zo zijn er sidequests, tasks (verzamel quests), en diverse facties waar je lid van kan worden wat ook weer extra missies oplevert. Het gevolg is dat je dagen bezig kan zijn met kleine klusjes en het upgraden van je karakter terwijl de hoofdverhaallijn voor geen meter opschiet. Heerlijk!

Kingdoms of Amalur - Reckoning zou je als Skyrim Light kunnen bestempelen, maar eigenlijk doe je de game daarmee geen eer aan. Reckoning verdient het om in de spotlight te staan en niet in de schaduw van een andere toptitel. Reckoning is het beste dat je op actie-rpg gebied gaat vinden.

UitgeverEA GamesBesturingssysteem (min. benodigd)Windows XP SP3Processor snelheid (min. benodigd)2.2 GHz Intel Core 2 Duo of AMD equavilentHoeveelheid RAM (min. benodigd)1 GBGrafische kaart (minimaal benodigd)vanaf nVidia GeForce 8800GT of AMD Radeon HD 3650Benodigde hardeschijfruimte (GB)10.5Online gamingneeGamepad ondersteuningja

Meta zou in de loop van dit jaar gezichtsherkenningstechnologie aan diens slimme brillen willen toevoegen.

Dat claimt The New York Times van bronnen te hebben vernomen. De gezichtsherkenningstechnologie zou ergens later dit jaar naar de slimme Ray-Ban- en Oakley-brillen van het bedrijf komen.

Volgens The New York Times zouden de brillen met de technologie gezichten in de omgeving kunnen identificeren via de ingebouwde camera. Daar zouden de brillen profielen van socialmediaplatforms van Meta, zoals Facebook en Instagram, voor gebruiken. Vervolgens zouden dragers van de bril informatie over de persoon in kwestie krijgen.

Logischerwijs zorgt het gerucht voor wat ophef rondom privacy. Meta zou dan ook nog overwegen dat het alleen mogelijk wordt om de technologie in te zetten bij mensen waar de drager een connectie mee heeft op social media. Maar het is nog niet uitgesloten dat Meta er voor kiest dat met de bril ook vreemden herkend kunnen worden via openbare profielen.

Het lijkt waarschijnlijk dat de functie er komt; The New York Times citeert een interne memo van Meta waarin te lezen valt dat het een goed moment is om de functie te lanceren gezien de huidige politieke onrust. Dit omdat veel organisaties die bezwaar zouden maken tegen dergelijke technologie, het te druk zouden hebben met andere problemen. Meta zelf heeft het gerucht aan The New York Times bevestigd noch ontkend.

Je merkt het aan laptops, smartphones en gameconsoles: de prijzen lopen dit jaar op. Inflatie speelt mee, maar dat is niet de voornaamste reden. Waar chipmakers, vooral de geheugenfabrikanten, tot voor kort vooral produceerden voor de traditionele (consumenten)markt, gaat er nu steeds meer capaciteit naar grote AI-datacenters. Daardoor worden geheugen en opslag schaarser. En als iets schaarser wordt, stijgt de prijs. Hoe dat zit en wat dat voor jou betekent, lees je hier.

AI als Rupsje Nooitgenoeg

Zie de geheugenchipindustrie als een bakkerij met een beperkt aantal ovens. Jarenlang werd de capaciteit van die ovens gebruikt voor standaardbrood: regulier DRAM-geheugen (Dynamic random access memory)en NAND-opslag (flashgeheugen) voor consumententech. Nu vragen AI-servers om een nieuw soort brood: high bandwidth memory (HBM). HBM is speciaal geheugen dat direct naast de rekenchip zit, zodat data veel sneller heen en weer kan. En de vraag is groot: marktanalisten verwachten dat datacenters in 2026 een heel groot deel van de geproduceerde geheugenchips gaan opslokken, met schattingen die richting 70 procent gaan Het gevolg is simpel: als meer ovens worden gereserveerd voor dat 'speciale brood', kan er minder standaardbrood gebakken worden. En dat betekent dus dat gewoon geheugen fors duurder aan het worden is.

©Bron prijsdata: Tweakers

RAM-tekort is niet de enige oorzaak

Dat de prijzen van geheugen en opslag in korte tijd zo gestegen zijn, ga je dus voelen: want dit zijn basis-onderdelen in bijna elke laptop of smartphone. Daar komt nog bij dat ook cpu's tijdelijk lastiger te leveren (en in sommige gevallen duurder) waren. Ook van andere onderdelen (denk: printplaten, batterijen en stroomregelchips) is de prijs omhoog aan het gaan. Daarnaast maken nieuwe standaarden zoals Wifi 7 en USB 4 sommige onderdelen bovendien complexer en daarmee duurder.

Geheugenchip en geheugen, wat is het verschil?

Een geheugenchip is het fysieke onderdeel dat uit de fabriek komt: zo'n klein rechthoekig blokje dat je op een printplaat ziet zitten. Je kunt het zien als bakstenen en een muur. De geheugenchips zijn de bakstenen. Een RAM-module is de muur, opgebouwd uit meerdere bakstenen op één printplaat. Een typische module bevat meerdere chips die samen die 8, 16 of 32 GB vormen. En precies daarom werkt een tekort aan chips zo snel door. Als er minder chips beschikbaar zijn, kun je minder RAM-modules maken, minder ssd's vullen en minder chips plaatsen in laptops, telefoons en tablets.

©Batorskaya Larisa

Laptops, smartphones en consoles: daarom worden ze duurder

De onderstaande tabel laat zien globaal zien welk deel van het budget naar de verschillende onderdelen gaat. Daarbij moet wel aangetekend dat het om een schatting van percentages gaat; harde cijfers hierover zijn moeilijk te vinden.  Hierdoor zie je beter waar de pijn van de huidige geheugen- en chiptekorten het hardst wordt gevoeld.

Kijk je puur naar deze tabel, dan zou je verwachten dat vooral gameconsoles heel sterk in prijs gaan stijgen. Maar volgens kenners van de markt zouden consolebouwers hun best doen om in ieder geval voorlopig de prijs gelijk te houden – juist omdat de Switch 2 net uit is en de Xbox Series en PS5 al meerdere prijsverhogingen hebben gehad. De klap daar zal eerder opgevangen worden door alles eromheen: denk aan accessoires en abonnementen zoals PlayStation Plus.

Bij laptopfabrikanten en smartphonemakers ligt dat anders. Die hebben geen andere producten in het ümfeld die ingezet kunnen worden om de kosten van het belangrijkste product niet al te veel te hoeven verhogen. De stijgende kosten van geheugen, opslag en processor zullen daar dus wel impact gaan hebben, zo is de verwachting.

Hogere prijzen of minder waar voor je geld

Die impact heeft grofweg twee smaken. Enerzijds zal vooral premium tech duurder worden, maar krijg je daar wel meer voor terug; anderzijds zullen bij mid-range tech de prijzen waarschijnlijk minder hard stijgen, maar krijg je daar tegelijkertijd minder waar voor je geld. Krimpflatie.

Premiumtech: duurder, maar meer mogelijkheden

Hier spelen twee dingen: niet alleen zijn chips minder goed leverbaar, er wordt tegelijkertijd hard gewerkt aan nieuwe productietechnieken (zoals de 2-nanometer chiptechnologie van marktleider TSMC). De productie van zo'n nieuwe chip is een ingewikkeld en duur proces. Dat drijft de prijs op.

Wel is het zo dat je als consument profiteert van de mogelijkheden van de nieuwste generatie chips. Die kunnen langer hoge prestaties volhouden en toch koeler blijven, simpelweg omdat de chip efficiënter met energie omgaat. Dat merk je echt in de praktijk. Dus ja, je betaalt meer, maar je krijgt er ook meer voor terug.

©StocksJust4You - stock.adobe.com

Mid-range: niet duurder, wel mindere specs

Bij de middenklasse proberen merken de prijs aantrekkelijk te houden. Als onderdelen duurder worden, moeten ze ergens compenseren. Je krijgt dan voor ongeveer dezelfde adviesprijs als het model van vorig jaar een smartwatch of telefoon met minder opslag, minder RAM of trager werkgeheugen dan de generatie van vorig jaar. Of het model wordt uitgekleed: extra's (bijvoorbeeld een snellere opslagvariant, betere camera, luxere afwerking) verdwijnen.

En de budgetmodellen?

Hele goedkope modellen hebben het extra lastig. Daar zit weinig marge op, dus een stijging van onderdelenprijzen hakt er direct in. Het principe is hetzelfde als bij mid-range, maar het pakt hier vaker scherper uit: er is minder ruimte om kosten op te vangen, dus je merkt het sneller in RAM, opslag of snelheid. Daarnaast kunnen fabrikanten in het laagste segment ook kiezen om instapmodellen te schrappen, of om 'nieuwe' modellen uit te brengen die intern weinig veranderen. Dat betekent vaak ook: minder keuze voor jou.

Conclusie

Tech is in 2026 duurder geworden omdat de chipindustrie zich steeds meer richt op AI-datacenters. Daardoor verschuift productiecapaciteit naar specialistisch geheugen, en stijgen de prijzen van standaardgeheugen en opslag.

Het advies voor jou is vooral praktisch: als je nu al weet dat je extra RAM, een grotere ssd of een nieuwe smartphone, laptop of gameconsole nodig hebt, wacht dan niet te lang. De signalen uit de markt wijzen erop dat prijzen en beschikbaarheid voorlopig onder druk blijven staan. Dat maakt vergelijken weer belangrijker dan de afgelopen jaren. Kijk niet alleen naar de prijs, maar kijk extra goed naar de specificaties. En kijk daarbij vooral naar RAM en opslag: daar zie je de effecten van wat er nu speelt het snelst terug.