Confrontation is een strategische rpg gebaseerd op het gelijknamige fantasy-bordspel dat vooral in Frankrijk bekend is. Ontwikkelaar Cyanide heeft geprobeerd dit bordspel om te zetten naar een onderhoudende rpg die dicht bij zijn roots blijft.

Confrontation vertelt het verhaal over een fantasy wereld waarin 4 facties met elkaar strijden om dominantie. In de campaign-modus van het spel leid je de nobele - en nood lijdende - Griffin soldiers in hun strijd tegen de duistere Scorpion, Wolf en Jackal facties. Het verhaal wordt verteld aan de hand van statische beelden, een verhalenverteller en aan elkaar gerijgde missies.

Confrontation is vechten

Confrontation betekent vechten en vechten staat dan ook centraal in deze game. Je doorloopt met een groepje helden diverse levels variërend van bergpaden tot diepe ondergrondse gewelven. In deze levels valt eigenlijk niet heel veel te ontdekken en ze zijn ook nog eens verschrikkelijk nauw, of je nu in een kerker loopt of buiten. Je slentert vooral van confrontatie naar confrontatie, en daar zitten alle levels vol mee. Tactiek is op zich wel belangrijk, want de groepjes tegenstanders zijn net als jouw helden uitgerust met allerlei speciale eigenschappen en aanvallen en deze worden ook uitgebreid tegen je ingezet. Verder zijn er ook bandages te vinden waarmee personages elkaar in de strijd kunnen genezen en zijn er schatten te vinden die upgrades bevatten voor de wapens en pantser van je helden.

Falend game-systeem

De levels van Confrontation ogen weinig inspirerend en grafisch gezien komt de game ook gedateerd over. Helaas geldt dat niet alleen voor de graphics. Ook de gameplay doet verouderd aan. Zo is de pathfinding van de helden verschrikkelijk knullig en worden bevelen lang niet altijd goed uitgevoerd. Helden wisselen ongevraagd van wapens waardoor geplande tactieken nog al eens in het honderd lopen. Daarnaast komt de strijd ook erg passief en traag over, ondanks dat de gevechten in real-time worden uitgevochten. Cyanide had er wellicht beter aan gedaan de gevechten turn-based uit te laten vechtern.

Geen dynamiek in confrontation

Confrontation komt dus erg statisch over, ondanks dat je wel uitgebreid al je helden kan voorzien van instructies wat zij de komende beurten moeten doen. De game is ook elk moment te pauzeren met de spatiebalk, zodat je zonodig tactieken kunt wijzigen of je helden van nieuwe opdrachten kan voorzien. Helaas laat het uitvoeren geregeld op zich wachten en omdat de pathfinding zo beroerd is en ook de levels vaak voorzien zijn van nauwe gangen, is het af en toe lastig echt tactisch te werk te gaan.

DRM-beleid Confrontation

Confrontation is behalve te koop ook digitaal te downloaden via allerlei online distributiediensten zoals Steam. Echter geldt voor elke versie hetzelfde DRM-beleid: maximaal 5 activaties per game.

UitgeverFocus Home InteractiveOntwikkelaarCyanideBesturingssysteem (min. benodigd)Windows XP SP3Processor snelheid (min. benodigd)2 GHz Dualcore processorHoeveelheid RAM (min. benodigd)2 GBGrafische kaart (minimaal benodigd)vanaf nVidia GeForce 7900 GTX en AMD Radeon HD 2600 of hoger (Shader Model 3.0 ondersteuning vereist)Benodigde hardeschijfruimte4 GBOnline gamingjaGamepad ondersteuningneeOnline activatieja, maximaal 5 activaties per game

Nintendo brengt Super Mario Bros. Wonder opnieuw onder de aandacht met een Switch 2-upgrade en bijbehorende uitbreiding. Wij mochten de uitbreiding recent al spelen en wat blijkt: de game verandert feitelijk in Mario Party. De duidelijke focus op multiplayer doet ons vooral afvragen of we nóg zo’n partygame nodig hebben.

Om eerlijk te zijn betrad ik onlangs de burelen van Nintendo in het Duitse Frankfurt met een klein katertje. Iets te veel wijntjes de avond ervoor - ook ik ben niet zonder zonden. Gelukkig was daar het creatieve elan van de Japanse ontwikkelaar, die de droge smoel en lichte koppijn deed wegsmelten als sneeuw voor de zon. Mijn god, wat heb ik toch allemaal voor leuks gespeeld vorige week.

Wat nu voorligt is de uitbreiding annex heruitgave van Super Mario Bros. Wonder. Nintendo plakt een kenmerkend tergende titel op het pakket, die ik alleen nu en onderaan dit stuk zal gebruiken: Super Mario Bros. Wonder – Nintendo Switch 2 Edition + Samen naar het Bellabelpark. Tot zover mijn zuurheid hoor, want Nintendo brengt een uitbreiding uit waar je in potentie enorm van zal smullen. Tenminste, als je zit te wachten op nóg een partygame.

©Nintendo

Met recht een 2D-Mario Party

Ik kon samen met een paar collega’s ruim een half uur aan de slag met het multiplayersegment in twee verschillende speelsituaties. We speelden met z’n vieren op één console, waarna we uit elkaar gingen en elk een eigen console kregen. We speelden via lokale, draadloze verbinding verder. Het werkt allemaal uiterst soepel, ideaal wanneer je je realiseert dat je straks met één exemplaar samen kunt spelen met vrienden die de game niet in het bezit hebben.

Bellabel Park breidt Wonders Flower Kingdom uit met een groot pretpark. Vanuit daar krijg je toegang tot talloze multiplayerervaringen, in de vorm van verschillende attracties met elk een stuk of acht verschillende levels. Er zijn varianten waarin je samenwerkt of het juist tegen elkaar opneemt. Elke minigame is ook nog te tunen op drie verschillende moeilijkheidsgraden, waardoor de game in feite verandert in een tweedimensionale Mario Party. In versus-situaties heb je ook nog de keuze om voor free-for-all te gaan of om in teams te spelen. Met recht een 2D-Mario Party dus.

Woede en plezier volgen elkaar op

Elk level zet ons in Frankfurt voor een unieke uitdaging. Teken paden zodat andere spelers ze kunnen bewandelen (dat werkt verrassend goed met de muismodus van de Joy-Con), probeer als levende stuiterbal alle andere stuiteraars (lees: de twee Duitsers naast me) voor te zijn bij de finish, of zorg dat jouw superschattige baby Yoshi de meeste appeltjes eet. Elk level is dezelfde prettige chaos die, áls je kunt communiceren (alweer die Duitsers!), zeer efficiënt te doorlopen is.

Zo lekker als het voelt wanneer je met zijn vieren zo’n uitdaging haalt, zo chagrijnig werd ik van twee specifieke minigames. Eentje draaide letterlijk om verstoppertje spelen. Twee spelers zoeken, de andere twee veranderen met één druk op de knop in iets dat zich in het level bevindt. En dan moet ik stil blijven zitten, zorgen dat ik niet opval. Dat lukt dus nooit, waardoor ik in tijdsbestek van drie minuten totaal overprikkeld raak door alle shit op het scherm. Chaos óm de chaos.

©Nintendo

Oké, deze tweede krijgt misschien ietwat onterecht m’n furie, maar er was dus ook zo’n level waarin we aan bloemen moesten hangen. Ja, we hingen aan bloemen, de wind blies ons naar voren en dan moet je dus kantelen om de meeste wind onder je bloem te krijgen. Natuurlijk: onderweg kom je allemaal van die random obstakels tegen die je nooit kunt ontwijken als je blind op volle snelheid wil gaan.

Dat deed ik dus. Woede, alleen maar woede. “Rotspel”, denk ik nog voordat we doorgaan. Het is niets meer dan katerige coping vanwege mijn eigen incompetentie. Bij al die 2v2-minigames kan ik die Duitser naast me nog de schuld geven, maar hier val ik dan toch door de mand. Niet leuk.

©Nintendo

Zit je écht op nog een partygame te wachten?

Maar goed, los van de smaak en skill van ondergetekende: aan de kwaliteit van Bellabel Park valt weinig af te dingen. De modus is leuk om te spelen en zal groepen spelers tot in de lengte van dagen kunnen vermaken. Echter, is die partygame-behoefte inmiddels niet wat verzadigd? Alleen al op Nintendo Switch 2 heb je met Mario Party Jamboree en Mario Kart World genoeg aan couch co-op-chaos op de markt.

Waarom geen schepje boven op de basiservaring van Wonder? Nieuwe, nog brutere levels? Zeker wanneer je beseft dat bijvoorbeeld een New Super Mario Bros. U al ongelooflijk veel multiplayergeweld in de basisgame had. Oké, eerlijk: dit bouwt wel degelijk voort op de basisgame. Je krijgt nieuwe personages met Rosalina en Luma en een avontuur waarin je de Koopalings moet verslaan.

©Nintendo

Dat stemt hoopvol, maar het lijkt vooral om remixes van bestaande levels te gaan. Als dat de ambitie van Nintendo is, dan stellen ze me toch een beetje teleur, al schijnen de kindjes Koopa wel allemaal bizarre Wonder-vormen te krijgen in de uitbreiding. Ik heb er zelf niets van gespeeld bij Nintendo, maar de marketing wijst erop. Maar goed, in het donker zijn alle katten grijs, zullen we maar zeggen. Super Mario Bros. Wonder laat zich in maart weer zien en ik ga een kijkje nemen.

Super Mario Bros. Wonder – Nintendo Switch 2 Edition + Samen naar het Bellabelpark verschijnt op 26 maart voor Nintendo Switch 2.

Er is al wat meer bekend over welke trailers van aankomende films we tijdens de Super Bowl in de nacht van 8 op 9 januari kunnen verwachten. Opvallend genoeg zullen er waarschijnlijk geen trailers volgen van de Marvel-films die op de planning staan.

Deadline heeft een overzicht gepubliceerd met wat voor trailers we zoal tijdens de Super Bowl kunnen verwachten. De site meldt dat het zeer waarschijnlijk is dat er in ieder geval trailers van films als The Super Mario Galaxy Movie, de nieuwe Steven Spielberg-film Disclosure Day, Scream 7, The Mandalorian and Grogu en Minions 3 uitgezonden zullen worden.

Wel opvallend is dat het er op lijkt dat Marvel niets op de planning heeft staan. Dit terwijl er dit jaar twee Marvel-films staan uit te komen. In juli verschijnt Spider-Man: Brand New Day, terwijl aankomende december het langverwachte Avengers: Doomsday te zien zal zijn. Van laatstgenoemde film zijn onlangs al vier teaser trailers uitgekomen.

Super Bowl

Desalniettemin zal er dus genoeg te zien zijn tijdens de Super Bowl in de nacht van 8 op 9 december, zoals trailers van de hierboven genoemde films. Bedrijven pakken tijdens dit grootse Amerikaanse sportevenement altijd uit met trailers en reclames met diverse wereldsterren daarin. Aanstaande maandag zal het internet dus vol staan met interessante nieuwe trailers en reclamespots.