Een pure Spaghetti-western. Oude pistolen, kanonnen en bajonetten op de geweren. Wie van first person shooters houdt én van een onvervalste western-sfeer, zal zeer gelukkig worden van Call of Juarez 2.

Het spel begint met een openingsfilm waarbij de twee broers, Ray en Thomas tegenover elkaar staan. Ze hebben een geweer op elkaar gericht. Al snel is duidelijk dat er veel is misgegaan. Na het filmpje gaat het spel terug in de tijd. Ray bevindt zich tegenover soldaten van de Union. Hij hoort dat zijn broer, Thomas, in de problemen zit en besluit hem te redden. Nadat Ray samen met zijn broer de linie hebben veilig gesteld, moeten ze van hun kolonel vertrekken richting Atlanta. Echter, hun familie is nog in gevaar. En dat is reden genoeg voor de broers om te deserteren. Een actie die niet alleen tevergeefs is, maar ook onverstandig.

Hier en daar geschaafd

We hebben al eerder de preview bekeken van Call of Juarez 2. Die beloofde al veel goeds, al was het wel duidelijk dat er hier en daar nog wat geschaafd moest worden. Het geluid liet te wensen over en de effecten op water, waren zeker niet om over naar huis te schrijven. Ook bleek de Chrome-engine niet altijd even stabiel. Bij een preview is dat al snel vergeven.
De officiële versie is op nagenoeg alle vlakken verbeterd. De engine is erg snel en bijzonder stabiel. We ondervinden nooit hikjes terwijl het grafisch allemaal prima oogt. Zo is het water detailrijk. Echter, echt natuurlijk stroomt het nog niet. De omgevingen en karakters zien er iets beter uit dan bij de preview. Het niet allemaal top-notch, maar daardoor draait het spel wel lekker vlot. Ook op een gemiddelde game-pc prima te spelen. Op ons testsysteem: een QX9770 op 4,1 GHz, 4GB Adata ddr3-1600X V2.0-geheugen, Gigabyte GTX 285 2GB en twee Western Digital Raptor in Raid-0 is het perfect te spelen op Full HD met alle detail op maximaal.
Helaas is het geluid nog altijd erg slecht. Stemmen hebben overduidelijk een lage bitrate en geweerschoten klinken blikkerig. Tevens zijn de surroundeffecten niet om over naar huis te schrijven. Jammer, want daardoor raken we toch minder in het spel. En dat terwijl het verhaal de speler juist helemaal meetrekt.

Tijdsbesef

Een goede shooter is altijd te kort. Echter, COJ is wel heel kort. Na ongeveer zeven uur zijn we door het spel heen. We moeten toegeven dat we het spel in easy hebben gespeeld, dus wellicht is het in hard iets langer, maar de single player is kort.
Daar is wel iets aan te doen door het spel op twee manieren te spelen: één keer met Ray en nog een keer met Thomas. Het is namelijk mogelijk bij bijna elke missie te kiezen voor Ray of Thomas. Beide broers hebben hun eigen voordelen. Echter, het verhaal blijft hetzelfde en het is nog maar de vraag of het zoveel verschil brengt in de beleving van het spel.
Gelukkig kent COJ ook de mogelijkheid online te gaan. Daar bestaat de mogelijkheid te kiezen tussen drie interessante en goed uitgewerkte modi: de ouderwetse – maar altijd leuke – deathmatch, Manhunt en Wild West Legends. In Manhunt wisselen teams elkaar af om ‘bad guys’ te pakken. In Wild West Legends is het de bedoeling het andere team ervan te weerhouden objectives te behalen.
PluspuntenMinpuntenConclusie

Een prima verhaal met veel diepgang, goed uitgewerkte karakters en een prima Western-gevoel. Call of Juarez 2 biedt de liefhebber zonder twijfel veel speelplezier. Jammer genoeg is er ook een keerzijde. Het geluid in het spel is slecht en ook op grafisch gebied mag er nog hard gewerkt worden. De textures zijn plat en het detailniveau is wisselend.UitgeverUbisoftOntwikkelaarTechlandDemo downloadJaBesturingssysteem (min. benodigd)Windows XPProcessor snelheid (min. benodigd)P4 3,2 of hoger, 2,66 GHz dual coreHoeveelheid RAM (min. benodigd)1Grafische kaart (minimaal benodigd)nVidia 6800 of ATI X1650Benodigde hardeschijfruimte (GB)10Online gamingjaGamepad ondersteuningjaOns TestsysteemAsus P5E3 Premium, QX9770 (overklokt 4,1 GHz), 4GB Adata DDR3-1600X v2.0 Ram, Gigabyte GTX285 2GB, 2 raptors Raid-0, Creative X-Fi Fatality Platinum, Windows Vista 64 bit.

Met de introductie van een nieuwe Home-architectuur heeft Apple de ondersteuning voor de iPad als centrale woninghub stopgezet. Gebruikers moeten nu overstappen op een Apple TV of HomePod om hun slimme apparaten op afstand te bedienen en automatiseringen uit te voeren.

Het idee was altijd zo handig: die oude tablet die toch maar in de kast lag te verstoffen kreeg een tweede leven als het brein van je woning. Je plakte hem tegen de muur of zette hem op een standaard in de keuken, en plotseling kon je overal ter wereld je lampen bedienen. Toch merkten veel gebruikers dat de betrouwbaarheid vaak te wensen overliet, met apparaten die niet reageerden of automatiseringen die simpelweg weigerden te starten. Apple heeft nu de knoop doorgehakt en de tablet officieel uit de lijst van ondersteunde hubs geschrapt. In dit artikel leggen we uit waarom deze besluitvorming logisch is en wat dat voor jouw huidige opstelling betekent.

Overstap naar een stabiele architectuur

De reden dat de tablet niet langer als hub fungeert, ligt diep in de softwarematige fundering van de Woning-app verborgen. Met de komst van de nieuwe architectuur in iOS 16.2 heeft Apple de manier waarop apparaten met elkaar communiceren volledig herzien. Waar de iPad voorheen als een soort tussenstation fungeerde dat af en toe signalen doorgaf, vereist het nieuwe systeem een apparaat dat altijd aan de stroom hangt en een constante, bekabelde of zeer stabiele draadloze verbinding heeft.

We hebben in onze tests gemerkt dat een iPad die in de slaapstand gaat of waarvan de batterij net onder een bepaald percentage zakt, de communicatie met de rest van het huis direct verstoort. Bovendien ontbreekt in de iPad de hardware voor Thread, een netwerkprotocol dat zorgt dat apparaten razendsnel en zonder vertraging op elkaar reageren. Wanneer je nu op een knop drukt, hoor je bij een moderne hub direct de klik van de schakelaar, terwijl de iPad daar voorheen merkbare seconden over kon doen.

©PHILIPPE RAMAKERS

Soms werkte het wel...

In een heel specifieke context kon de iPad nog wel dienstdoen, mits je geen behoefte had aan de nieuwste snufjes. Voor een simpel huishouden met slechts een paar lampen die alleen via bluetooth of een eigen bridge werkten, was de tablet een prima interface. Het gaf toch een gevoel van controle om een visueel overzicht te hebben op een groot scherm in de woonkamer. Je kon de iPad inzetten als een soort veredelde afstandsbediening die ook toevallig de automatiseringen draaide wanneer je zelf niet thuis was.

Dit werkte vooral goed in kleine appartementen waar de afstand tussen de tablet en de slimme verlichting minimaal was, waardoor de bluetooth-verbinding stabiel bleef. De koopintentie voor een iPad was in die tijd vaak gebaseerd op deze multifunctionaliteit, maar die vlieger gaat met de huidige eisen voor een modern slim huis niet meer op.

Mobiliteit is niet goed voor een hub

Een centraal zenuwstelsel van een woning hoort niet verplaatsbaar te zijn, en dat is precies waar het in de praktijk misging met de iPad. Zodra iemand de tablet van de lader haalde om even op de bank een video te kijken, liep de verbinding met de beveiligingscamera buiten gevaar. We zien vaak dat een hub die op wifi werkt in plaats van via een ethernetkabel, kwetsbaar is voor storingen van andere apparaten in de buurt.

De iPad is ontworpen als een persoonlijk apparaat dat energie bespaart zodra het scherm uitgaat, wat natuurlijk haaks staat op de rol van een server die 24 uur per dag paraat moet staan. In grotere woningen merkten we bovendien dat de iPad simpelweg het bereik niet had om apparaten op de bovenverdieping aan te sturen, iets wat een systeem met meerdere verdeelde hubs veel beter oplost.

©IHAR ULASHCHYK

Signalen om over te stappen

Er zijn een paar duidelijke situaties waarin je de iPad als hub direct moet vervangen door een volwaardige slimme speaker of mediaspeler. Als je van plan bent om apparaten aan te schaffen die met de Matter-standaard werken, heb je eigenlijk geen keuze meer, aangezien de iPad dit protocol niet ondersteunt als hub. Ook wanneer je merkt dat je automatiseringen vaker niet dan wel werken zodra je de voordeur achter je dichttrekt, is dat een teken dat de iPad de verbinding niet stabiel kan houden.

Een ander breekpunt is de behoefte aan beveiligde video-opslag in iCloud. Voor het streamen en analyseren van beelden van je deurbel is simpelweg meer rekenkracht en een constantere verbinding nodig dan een (vaak oudere) tablet kan bieden. Tot slot is het onmogelijk om de woning te upgraden naar de nieuwste softwareversies zonder een ondersteunde hub, waardoor je bijvoorbeeld nieuwe functies en beveiligingsupdates misloopt.

De juiste opvolger kiezen

Het toetsen van je eigen woonsituatie begint bij de vraag hoeveel apparaten je wilt aansturen en of je ook behoefte hebt aan een fysieke interface. Voor de meeste mensen is een mediaspeler zoals de Apple TV de beste keuze, omdat deze (de duurdere versies in elk geval) met een kabel aan je router verbonden kan worden voor de meest betrouwbare verbinding.

Heb je echter geen televisie in de buurt van je slimme apparaten, dan is een compacte speaker die ook als hub fungeert een slimmer alternatief. Je plaatst deze eenvoudig op een centrale plek in huis waar de microfoons ook je stemcommando's kunnen opvangen. Kijk hierbij goed naar de ruimte die je hebt; een kleine speaker past op elk nachtkastje, terwijl een volwaardige mediaspeler vaak een vaste plek in het tv-meubel vereist.

Nee, de iPad is definitief geen woninghub meer

De iPad kan officieel niet meer als hub worden ingesteld in de vernieuwde Woning-app van Apple omdat de hardware niet voldoet aan de eisen van de nieuwe woningarchitectuur. Voor het bedienen van je huis op afstand en het configureren van automatiseringen heb je nu minimaal een HomePod of een Apple TV nodig (mocht je wel bij Apple willen blijven). Deze apparaten bieden ondersteuning voor Thread en Matter, wat zorgt voor een snellere en betrouwbaardere communicatie tussen je slimme apparaten. Hoewel de iPad een handig bedieningspaneel blijft voor op de muur, vinden de processen achter de schermen nu plaats op hardware die altijd met het stroomnetwerk en internet is verbonden.

We hebben een bom-volle aflevering met de review van Mario Tennis Fever en Dwayne's previews van Pokémon Pokopia, Resident Evil Requiem, Pragmata en de Super Mario Bros. Wonder-dlc!

Kom bij onze Discord. Via ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠deze link⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠ ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠kan je met ons en andere luisteraars kletsen over games, deals, nieuws en meer.

Wil je zelf ook een vraag insturen of heb je iets leuks om te melden? Dat kan! Stuur een mailtje naar bonuslevelcast@gmail.com (of bonuslevelkast@gmail.com of bonuslevelqast@gmail.com) en wellicht hoor je jezelf terug in de volgende aflevering!