Werken met geluid en muziek lastig? Welnee, in dit artikel geven we je aan de hand van een paar concrete voorbeelden oplossingen om muziek en geluidseffecten in te zetten, audio te snijden, je eigen stem op te nemen of zelf een muziekje te maken. Je hoeft geen ervaring te hebben met het maken van muziek of het opnemen van geluid. Handig bijvoorbeeld voor muziek onder je YouTube filmpjes.

01 Muziek vinden

De oplossing? Zoek naar muziek die je mag gebruiken voor je video’s. Er zijn genoeg sites waar je tegen een klein bedrag een muziekbestand kunt downloaden dat je voor je video kunt gebruiken. Voorbeelden zijn Premiumbeat, Audiojungle en Shutterstock Music. Bedenk wel dat een licentie om een stukje muziek te kunnen gebruiken je makkelijk tien euro kost. Gratis opties zijn er ook, het enige dat je hierbij moet doen, is de maker van de muziek noemen in de omschrijving van bij je video. Goede opties zijn www.bensound.com, http://dig.ccmixter.org en www.freesound.org. De laatste is eigenlijk een site voor geluidseffecten, maar je vindt er ook muziekstukken.

Op Dig CC Mixter klik je op tag search om op genre, instrument en stijl te zoeken. Je kunt een muziekstuk afspelen of meteen downloaden door op de oranje knop te drukken. Hier zie je welke licentie de maker heeft geselecteerd. Dit is belangrijk om te weten, staat er For noncommercial projects only, houd je hier dan aan. Dit is niet alleen eerlijk naar de artist toe, het voorkomt ook dat je eventueel later in de problemen komt. Onder Plain of HTML vind je opties hoe je de maker moet noemen in de omschrijving van je video. Kopieer dit naar je klembord en zet het bij je video als je die naar YouTube of andere site uploadt. Dit geldt in principe ook als je een video naar bijvoorbeeld Facebook uploadt.

©PXimport

Rechtenvrije muziekdiensten

02 Geluidseffecten

Bij een goede video horen natuurlijk ook geluidseffecten, de beste website om deze te downloaden is Freesound, we noemden hem net ook al even. Je meld je aan bij de dienst en kunt effecten downloaden zonder te betalen, maar ook hier moet je wel even goed naar de licentie kijken. Sommige bestanden hebben een 0 als licentie, dit betekent dat het in het publieke domein beschikbaar is. Andere licentievormen zijn attribution (by) en attribution noncommercial (by-nc). Bij by moet je de maker noemen en mag je het bestand ook voor commerciële doeleinden gebruiken, bij by-nc mag je het alleen voor non-commerciële projecten gebruiken. Meer informatie over de licenties vind je op Freesound of op www.creativecommons.org.

Bij het inzetten van geluidseffecten is het heel belangrijk dat ze precies op het juiste moment worden geplaatst. Even een voorbeeld: je geeft in een video een virtuele high-five naar de kijker. Uiteraard is er niks waartegen je slaat, dus er is geen geluid te horen. Hier heb je een geluidseffect nodig. Zoek op Freesound naar clap of highfive en download het bestand naar je pc. In je videobewerkingsprogramma moet je nu heel langzaam door je video scrollen en het juiste punt vinden waar de high-five wordt gegeven. Op dit precieze punt zet je nu het geluidseffect neer.

©PXimport

03 Audio snijden

Het kan gebeuren dat je een geluidseffect nog moet bewerken voordat je het kunt inzetten. Laten we het voorbeeld van de high-five nog eens nemen: dit is een geluid dat heel kort is en een makkelijk soort geluid om te bewerken omdat de golfvorm duidelijk is te zien. We gebruiken dit geluid. Je ziet aan de golfvorm al dat de klap niet direct aan het begin van het fragment zit. Dit is gelukkig gemakkelijk te veranderen.

We gebruiken hiervoor het programma Audacity, een audio-editor waar we het al vaker over hebben gehad. Het programma is gratis, heeft veel mogelijkheden en werkt snel. Download het en open het bestand in het programma. Je wilt het stuk stilte aan het begin wegknippen, het is handig om in te zoomen zodat je alleen de klap voor je neus hebt. Bij korte geluiden is het heel belangrijk dat je niet teveel wegknipt aan het begin, dan knip je namelijk de zogenaamde impact van een geluid weg: de eerste milliseconden van bijvoorbeeld een explosie, een deur of een knal. Selecteer het begin en kies in Audacity Bewerken / Verwijderen.

©PXimport

04 Je eigen stem opnemen

Als je je eigen stem wilt opnemen, moet je even wat voorbereiden. Ten eerste heb je natuurlijk een microfoon nodig, het is slim om een paar tientjes uit te geven aan een usb-microfoon. Een goede keus is de Samson Meteor voor ongeveer zestig euro. Als je betere kwaliteit wilt en wat meer uit te geven hebt, dan is de Blue Yeti een hele goede optie, met een straatprijs van zo’n 150 euro.

Daarnaast moet je zorgen dat je een goede plek hebt om je stem op te nemen. Het best is een kamer waar veel spullen in staan, zodat je niet teveel galm opneemt. Een kleine werkkamer met boekenkasten tegen de wand is een goede plek, een grote open huiskamer vaak iets minder. Zorg ook dat je een plek kiest waar je weinig last hebt van geluiden: geen jammerende gezinsleden, voorbijrazende auto’s of katten die miauwend voor de deur staan.

In de meeste videobewerkingsprogramma’s kun je je stem meteen opnemen, maar je kunt natuurlijk ook een audioprogramma gebruiken. Zelfs in Audacity kun je je stem opnemen. In de instellingen kies je de usb-microfoon die je hebt aangesloten. Het is belangrijk dat je het ingangsniveau goed instelt. Dit doe je door op je normale stemvolume te praten en bovenin op de volumemeters van Audacity te klikken. Je ziet nu een balk die groen, geel of rood is. Als de balk tijdens het praten constant groen is maar niet over de helft komt, kun je het opnamevolume rechts van het microfoontje iets naar rechts schuiven. Als de meter af en toe in het geel komt, is dit geen probleem, maar als de meter in het rood komt, betekent dit dat het ingangsvolume te hoog is en je de schuif van het microfoontje naar links moet zetten. Dit is heel belangrijk, als je opneemt terwijl de opnamemeter in het rood staat, wordt je opname overstuurd. Je hoort kraakjes in het geluid en dit is naderhand vrijwel niet op te lossen. Heb je het volume ingesteld, dan kun je op de opnameknop drukken.

©PXimport

Opname repareren

05 Zelf muziek maken

Wil je echt unieke muziek onder je filmpje? Dan kun je ook zelf aan de slag om je eigen muziek te maken. Hiervoor zijn veel gratis programma’s te vinden. Op de pc is Cakewalk by BandLab een goede keus, het programma is recentelijk nieuw leven ingeblazen en kun je voor Windows gratis downloaden. Ondanks dat het gratis is, zit het boordevol functies. Zo zijn er virtuele piano’s, drumstellen en synthesizers te vinden, kun je audio opnemen met een externe microfoon en wordt het programma geleverd met muziek-loops en plug-ins om je geluid te bewerken. Het leren werken met een programma als Cakewalk, een zogenaamd Digital Audio Workstation (daw), is iets wat wel een paar dagen tijd kost, maar gelukkig zijn er veel tutorial-video’s over Cakewalk en andere daw’s op YouTube te vinden.

Wil je gewoon een leuke beat of melodie maken, dan kun je een gratis app als Drum Pads - Beat Maker Go, Music Maker JAM of Caustic 3 op je Android-toestel installeren. Voor iOS heb je nog veel meer opties voor het maken van leuke muziekjes. Enkele gave apps zijn Figure, Beatwave en Auxy. In de meeste apps kun je je creaties opslaan op het toestel of delen via e-mail.

©PXimport

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.