Werken met geluid en muziek lastig? Welnee, in dit artikel geven we je aan de hand van een paar concrete voorbeelden oplossingen om muziek en geluidseffecten in te zetten, audio te snijden, je eigen stem op te nemen of zelf een muziekje te maken. Je hoeft geen ervaring te hebben met het maken van muziek of het opnemen van geluid. Handig bijvoorbeeld voor muziek onder je YouTube filmpjes.

01 Muziek vinden

De oplossing? Zoek naar muziek die je mag gebruiken voor je video’s. Er zijn genoeg sites waar je tegen een klein bedrag een muziekbestand kunt downloaden dat je voor je video kunt gebruiken. Voorbeelden zijn Premiumbeat, Audiojungle en Shutterstock Music. Bedenk wel dat een licentie om een stukje muziek te kunnen gebruiken je makkelijk tien euro kost. Gratis opties zijn er ook, het enige dat je hierbij moet doen, is de maker van de muziek noemen in de omschrijving van bij je video. Goede opties zijn www.bensound.com, http://dig.ccmixter.org en www.freesound.org. De laatste is eigenlijk een site voor geluidseffecten, maar je vindt er ook muziekstukken.

Op Dig CC Mixter klik je op tag search om op genre, instrument en stijl te zoeken. Je kunt een muziekstuk afspelen of meteen downloaden door op de oranje knop te drukken. Hier zie je welke licentie de maker heeft geselecteerd. Dit is belangrijk om te weten, staat er For noncommercial projects only, houd je hier dan aan. Dit is niet alleen eerlijk naar de artist toe, het voorkomt ook dat je eventueel later in de problemen komt. Onder Plain of HTML vind je opties hoe je de maker moet noemen in de omschrijving van je video. Kopieer dit naar je klembord en zet het bij je video als je die naar YouTube of andere site uploadt. Dit geldt in principe ook als je een video naar bijvoorbeeld Facebook uploadt.

©PXimport

Rechtenvrije muziekdiensten

02 Geluidseffecten

Bij een goede video horen natuurlijk ook geluidseffecten, de beste website om deze te downloaden is Freesound, we noemden hem net ook al even. Je meld je aan bij de dienst en kunt effecten downloaden zonder te betalen, maar ook hier moet je wel even goed naar de licentie kijken. Sommige bestanden hebben een 0 als licentie, dit betekent dat het in het publieke domein beschikbaar is. Andere licentievormen zijn attribution (by) en attribution noncommercial (by-nc). Bij by moet je de maker noemen en mag je het bestand ook voor commerciële doeleinden gebruiken, bij by-nc mag je het alleen voor non-commerciële projecten gebruiken. Meer informatie over de licenties vind je op Freesound of op www.creativecommons.org.

Bij het inzetten van geluidseffecten is het heel belangrijk dat ze precies op het juiste moment worden geplaatst. Even een voorbeeld: je geeft in een video een virtuele high-five naar de kijker. Uiteraard is er niks waartegen je slaat, dus er is geen geluid te horen. Hier heb je een geluidseffect nodig. Zoek op Freesound naar clap of highfive en download het bestand naar je pc. In je videobewerkingsprogramma moet je nu heel langzaam door je video scrollen en het juiste punt vinden waar de high-five wordt gegeven. Op dit precieze punt zet je nu het geluidseffect neer.

©PXimport

03 Audio snijden

Het kan gebeuren dat je een geluidseffect nog moet bewerken voordat je het kunt inzetten. Laten we het voorbeeld van de high-five nog eens nemen: dit is een geluid dat heel kort is en een makkelijk soort geluid om te bewerken omdat de golfvorm duidelijk is te zien. We gebruiken dit geluid. Je ziet aan de golfvorm al dat de klap niet direct aan het begin van het fragment zit. Dit is gelukkig gemakkelijk te veranderen.

We gebruiken hiervoor het programma Audacity, een audio-editor waar we het al vaker over hebben gehad. Het programma is gratis, heeft veel mogelijkheden en werkt snel. Download het en open het bestand in het programma. Je wilt het stuk stilte aan het begin wegknippen, het is handig om in te zoomen zodat je alleen de klap voor je neus hebt. Bij korte geluiden is het heel belangrijk dat je niet teveel wegknipt aan het begin, dan knip je namelijk de zogenaamde impact van een geluid weg: de eerste milliseconden van bijvoorbeeld een explosie, een deur of een knal. Selecteer het begin en kies in Audacity Bewerken / Verwijderen.

©PXimport

04 Je eigen stem opnemen

Als je je eigen stem wilt opnemen, moet je even wat voorbereiden. Ten eerste heb je natuurlijk een microfoon nodig, het is slim om een paar tientjes uit te geven aan een usb-microfoon. Een goede keus is de Samson Meteor voor ongeveer zestig euro. Als je betere kwaliteit wilt en wat meer uit te geven hebt, dan is de Blue Yeti een hele goede optie, met een straatprijs van zo’n 150 euro.

Daarnaast moet je zorgen dat je een goede plek hebt om je stem op te nemen. Het best is een kamer waar veel spullen in staan, zodat je niet teveel galm opneemt. Een kleine werkkamer met boekenkasten tegen de wand is een goede plek, een grote open huiskamer vaak iets minder. Zorg ook dat je een plek kiest waar je weinig last hebt van geluiden: geen jammerende gezinsleden, voorbijrazende auto’s of katten die miauwend voor de deur staan.

In de meeste videobewerkingsprogramma’s kun je je stem meteen opnemen, maar je kunt natuurlijk ook een audioprogramma gebruiken. Zelfs in Audacity kun je je stem opnemen. In de instellingen kies je de usb-microfoon die je hebt aangesloten. Het is belangrijk dat je het ingangsniveau goed instelt. Dit doe je door op je normale stemvolume te praten en bovenin op de volumemeters van Audacity te klikken. Je ziet nu een balk die groen, geel of rood is. Als de balk tijdens het praten constant groen is maar niet over de helft komt, kun je het opnamevolume rechts van het microfoontje iets naar rechts schuiven. Als de meter af en toe in het geel komt, is dit geen probleem, maar als de meter in het rood komt, betekent dit dat het ingangsvolume te hoog is en je de schuif van het microfoontje naar links moet zetten. Dit is heel belangrijk, als je opneemt terwijl de opnamemeter in het rood staat, wordt je opname overstuurd. Je hoort kraakjes in het geluid en dit is naderhand vrijwel niet op te lossen. Heb je het volume ingesteld, dan kun je op de opnameknop drukken.

©PXimport

Opname repareren

05 Zelf muziek maken

Wil je echt unieke muziek onder je filmpje? Dan kun je ook zelf aan de slag om je eigen muziek te maken. Hiervoor zijn veel gratis programma’s te vinden. Op de pc is Cakewalk by BandLab een goede keus, het programma is recentelijk nieuw leven ingeblazen en kun je voor Windows gratis downloaden. Ondanks dat het gratis is, zit het boordevol functies. Zo zijn er virtuele piano’s, drumstellen en synthesizers te vinden, kun je audio opnemen met een externe microfoon en wordt het programma geleverd met muziek-loops en plug-ins om je geluid te bewerken. Het leren werken met een programma als Cakewalk, een zogenaamd Digital Audio Workstation (daw), is iets wat wel een paar dagen tijd kost, maar gelukkig zijn er veel tutorial-video’s over Cakewalk en andere daw’s op YouTube te vinden.

Wil je gewoon een leuke beat of melodie maken, dan kun je een gratis app als Drum Pads - Beat Maker Go, Music Maker JAM of Caustic 3 op je Android-toestel installeren. Voor iOS heb je nog veel meer opties voor het maken van leuke muziekjes. Enkele gave apps zijn Figure, Beatwave en Auxy. In de meeste apps kun je je creaties opslaan op het toestel of delen via e-mail.

©PXimport

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.