ID.nl logo
Welke antivirussoftware heb ik nodig?
© Reshift Digital
Huis

Welke antivirussoftware heb ik nodig?

Elke gebruiker van digitale middelen heeft een uniek gedrag wat specifieke beveiliging vereist. We leggen uit hoe je kan bepalen welke antivirussoftware bij jouw situatie past en hoe je jezelf online adequaat kan beschermen.

#brandedcontent - Dit artikel is tot stand gekomen in samenwerking met Bitdefender.

Constante blootstelling aan cyberdreigingen
Onbewust bezoek je dagelijks tientallen websites en activeer je evenveel smartphone-apps die contact met het internet vereisen. Je wordt dan ook constant blootgesteld aan online gevaren en cyberdreigingen. Het idee dat jij geen slachtoffer gaat worden van cybercriminaliteit is één van de grootste misvattingen van de 21ste eeuw. 

Aanvullende antivirussoftware sterk aan te raden
Vraag je dus af hoeveel digitale beveiliging je eigenlijk nodig hebt. Hoewel veel besturingssystemen op pc's en mobiele telefoons hun eigen antivirus- en beveiligingsoplossingen bieden, beschermen die vaak niet afdoende. Dit komt ook naar voren in onafhankelijke tests. Standaard virusscanners presteren minder goed dan geavanceerde. Cybercrimelen maken hier graag gebruik van. Daarom is het aanschaffen van aanvullende antivirussoftware sterk aan te raden om de levensduur van je computer te verlengen en de beveiliging van je gegevens en bestanden te garanderen.

Er zijn veel aanbieders op de markt van antivirussoftware en het is de vraag welke software het beste bij jouw situatie past.  Dit is onder andere afhankelijk van je besturingssysteem, je internetgedrag en eventuele specifieke wensen. Wij adviseren je om in ieder geval op de onderstaande vijf zaken te letten.

1) Bescherming
Het is belangrijk dat de antivirussoftware niet alleen beschermt tegen klassieke cybergevaren, zoals phising, maar je computer ook beschermt tegen netwerkparasieten, malware (inclusief spyware, adware en ransomware) en de bijzonder gevreesde rootkits.

2) AV-testresultaten
AV-test is een internationaal testinstituut dat antivirussoftware test, waaronder op het percentage geblokkeerde malware. Op hun website  www.av-test.org publiceren ze regelmatig nieuwe tests. Het is verstandig om de software die je wil aanschaffen op hun website op te zoeken en de resultaten te beoordelen.

3) Computervertraging
Antivirussoftware controleert alle activiteiten op je pc en kan daarom je computer iets vertragen, maar daar merk je als het goed is weinig van. AV Comparatives deed hier recentelijk nog onderzoek naar en onder andere Bitdefender scoorde uitermate goed. Niet alleen hield hun antivirussoftware twintigduizend bekende virussen tegen, maar ook alle zero-day bedreigingen. De software scoorde 100% op bescherming zonder computervertraging. 4) Gebruiksgemak
Het gebruiksgemak van antivirussoftware speelt een belangrijke rol bij de beveiliging, omdat het van invloed is op hoe een gebruiker de software instelt. Het is belangrijk dat de software voldoende functionaliteiten biedt, maar voor iedere gebruiker eenvoudig te installeren en te gebruiken is.
 5) Support
Hoe is de bereikbaarheid van de aanbieder? Kun je eenvoudig een vraag stellen? Via welke kanalen? En hoe lang duurt het voor je antwoord krijgt? Dit is zeker voor beginnende gebruikers erg belangrijk, omdat er anders een kans bestaat dat het softwarepakket niet volledig benut wordt of zelfs verkeerd wordt gebruikt. 
 

©CIDimport

Totaalpakket voor computerbescherming
De meeste ontwikkelaars van antivirussoftware bieden tegenwoordig een totaalpakket voor computerbescherming aan. De software zorgt niet alleen voor bescherming tegen virussen maar de pakketten worden steeds vaker standaard geleverd met een firewall, anti-spam functies, bescherming tegen spyware, anti-malware en andere waardevolle toevoegingen. Het voordeel van een totaalpakket is dat dit vaak positiever is voor de snelheid van de computer dan als je meerdere applicaties naast elkaar laat draaien. Daarnaast is een alles-in-1 pakket vaak ook goedkoper.

Dus als je antivirussoftware aanschaft is het belangrijk om eerst goed in kaart te brengen wat jouw wensen zijn en dan aanbieders en pakketten te gaan vergelijken. Dat kun je heel eenvoudig online doen, want er is enorm veel informatie beschikbaar in de vorm van vergelijkingsonderzoeken. Je weet nu in ieder geval waar je in de basis op moet letten. 

▼ Volgende artikel
Gerucht: Nexon werkt aan Starcraft-shooter voor Blizzard
Huis

Gerucht: Nexon werkt aan Starcraft-shooter voor Blizzard

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

▼ Volgende artikel
Review: Mario Tennis Fever is een leuke set
Huis

Review: Mario Tennis Fever is een leuke set

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Watch on YouTube

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Slide
Slide
Slide
Slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.

Goed
Conclusie

Mario Tennis Fever barst van de content. De vele personages, banen en rackets geven unieke, diepere lagen aan de gameplay en multiplayerpotjes gaan met grote glimlach en een berg vertier gespeeld worden. Jammer voor de wat volwassenere spelers dat die volgende laag diepgang nét niet geraakt wordt. Daarvoor is het singleplayeraanbod niet genoeg, de tegenstanders niet uitdagend genoeg en ontbreekt er hier en daar net wat finesse. Maar ga zo door, Nintendo. Mario Tennis Fever zit namelijk wél in de richting van die tijdloze Camelot-klassiekers waar we zo naar hunkeren.

Plus- en minpunten
  • Flinke hoeveelheid content en modi
  • Sterke basisgameplay
  • Uiteenlopende Fever-rackets
  • Nog altijd sterke multiplayer
  • Daagt je nooit écht uit
  • Diepgang niet eindeloos