Microsoft heeft inmiddels goed begrepen dat Internet Explorer het mikpunt van spot is op internet, en heeft de verouderde browser niet voor niets onder 'Accessoires' gezet in het startmenu. In plaats daarvan is een nieuwe browser gekomen: 'Edge', een 'moderne browser' die helemaal mee kan met de concurrentie.

In het kort: Edge is bij lange na nog niet af en mist nog een hoop features, maar erger is de chronische instabiliteit die 'em nagenoeg onbruikbaar maakt voor power-users.

Goed

Slecht

Lees ook de rest van onze Windows 10-review:

1. Inleiding2. Uiterlijk/dagelijks gebruik3. Het vernieuwde startmenu4. Edge

5. Virtuele bureaubladen6. Cortana7. De Store8. Conclusie

'Edge' verscheen pas relatief laat in de preview-versies van Windows 10. Ondanks dat Microsoft al in oktober aankondigde met een nieuwe browser te komen, duurde het tot april voordat we ook echt gebruik konden maken van die browser. Het duurde nóg langer tot de naam 'Edge' ook echt werd gebruikt; aanvankelijk heette de browser nog 'Project Spartan'.

Spartaans uiterlijk

Dat 'Spartaanse' is goed te merken in het uiterlijk van de browser. Dat heeft hetzelfde kale en strakke uiterlijk als veel van de rest van Windows 10 - je kunt hier onze review lezen over hoe Windows 10 eruit ziet. In de praktijk betekent dat grote vierkante blokken met grote kruizen en heldere dropdown-menu's in de instellingen.

Geen extensies

Dat Edge pas zo laat kwam, is nog steeds goed te merken. De browser is namelijk nog helemaal niet af, en dat is heel jammer. Grote ontbrekende factor zijn nog de plugins (of add-ons, of extensies, of hoe je ze dan ook wil noemen). Edge heeft nog geen enkele ondersteuning voor plugins, en dat maakt de browser zeker de helft minder praktisch dan alternatieven als Firefox en Chrome.

Microsoft zegt dat plugins 'later dit jaar' beschikbaar komen voor de browser, en dat het mogelijk wordt Chrome- en Firefox-addons te installeren in de browser. Daar moeten we dan maar op hopen, want op dit moment kun je die wachtwoordmanagers en Pocket-integraties wel op je buik schrijven.

Lees-later

Edge heeft de meeste zaken wel die we in een moderne browser mag verwachten, zoals privé-tabs en een leeslijst, maar ook een eigen lees-later-dienst. Die is te synchroniseren met je Microsoft-account en daarmee te gebruiken op je mobiele apparaten. Op zich handig, maar het betekent wel dat je wéér moet overstappen op een nieuwe app om artikelen in op te slaan. Als je al Pocket of Instapaper gebruikt, is dat best een klus. Je moet dus wel héél erg fan zijn van Microsoft wil je hierop overstappen.

OneNote

Unieker is de integratie van OneNote in Edge. Daarmee kun je aantekeningen maken in de browser en die direct opslaan in je OneNote-account, of dat delen met vrienden. Je kunt op die manier herinneringen bij bepaalde secties plaatsen, of met Paint-achtige tools pijlen of cirkels trekken.

Het is echter maar de vraag hoe vaak je deze functie gaat gebruiken, want hoe vaak heb je normaal de behoefte om te tekenen op een webpagina? Dat is ongetwijfeld iets voor de groep die-hard OneNote-gebruikers, maar wij hebben de functie in de praktijk niet vaak ingezet.

Stabiliteit

Maar buiten de al dan niet nuttige functies om is er natuurlijk maar één ding belangrijk in een browser: De stabiliteit. En die is bij Edge zwaar ondermaats.

Edge kan niet veel tabs aan, en dat is zeker voor ons vervelend want wij zijn grootverbruikers van tabbladen. Regelmatig sluiten we Firefox of Chrome af door 'Ja' te klikken op de vraag 'of we zeker weten dat je 80 tabbladen' wil sluiten. En hoewel ook Chrome zeker geen vrienden is met je werkgeheugen, kan die browser zelf in ieder geval wel een grote bulk tabs aan.

Edge kan dat niet.

20 of 25 lijkt het maximum te zijn aan tabbladen dat de browser kan openen. Open er nog een paar meer, en Edge hapert, loopt vast, crasht, of brengt in sommige gevallen zelfs het beruchte blue screen of death op je scherm tevoorschijn.

Vastlopen

Dat gebeurt consistent - we hebben Edge ingesteld als standaardbrowser sinds het programma echt 'Edge' heet, maar consequent loopt de browser vast bij het openen van veel tabbladen. Dat wordt helemaal erg als je zware applicaties laadt, zoals websites met veel advertenties of sites die zwaar leunen op html of flash. Video's kijken is dan ook helemaal niet aan te raden op de browser - je kunt dan hooguit 10 tabs open hebben staan. Die instabiliteit wordt niet makkelijker gemaakt door het feit dat Edge geen mogelijkheid heeft om specifieke tabs af te sluiten, zoals Chrome dat wel heeft.

<- Vorige: Het vernieuwde startmenuVolgende: Virtuele bureabladen ->

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.

De Motorola G57 Power valt op in het segment van betaalbare smartphones, vooral vanwege zijn grote uithoudingsvermogen. De adviesprijs is 250 euro en dat betekent dat je wel wat consessies doet - maar níet op batterijduur en robuustheid.

Om met dat laatste te beginnen: de Motorola Moto G57 Power beschikt namelijk over een riante batterij van 7.000 mAh. Hoewel het toestel met 210 gram en een dikte van 8,6 mm iets zwaarder aanvoelt dan concurrenten, blijft het ontwerp dankzij de afwerking van veganistisch leer prettig hanteerbaar. Motorola kiest daarnaast voor een vertrouwde ontwerptaal met opvallende Pantone-kleuren zoals Regatta en Corsair. Ondanks de kunststof behuizing blijft de bouwkwaliteit robuust; het beschikt over een MIL-STD-810H-certificering en IP64-classificatie, wat bescherming biedt tegen vallen, stof en waterspatten.

Het 6,72-inch lcd-scherm levert met zijn Full HD-resolutie en 120Hz-beeldverversing een vloeiende ervaring en een fijne piekhelderheid van 1.050 nits. De kleuren ogen bovendien levendig genoeg voor films, series en games. Verder is het display beschermd met Gorilla Glass 7i en kun je het met natte vingers blijven bedienen door de Water Touch-technologie. De Moto G57 beschikt tot slot over een audiojack (wow!), usb-c-poort en ondersteuning voor Dolby Atmos. De dikke onderrand is eigenlijk het enige visuele minpunt aan het design.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Onderscheidende batterijduur

De Moto G57 Power onderscheidt zich zoals gezegd door een enorme 7.000 mAh-batterij, die bij gemiddeld gebruik moeiteloos drie dagen meegaat. Zelfs bij intensief gebruik, zoals streamen en gamen, blijft er na een volle dag vaak nog zo'n veertig procent over (maar ook dat is natuurlijk afhankelijk van hoeveel je verder doet, maar toch). En dankzij de redelijke oplaadsnelheid van 33 watt kun je het toestel in principe met iets meer dan een uur volledig opladen. Hecht je dus waarde aan een smartphone die lang meegaat, dan zal deze specialisatie je bevallen.

Onder de motorkap zit de nieuwe Snapdragon 6s Gen 4-processor, een zuinige chip die vlot genoeg is voor dagelijks gebruik en multitasking. Met 8 GB werkgeheugen loopt alles soepel, en ook een aantal populaire games draaien prima op gemiddelde instellingen zonder dat het toestel warm wordt. In combinatie met de forse accu en 128 GB uitbreidbare opslag voelt de Motorola Moto G57 Power aan als een nuchter, praktisch toestel dat doet wat het moet doen.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Prima software en camera's, maar…

De Motorola Moto G57 Power draait verder op Android 16 (nu de meest recente versie) met de verfijnde Hello UI. Het is een schone en opgeruimde ervaring met handige extra's zoals de voor velen bekende Moto-gebaren voor de zaklamp en camera. Qua ervaring heeft Motorola de animaties wat verbeterd (die zijn nu wat soepeler), maar het updatebeleid laat nog wat wensen over. Voor 250 euro kun je niet alles verwachten, maar één enkele Android-upgrade is wel karig. Daardoor is de kans groot dat je sneller dan gehoopt weer aan een nieuwe telefoon toe bent..

De cameraopstelling tot slot wordt geleid door een 50 MP Sony-hoofdsensor die bij goed daglicht verrassend natuurlijke kleuren en details vastlegt. Hoewel de 8 MP ultragroothoeklens minder presteert en foto's bij weinig licht wat zachter worden, zijn de resultaten voor deze prijsklasse best te pruimen. De selfiecamera blinkt uit in realistische huidtinten. Het camerasysteem is desondanks geen hoogvlieger, maar ook hier moeten we rekening houden met de prijs en het marktsegment. De camera's zijn duidelijk niet de prioriteit bij dit toestel.

Motorola Moto G57 Power kopen?

Ben je op zoek naar een smartphone met een maximale accuduur, dan is de Motorola Moto G57 Power een uitstekende keuze. Met zijn gigantische 7000 mAh-batterij en de efficiënte Snapdragon-chipset zet het toestel een fijne standaard in het budgetsegment. De camera en het beperkte updatebeleid zijn duidelijk zwakkere punten, maar het robuuste ontwerp en de schone Android-ervaring maken veel goed. Al met al is de G57 Power een nuchtere, betrouwbare smartphone voor wie niet telkens naar de oplader wil grijpen.