ID.nl logo
Huis

Review Windows 10: Edge

Microsoft heeft inmiddels goed begrepen dat Internet Explorer het mikpunt van spot is op internet, en heeft de verouderde browser niet voor niets onder 'Accessoires' gezet in het startmenu. In plaats daarvan is een nieuwe browser gekomen: 'Edge', een 'moderne browser' die helemaal mee kan met de concurrentie.

In het kort: Edge is bij lange na nog niet af en mist nog een hoop features, maar erger is de chronische instabiliteit die 'em nagenoeg onbruikbaar maakt voor power-users.

Goed

Slecht

  • Modern uiterlijk

  • Alle nodige functies zitten er in

  • OneNote-integratie

  • Instabiel

  • Geen ondersteuning voor plugins


Lees ook de rest van onze Windows 10-review:

1. Inleiding2. Uiterlijk/dagelijks gebruik3. Het vernieuwde startmenu4. Edge

5. Virtuele bureaubladen6. Cortana7. De Store8. Conclusie


'Edge' verscheen pas relatief laat in de preview-versies van Windows 10. Ondanks dat Microsoft al in oktober aankondigde met een nieuwe browser te komen, duurde het tot april voordat we ook echt gebruik konden maken van die browser. Het duurde nóg langer tot de naam 'Edge' ook echt werd gebruikt; aanvankelijk heette de browser nog 'Project Spartan'.

Spartaans uiterlijk

Dat 'Spartaanse' is goed te merken in het uiterlijk van de browser. Dat heeft hetzelfde kale en strakke uiterlijk als veel van de rest van Windows 10 - je kunt hier onze review lezen over hoe Windows 10 eruit ziet. In de praktijk betekent dat grote vierkante blokken met grote kruizen en heldere dropdown-menu's in de instellingen.

Geen extensies

Dat Edge pas zo laat kwam, is nog steeds goed te merken. De browser is namelijk nog helemaal niet af, en dat is heel jammer. Grote ontbrekende factor zijn nog de plugins (of add-ons, of extensies, of hoe je ze dan ook wil noemen). Edge heeft nog geen enkele ondersteuning voor plugins, en dat maakt de browser zeker de helft minder praktisch dan alternatieven als Firefox en Chrome.

Microsoft zegt dat plugins 'later dit jaar' beschikbaar komen voor de browser, en dat het mogelijk wordt Chrome- en Firefox-addons te installeren in de browser. Daar moeten we dan maar op hopen, want op dit moment kun je die wachtwoordmanagers en Pocket-integraties wel op je buik schrijven.

Lees-later

Edge heeft de meeste zaken wel die we in een moderne browser mag verwachten, zoals privé-tabs en een leeslijst, maar ook een eigen lees-later-dienst. Die is te synchroniseren met je Microsoft-account en daarmee te gebruiken op je mobiele apparaten. Op zich handig, maar het betekent wel dat je wéér moet overstappen op een nieuwe app om artikelen in op te slaan. Als je al Pocket of Instapaper gebruikt, is dat best een klus. Je moet dus wel héél erg fan zijn van Microsoft wil je hierop overstappen.

OneNote

Unieker is de integratie van OneNote in Edge. Daarmee kun je aantekeningen maken in de browser en die direct opslaan in je OneNote-account, of dat delen met vrienden. Je kunt op die manier herinneringen bij bepaalde secties plaatsen, of met Paint-achtige tools pijlen of cirkels trekken.

Het is echter maar de vraag hoe vaak je deze functie gaat gebruiken, want hoe vaak heb je normaal de behoefte om te tekenen op een webpagina? Dat is ongetwijfeld iets voor de groep die-hard OneNote-gebruikers, maar wij hebben de functie in de praktijk niet vaak ingezet.

Stabiliteit

Maar buiten de al dan niet nuttige functies om is er natuurlijk maar één ding belangrijk in een browser: De stabiliteit. En die is bij Edge zwaar ondermaats.

Edge kan niet veel tabs aan, en dat is zeker voor ons vervelend want wij zijn grootverbruikers van tabbladen. Regelmatig sluiten we Firefox of Chrome af door 'Ja' te klikken op de vraag 'of we zeker weten dat je 80 tabbladen' wil sluiten. En hoewel ook Chrome zeker geen vrienden is met je werkgeheugen, kan die browser zelf in ieder geval wel een grote bulk tabs aan.

Edge kan dat niet.

20 of 25 lijkt het maximum te zijn aan tabbladen dat de browser kan openen. Open er nog een paar meer, en Edge hapert, loopt vast, crasht, of brengt in sommige gevallen zelfs het beruchte blue screen of death op je scherm tevoorschijn.

Vastlopen

Dat gebeurt consistent - we hebben Edge ingesteld als standaardbrowser sinds het programma echt 'Edge' heet, maar consequent loopt de browser vast bij het openen van veel tabbladen. Dat wordt helemaal erg als je zware applicaties laadt, zoals websites met veel advertenties of sites die zwaar leunen op html of flash. Video's kijken is dan ook helemaal niet aan te raden op de browser - je kunt dan hooguit 10 tabs open hebben staan. Die instabiliteit wordt niet makkelijker gemaakt door het feit dat Edge geen mogelijkheid heeft om specifieke tabs af te sluiten, zoals Chrome dat wel heeft.

<- Vorige: Het vernieuwde startmenuVolgende: Virtuele bureabladen ->

▼ Volgende artikel
Nieuwe FromSoftware-game The Duskbloods komt echt alleen naar Switch 2
Huis

Nieuwe FromSoftware-game The Duskbloods komt echt alleen naar Switch 2

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

Watch on YouTube

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

▼ Volgende artikel
Beeldverversing versus pixels: waarom soepel gamen beter is dan scherp
© Gorodenkoff Productions OU
Huis

Beeldverversing versus pixels: waarom soepel gamen beter is dan scherp

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.