De LG G Watch, waar we href="http://www.pcmweb.nl/nieuws/eerste-indruk-lg-g-watch-de-eerste-echte-smartwatch-met-android-wear.html">vorige week al over schreven</a>, is de eerste smartwatch die volledig draait op Android Wear. Over de smartwatch zelf is genoeg te zeggen - het apparaat is niet mooi, moeilijk te lezen in zonlicht, en de batterij gaat niet lang mee. Maar wij zijn vooral geïnteresseerd in het besturingssysteem. Daar zijn we namelijk razend enthousiast over.

Beschikbare apps

Om maar met de deur in huis te vallen: Op dit moment is Android Wear nog niet erg nuttig. Je kunt nog maar weinig met het horloge zelf, dus is het nog helemaal niet leuk om mee te spelen zoals je dat met je smartphone wel kunt. Er zijn nog slechts een handjevol apps beschikbaar voor het besturingssysteem, en dat zijn apps van ontwikkelaars waarvan je weet dat zij snel op dit soort nieuwe ontwikkelingen inspelen, zoals Twitter en Evernote. Als je die diensten veel gebruikt (wat ik persoonlijk doe), dan zie je daar gelijk de meerwaarde van in.

Ondanks het feit dat er nog amper apps beschikbaar zijn, krijg je wel alle notificaties binnen die je op je smartphone krijgt. Het feit dat je daarvoor niet op de ontwikkelaars hoeft te wachten is geweldig, want zelfs de meest obscure apps laten hun notificaties zien. Zo heb ik persoonlijk een app die me een melding geeft als het International Space Station over komt vliegen. Het is een simpele, erg rudimentair vormgegeven app die anders nooit de aparte ontwikkeling voor smartwatch-integratie zou ontvangen, maar desondanks geeft m'n horloge nu wel weer wanneer ik naar de astronauten kan zwaaien.

Toch werkt dat systeem soms ook averechts, want bijvoorbeeld WhatsApp-notificaties zien er op de smartwatch niet uit. Een eerste bericht is nog goed te lezen, maar zodra je een rijtje berichten onder elkaar krijgt of als je groepsgesprekken ontvangt, zijn de notificaties zinloos. Ook kun je afbeeldingen niet direct zien; daarvoor zul je je telefoon toch moeten openen.       Aangezien WhatsApp notoir is voor de weinig support voor andere platformen, zal daar weinig ontwikkeling te verwachten zijn. Het is fijn dat je álle notificaties nu al binnenkrijgt, maar het zou nog mooier zijn als ontwikkelaars alsnog hun apps op het OS aanpassen.

Integratie met je smartphone

Een smartwatch werkt alleen in combinatie met je telefoon. Dat gaat ook niet veranderen - Android Wear is een toevoeging aan de smartphone in je broekzak, en dat merk je aan alles in het besturingssysteem. Met vrijwel geen enkele apps kun je nog iets nuttigs, op een handjevol na. Voor de rest moet je op dit moment nog steeds teruggrijpen op je smartphone.

Het installeren van apps op de smartwatch is kinderlijk eenvoudig. Je installeert alles via de normale Google Play Store. Apps die integratie voor Android Wear hebben ingebouwd, werken dan automatisch op de smartwatch, terwijl je andere Wear-specifieke apps (zoals een variant van Flappy Bird) los moet downloaden.

Spraakherkenning

Android Wear leunt, bij gebrek aan een toetsenbord, hevig op spraakherkenning. Spraakcommando's geven is dan ook geen onoverkoombaar obstakel; je hoeft enkel je pols wat omhoog te tillen en "Ok Google" te zeggen, gevolgd door je commando. Zo kun je apps opstarten ("Ok Google, start Evernote"), maar vaak is het ook nog wat zoeken naar welke commando's waarvoor nodig zijn. Zo kwam ik er maar niet achter hoe ik alleen een bepaalde artiest wilde beluisteren op mijn telefoon, omdat ik het commando niet kende.

Ook kun je snelle vragen aan het horloge stellen. Zo hoorde ik dit weekend dat acteur David Legeno was overleden en dat hij in Snatch speelde, maar ik wilde weten welke rol hij in die film speelde. Met de zoekopdracht "what role did David Legeno play in Snatch?" kwam het antwoord direct naar boven. Bij een heleboel vragen komt Google eerst met het antwoord, voordat het je de zoekresultaten laat zien. Dat is mooi.

Op dit moment voelt het nog vreemd om tegen je horloge te praten. Je voelt je een idioot als je het in een stille treincoupé doet, helemaal omdat je vaak toch wat duidelijk en langzaam (en in het Engels!) moet praten tegen het horloge. Van de andere kant houden we onszelf voor dat het in 2007 ook vreemd was als je constant op je smartphone liep te kijken, en kijk eens waar we nu zijn. Feit blijft dat het gewoon veel simpeler is om met een kort spraakcommando even je muziek te regelen of snel iets op te zoeken. Mijn persoonlijke vermoeden is dat we daar over een jaar of 2 helemaal niet meer vreemd van opkijken.

Cards

Android Wear werkt met zogeheten 'cards', kleine kaartje die op je scherm verschijnen bij notificaties. Je kunt door meerdere cards swipen van boven naar beneden, en je kunt ze wegvegen door naar rechts te swipen. Als je naar links veegt, krijg je opties te zien voor bepaalde cards. Die opties zijn er alleen nog voor bepaalde apps waarvan ontwikkelaars al de juiste integratie met Wear hebben toegevoegd, zoals Twitter. Daarbij kun je bijvoorbeeld een reply sturen of een bericht retweeten.

Een mooie toevoeging is dat de cards altijd een toepasselijke achtergrond weergeven. Zo krijg je profielfoto's te zien van mensen die jou een WhatsApp-bericht sturen, of de coverfoto van een pagina waarop je een 'like' krijgt op Facebook. Het zorgt ervoor dat Android Wear als geheel al "af" voelt, en dat er in ieder geval aandacht is besteed aan details.

Google Now

Zonder twijfel is Google Now de beste functie van iedere smartwatch. Met de slimme assistent van Google krijg je slimme notificaties binnen die van toepassing zijn op waar je bent of welk moment van de dag het is. Loop je bijvoorbeeld je kantoor uit, dan laat Now je via je smartwatch weten dat je bus 5 minuten vertraging heeft.

Google Now kijkt verder naar je agenda en je email om aan de hand daarvan notificaties te sturen. Zo waarschuwt het horloge je dat je over een kwartier een vergadering hebt, en als het merkt dat je daarvoor 10 kilometer met de auto moet, dan waarschuwt Now je een half uur van tevoren. Als je het horloge een week om hebt, ben je elke keer nog steeds verbaasd over slim hoe je wordt geholpen.

De mogelijkheden

Op dit moment is Android Wear nog verre van perfect, met name door het beperkte aantal beschikbare apps. Maar her en der zie je al diverse toepassingen doorschemeren die ons razend benieuwd maken naar de toekomst van het besturingssysteem. Het zijn de mensen die nu al hun huis bedienen met de smartwatch, het zijn de ontwikkelaars die nu al spelletjes voor Wear ontwerpen, het feit dat de eerste custom roms al zijn verschenen, die ons doen hunkeren naar meer. De toegankelijkheid van Android Wear voor ontwikkelaars, en het gemak waarmee je apps installeert via je telefoon, biedt hoop voor de toekomst. We kunnen nu al niet wachten tot de nieuwste apps en blijven die dan ook nauwlettend in de gaten houden. Blijf PCMweb dus volgen!

Conclusie

De grote vraag blijft natuurlijk: Moet je al een smartwatch kopen? Wij adviseren je daar nog even mee te wachten. Op dit moment zijn er nog maar weinig smartwatches op de markt, en de LG G Watch is met € 200,- wat aan de dure kant. Op dit moment krijg je daar nog weinig voor terug - voornamelijk een futuristische gadget waarmee je je even de Knight Rider waant - maar de potentie van de smartwatch is zo enorm dat we lyrisch zijn over de mogelijkheden. Ook al blijft het vooralsnog bij Flappy Bird spelen en de hipster uithangen bij je vrienden.

Er vallen ontslagen bij Wildlight Entertainment, dat eind januari nog hun multiplayergame Highguard uitbracht.

Wildlight bevestigde eerdere geruchten over een ontslagronde op social media. "Vandaag hebben we de moeilijke beslissing gemaakt om afscheid te nemen van een aantal teamleden, terwijl we een kerngroep van ontwikkelaars aanhouden om de game te blijven ondersteunen en innoveren."

Het bericht vervolgt: "We zijn trots op het team, talent en het product dat we samen hebben gecreëerd. We zijn ook enorm dankbaar voor de spelers die een poging waagden om de game te spelen, en allen die onderdeel van onze gemeenschap blijven."

Grootschalige ontslagronde

Hoewel Wildlight niet praat over de precieze hoeveelheid ontslagen, lijkt de vermelding van een "kernteam" dat overblijft te suggereren dat het om een aanzienlijke hoeveelheid mensen gaat.

Dat komt overeen met een LinkedIn-bericht van Alex Graner, een ontwikkelaar van die game die eerder ook aan Battlefield 6 werkte. Hij laat weten dat "het grootste gedeelte van het team" ontslagen is, waaronder hij zelf.

Over Highguard

Highguard is de debuutgame van Wildlight Entertainment. De game viel op voorhand vooral op omdat er een trailer van werd getoond aan het einde van The Game Awards eind vorig jaar. Die positie is meestal gereserveerd voor grote aankondigingen en aankomende games, en sommige kijkers vonden Highguard daar niet onder behoren.

Sinds eind vorige maand is Highguard speelbaar via Steam. De game ontving veel negatieve gebruikersrecensies, al heeft dat Wildlight niet tegengehouden om updates uit te blijven brengen. Rond release bereikte het spel een indrukwekkende gelijktijdige spelerspiek van bijna 100.000 mensen op Steam, maar inmiddels hangen de gelijktijdige spelersaantallen onder de 10.000. Het is dan ook aannemelijk dat dit deels de keuze om een grootschalige ontslagronde door te voeren heeft beïnvloed.

Lees hier meer informatie over Highguard.

Liveservicegames en hero shooters waren in 2016 niet per se nieuw. Destiny ging al twee jaar hard, en hoewel nieuwkomer Overwatch erg goed ontvangen werd, trokken sommigen al snel vergelijkingen met Valve’s inmiddels oude Team Fortress 2. Toch wist de hero shooter van Blizzard een Game of the Year Award voor de neus van onder andere Uncharted 4: A Thief’s End weg te grissen. Het was een glorieus begin van een moeizaam traject.

In de afgelopen tien jaar onderging Overwatch grote veranderingen. Na een groot succes met ruim 50 miljoen totale spelers in de eerste drie jaar kondigde Blizzard in 2019 aan dat er een vervolg zou komen, dat ‘naast het originele Overwatch’ moest bestaan en uitgebreid werd met Player-versus-Environment-content. De 6-tegen-6 Player-versus-Player-gameplay waar Overwatch om bekendstaat, zou blijven bestaan en voorzien worden van dezelfde content in de twee games. Ook zou Overwatch 2 een exclusieve PvE-modus met een verhaallijn en skill-trees krijgen, waarmee ieder personage op zowel grote als subtiele wijze aangepast kon worden.

©Blizzard

Nee, toch niet

Wie Overwatch 2 sinds de early access-verschijning eind 2022 heeft gespeeld, weet dat daar maar bar weinig van is waargemaakt. Overwatch en Overwatch 2 werden ten eerste geen aparte titels: laatstgenoemde heeft de plaats van het origineel simpelweg ingenomen. Die verhaalmodus? Voor 15 euro kreeg je met de 1.0-release van Overwatch 2 in augustus 2023 toegang tot drie missies. Die verkochten niet goed genoeg voor Blizzard – volgens bronnen Bloomberg - waarmee de mogelijkheid van meer PvE-content direct werd begraven.

Het was toen zelfs al bekend dat de PvE-modus grotendeels geschrapt was, gezien de modus volgens regisseur Aaron Keller ‘de focus tijdens het ontwikkelproces van de game belemmerde’. Dat is geen vreemde redenering, maar PvE was wel juist datgene dat Overwatch 2… nou ja, Overwatch 2 maakte. Uiteindelijk was de lancering van de ‘nieuwe’ game vooral een grote update, met drie nieuwe personages, wat extra arena’s en een nieuwe 5v5-opzet in plaats van 6v6. Er stond nu slechts een ‘2’ achter.

©Blizzard

Een alternatieve toekomst

Recent werd aangekondigd dat Overwatch 2 het cijfer van de naam afknipt met het twintigste seizoen en dus weer gewoon Overwatch heet – we zijn dus weer terug bij af. Ik stapte zelf destijds op de Overwatch-trein door juist de belofte van PvE in het vervolg, en heb uiteindelijk pakweg 300 uren tussen beide games verdeeld. Hoewel ik naarmate de tijd vorderde wat uren in de competitieve modus stak, maakte het spelen met vrienden de ervaring écht vermakelijk.

Gezellig kletsen, schreeuwen tegen willekeurige teamgenoten en de mix van tactiek en variatie die de vele personages in Overwatch bieden: dat staat mij bij. Een PvE-modus waarin juist dat samenspel en de speelwijze van de verschillende heroes aan te passen zijn naar jouw speelstijl was een soort heilige graal, die uiteindelijk dus nooit verscheen. Dat is eeuwig zonde. De competitieve e-sportscene van Overwatch is al sinds het begin een belangrijk aspect van de game, dus ergens is het begrijpelijk dat het team dit niet uit het oog wilde verliezen.

©Blizzard

Maar juist in de laatste jaren zien we een interessante verschuiving naar PvE, of in ieder geval multiplayer-ervaringen die niet geheel om competitie draaien. Denk aan Helldivers 2 van een paar jaar terug, waarin vrienden en willekeurige spelers het opnemen tegen legioenen aan vijanden – en zelfs wereldwijd samen naar een doel werken. Of de explosie aan zogenaamde ‘friendslop’ games als Peak en Lethal Company, die geheel draaien om het samen uitvoeren van taken als een berg beklimmen of het verzamelen van schroot. Een game als Arc Raiders bevat daarbij ook PvP-elementen, maar staat ook bij omdat meerdere spelers samen kunnen komen om een gigantische robot te verslaan. Video’s waarbij spelers plots oude vrienden tegenkomen in de game tonen aan waarom PvE momenteel zó ontzettend leuk kan zijn.

De realiteit

Het is achteraf makkelijk te zeggen, maar de originele visie voor Overwatch 2 had best een prominente rol in het huidige gamelandschap kunnen bekleden. Met de aankondiging werden uitgebreide skilltrees getoond voor de verschillende personages waar Overwatch om bekendstaat.

©Blizzard

Een van Mei’s speciale vaardigheden is bijvoorbeeld het veranderen in een ijspegel, om zo health terug te verdienen en een paar seconden onverwoestbaar te zijn. Met een van de skills die getoond werd veranderde deze ijspegel in een ijsbal, waarmee ze op spectaculaire wijze door groepen vijanden kan kegelen. De PvE-modus had de potentie om een soort zandbak voor dergelijke ideeën en ingrijpende veranderingen voor het klassieke Overwatch te worden. Een speelsere mix van skills en samenwerking om juist die avonturen uit bijvoorbeeld een Helldivers 2 te nabootsen. De tactische teamgameplay had dan ook niet hoeven verdwijnen, het zou juist vet geweest zijn om met vrienden verschillende skills af te stemmen en los te laten op de robots van Null Sector.

Dat is nog zoiets: de lore en verhaallijn van Overwatch zijn ontzettend interessant, en had meer in de schijnwerpers kunnen staan met de PvE-insteek. Nog voordat ik de games überhaupt had aangeraakt, verslond ik de prachtig geanimeerde filmpjes van Blizzard en verhalen die ze voor de personages uitbrachten.

Wat ik dan ook zie van de nieuwe update wringt met mijn gevoel. Ja, het lijkt erop dat Blizzard een inhaalslag maakt en sneller met nieuwe personages komt om de game fris te houden. Het wekt de indruk dat we weer terug zijn bij het ‘oude’ Overwatch, en dat de ontwikkelaar nog altijd een sterke hero shooter wil behouden nu concurrenten als Marvel Rivals het speelveld hebben betreden. Toch kan ik het niet laten om te fantaseren over hoe Overwatch meer had kunnen zijn dan een hero shooter.

De realiteit is dat het Overwatch-team geen goede balans wist te vinden tussen het bijhouden van de PvP- en competitieve scene van Overwatch en de ontwikkeling van de PvE. Zonde, want zeker in het huidige multiplayerklimaat, waar mensen steeds meer achterover lijken te hangen om met elkaar te spelen in plaats van tegen elkaar, had het originele Overwatch 2 perfect gepast.