De LG G Watch, waar we href="http://www.pcmweb.nl/nieuws/eerste-indruk-lg-g-watch-de-eerste-echte-smartwatch-met-android-wear.html">vorige week al over schreven</a>, is de eerste smartwatch die volledig draait op Android Wear. Over de smartwatch zelf is genoeg te zeggen - het apparaat is niet mooi, moeilijk te lezen in zonlicht, en de batterij gaat niet lang mee. Maar wij zijn vooral geïnteresseerd in het besturingssysteem. Daar zijn we namelijk razend enthousiast over.

Beschikbare apps

Om maar met de deur in huis te vallen: Op dit moment is Android Wear nog niet erg nuttig. Je kunt nog maar weinig met het horloge zelf, dus is het nog helemaal niet leuk om mee te spelen zoals je dat met je smartphone wel kunt. Er zijn nog slechts een handjevol apps beschikbaar voor het besturingssysteem, en dat zijn apps van ontwikkelaars waarvan je weet dat zij snel op dit soort nieuwe ontwikkelingen inspelen, zoals Twitter en Evernote. Als je die diensten veel gebruikt (wat ik persoonlijk doe), dan zie je daar gelijk de meerwaarde van in.

Ondanks het feit dat er nog amper apps beschikbaar zijn, krijg je wel alle notificaties binnen die je op je smartphone krijgt. Het feit dat je daarvoor niet op de ontwikkelaars hoeft te wachten is geweldig, want zelfs de meest obscure apps laten hun notificaties zien. Zo heb ik persoonlijk een app die me een melding geeft als het International Space Station over komt vliegen. Het is een simpele, erg rudimentair vormgegeven app die anders nooit de aparte ontwikkeling voor smartwatch-integratie zou ontvangen, maar desondanks geeft m'n horloge nu wel weer wanneer ik naar de astronauten kan zwaaien.

Toch werkt dat systeem soms ook averechts, want bijvoorbeeld WhatsApp-notificaties zien er op de smartwatch niet uit. Een eerste bericht is nog goed te lezen, maar zodra je een rijtje berichten onder elkaar krijgt of als je groepsgesprekken ontvangt, zijn de notificaties zinloos. Ook kun je afbeeldingen niet direct zien; daarvoor zul je je telefoon toch moeten openen.       Aangezien WhatsApp notoir is voor de weinig support voor andere platformen, zal daar weinig ontwikkeling te verwachten zijn. Het is fijn dat je álle notificaties nu al binnenkrijgt, maar het zou nog mooier zijn als ontwikkelaars alsnog hun apps op het OS aanpassen.

Integratie met je smartphone

Een smartwatch werkt alleen in combinatie met je telefoon. Dat gaat ook niet veranderen - Android Wear is een toevoeging aan de smartphone in je broekzak, en dat merk je aan alles in het besturingssysteem. Met vrijwel geen enkele apps kun je nog iets nuttigs, op een handjevol na. Voor de rest moet je op dit moment nog steeds teruggrijpen op je smartphone.

Het installeren van apps op de smartwatch is kinderlijk eenvoudig. Je installeert alles via de normale Google Play Store. Apps die integratie voor Android Wear hebben ingebouwd, werken dan automatisch op de smartwatch, terwijl je andere Wear-specifieke apps (zoals een variant van Flappy Bird) los moet downloaden.

Spraakherkenning

Android Wear leunt, bij gebrek aan een toetsenbord, hevig op spraakherkenning. Spraakcommando's geven is dan ook geen onoverkoombaar obstakel; je hoeft enkel je pols wat omhoog te tillen en "Ok Google" te zeggen, gevolgd door je commando. Zo kun je apps opstarten ("Ok Google, start Evernote"), maar vaak is het ook nog wat zoeken naar welke commando's waarvoor nodig zijn. Zo kwam ik er maar niet achter hoe ik alleen een bepaalde artiest wilde beluisteren op mijn telefoon, omdat ik het commando niet kende.

Ook kun je snelle vragen aan het horloge stellen. Zo hoorde ik dit weekend dat acteur David Legeno was overleden en dat hij in Snatch speelde, maar ik wilde weten welke rol hij in die film speelde. Met de zoekopdracht "what role did David Legeno play in Snatch?" kwam het antwoord direct naar boven. Bij een heleboel vragen komt Google eerst met het antwoord, voordat het je de zoekresultaten laat zien. Dat is mooi.

Op dit moment voelt het nog vreemd om tegen je horloge te praten. Je voelt je een idioot als je het in een stille treincoupé doet, helemaal omdat je vaak toch wat duidelijk en langzaam (en in het Engels!) moet praten tegen het horloge. Van de andere kant houden we onszelf voor dat het in 2007 ook vreemd was als je constant op je smartphone liep te kijken, en kijk eens waar we nu zijn. Feit blijft dat het gewoon veel simpeler is om met een kort spraakcommando even je muziek te regelen of snel iets op te zoeken. Mijn persoonlijke vermoeden is dat we daar over een jaar of 2 helemaal niet meer vreemd van opkijken.

Cards

Android Wear werkt met zogeheten 'cards', kleine kaartje die op je scherm verschijnen bij notificaties. Je kunt door meerdere cards swipen van boven naar beneden, en je kunt ze wegvegen door naar rechts te swipen. Als je naar links veegt, krijg je opties te zien voor bepaalde cards. Die opties zijn er alleen nog voor bepaalde apps waarvan ontwikkelaars al de juiste integratie met Wear hebben toegevoegd, zoals Twitter. Daarbij kun je bijvoorbeeld een reply sturen of een bericht retweeten.

Een mooie toevoeging is dat de cards altijd een toepasselijke achtergrond weergeven. Zo krijg je profielfoto's te zien van mensen die jou een WhatsApp-bericht sturen, of de coverfoto van een pagina waarop je een 'like' krijgt op Facebook. Het zorgt ervoor dat Android Wear als geheel al "af" voelt, en dat er in ieder geval aandacht is besteed aan details.

Google Now

Zonder twijfel is Google Now de beste functie van iedere smartwatch. Met de slimme assistent van Google krijg je slimme notificaties binnen die van toepassing zijn op waar je bent of welk moment van de dag het is. Loop je bijvoorbeeld je kantoor uit, dan laat Now je via je smartwatch weten dat je bus 5 minuten vertraging heeft.

Google Now kijkt verder naar je agenda en je email om aan de hand daarvan notificaties te sturen. Zo waarschuwt het horloge je dat je over een kwartier een vergadering hebt, en als het merkt dat je daarvoor 10 kilometer met de auto moet, dan waarschuwt Now je een half uur van tevoren. Als je het horloge een week om hebt, ben je elke keer nog steeds verbaasd over slim hoe je wordt geholpen.

De mogelijkheden

Op dit moment is Android Wear nog verre van perfect, met name door het beperkte aantal beschikbare apps. Maar her en der zie je al diverse toepassingen doorschemeren die ons razend benieuwd maken naar de toekomst van het besturingssysteem. Het zijn de mensen die nu al hun huis bedienen met de smartwatch, het zijn de ontwikkelaars die nu al spelletjes voor Wear ontwerpen, het feit dat de eerste custom roms al zijn verschenen, die ons doen hunkeren naar meer. De toegankelijkheid van Android Wear voor ontwikkelaars, en het gemak waarmee je apps installeert via je telefoon, biedt hoop voor de toekomst. We kunnen nu al niet wachten tot de nieuwste apps en blijven die dan ook nauwlettend in de gaten houden. Blijf PCMweb dus volgen!

Conclusie

De grote vraag blijft natuurlijk: Moet je al een smartwatch kopen? Wij adviseren je daar nog even mee te wachten. Op dit moment zijn er nog maar weinig smartwatches op de markt, en de LG G Watch is met € 200,- wat aan de dure kant. Op dit moment krijg je daar nog weinig voor terug - voornamelijk een futuristische gadget waarmee je je even de Knight Rider waant - maar de potentie van de smartwatch is zo enorm dat we lyrisch zijn over de mogelijkheden. Ook al blijft het vooralsnog bij Flappy Bird spelen en de hipster uithangen bij je vrienden.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.