“Als ik het toch eens voor het zeggen had …” We denken allemaal wel eens hoe fijn dat zou zijn: de baas spelen, al was het maar voor een paar dagen. Zo stond de Nederlander Guido van Rossum aan de wieg van de programmeertaal Python.

Guido van Rossum is een echte Nederlandse ICT-held. In 1989 werkte hij bij het CWI (Centrum voor Wiskunde en Informatica) van de institutenorganisatie van NWO, de Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek. Daar deed hij programmeerwerk en uit onvrede met zijn gereedschappen (vooral de taal C) besloot hij een eigen taal te ontwikkelen. Opdrachten in deze taal moesten zoveel mogelijk lijken op Engelse woorden, zodat beginnende programmeurs makkelijk de taal konden leren en code konden lezen. De naam werd Python omdat Van Rossum een fan was van het Engelse comedygezelschap Monty Python.

In een vroeg stadium viel de beslissing om Python opensource te maken. Zijn bazen bij het CWI gingen akkoord. Het voordeel was dat programmeurs overal ter wereld konden bijdragen aan de ontwikkeling. Heeft Van Rossum zo een kans gemist om schathemeltjerijk te worden? Laconiek: “Ach, dan had ik me moeten bezighouden met marketing en verkoop. Nu heb ik gelukkig steeds kunnen doen waar ik goed in ben.”

Benevolent Dictator For Life

Wel werd Van Rossum BDFL van Python: Benevolent Dictator For Life. Het is dezelfde positie die Linus Torvalds bekleedt bij Linux. De BDFL heeft het laatste woord als het erom gaat wat aan het product wordt toegevoegd en wat niet. Van Rossum woont en werkt sinds 1995 in de VS, steeds bij prominente werkgevers. De laatste twee in dat rijtje zijn Google (2005-2012) en Dropbox (2013-nu).

Bij allebei mocht hij de helft van zijn tijd besteden aan de verdere ontwikkeling van Python. Genereus? Ook eigenbelang volgens Van Rossum: als je de bedenker van Python in huis hebt, is het een stuk makkelijker om programmeertalent aan te trekken. Dat levert zoveel op, dat je de bedenker in kwestie kunt laten doen waar hij zin in heeft.

Python 3

Maar van het leiden van de ontwikkeling van Python had Van Rossum een dik jaar geleden genoeg. Toen hij een commando tot de taal toeliet dat niet leek op een Engels woord, leverde dit hem van de rechtlijnigen in de gemeenschap zoveel vervelende boodschappen op, dat hij besloot er de brui aan te geven. Hij is nog wel lid van het Python Steering Council dus heeft nog wel invloed, maar “Ik ben gelukkig niet meer degene die over de moeilijkste problemen moet beslissen.” Spijt heeft hij niet van zijn stap. Dictator zijn is ook niet alles.

Bij Dropbox werkt Van Rossum nu onder andere aan de overstap naar Python 3. De ontwikkeling daarvan is tien jaar geleden begonnen. In januari stopt de ondersteuning van Python 2, terwijl Python 3 niet geheel ‘backwards compatible’ is. “Een paar honderd regels converteer je in een uurtje, 100.000 regels in een weekje met een team, maar Dropbox heeft miljoenen regels. Dus daar zijn we nu mee bezig.”

Guido van Rossum wordt geïnterviewd in mijn podcast ‘De Technoloog’ van 21 november.

Tekst:Herbert Blankesteijn

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.