Ashampoo brengt veel verschillende software uit, waaronder brand- en optimalistatieprogramma's. Een ander product uit hun portfolio is Photo Commander 7, een foto-organisatie- en bewerkprogramma.

Wanneer we de software opstarten, worden we verwelkomd door een zogenaamd 'splash-screen' dat ons uitlegt dat de interface bestaat uit vier onderdelen: een werkbalk, een Verkenner-achtige omgeving, een previewdeel en een inhoudsweergave die thumbnails laat zien van de geselecteerde map. Verder zijn de enige hulpmiddelen een rudimentair helpbestand en enkele zogenaamde 'tool tips'.

Gereedschap

De algehele werkruimte is druk en het is absoluut een voordeel als u een scherm hebt met een minimale resolutie van 1280 x 1024. De interface is gelukkig makkelijk aan te passen en foto's bewerken kan in een full-screen-modus. De essentiële fotobewerkingsgereedschappen verschijnen aan de rand van uw scherm via popupvensters. Diverse tabbladen bovenin het scherm - Browse, Quick-Fix, Create en Organize - configureren automatisch de onderliggende werkbalk, afhankelijk van welke tab u hebt geselecteerd. Afgezien van de werkbalk blijft de lay-out van de interface hetzelfde. Wij hebben de Engelstalige versie van Photo Commander 7 getest, maar het pakket is ook in het Nederlands verkrijgbaar.

Organiseren

Elk fatsoenlijk fotobewerkingsprogramma kan foto's organiseren. Ashampoo's oplossing valt in vergelijking met de concurrentie erg tegen. U kunt een sterrenscore toekennen aan uw foto's en uw foto's op basis daarvan of op datum doorzoeken. Dat is alles. U kunt geen tags of commentaar toevoegen. Erg beperkt dus en eigenlijk de naam 'organiser' onwaardig. Eigenaardig is dat sommige data die door andere fotobewerkers er in zijn gezet, wel getoond worden, maar dat u dus via Photo Commander zelf geen gegevens kan toevoegen. Wel kan er op metadata worden gezocht, maar de zoekresultaten leveren alleen een lijst met bestandsnamen op en geen previews van de afbeeldingen die u mogelijk zoekt. Als u deze wilt zien, moet u de foto's eerst in een album slepen. Omslachtig als u het ons vraagt.

Virtueel Album

Handig is het opzetten van een virtueel fotoalbum. Hiermee kunt u collecties via drag-and-drop samenstellen zonder dat u kopieën maakt van uw foto's. Jammer is dan wel weer dat er geen 'slimme' methode is om virtuele albums aan te maken. Zo kunt u geen map maken met 'al mijn vijfsterrenfoto's'. Ook zijn de namen van de foto's in de albums niet aan te passen, zodat u gedwongen wordt met de bestandsnamen te werken.

Bewerken

Gelukkig is niet alles slecht. Zo zijn de fotobewerkingstools best aardig. Er is een 'one touch optimiser'-functie, kleuren en tinten zijn prima in te stellen en is er een functie om rode ogen te verwijderen. Er zijn ook diverse filtereffecten die helaas niet aanpasbaar zijn. Verder is er nog een batch-editor en kunt u creatieve projecten maken zoals een webalbum. De nieuwe Panorama-functie in Photo Commander 7 is helaas een teleurstelling. Het enige wat deze functie doet is foto's aan elkaar plakken, maar het kijkt niet naar gelijke punten in foto's om ze zo tot één geheel samen te laten smelten.

PluspuntenMinpuntenConclusie

Photo Commander 7 kan in feite niet op tegen de concurrentie. Andere pakketten, zoals Photoshop Elements, Paint Shop Pro X2 en zelfs Google Picasa vegen de vloer aan met Photo Commander. Het pakket doet aan alsof het al tien jaar oud is en dat is voor een pakket dat €49,99 kost, natuurlijk een doodzonde. Als Ashampoo op dit gebied serieus genomen wil blijven worden, zal het in de volgende versie betere organisatie- en bewerkingsmiddelen moeten implementeren. Tot die tijd bent u beter af met andere pakketten.

Providers verleiden je graag met pakketten van 1 Gbit/s of meer, maar de meeste huishoudens benutten die bandbreedte zelden volledig. Of je nu streamt in 4K, fanatiek gamet of veel thuiswerkt, de juiste snelheid kiezen kan je flink wat geld besparen. We leggen uit hoeveel Mbit/s daadwerkelijk vereist is voor een stabiele verbinding zonder onnodige kosten.

Om te bepalen wat je nodig hebt, moet je eerst weten wat je verbruikt. Internetsnelheid wordt uitgedrukt in megabit per seconde, oftewel Mbit/s. Voor simpel surfgedrag, zoals het lezen van nieuwswebsites of het versturen van e-mails, heb je nauwelijks bandbreedte nodig. Vaak is 10 tot 20 Mbit/s in combinatie met een fatsoenlijke router al ruim voldoende. De echte belasting ontstaat pas bij het streamen van video. Diensten als Netflix of Disney+ geven duidelijke richtlijnen: voor een film in Full HD heb je ongeveer 5 Mbit/s nodig, maar wil je in de hoogste 4K-kwaliteit kijken, dan loopt dat al snel op naar 25 Mbit/s per stream. Als je in je eentje woont en vooral streamt, is een instapabonnement van 50 tot 100 Mbit/s dus vaak al meer dan genoeg.

De impact van meerdere gebruikers

De rekensom verandert zodra er meerdere mensen tegelijkertijd van het netwerk gebruikmaken. Je moet de internetverbinding zien als een digitale waterleiding: als iedereen tegelijk de kraan openzet, neemt de druk af. In een gezinssituatie waar de één een film in 4K kijkt, de ander een groot spelbestand downloadt en een derde persoon aan het videobellen is, telt het verbruik al snel op. Voor een gemiddeld gezin van vier personen wordt een snelheid tussen de 100 en 200 Mbit/s aangeraden. Hiermee voorkom je de gevreesde buffer-cirkels tijdens het filmkijken en zorg je dat downloads op de achtergrond de rest van het verkeer niet platleggen.

©Pixel-Shot

Uploadsnelheid bij thuiswerken

Veel consumenten staren zich blind op de downloadsnelheid, oftewel hoe snel je gegevens binnenhaalt. Maar sinds het massale thuiswerken is de uploadsnelheid minstens zo belangrijk geworden. Die bepaalt immers hoe snel jij gegevens naar het internet kan versturen. Tijdens een videogesprek via Teams of Zoom moet jouw beeld en geluid helder bij de collega's aankomen.

Bij traditionele kabelverbindingen is de uploadsnelheid vaak een fractie van de downloadsnelheid. Glasvezel biedt hier een groot voordeel omdat de upload- en downloadsnelheid daar meestal gelijk zijn (symmetrisch). Als je vaak grote bestanden naar de cloud stuurt of veel videobelt, is een abonnement met een hogere uploadsnelheid geen overbodige luxe.

Gigabit-internet vaak overkill

Providers adverteren steeds vaker met snelheden van 1000 Mbit/s (1 Gbit/s) of hoger. Hoewel dat indrukwekkend klinkt, is het voor de gemiddelde consument vaak overkill. Je merkt dat verschil eigenlijk alleen als je zeer regelmatig gigantische bestanden downloadt, zoals updates voor moderne games die soms wel 100 GB groot zijn. Met een gigabit-verbinding is zo'n update in enkele minuten binnen, terwijl je met een 100Mbit/s-verbinding wat langer moet wachten. Voor dagelijks gebruik, inclusief streamen en surfen, merk je in de praktijk weinig verschil tussen 200 Mbit/s en 1000 Mbit/s, omdat de servers van websites en streamingdiensten de snelheid vaak zelf beperken.

Wifi als vertragende factor

Besef tot slot dat de snelheid die je bij je provider inkoopt niet altijd de snelheid is die je op je apparaat haalt. Vaak ligt een trage verbinding niet aan het abonnement, maar aan de wifi-dekking in huis. Een duur abonnement van 1 Gbit/s lost een slecht wifi-signaal op zolder niet op. Voordat je je abonnement upgradet omdat het internet traag aanvoelt, is het verstandig om eerst te controleren of je router op een goede plek staat of dat je wellicht een mesh-netwerk nodig hebt om het signaal te verbeteren. In veel gevallen is investeren in betere wifi-apparatuur effectiever dan betalen voor een hogere snelheid die je draadloos toch niet kunt benutten.

Je document is af, maar je wilt duidelijk maken dat het vertrouwelijk is of dat het een conceptversie betreft of enkel intern mag worden gedeeld. Dat kan eenvoudig met een watermerk. Zo geef je het bestand niet alleen een professionele uitstraling, maar ook een duidelijke bescherming.

Stap 1: Op één pagina

Word biedt uitgebreide mogelijkheden om een watermerk toe te voegen. Je kunt niet alleen het lettertype en de stijl aanpassen, maar ook de lay-out naar wens instellen. Net als kop- en voetteksten verschijnt een watermerk standaard op alle pagina's van een document, behalve op de omslagpagina. Wil je een watermerk slechts op één pagina plaatsen? Klik dan op de gewenste plek in het document. Ga vervolgens in het lintmenu naar het tabblad Ontwerpen en kies in de sectie Pagina-achtergrond de knop Watermerk. Via het pijltje eronder krijg je verschillende lay-outs te zien. Klik met de rechtermuisknop op de gewenste optie en selecteer Invoegen op huidige documentpositie. Het watermerk verschijnt direct in zachtgrijs onder de tekst. Omdat het in een tekstvak staat, kun je het eenvoudig bewerken. Pas de tekst aan, wijzig het lettertype en geef het de gewenste stijl, net zoals bij ieder ander tekstvak.

Stap 2: Op alle pagina's

Wil je een watermerk op alle pagina's van het Word-document? Ga dan naar Ontwerpen / Watermerk / Aangepast watermerk. Er verschijnt een venster met de titel Afgedrukt watermerk. Kies daar de optie Tekstwatermerk (standaard staat Geen watermerk geselecteerd). Vul de gewenste tekst in en bepaal het lettertype en de grootte. Met de optie Semitransparant maak je het watermerk subtieler. Tot slot kies je voor een horizontale of diagonale weergave, klik je op Toepassen en bevestig je met OK.

Stap 3: Afbeeldingswatermerk

In hetzelfde venster kun je ook een afbeeldingswatermerk toevoegen. Vink hiervoor de optie Afbeelding als watermerk aan en klik op Afbeelding selecteren. Je kiest vervolgens een grafisch bestand op de harde schijf of op OneDrive. Ook is het mogelijk om via Bing online naar een afbeelding te zoeken. In dit voorbeeld kiezen we een afbeelding van de harde schijf. Laat de instelling Schaal bij voorkeur op Automatisch staan, zodat de grootte van het watermerk zich aanpast aan de bladspiegel. Met de optie Wassen maak je de afbeelding lichter, zodat de tekst goed leesbaar blijft.