De laatste keer dat we Paragon Backup & Recovery werd het nog verkocht door Easy Computing. De nieuwste editie is te krijgen bij Paragon zelf en voor thuisgebruik helemaal gratis.

Standaard opent Backup & Recovery 2012 Free in de eenvoudige interface. Die biedt toegang tot de belangrijkste wizards. Hoofdmoot is het backuppen en terugplaatsen van partities en complete schijven. De duidelijk benoemde Backup- en Restore-wizards leiden je door het proces. Je kunt backups van iedere partitie of schijf maken, waarbij je bestanden uit kunt filteren op basis van extensie. Andere criteria zijn niet in te stellen, want eigenlijk wil Paragon dat je de betaalde Home-editie koopt als je losse bestanden wilt backuppen. Je kunt wel een backup branden of opslaan naar een schijf, eventueel als verborgen partitie (Backup Capsule), zodat je de backup niet per ongeluk kan verwijderen.

Systeem gecrasht?

Onder Tools vind je een paar losse opties die van pas kunnen komen om gecrashte systemen weer tot leven te brengen. De Backup Capsule kun je hier instellen. Met een eenvoudige wizard wordt een verborgen partitie aangemaakt waar het pakket vervolgens je backups kan opslaan. Ook is er de Recovery Media-wizard, waarmee je een boot-cd of –usb-stick kunt maken. Dat kunnen we zeer aanraden. Zeker bij het gebruik van een usb-stick is Paragon erg snel en handig om data van een mogelijk gecrashte pc terug te halen. In de Home-versie is de boot-cd gebaseerd op Linux, in plaats van het wat professionelere Windows PE. Hij is echter functioneel genoeg en werkt zonder problemen samen met onze van Windows voorziene test-pc.

Geavanceerd

Mocht je in de basismodus niet genoeg mogelijkheden vinden, dan kun je altijd nog omschakelen naar de geavanceerde interface. Je krijgt dan, zoals in veel schijftools, een uitgebreid scherm te zien met alle schijven en hun partities op een rij. Je kunt dezelfde wizards doorlopen als in de eenvoudige modus, maar ook een paar andere opties uitvoeren. Zo is het maken van een differentiële backup (alleen de verschillen met de vorige backup) een eitje met de daarvoor bestemde wizard. Ook kun je bestaande backuparchieven op integriteit controleren. Ingeplande backuptaken staan op een rijtje op de Scheduled Tasks-tab.

Windows 8-incompatibel

Paragon schermt met de gegarandeerde compatibiliteit met Windows 8. Dat besturingssysteem is nog niet uitgekomen, waardoor de claim twijfelachtig wordt. Bovendien blijkt dat het bedrijf Backup & Recovery alleen getest heeft op de verouderde Developer en Consumer Preview-versies. Op de nieuwste Release Preview start het programma helemaal niet. Vroege Windows 8-gebruikers kunnen dit programma beter nog even links laten liggen.

Registratie

Voor het gratis verkrijgen van Backup & Recovery moet je een kleine tegenprestatie leveren: registratie, inclusief e-mailadres, is verplicht. Spam hebben we vooralsnog niet ontvangen, maar als je het desondanks niet vertrouwt kun je altijd een gratis Hotmail- of Gmail-adres aanmaken. Zoals meestal bij dit soort uitgeklede versies zul je geconfronteerd worden met reclame voor betaalde upgrades, in dit geval voor de $ 40 kostende Home-editie. Met de gratis tools kom je echter al een heel eind. De grootste ontbrekende feature is bestandsbackup; de gratis editie doet alleen partities en schijven (waarbij je wel bestanden uit kunt filteren). Daarnaast mist de Undelete-mogelijkheid en kun je alleen een Linux-gebaseerde boot-cd maken. De Windows PE-variant is wegens licentiekosten voorbehouden aan de betalende gebruikers.

Liveservicegames en hero shooters waren in 2016 niet per se nieuw. Destiny ging al twee jaar hard, en hoewel nieuwkomer Overwatch erg goed ontvangen werd, trokken sommigen al snel vergelijkingen met Valve’s inmiddels oude Team Fortress 2. Toch wist de hero shooter van Blizzard een Game of the Year Award voor de neus van onder andere Uncharted 4: A Thief’s End weg te grissen. Het was een glorieus begin van een moeizaam traject.

In de afgelopen tien jaar onderging Overwatch grote veranderingen. Na een groot succes met ruim 50 miljoen totale spelers in de eerste drie jaar kondigde Blizzard in 2019 aan dat er een vervolg zou komen, dat ‘naast het originele Overwatch’ moest bestaan en uitgebreid werd met Player-versus-Environment-content. De 6-tegen-6 Player-versus-Player-gameplay waar Overwatch om bekendstaat, zou blijven bestaan en voorzien worden van dezelfde content in de twee games. Ook zou Overwatch 2 een exclusieve PvE-modus met een verhaallijn en skill-trees krijgen, waarmee ieder personage op zowel grote als subtiele wijze aangepast kon worden.

©Blizzard

Nee, toch niet

Wie Overwatch 2 sinds de early access-verschijning eind 2022 heeft gespeeld, weet dat daar maar bar weinig van is waargemaakt. Overwatch en Overwatch 2 werden ten eerste geen aparte titels: laatstgenoemde heeft de plaats van het origineel simpelweg ingenomen. Die verhaalmodus? Voor 15 euro kreeg je met de 1.0-release van Overwatch 2 in augustus 2023 toegang tot drie missies. Die verkochten niet goed genoeg voor Blizzard – volgens bronnen Bloomberg - waarmee de mogelijkheid van meer PvE-content direct werd begraven.

Het was toen zelfs al bekend dat de PvE-modus grotendeels geschrapt was, gezien de modus volgens regisseur Aaron Keller ‘de focus tijdens het ontwikkelproces van de game belemmerde’. Dat is geen vreemde redenering, maar PvE was wel juist datgene dat Overwatch 2… nou ja, Overwatch 2 maakte. Uiteindelijk was de lancering van de ‘nieuwe’ game vooral een grote update, met drie nieuwe personages, wat extra arena’s en een nieuwe 5v5-opzet in plaats van 6v6. Er stond nu slechts een ‘2’ achter.

©Blizzard

Een alternatieve toekomst

Recent werd aangekondigd dat Overwatch 2 het cijfer van de naam afknipt met het twintigste seizoen en dus weer gewoon Overwatch heet – we zijn dus weer terug bij af. Ik stapte zelf destijds op de Overwatch-trein door juist de belofte van PvE in het vervolg, en heb uiteindelijk pakweg 300 uren tussen beide games verdeeld. Hoewel ik naarmate de tijd vorderde wat uren in de competitieve modus stak, maakte het spelen met vrienden de ervaring écht vermakelijk.

Gezellig kletsen, schreeuwen tegen willekeurige teamgenoten en de mix van tactiek en variatie die de vele personages in Overwatch bieden: dat staat mij bij. Een PvE-modus waarin juist dat samenspel en de speelwijze van de verschillende heroes aan te passen zijn naar jouw speelstijl was een soort heilige graal, die uiteindelijk dus nooit verscheen. Dat is eeuwig zonde. De competitieve e-sportscene van Overwatch is al sinds het begin een belangrijk aspect van de game, dus ergens is het begrijpelijk dat het team dit niet uit het oog wilde verliezen.

©Blizzard

Maar juist in de laatste jaren zien we een interessante verschuiving naar PvE, of in ieder geval multiplayer-ervaringen die niet geheel om competitie draaien. Denk aan Helldivers 2 van een paar jaar terug, waarin vrienden en willekeurige spelers het opnemen tegen legioenen aan vijanden – en zelfs wereldwijd samen naar een doel werken. Of de explosie aan zogenaamde ‘friendslop’ games als Peak en Lethal Company, die geheel draaien om het samen uitvoeren van taken als een berg beklimmen of het verzamelen van schroot. Een game als Arc Raiders bevat daarbij ook PvP-elementen, maar staat ook bij omdat meerdere spelers samen kunnen komen om een gigantische robot te verslaan. Video’s waarbij spelers plots oude vrienden tegenkomen in de game tonen aan waarom PvE momenteel zó ontzettend leuk kan zijn.

De realiteit

Het is achteraf makkelijk te zeggen, maar de originele visie voor Overwatch 2 had best een prominente rol in het huidige gamelandschap kunnen bekleden. Met de aankondiging werden uitgebreide skilltrees getoond voor de verschillende personages waar Overwatch om bekendstaat.

©Blizzard

Een van Mei’s speciale vaardigheden is bijvoorbeeld het veranderen in een ijspegel, om zo health terug te verdienen en een paar seconden onverwoestbaar te zijn. Met een van de skills die getoond werd veranderde deze ijspegel in een ijsbal, waarmee ze op spectaculaire wijze door groepen vijanden kan kegelen. De PvE-modus had de potentie om een soort zandbak voor dergelijke ideeën en ingrijpende veranderingen voor het klassieke Overwatch te worden. Een speelsere mix van skills en samenwerking om juist die avonturen uit bijvoorbeeld een Helldivers 2 te nabootsen. De tactische teamgameplay had dan ook niet hoeven verdwijnen, het zou juist vet geweest zijn om met vrienden verschillende skills af te stemmen en los te laten op de robots van Null Sector.

Dat is nog zoiets: de lore en verhaallijn van Overwatch zijn ontzettend interessant, en had meer in de schijnwerpers kunnen staan met de PvE-insteek. Nog voordat ik de games überhaupt had aangeraakt, verslond ik de prachtig geanimeerde filmpjes van Blizzard en verhalen die ze voor de personages uitbrachten.

Wat ik dan ook zie van de nieuwe update wringt met mijn gevoel. Ja, het lijkt erop dat Blizzard een inhaalslag maakt en sneller met nieuwe personages komt om de game fris te houden. Het wekt de indruk dat we weer terug zijn bij het ‘oude’ Overwatch, en dat de ontwikkelaar nog altijd een sterke hero shooter wil behouden nu concurrenten als Marvel Rivals het speelveld hebben betreden. Toch kan ik het niet laten om te fantaseren over hoe Overwatch meer had kunnen zijn dan een hero shooter.

De realiteit is dat het Overwatch-team geen goede balans wist te vinden tussen het bijhouden van de PvP- en competitieve scene van Overwatch en de ontwikkeling van de PvE. Zonde, want zeker in het huidige multiplayerklimaat, waar mensen steeds meer achterover lijken te hangen om met elkaar te spelen in plaats van tegen elkaar, had het originele Overwatch 2 perfect gepast.

Samen met onze vrienden van bol geven we wekelijks een nieuwe game weg, en deze week is dat natuurlijk Mario Tennis Fever.

Fever verscheen namelijk deze week voor de Nintendo Switch 2 en is volgens onze Simon een uitstekende Mario-sportgame. Met z'n Fever Rackets - die speciale slagen vol onvoorspelbare effecten mogelijk maken - goede basisgameplay en flink wat content weet Fever boven de afgelopen delen uit te stijgen:

Mario Tennis Fever barst van de content. De vele personages, banen en rackets geven unieke, diepere lagen aan de gameplay en multiplayerpotjes gaan met grote glimlach en een berg vertier gespeeld worden. Jammer voor de wat volwassenere spelers dat die volgende laag diepgang nét niet geraakt wordt. Daarvoor is het singleplayeraanbod niet genoeg, de tegenstanders niet uitdagend genoeg en ontbreekt er hier en daar net wat finesse. Maar ga zo door, Nintendo. Mario Tennis Fever zit namelijk wél in de richting van die tijdloze Camelot-klassiekers waar we zo naar hunkeren.

Winnen

Wat moet je doen om te winnen? Ga naar de website van bol, vind de productcode in de url (bestaande uit zestien cijfers) en vul die hieronder in het invulformulier in! Vergeet ook niet je naam en emailadres in te vullen, dan sturen we je zo snel mogelijk een code om de game fysiek op bol.com te bestellen!

Werkt het formulier niet? Klik dan hier.