Het is best frustrerend wanneer u een buitenlandse site bezoekt die u… alleen maar weet mee te delen dat de dienst niet beschikbaar is voor het land waarin u zich bevindt. Daar zijn gelukkig wel uitwegen voor, zowel gratis als commercieel.

©CIDimport

Hebt u nog niet meegemaakt dat u een of andere site of webdienst niet kunt bereiken omdat u blijkbaar niet in het land van de aanbieder woont? Neem dan de proef op de som en bezoek een site als www.hulu.com (Amerikaanse aanbieder van streaming video), www.pandora.com (Amerikaanse aanbieder van streaming audio) of www.bbc.co.uk/iplayer/tv (Britse aanbieder van streaming media). Nu bent u meteen ook bij de les!

Mocht u zich afvragen hoe die sites weten dat u (bijvoorbeeld) in Nederland woont: uw browser vertelt hen dat door het ip-adres (van uw provider) mee te sturen. Ga naar www.iplocation.net, dan weet u precies wat we bedoelen. Meteen weet u ook hoe u zo’n geografische blokkade kunt omzeilen. Juist, u moet de aanbieder doen geloven dat u vanuit een ander land surft. Dat kan door een tussenliggende server te gebruiken (proxy) of door een verbindingstunnel op te zetten tussen uw pc en een server in het land van de aanbieder (vpn).

Your Freedom

Liever dan zelf op zoek te gaan naar een (betrouwbare) proxy, laat u dat aan een tool als Your Freedom over. U creëert eerst een account op www.your-freedom.net, waarna u een e-mail ontvangt om uw account te bevestigen. Vervolgens downloadt u de bijhorende tool; gebruik bij voorkeur de Windows full installer. De installatie vergt weinig meer dan vijf keer op Next en één keer op Finish drukken. Over nu naar de eigenlijke configuratie. Een wizard helpt u daarbij; desnoods start u die op via het tabblad Status waar u achtereenvolgens op Configuratie en Gebruik de Wizard drukt. Hier drukt u vier keer op Volgende: de wizard controleert nu enkele tientallen proxy’s en haalt automatisch een lijst met geschikte adressen op. Selecteer bij voorkeur een server hoog in de lijst, maar wel een land dat door de aanbieder van de gewenste dienst niet wordt geblokkeerd (voor Hulu en Pandora bijvoorbeeld is dat US, voor iPlayer is dat UK). Bevestig met Volgende, vul uw account-id bij Your Freedom in en druk 2x op Opslaan en Afsluiten. Op het tabblad Status drukt u nu de knop Start verbinding in.

Wanneer u nu www.iplocation.net bezoekt, zult u wellicht nog altijd een ip-adres uit Nederland te zien krijgen. U moet uw browser namelijk eerst nog duidelijk maken dat die via (de proxy van) Your Freedom moet surfen. In principe kunt u dat handmatig aanpassen (door in uw browser de proxy in te stellen op localhost, poort 8080), maar voor IE en Firefox kan Your Freedom dat ook voor u regelen: open het tabblad Applicaties, plaats een vinkje voor de gewenste browser, selecteer de optie Configureer uw applicaties … en bevestig met OK. Als u nu uw browser herstart, zult u merken dat u inderdaad surft vanaf een server in het land van de aanbieder.

U zult echter ook wel merken dat het browsen nu trager verloopt. De gratis variant van Your Freedom legt u namelijk een aantal beperkingen op: bandbreedte tot 64 kbps, maximaal zes uur verbindingstijd per dag  (vijftien uur per week) en na een uur dient u opnieuw een verbinding te maken. Wilt u af van alle beperkingen, dan moet u overstappen naar een commerciële variant (vanaf vier euro per maand).

Mgeni

Mgeni is een browser, gemodelleerd naar Firefox, maar behoorlijk uitgekleed. Waarom dan deze browser gebruiken? Omdat die u de mogelijkheid biedt zelf het land te kiezen voor de proxy waarmee u bij de aanbieder wilt aankloppen. Onderliggend maakt Mgeni namelijk gebruik van het Tor-netwerk. Dat werkt als volgt. Stel, uw pc is A en het einddoel – de site van de aanbieder dus – is E. Mgeni zorgt er dan dankzij Tor voor dat die verbinding via de tussenliggende servers B, C en D verloopt. Op B en C hebt u geen vat, maar u kunt dus wel het land van proxy D kiezen.

U vindt de browser op

code.google.com/p/mgeni. Voordat u hier mee aan de slag gaat, dient u ook een Tor-client te downloaden. Maak het uzelf makkelijk en kies een kant-en-klare softwarebundel op https://www.torproject.org/download/download.html en (ook in het Nederlands). Het exe-bestand is een zelfuitpakkend zip-archief, dat u naar een lege map uitpakt. Vervolgens is het de beurt aan Mgeni zelf. Ook dat exe-bestand downloadt en installeert u.

Bij het opstarten controleert Mgeni of de Tor-client actief is. Dat is op dit moment nog niet het geval. Ga dus naar de map waarin u de Tor-bundel hebt uitgepakt en start daar Start Tor Browser.exe op. In het configuratievenster drukt u op de knop Advanced en verwijdert u het vinkje bij Randomly Generate, waarna u een eigen wachtwoord voor de client invult bij Authentication, Password. Nu doet Mgeni het wél. In de knoppenbalk van de browser klikt u het wereldbol-pictogram aan en kiest u het gewenste land voor de proxy – wel zal u eerst nog het Tor-wachtwoord moeten invoeren. U kunt kiezen uit US, UK, Germany, China of France, waarna u bevestigt met Run server. Nog deze tip: mocht u tijdens zo’n sessie opvallend trager surfen, probeer het dan nogmaals door Mgeni te herstarten.

U kunt echter nog een stapje verder gaan en een versleutelde verbinding opzetten tussen uw eigen pc en de server van waaruit u de beoogde site of dienst wil bereiken. Een tunnel door internet als het ware die uw pc en de server direct verbindt, zodat het lijkt alsof beide zich binnen een en hetzelfde netwerk bevinden (ook al zijn ze dan geografisch gescheiden). Nu zijn er gratis diensten die u precies zo’n vpn-verbinding laten opzetten, waaronder ExpatShield (www.expat-shield.com; vpn-server in de UK) en HotSpot Shield (www.hotspotshield.com; vpn-server in de US). Beide zijn echter al eerder in Computer Idee aan bod gekomen. In de praktijk blijken ze vaak merkbaar vertragend te werken en bovendien blijkt een dienst als Hulu de servers van HotSpot Shield op een ‘zwarte lijst’ te hebben staan.

Er zijn gelukkig nog talrijke – commerciële – alternatieven. Googelt u bijvoorbeeld naar “vpn <land van aanbieder>”, dan stuit u haast zeker op een indrukwekkende lijst. Zodra u een account bij zo’n vpn-aanbieder hebt gemaakt, moet u uiteraard nog de vpn-verbinding opzetten. Hoewel dat ook handmatig kan, leveren de meeste aanbieders software die de configuratie overlaat aan een wizard.  Als voorbeeld nemen we VPN Authority (www.vpnauthority.com), dat u gratis twee dagen kunt proberen – althans vijf sessies per dag, elk gedurende maximaal vijf minuten. Gebruik eventueel een wegwerpadres als u geen zin hebt in nieuwsbrieven en reclame.

Hebt u eenmaal uw gratis account gecreëerd en geactiveerd, dan downloadt u de configuratietool op www.vpnauthority.com/setup.php (beschikbaar zowel voor Windows 32-bit als 64-bit). Pak het zip-archief uit naar een lege map en start het uitgepakte exe-bestand op. Na enkele muisklikken wordt u om uw account-id gevraagd en kunt u via de knop Eigenschappen de gewenste locatie voor uw vpn-server aangeven (CS, SK, UK of USA). Zodra u nu op de knop Verbinden drukt, is de verbinding met de vpn-server een feit en kunt u de gewenste site of dienst bereiken. Onze ervaring daarbij is: nagenoeg zonder vertraging! Vanuit het contextmenu van de snelkoppeling die VPN Authority op uw bureaublad heeft geplaatst, kunt u de verbinding weer verbreken en opnieuw opzetten. 

Dit artikel komt uit nummer 15, jaargang 2011.

Energieopslag stond lang gelijk aan een technische puzzel van losse kastjes en kabels. De Hoymiles HiOne rekent daar definitief mee af. Dit systeem integreert krachtige prestaties in één strakke, modulaire zuil die gezien mag worden. Ben jij klaar voor de volgende stap in energieonafhankelijkheid? Wij doken in de specificaties van deze stille krachtpatser.

Partnerbijdrage - in samenwerking met Hoymiles

Geen kabelbrij, maar strak design

Wie zijn garage of technische ruimte netjes wil houden, zit niet te wachten op een wirwar van kastjes en leidingen. De HiOne lost dit op met een slim modulair ontwerp. De installateur stapelt de batterij- en omvormermodules simpelweg op elkaar.

Het unieke hieraan is dat alle verbindingen intern lopen. Aan de buitenkant zie je dus geen kabels, wat zorgt voor een rustig en 'afgewerkt' beeld. De behuizing voelt niet aan als goedkoop plastic, maar als een solide apparaat dat tegen een stootje kan. Dankzij de IP66-certificering (water- en stofdicht) is het systeem zelfs robuust genoeg om buiten onder een overkapping geplaatst te worden, mocht je binnen ruimte willen besparen.

Klaar voor de moderne grootverbruiker

Dit systeem is specifiek ontworpen om de energiehonger van het moderne, duurzame gezin te stillen. Heb je een warmtepomp, een elektrische auto of een druk huishouden? Dan is de HiOne in zijn element.

De huidige line-up van de HiOne is geoptimaliseerd voor woningen met een 3-fase aansluiting (ondersteuning tot 33,3 A per fase), maar ook 1-fase varianten staan op de planning. Dit maakt het systeem enorm veelzijdig. Waar lichtere systemen vaak moeite hebben om meerdere zware apparaten tegelijk van stroom te voorzien, levert de HiOne onverstoorbaar door. De echte meerwaarde zit in de onafhankelijkheid. Dankzij de 'whole-home backup'-functie kan het systeem bij stroomuitval het hele huis draaiende houden. Dus niet alleen de wifi en de koelkast, maar ook het koken en verwarmen gaan gewoon door.

©Hoymiles / Jeroen Keep

Het brein: AI en dynamische tarieven

Een batterij is tegenwoordig meer dan een opslagvat; het is een slimme handelscomputer. De HiOne wordt aangestuurd door de S-Miles Cloud, een platform dat verder kijkt dan alleen 'vol' of 'leeg'. Met de ingebouwde 'Time-of-Use' modus kan het systeem slim inspelen op energietarieven.

Heb je een dynamisch energiecontract? Dan kan de software automatisch laden als de stroom goedkoop (of zelfs gratis) is en terugleveren of ontladen als de prijzen pieken. Zo verdien je de investering niet alleen terug door eigen gebruik, maar ook door slim te handelen op de energiemarkt. Bovendien leert het systeem jouw verbruikspatronen kennen, zodat er altijd voldoende buffer is voor jouw specifieke situatie.

Geen DIY, maar professionele zekerheid

Het is belangrijk om te benadrukken dat de HiOne geen doe-het-zelfproject is, zoals een eenvoudige balkon-set. Dit is hoogwaardige infrastructuur die naadloos geïntegreerd wordt in je meterkast en woning. Je koopt dit systeem dan ook via een gecertificeerde installateur.

Voor de consument is dat een groot voordeel: je hoeft je niet druk te maken over de techniek. De vakman zorgt dat de zuil op de juiste plek komt te staan, regelt de koppeling met je zonnepanelen en zorgt dat alles veilig draait. Jij bedient het systeem vervolgens simpelweg via de app.

Om deze krachtpatser veilig te houden, is een 5-laags veiligheidssysteem ingebouwd. Dit varieert van speciale drukkleppen en aerogel-isolatie tussen de cellen tot een actieve brandonderdrukkingsmodule die in noodsituaties binnen enkele seconden reageert. Daarnaast wordt de temperatuur op negen punten per cel continu gemonitord.

©Hoymiles / Jeroen Keep

Toekomstmuziek: je auto als batterij

Misschien wel het meest interessante aspect voor EV-rijders is de voorbereiding op V2X (Vehicle-to-Everything). Hoymiles heeft aangekondigd dat er een specifieke V2X-module aankomt voor de HiOne. Hiermee wordt het in de toekomst mogelijk om de enorme accu van je elektrische auto te koppelen aan je thuisbatterij. Je auto fungeert dan als een soort super-accu voor je huis, terwijl de HiOne de regie voert. Daarmee is dit systeem niet alleen een oplossing voor nu, maar ook een voorbereiding op de volgende stap in de energietransitie.

Conclusie

De Hoymiles HiOne is een premium keuze voor huiseigenaren die verder kijken. Het systeem combineert een strak design met de brute kracht die nodig is voor een huis vol warmtepompen en EV's. Door te kiezen voor een professioneel geïnstalleerd systeem met 5-voudige beveiliging en slimme AI-software, haal je niet alleen een batterij in huis, maar een complete energiemanager die klaar is voor de toekomst.

High On Life bewees anno 2022 dat een humoristisch schietspel vandaag de dag bestaansrecht heeft. Genoeg bestaansrecht voor een volwaardig vervolg zelfs. High On Life 2 neemt een nog groter nakkie van hetzelfde spul. Verwacht een groter avontuur, meer bizarre vuurgevechten en een lachkick of twee, maar ook regelmatig een inkakker op het technische front.

We nemen het je niet kwalijk als je High On Life 2 niet aan hebt zien komen. Wij ook niet. Het eerste High On Life was succesvol genoeg, maar had ook prima op zichzelf kunnen blijven staan als one off. Des te meer nadat Justin Roiland, de oprichter van Squanch Games en prominent stemacteur in alle daar ontwikkelde games, in 2023 zijn banden met de studio verbrak. Dit kwam nadat Adult Swim - de studio achter Rick and Morty - de banden met hem verbrak wegens aanklachten van huiselijk geweld tegenover Roiland, ondanks dat de zaak werd geseponeerd wegens gebrek aan bewijs.

©Squanch Games

Dat voelt ergens nogal dubbel. Squanch’ eerste titel ‘post-Roiland’ is een vervolg op een game waar zijn stem en stijl onherroepelijk aan zijn verbonden. Het maakt de juiste toon vinden er vast niet makkelijker op. Desalniettemin: ditmaal dus geen Roiland, maar wel een tweede High On Life. Hetzelfde middel, nu op nieuw recept – al merk je dat lang niet altijd.

Doe maar een grammetje van het gebruikelijke

High On Life 2 is een vervolg in de puurste zin van het woord. De game blikt summier terug op het origineel en stort de speler linea recta in eenzelfde soort avontuur. Weer wil een kwaadaardige partij de mensheid tot drugs maken. Aan jouw stilzwijgende mensprotagonist om daar weer een stokje voor te steken. Gewapend met een boel bekende en nieuwe Gatliens – een ras bestaande uit pratende wapens met uiteenlopende persoonlijkheden – trekken we erop uit om ruimtegespuis aan gort te knallen.

Het enige verschil is de kwaadaardige partij in kwestie. Dat blijkt ditmaal geen moordlustig ruimtekartel, maar een groot farmaceutisch bedrijf. Met propaganda en politieke inmenging pogen zij de mensheid te reduceren tot vee, zodat mensen ‘legaal’ tot drugs verpulverd mogen worden. Sommige plotpunten verwijzen vrij letterlijk naar de wandaden van politici en Big Pharma in real life, maar High On Life 2 duikt nooit te diep in de thematiek. Onderaan de streep is het verhaal wederom een excuus om veel grapjes en meta-referenties te maken.

Genoeg te lachen

Laten we wel wezen: je speelt High On Life 2 voornamelijk voor die grapjes. Het eerste deel voelde als een soort interactieve spin-off van Rick and Morty – niet zo gek ook met bedenker Roiland achter het stuur – en deel twee houdt dat gevoel stevig vast. Aan de lopende band stort de game je in rare ruimtescenario’s, met úren aan absurd en grofgebekt stemmenwerk. Het klinkt allemaal ontzettend Justin Roiland-esk, ondanks de afwezigheid van die geestesvader. Roilands stem hoor je nergens meer terug, maar zijn vaste motieven, meta-humor en stamelende toon worden naadloos doorgezet.

©Squanch Games

De rode draad van High On Life 2 houdt je snel 10 à 12 uur bezig. In die tijdsspan vindt de game genoeg momenten om een paar lachjes te winnen. De ene keer doet het dat met geïmproviseerde meta-referenties, de andere keer met onverwachte spelmechanieken, zoals een quiz over belastingontduiking of een verborgen DOS-spel in het hoofdmenu van je ruimtepak. Als je goed gaat op absurdistische cartoonseries, dan ga je ook gewoon weer lekker op High On Life 2.

Sneller, groter, Higher On Life

Maar goed, High On Life 2 moest als vervolgdeel toch minstens de grotere en diversere High On Life worden – en zo geschiedde. Gaandeweg introduceert High On Life 2 niet alleen meer wapens dan voorheen, maar ook een skateboard en een drietal hubwerelden om al skateboardend uit te pluizen. Radical. Jammer genoeg pakt niet elk addendum op de gevestigde formule even sterk uit.

©Squanch Games

De bijna volautomatische skateboardbesturing brengt de vele schietpartijen wat speelse dynamiek, een beetje vergelijkbaar met Sunset Overdrive. Door voortdurend te blijven skaten, veel te grinden en acrobatisch heen en weer te grijphaak-slingeren, ontwijk je veel schoten en zoef je snel van slachtoffer naar slachtoffer. Het voelt uiteindelijk aardig fluïde.

Over het schietwerk gesproken: dat kan er allemaal mee door. High On Life 2 is nog altijd geen kunstige dans à la Doom, maar met het skateboard krijgt de gunplay ironisch genoegtoch iets meer eigen gezicht. De snelle wendbaarheid combineert goed met uitbundige wapens en de mild chaotische shootouts. Bovendien legt het skateboard een bouwsteen voor snelle verplaatsing en platformuitdagingen, die weer vaker van pas komen in de drie grotere hubwerelden.

©Squanch Games

Laten het nou net die hubs zijn die minder overtuigen. Hier vinden we winkels, verzamelobjecten en optionele zijmissies, met daarover een dun gespreid laagje van platformpuzzeltjes en wat komische interacties. Conceptueel leuk bedacht, maar in de praktijk schiet de invulling van de werelden tekort. De overwegend lege hubs komen wat zielloos over en verkenning wordt maar zelden beloond met een leuke zijmissie of memorabele collectible. Zie het als een soort microdosering van een beter doordachte open spelwereld.

Een bad trip, technisch gezien

Squanch Games heeft duidelijk grotere ambities, maar de uitwerking laat vaak te wensen over. Dat wordt echter pas pijnlijk als we het over de techniek achter High On Life 2 hebben. Die vliegt, denkelijk te wijten aan de grotere schaal, met regelmaat vol op zijn bek. Zelden speelde ik een singleplayershooter die zo instabiel was. Op de consoles schijnt dat nog alleszins mee te vallen, maar de pc-versie van High On Life 2 is een zooitje.

©Squanch Games

De instabiliteit is lastig te isoleren. Het zit in alles. Van ontbrekende geluidseffecten en  afgekapte stemopnames tot door de grond clippen en harde crashes. In mijn 25 uur speeltijd is de game zeker tien keer abrupt uitgevallen. De ene keer in een doodnormaal menu, de andere keer tijdens een baasgevecht. Daarbovenop komen nog een handvol soft locks – momenten waarin een missie of specifieke opdracht door een fout plots niet meer te voltooien is.

Wanneer High On Life 2 draaiende blijft, draait de game verre van optimaal. Zelfs met een flinke laag DLSS-upscaling heeft het spel moeite om een stabiele 60 frames per seconde aan te leveren in 1440p, nota bene op een nog relatief beefy RTX 3090 en Ryzen 9 5950X. Toch verandert de gemiddelde schietarena of wat snel skateboardwerk uiteindelijk in een barrage van microstottering. Onder andere Steam en Reddit staan momenteel bol van de klaagzang over de slordige technische staat van de game. Geheel terecht.

©Squanch Games

Stel deze trip nog even uit

De technische mankement voelen extra wrang wanneer je inziet dat High On Life 2 ook niet bepaald een prachtgame is. De kleurrijke, lompe stijl heeft zijn eigen plakkerige charme, maar grafisch gezien is het geen hoogstandje. In de achterhaalde lichteffecten en vaak maar half ingeladen texturen zie je een B-titel van de vorige consolegeneratie terug. Dat past ergens prima bij de banale insteek van het spel, maar laat het dan op zijn minst redelijk draaien. Daarin schiet High On Life 2 gruwelijk tekort, in ieder geval rond de releaseperiode.

Met name door de technische staat is het lastig om High On Life 2 aan te raden. Al ben je nog zo’n liefhebber van het origineel of grove scifihumor in het algemeen; lachen wordt moeilijk als de game elk moment de geest kan geven. Sowieso doet iedereen er daarom goed aan om deze trip uit te stellen, in ieder geval totdat Squanch Games de broodnodige patches uitrolt. De grappen werken immers het beste als ze niet halverwege een zin wegvallen.

High On LIfe 2 is nu verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles en pc. Op 20 april aanstaande komt de game ook uit op Nintendo Switch 2. Voor deze review is de game op een gedegen pc gespeeld.