Het is best frustrerend wanneer u een buitenlandse site bezoekt die u… alleen maar weet mee te delen dat de dienst niet beschikbaar is voor het land waarin u zich bevindt. Daar zijn gelukkig wel uitwegen voor, zowel gratis als commercieel.

©CIDimport

Hebt u nog niet meegemaakt dat u een of andere site of webdienst niet kunt bereiken omdat u blijkbaar niet in het land van de aanbieder woont? Neem dan de proef op de som en bezoek een site als www.hulu.com (Amerikaanse aanbieder van streaming video), www.pandora.com (Amerikaanse aanbieder van streaming audio) of www.bbc.co.uk/iplayer/tv (Britse aanbieder van streaming media). Nu bent u meteen ook bij de les!

Mocht u zich afvragen hoe die sites weten dat u (bijvoorbeeld) in Nederland woont: uw browser vertelt hen dat door het ip-adres (van uw provider) mee te sturen. Ga naar www.iplocation.net, dan weet u precies wat we bedoelen. Meteen weet u ook hoe u zo’n geografische blokkade kunt omzeilen. Juist, u moet de aanbieder doen geloven dat u vanuit een ander land surft. Dat kan door een tussenliggende server te gebruiken (proxy) of door een verbindingstunnel op te zetten tussen uw pc en een server in het land van de aanbieder (vpn).

Your Freedom

Liever dan zelf op zoek te gaan naar een (betrouwbare) proxy, laat u dat aan een tool als Your Freedom over. U creëert eerst een account op www.your-freedom.net, waarna u een e-mail ontvangt om uw account te bevestigen. Vervolgens downloadt u de bijhorende tool; gebruik bij voorkeur de Windows full installer. De installatie vergt weinig meer dan vijf keer op Next en één keer op Finish drukken. Over nu naar de eigenlijke configuratie. Een wizard helpt u daarbij; desnoods start u die op via het tabblad Status waar u achtereenvolgens op Configuratie en Gebruik de Wizard drukt. Hier drukt u vier keer op Volgende: de wizard controleert nu enkele tientallen proxy’s en haalt automatisch een lijst met geschikte adressen op. Selecteer bij voorkeur een server hoog in de lijst, maar wel een land dat door de aanbieder van de gewenste dienst niet wordt geblokkeerd (voor Hulu en Pandora bijvoorbeeld is dat US, voor iPlayer is dat UK). Bevestig met Volgende, vul uw account-id bij Your Freedom in en druk 2x op Opslaan en Afsluiten. Op het tabblad Status drukt u nu de knop Start verbinding in.

Wanneer u nu www.iplocation.net bezoekt, zult u wellicht nog altijd een ip-adres uit Nederland te zien krijgen. U moet uw browser namelijk eerst nog duidelijk maken dat die via (de proxy van) Your Freedom moet surfen. In principe kunt u dat handmatig aanpassen (door in uw browser de proxy in te stellen op localhost, poort 8080), maar voor IE en Firefox kan Your Freedom dat ook voor u regelen: open het tabblad Applicaties, plaats een vinkje voor de gewenste browser, selecteer de optie Configureer uw applicaties … en bevestig met OK. Als u nu uw browser herstart, zult u merken dat u inderdaad surft vanaf een server in het land van de aanbieder.

U zult echter ook wel merken dat het browsen nu trager verloopt. De gratis variant van Your Freedom legt u namelijk een aantal beperkingen op: bandbreedte tot 64 kbps, maximaal zes uur verbindingstijd per dag  (vijftien uur per week) en na een uur dient u opnieuw een verbinding te maken. Wilt u af van alle beperkingen, dan moet u overstappen naar een commerciële variant (vanaf vier euro per maand).

Mgeni

Mgeni is een browser, gemodelleerd naar Firefox, maar behoorlijk uitgekleed. Waarom dan deze browser gebruiken? Omdat die u de mogelijkheid biedt zelf het land te kiezen voor de proxy waarmee u bij de aanbieder wilt aankloppen. Onderliggend maakt Mgeni namelijk gebruik van het Tor-netwerk. Dat werkt als volgt. Stel, uw pc is A en het einddoel – de site van de aanbieder dus – is E. Mgeni zorgt er dan dankzij Tor voor dat die verbinding via de tussenliggende servers B, C en D verloopt. Op B en C hebt u geen vat, maar u kunt dus wel het land van proxy D kiezen.

U vindt de browser op

code.google.com/p/mgeni. Voordat u hier mee aan de slag gaat, dient u ook een Tor-client te downloaden. Maak het uzelf makkelijk en kies een kant-en-klare softwarebundel op https://www.torproject.org/download/download.html en (ook in het Nederlands). Het exe-bestand is een zelfuitpakkend zip-archief, dat u naar een lege map uitpakt. Vervolgens is het de beurt aan Mgeni zelf. Ook dat exe-bestand downloadt en installeert u.

Bij het opstarten controleert Mgeni of de Tor-client actief is. Dat is op dit moment nog niet het geval. Ga dus naar de map waarin u de Tor-bundel hebt uitgepakt en start daar Start Tor Browser.exe op. In het configuratievenster drukt u op de knop Advanced en verwijdert u het vinkje bij Randomly Generate, waarna u een eigen wachtwoord voor de client invult bij Authentication, Password. Nu doet Mgeni het wél. In de knoppenbalk van de browser klikt u het wereldbol-pictogram aan en kiest u het gewenste land voor de proxy – wel zal u eerst nog het Tor-wachtwoord moeten invoeren. U kunt kiezen uit US, UK, Germany, China of France, waarna u bevestigt met Run server. Nog deze tip: mocht u tijdens zo’n sessie opvallend trager surfen, probeer het dan nogmaals door Mgeni te herstarten.

U kunt echter nog een stapje verder gaan en een versleutelde verbinding opzetten tussen uw eigen pc en de server van waaruit u de beoogde site of dienst wil bereiken. Een tunnel door internet als het ware die uw pc en de server direct verbindt, zodat het lijkt alsof beide zich binnen een en hetzelfde netwerk bevinden (ook al zijn ze dan geografisch gescheiden). Nu zijn er gratis diensten die u precies zo’n vpn-verbinding laten opzetten, waaronder ExpatShield (www.expat-shield.com; vpn-server in de UK) en HotSpot Shield (www.hotspotshield.com; vpn-server in de US). Beide zijn echter al eerder in Computer Idee aan bod gekomen. In de praktijk blijken ze vaak merkbaar vertragend te werken en bovendien blijkt een dienst als Hulu de servers van HotSpot Shield op een ‘zwarte lijst’ te hebben staan.

Er zijn gelukkig nog talrijke – commerciële – alternatieven. Googelt u bijvoorbeeld naar “vpn <land van aanbieder>”, dan stuit u haast zeker op een indrukwekkende lijst. Zodra u een account bij zo’n vpn-aanbieder hebt gemaakt, moet u uiteraard nog de vpn-verbinding opzetten. Hoewel dat ook handmatig kan, leveren de meeste aanbieders software die de configuratie overlaat aan een wizard.  Als voorbeeld nemen we VPN Authority (www.vpnauthority.com), dat u gratis twee dagen kunt proberen – althans vijf sessies per dag, elk gedurende maximaal vijf minuten. Gebruik eventueel een wegwerpadres als u geen zin hebt in nieuwsbrieven en reclame.

Hebt u eenmaal uw gratis account gecreëerd en geactiveerd, dan downloadt u de configuratietool op www.vpnauthority.com/setup.php (beschikbaar zowel voor Windows 32-bit als 64-bit). Pak het zip-archief uit naar een lege map en start het uitgepakte exe-bestand op. Na enkele muisklikken wordt u om uw account-id gevraagd en kunt u via de knop Eigenschappen de gewenste locatie voor uw vpn-server aangeven (CS, SK, UK of USA). Zodra u nu op de knop Verbinden drukt, is de verbinding met de vpn-server een feit en kunt u de gewenste site of dienst bereiken. Onze ervaring daarbij is: nagenoeg zonder vertraging! Vanuit het contextmenu van de snelkoppeling die VPN Authority op uw bureaublad heeft geplaatst, kunt u de verbinding weer verbreken en opnieuw opzetten. 

Dit artikel komt uit nummer 15, jaargang 2011.

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.