Notitieapps zijn eigenlijk onmisbaar voor je telefoon. Hoe vaak gebeurt het namelijk wel niet dat je een tip van iemand krijgt over een website die je op moeten zoeken? Of dat je plotseling een idee te binnen schiet dat je later nog uit wil werken? Een goede notitieapp kan hét verschil maken voor een overzichtelijk en georganiseerde agenda en planning. Dit zijn de 5 beste notitieapps voor Android en iOS.

Evernote

Evernote is een handige en overzichtelijke notitieapp met verschillende opties die je notities zo compleet mogelijk maken. Je kunt verschillende notitieboeken maken om je onderwerpen overzichtelijk te houden. Maar je kunt ook al je gemaakte notities in één overzicht bekijken. Maak bijvoorbeeld een heel notitieboek voor boodschappen of eentje met ideeën en losse gedachtes. Deze notitieboeken kun je allemaal los een aparte naam geven. Binnen de notitieboeken kun je verschillende bijdrages toevoegen. Zo kun je simpelweg wat stukken tekst typen maar kun je ook foto’s, handgeschreven berichten, bijlage, audio en herinneringen toevoegen. Evernote richt zich op een simpele aanpak zonder te veel poespas. In een tekstnotitie kun je sjablonen gebruiken voor de opmaak van je tekst. Werk je bijvoorbeeld aan een project en heb je een duidelijk overzicht nodig dat je makkelijk met collega’s kan delen? Dan biedt Evernote hiervoor meerdere opties met tabellen en overzichtelijke indelingen.

Evernote kan gesynchroniseerd worden met je PC zodat je ook hier toegang hebt tot je notities. De app is gratis maar heeft daardoor enkele beperkingen. Zo kun je met de basic versie maar twee apparaten tegelijk aanmelden voor je Evernote-account. Met de premiumversie kun je ook je eigen sjablonen ontwerpen maar ook met de gratis versie van Evernote kom je al een heel eind.

(Android/iOS)

©CIDimport

Notin

Notin is de perfecte app voor mensen die houden van snel en simpel. Deze app heeft geen moeilijke interface of duizend opties maar één simpele functie: een notitie bij je notificaties plaatsen. Dit doe je simpelweg door de app aan te tikken, je notitie te schrijven en op het +’je te duwen. Je tekst verschijnt nu automatisch bij je notificaties en kan weggeswiped worden als je er klaar mee bent. Hiermee maak je makkelijk een to-do-lijstje aan in je notificaties. Deze app is dan ook zeer geschikt voor wanneer je kort iets onthouden moet. De weggeswipete notities zijn namelijk niet meer terug te vinden.

(Android)

©CIDimport

Keep notities

Deze notitieapp is van Google en biedt allerlei mogelijkheden om je notities te bewerken. Niet alleen kun je met Keep handgeschreven berichten of tekeningen maken: ook audio, afbeeldingen en natuurlijk tekst zijn makkelijk toe te voegen. Een handige extra aan deze app zijn de to-do-lijsten die je kan toevoegen. Heel overzichtelijk voor een boodschappen- of kluslijstje! Daarnaast kun je met meerdere mensen aan één notitie werken. Hiervoor dien je iemand uit te nodigen als bijdrager (via de drie puntjes rechtsonder in de notitie). Daarnaast kun je al je verschillende soort bijdrages categoriseren door er een kleurtje aan te hangen.

Een nadeel van deze app is dat al je notities in één feed terecht komen en er geen mogelijkheid is om verschillende categorieën of mappen te maken. Hiervoor moet je in je noties zoeken. Je kunt deze vervolgens filteren op soort. Dus bijvoorbeeld een afbeelding, tekening of audiobestand. Daarnaast kun je ook zoekwoorden invoeren om je tekstnotities door te spitten. Een ander nadeel: je zou verwachten dat je deze notitieapp makkelijk kan synchroniseren met je Gmail en Google agenda. Dit wordt niet heel duidelijk in de app zelf. Wat je moet doen om een notitie ook in je Google agenda te laten verschijnen is dat je in de notitieapp een herinnering aanmaakt mét melding. Deze verschijnt vervolgens als notificatie maar staat ook in je Google agenda.

(Android / iOS)

©CIDimport

Notebook

Notebook is een zeer overzichtelijke app waarin je verschillende notitieboeken kan aanmaken om je notities te categoriseren. De opties zijn zeer uitgebreid en de interface is mooi en simpel. Met het plusje maak je meteen een notitieboek aan mét een leuke cover. Dit draagt bij aan de overzichtelijkheid van de app. Wijzig de cover van je notitieboek door over het boekje naar links te swipen en vervolgens via de ‘i’ een nieuwe afbeelding uit te zoeken. In de notities zelf heb je alle opties die bovenstaande notitieapps ook hadden. Je kunt tekenen, schrijven, afbeeldingen toevoegen, to-do-lijsten maken en audiobestanden opnemen en bewaren.

Voor de tekstliefhebber zijn er in de notities zelf allerlei opmaakmogelijkheden. Je kunt er opsommingen maken, hashtags maken of een doorgetrokken lijn toevoegen om je teksten beter te scheiden. Ook hier kun je verschillende kleuren toekennen aan je bijdrages om ze te categoriseren. 

(Android/iOS)

©CIDimport

Mijn notities

Mijn notities lijkt in eerste instantie ontzettend op Evernote. De opties in deze app zijn echter wat minder uitgebreid en dus heel handig voor degene die niet te veel poespas wil. Je kunt kiezen uit tekstnoties, foto’s en een to-do-lijst. In de tekstnotities zelf kun je ook foto’s, bestanden en je locatie toevoegen. Hierdoor heeft deze app ook goede mogelijkheden voor een dagboek of albumfunctie. Ook het toevoegen van categorieën en labels gaat in deze app zeer eenvoudig. Maak zelf zo veel categorieën aan als je wil en label deze met een kleur naar keuze om het overzicht te bewaren.

In mijn notities kun je ook je bijdrages vergrendelen met een wachtwoord. Zo hou je gevoelige informatie echt alleen voor jezelf. 

(Android)

©CIDimport

Squid

Squid is de perfecte notitieapp voor de meer creatief aangelegde mensen. Deze app richt zich namelijk grotendeels op getekende en handgeschreven notities. Wanneer je de app voor het eerst opent, krijg je een korte en overzichtelijke tutorial van allerlei opties en functies in deze notitieapp. Verder verhoudt de app zich als een soort schetsboek waar je doorheen kan bladeren. In een notitie kun je meerdere pagina’s maken waar je vervolgens doorheen kunt bladeren. Als je notitie af is, verschijnt deze in een overzicht met je andere notities.

Je kunt de dikte van de lijn waarmee je tekent handmatig aanpassen. Jammer genoeg dien je voor echte ongelimiteerde opties de premiumversie van Squid aan te schaffen. Hierbij krijg je meerdere penmogelijkheden, kleuren en voorgemaakte vormen zoals cirkels en vierkanten. 

(Android)

©CIDimport

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.