Apple kiest sinds de grote lancering van Mac OS X in 2001 voor geleidelijke updates van zijn besturingssysteem. Versie 10.6, ofwel Snow Leopard, verschilt niet radicaal van zijn voorganger. De prijs is dan ook bescheiden. Moet iedere Mac-bezitter nu onmiddellijk upgraden?

Wie de Mac na de eenvoudige installatie opnieuw opstart, ziet wellicht tot zijn schrik geen verschil met Leopard, de vorige versie van Mac OS X. Het bureaublad ziet er precies hetzelfde uit als in versie 10.5 (Leopard). De installatie zelf is nóg eenvoudiger dan die van voorgaande versies. Tijdens het proces, dat wel tot een uur kan duren, wordt de Mac eenmaal opnieuw opgestart. U hoeft geen aanvullende gegevens in te vullen. Overigens kan de installatie met ongeveer 7 GB minder schijfruimte toe, doordat overbodige bestanden en ongebruikte stuurprogramma's worden gecomprimeerd of verwijderd.

Zichtbare veranderingen

De vernieuwingen in Snow Leopard moeten we duidelijk niet zoeken in uiterlijkheden, hoewel aan de gebruikersinterface wel degelijk het nodige is veranderd. Het gaat om slimmigheidjes die het werken met het Dock en de Finder vereenvoudigen. Klikt u bijvoorbeeld een paar seconden op een programma in het Dock, dan ziet u alle geopende vensters van dat programma in miniatuurweergave. Ook de weergave van het Dock is iets verbeterd. Mappen waren al als 'stapels' weer te geven, en nu kunt u gemakkelijk door mappen bladeren zonder dat daarbij zoals voorheen de Finder wordt geopend. In de Finder zelf zijn ook paar duidelijke verbetering aangebracht. Er zijn meer opties voor het zoeken in Spotlight en de grootte van pictogrammen is gemakkelijk aan te passen. Door de pictogrammen te vergroten, hoeft u − bijvoorbeeld bij het zoeken naar afbeeldingen − niet naar een andere weergave over te schakelen.

Sneller

De veranderingen in de gebruikersinterface zijn zonder meer fraai. In het dagelijks gebruik valt echter vooral op dat Mac OS X met Snow Leopard merkbaar sneller is geworden. Zo heeft de Mac vanuit de sluimerstand duidelijk minder tijd nodig om op te starten. Macs met een 64-bit processor profiteren bovendien van het feit dat systeemprogramma's, zoals Finder, Mail, Safari en iCal, nu in 64-bit code zijn geschreven. Enigszins verwarrend is dat de kern van Snow Leopard nog standaard in 32-bit modus draait. Opstarten met 64-bit kernel is mogelijk (door tijdens het opstarten de toetsen 4 en 6 tegelijk ingedrukt te houden), maar levert voor de huidige Macs nog geen meerwaarde op.

De snelheidswinst die met de technologie Grand Central Dispatch (GCD) te behalen is, is vooral nog toekomstmuziek. Hiermee kunnen ontwikkelaars gemakkelijk programma's maken die het gebruik van verschillende kernen van de huidige processors beter benutten. Naar verwachting zullen derde partijen hun programma's hierop aanpassen, zodat deze beter gebruikmaken van de processorkracht en dus sneller worden.

Programma's

Veel zakelijke gebruikers hebben ernaar uitgekeken: Mac OS X biedt volledige ondersteuning voor Microsoft Exchange Server 2007. Daardoor is het mogelijk mail, agendaonderdelen en contactpersonen van een Exchange-server te beheren, zonder speciale software van Microsoft te hoeven draaien. Het kalenderprogramma iCal ondersteunt verder de kalenderdiensten van Google en Yahoo! en contactpersonen synchroniseren met Gmail en Yahoo! is ook mogelijk.

Het enige programma dat onder de OS X-upgrade een echte metamorfose heeft ondergaan, is QuickTime, dat nu een compleet programma voor het afspelen en opnemen van multimedia (ook video) is geworden. De interface van dit programma ziet er een stuk gelikter uit.PluspuntenMinpuntenConclusie

Ondanks dat Snow Leopard een kleine upgrade is, lijkt Apple wel naar alle onderdelen van het besturingssysteem te hebben gekeken. Versie 10.6 is geen bittere noodzaak, maar wie dagelijks een Mac gebruikt, heeft absoluut baat bij de snelheidswinst en de enkele verbetering in de interface.

Mike Flanagan, die eerder onder andere de Stephen King-verhalen Doctor Sleep en The Life of Chuck verfilmde, gaat zich weer bezighouden met een film gebaseerd op een boek van de horrorschrijver. Ditmaal gaat het om The Mist.

Dat is opvallend, omdat The Mist in 2007 ook al verfilmd werd. Toen was het Frank Darabont die de film regisseerde, nadat hij eerder al naam maakte met Stephen King-verfilmingen The Shawshank Redemption en The Green Mile. De in 2007 uitgekomen verfilming van The Mist viel al goed in de smaak, dus sommige fans vragen zich dan ook af of het verhaal nog een verfilming nodig heeft.

Hoe dan ook is Flanagan tegenwoordig een expert op het gebied van Stephen King-films. Zoals gezegd heeft hij al bewerkingen van verhalen als The Life of Chuck, Doctor Sleep en Gerald's Game geleverd, en werkt hij ook aan een miniserie gebaseerd op Carrie. Daarnaast gaat hij de zevendelige Stephen King-epos The Dark Tower omtoveren tot een serie, al is niet bekend wanneer dat gaat gebeuren.

Over The Mist

Het in 1980 verschenen boek The Mist draait om een mysterieuze mist die een dorpje in zijn ban houdt. De mist maakt mensen niet alleen dood, er zitten ook allerlei monsters in die mist uit een andere dimensie. Overigens kwam tien jaar geleden ook een serie gebaseerd op The Mist uit, maar zonder veel succes. De eerdere verfilming uit 2007 wordt wel gezien als een succesverhaal - in ieder geval op kwalitatief gebied.

Mike Flanagan

Flanagan is overigens niet alleen bekend voor zijn verfilmingen van Stephen King-boeken. Hij heeft ook veel succes met zijn horrorseries op Netflix, waaronder The Haunting of Hill House, The Haunting of Bly Manor, Midnight Mass en The Fall of the House of Usher.

De extraction shooter Arc Raiders is een groot succes: de game is sinds release 30 oktober vorig jaar meer dan 14 miljoen keer verkocht.

Dat heeft uitgever Nexon deze week aangekondigd bij het bekendmaken van de kwartaalcijfers van het bedrijf. In januari was er daarbij een piek van 960.000 gelijktijdige spelers over alle platforms waarneembaar, en sindsdien zijn er zo'n zes miljoen wekelijkse actieve spelers. Arc Raiders heeft wat Nexon betreft dan ook alle verwachtingen overtroffen.

Arc Raiders kwam zoals gezegd afgelopen oktober uit en is ontwikkeld door het in Stockholm gevestigde bedrijf Embark Studios, dat bestaat uit voormalige Battlefield-ontwikkelaars, waronder de voormalige ceo van DICE, Patrick Söderlund. Hiervoor bracht Embark al de shooter The Finals uit.

Over Arc Raiders

Toen Arc Raiders uitkwam, bleek het spel al snel een hit op Steam en consoles. Dit terwijl de markt voor multiplayershooters zeer competitief is, met franchises als Call of Duty en Battlefield waarvan afgelopen najaar ook nieuwe delen zijn uitgekomen.

De game houdt een derdepersoonsaanzicht aan en betreft een extraction shooter. Spelers gaan in Arc Raiders richting de oppervlakte van de aarde, waar buitenaardse robots genaamd Arcs voor chaos zorgen. Spelers proberen hier waardevolle materialen, wapens en medicijnen te vinden - alleen of in teamverband. Andere spelers lopen echter ook rond op het oppervlak en kunnen je team helpen of juist tegenzitten. Het doel is heelhuids weer ondergronds te geraken met de verzamelde spullen.