ID.nl logo
Liedjes herkennen met Shazam en andere hulpmiddelen
Huis

Liedjes herkennen met Shazam en andere hulpmiddelen

Iedereen heeft weleens last van een oorwurm – zo’n melodietje dat maar in je hoofd blijft hangen. En het wordt alleen maar irritanter als de titel ervan op het puntje van je tong ligt. Gelukkig zijn er allerlei manieren om de namen en uitvoerende artiesten van songs te vinden. Kun jij weer rustig slapen.

'Even shazammen'

De bekendste muziekherkenner is en blijft Shazam, zowel als webapp, als mobiele versie en als Chrome-extensie (‘even shazammen’ is zelfs een begrip geworden). Bovendien kun je de tool zelfs vanaf de pols aanspreken op de Apple Watch of via Android Wear. Je hoeft geen Shazam-account aan te maken, maar als je dat doet, kun je eerdere shazams bekijken in de app en in de online versie. De app werkt zelfs gedeeltelijk offline; dat betekent dat hij eerst luistert, maar het nummer pas identificeert wanneer je weer online bent.

Tikken en herkennen

Je tikt of klikt op de centrale knop en de app herkent de muziek. Shazam toont de titel en geeft de artiest en de albumafbeelding weer, plus het aantal keer dat de song werd geshazamd, en op een aparte pagina lees je de biografie van de artiest. Je kunt het nummer downloaden op Apple Music, vergelijkbare liedjes opzoeken, de lyrics lezen en het nummer delen op Facebook, Twitter of via e-mail. De songs die de app herkent, slaat de app voor je op in een archief. Zo vind je achteraf de muziek terug die je liet opzoeken door Shazam. De dienst publiceert actuele ranglijsten van de songs die hij het vaakst herkent.

Shazam in Siri

Shazam begon in 2002 als sms-dienst en werd in 2018 overgenomen door Apple. Eerlijk is eerlijk, sinds de overname is de dienst een stuk efficiënter geworden – ook op Android. Ondertussen is de technologie ingebouwd in alle Apple-apparaten, zodat je Siri kunt vragen om een nummer te herkennen. De update na de overname zorgt ook dat de app nog iets langer de tijd krijgt voor zijn analyse om zo ook ‘moeilijke’ liedjes te kunnen herkennen. Dat bewijst z’n nut vooral in rumoerige omgevingen.

iOS-bedieningspaneel iOS-gebruikers hebben nog een extra manier om Shazam te activeren: via het bedieningspaneel. Al sinds iOS 14.2 kun je Shazam altijd bij de hand houden in het bedieningspaneel. Om een item aan dit paneel toe te voegen, ga je naar Instellingen / Bedieningspaneel en tik je op de groene knop achter Muziekherkenning. Om het paneel snel te openen, veeg je omlaag vanaf de rechterbovenkant van het scherm en daar vind je dan onder meer de Shazam-knop. Veeg omlaag of druk op de thuisknop om het bedieningspaneel te sluiten.

Naar het concert

Je kunt in Shazam ook de geplande optredens vinden van de artiest die je shazamt. Zoek een artiest of song en tik op het resultaat. De geplande concerten worden weergegeven onderaan op het trackscherm bij Concerten bij jou in de buurt. Deze concerten kun je alleen zien als je Shazam hebt toegestaan om je locatie te gebruiken. In iOS doe je dat via Instellingen / Privacy / Locatievoorziening / Deel mijn locatie / Shazam – bij gebruik. In Android tik je op het app-icoon van Shazam en houd je dit vast. Tik op App-info / Informatie. Daarna op Rechten / Meer en dan Alle rechten. Onder Locatie kun je het type locatietoegang vinden waar de app om heeft gevraagd.

Nummers op de telefoon herkennen

Als je een filmpje op je telefoon bekijkt, dan kun je ook die achtergrondmuziek in Shazam laten herkennen. Op die manier krijg je de songtekst te lezen. Je moet die functie wel activeren. In iOS werkt dit via de knop Muziekherkenning die je hebt toegevoegd aan het bedieningspaneel. In Android werkt dit via Pop-up Shazam. Open de Shazam-app, veeg naar de bibliotheek en tik op de knop Instellingen. Schakel Shazamen vanuit pop-up in; tik op Ga naar instellingen; tik op Shazam en schakel Allow display over other apps (Weergave vóór andere apps toestaan) in. Vanaf dan kun je de muziek uit een andere app laten herkennen via de knop.

Gooi het in de groep

Soms verloopt de identificatie zo moeilijk dat zelfs Shazam geen oplossing biedt. Je kijkt bijvoorbeeld naar een YouTube-filmpje van een muziekparade, en door het geroezemoes lukt het niet om met de app de titel te achterhalen van het lied dat de fanfare speelt. Over naar de specialisten … Name That Song is een gemeenschap van 143.000 mensen die samenwerken om nummers te identificeren. En ze gaan ver, je kunt zelfs neuriën. Het lijkt alsof je een gigantisch detectivebureau inschakelt. Wil je de vraag in een iets kleinere subreddit-groep posten, dan is er ook What’s This Song.

Voer voor de hond

Vind je dat Shazam zich te vaak vergist? Probeer dan de app Soundhound. Veronderstel dat het nummer voorbij is, nog voor je je telefoon tevoorschijn kon halen. Geen probleem, dit is een lekkere kluif voor Soundhound. Zing of neurie het liedje. Het resultaat hangt natuurlijk af van hoe dicht jouw persoonlijke interpretatie bij het oorspronkelijke nummer zit. Ook deze app werkt met een centrale knop, maar hij ondersteunt ook stembediening. Zeg gewoon “Hey SoundHound” en vervolg met “Wat is dat nummer?” Hier heb je toegang tot de geschiedenis via het menu bovenaan. Is het nummer herkend? Dan toont Soundhound het album waaruit het nummer komt en zo kun je nog andere werken van de artiest beluisteren.

Meezingen met vertaling

Een nadeel van SoundHound is dat de gratis versie vele en grote advertenties toont. Die ben je kwijt als je de app aanschaft voor 5,49 euro. Leuk is de manier hoe de tekst in beeld komt. Hij schuift karaoke-gewijs over het scherm, handig voor de meezingers.

En als het om lyrics in een vreemde taal gaat, lees je de Nederlandse vertaling eronder. Het resultaat van je zoektocht in SoundHound kun je al dan niet automatisch opslaan in een playlist van Spotify. Midomi is de webapplicatie die van hetzelfde huis komt.

Check je muziekstreamingservice

Je kunt ook rechtstreeks zoeken in de muziekstreamingsdienst waar je lid van bent. In de Spotify- en Apple Music-app typ je bijvoorbeeld een deel van het refrein en vervolgens tonen beide apps de match. Als je de knop Zoeken gebruikt van de streamingdienst Deezer, kun je natuurlijk zoektermen typen, maar daarnaast is er de functie SongCatcher die meeluistert naar de muziek in je omgeving. Net als Shazam zoekt SongCatcher de titel, de artiest en alle bijbehorende plaatjes. Deze zoekmachine werkt uitsluitend met muziek en niet met zingen of neuriën.

Audio-vingerafdruk

De zoek-apps baseren zich vooral op de melodie van het nummer en minder op de stem. De melodie is de vingerafdruk van het nummer. De machine-learning-modellen zetten de audio om in een getallenreeks die de melodie van het nummer vormt. Deze algoritmen nemen de details weg, zoals de instrumenten en het stemtimbre. De huidige modellen zijn getraind om liedjes te identificeren op basis van verschillende bronnen, zelfs van zingende, fluitende en neuriënde mensen. Op deze manier heeft bijvoorbeeld Google de SoundSearch-functie in de Google-app toegevoegd, maar die werkt nog niet zo goed op een Nederlands systeem en vooral niet op iOS.

Transcriptie naar regionale talen

Ook Musixmatch Lyrics is een app die je gebruikt om snel muziek te herkennen. Deze dienst baseert zich op de audiovingerafdruk van ACRCloud, een automatisch contentherkenningsplatform dat ook wordt gebruikt door AHA Music een muziekherkenner voor Chrome en Edge. Musixmatch probeert de tekst en de muziek in realtime te synchroniseren en biedt vertalingen aan van de muziekteksten naar heel veel wereldwijde en regionale talen.

Wat is boombastic?

Genius: Song Lyrics Finder profileert zich als dé gratis app voor Android en iOS om de lyrics en de betekenis ervan te vinden. Open de app en tik op de muziekherkenningsknop in de rechterbenedenhoek. Genius ondersteunt ook contextaanmerkingen. Die worden gemarkeerd in de tekst. Als je daarop tikt, lees je de context van deze tekstlijn. Hierdoor weten we eindelijk wat Shaggy bedoelt met 'Mr. Boombastic' en weten we waar Tina Turners 'Nutbush' ligt. Daarnaast toont de app een lijst met de meest geïdentificeerde nummers op Genius. Je kunt op elk van deze nummers tikken om de songteksten te lezen en de liedjes af te spelen. Het is zelfs mogelijk de songtekst te downloaden of het nummer met anderen te delen. Helaas bevat de app veel reclame.

IMDb.com

Internet Movie Database, beter bekend als IMDb, lijkt niet direct een oplossing om nummers op te zoeken die je op de radio hoort. Toch komt dit instituut van pas als je een track uit een tv-programma of film probeert te identificeren. Veronderstel dat je wilt weten waar de soundtrack van de serie Peaky Blinders vandaan komt. Dan typ je eerst de titel in het zoekvak en daarna verschijnen cast, regisseur en alle details, waaronder de optie Soundtracks. Klik op die link om de volledige lijst met muziek in de film te zien. Er is helaas geen manier om de tracks te beluisteren in IMDb; daarvoor moet je dan weer naar YouTube of je favoriete muziek-app.

▼ Volgende artikel
Wanneer heb je HDMI 2.1 écht nodig (en wanneer is het weggegooid geld)?
© Dennis
Huis

Wanneer heb je HDMI 2.1 écht nodig (en wanneer is het weggegooid geld)?

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

Je zoekt een televisie in het budgetsegment. In de lagere prijsklassen is de term HDMI 2.1 vaak misleidend. Fabrikanten mogen de term soms gebruiken omdat de tv één specifieke feature ondersteunt (zoals ALLM), terwijl het paneel zelf technisch helemaal geen 120 Hz kan weergeven. Je koopt dan een tv met een 2.1-sticker, maar zonder het daadwerkelijke voordeel van vloeiend beeld. In dit segment is beeldkwaliteit altijd belangrijker dan het versienummer van de poort.

Je wilt alleen beter geluid via een soundbar. Vaak wordt gedacht dat je voor de beste geluidsoverdracht (eARC) per se een volledige HDMI 2.1-tv nodig hebt. Hoewel eARC officieel onderdeel is van de 2.1-specificaties, hebben veel fabrikanten deze functie ook toegevoegd aan televisies die verder gewoon op HDMI 2.0 draaien. Als je doel puur het doorsturen van Dolby Atmos-geluid is, is een volledige HDMI 2.1-poort dus geen harde eis, zolang eARC maar specifiek wordt vermeld.

Je kijkt puur films en series. Als je geen gamer bent, is er geen enkel scenario waarin HDMI 2.1 je kijkervaring verbetert. Het sluit een heleboel uitstekende oudere of goedkopere modellen uit die misschien wel een veel mooier OLED- of QLED-paneel hebben, maar niet de nieuwste aansluitingen. Beeldkwaliteit (zwartwaarden, kleur) wint het voor de filmkijker altijd van bandbreedte.

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

▼ Volgende artikel
Alles over Highguard - waarom heeft iedereen het over deze shooter?
© Wildlight Entertainment
Huis

Alles over Highguard - waarom heeft iedereen het over deze shooter?

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Watch on YouTube

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.