Ooit was het vooral Internet Explorer dat de scepter zwaaide onder internetbrowsers, maar al gauw stapten veel mensen over op Firefox van Mozilla. Met de komst van meer Android zijn echter veel mensen juist weer overgestapt op Chrome. Hoe is het nu met Mozilla, het bedrijf achter Firefox?

Op dit moment is Google’s Chrome (68,91%) de grootste webbrowser ter wereld, gevolgd door Mozilla’s Firefox (9,25%) en dan Apple’s Safari (8,68%). Mozilla is bekend van Firefox, dat het ontwikkelt sinds 2003, maar het is al sinds 1998 actief. Toen was dat alleen met een aantal webtools uit een andere browser: Netscape Communicator, ook bekend als de eerste commerciële webbrowser allertijden. Netscape is uiteindelijk verdwenen voor Internet Explorer van Microsoft, een browser die op Windows-computers standaard was voorgeïnstalleerd.

Een browser kiezen is zeker niet voor iedereen een bewuste keuze. Vaak gaan mensen simpelweg naar het ‘internet’-icoontje op hun smartphone of desktop en staan ze er niet bij stil in welke browser ze zich bevinden. Veel internetbrowsers lijken op elkaar. Het zijn allemaal vensters waarin je een adres in de adresbalk tikt en de website vervolgens eronder in het grote ‘vak’ ziet openen. Je kunt favorieten opslaan en je kunt een pagina terugbladeren. Er schuilt echter een heleboel tech achter een browser, die onder andere om de snelheid en de privacy draait. Iets waar bijvoorbeeld Mozilla met zijn Firefox hoog op inzet.

Heftig decennium

Mozilla heeft een heftig decennium achter de rug. Van totale internetfaam via een vreemde wissel in bestuur naar vechten tegen de concurrentie. In 2014 stapte mede-eigenaar Brendan Eich op nadat er controverse ontstond over zijn kijk op het homohuwelijk. Inmiddels was het Google Chrome allang gelukt om het stokje van meest populaire browser over te nemen.

Het heeft echter niet stilgestaan. Het maakt deel uit van diverse consortiums om het internet veilig en leuk te houden. Zo is het onder andere deel van Let’s Encrypt, dat inmiddels meer dan 1 miljard tls-licenties heeft uitgegeven. Het was ooit van plan om een eigen besturingssysteem te maken voor mobiele telefoons. Het schrapte dit echter om zo de focus te houden op waar het goed in is, namelijk een betrouwbare, veilige portaal bieden om het wereldwijde web te bereiken.

Chrome versus Firefox

Firefox is dan ook niet van de kaart geveegd door Chrome. Het wordt nog steeds veelvuldig gebruikt als secundaire browser, of als primaire browser. Het is namelijk nog steeds een heel aantrekkelijke internetbrowser met daarin alles wat je nodig hebt. Hij is bovendien sneller dan Chrome, iets waar Mozilla hoog op inzet. Tenminste, uit tests blijkt dat Firefox vooral sneller is op mobile versus desktop.

Mozilla is niet bang om de vergelijking met Google’s browser op te zoeken. Er bestaan Firefox billboards waarop in koeienletters met Google’s kleuren staat “Big browser is watching you”. Ook daarin probeert Mozilla voor te lopen, want met de Do Not Track-technologie wil het tegen uitgevers en adverteerders zeggen dat ze niet wensen dat het internetgedrag wordt geregistreerd of gedeeld.

Opvallend is dat Firefox tot 2014 nog met Google. Dat wil zeggen dat het de zoekopdrachten met Google deelde. Inmiddels is zo’n deal gesloten met Yahoo en verdient Google niet meer bakken met geld door Mozilla. In sommige landen is de deal nog wel van kracht, maar in bijvoorbeeld Amerika is Yahoo de standaard. Het evenzo activistische DuckDuckGo heeft met anderen ervoor gezorgd dat Android-telefoons niet standaard worden voorzien van Chrome als primaire browser. Gebruikers krijgen tegenwoordig eerst de vraag welke browser hun voorkeur heeft.

©PXimport

Mozilla versus Apple

Mozilla is niet bang om politiek actief te zijn. Het heeft 42.000 handtekeningen opgehaald voor netneutraliteit, zich regelmatig uitgesproken over Trump’s administratie en helpt regelmatig mee in rechtszaken. Als Mozilla ergens niet oke mee is, dan wordt dit altijd uitgesproken. Zo ook het feit dat er lange tijd geen Firefox op iOS bestond, omdat Apple niet toestond dat Firefox zoals het destijds was 100 procent op het platform mocht bestaan. Er zijn inmiddels concessies gedaan, waardoor Firefox op iOS kan bestaan en ook goed werkt. Het enige nadeel? Apple zal altijd Safari pushen. Dit is altijd de standaard browser.

Apple heeft die macht omdat het eigen producten heeft. Google heeft dit minder. Een computer is niet door Google gemaakt, waardoor het hier weinig kan afdwingen op het gebied van browsers. Mozilla kan dus altijd Firefox ter download aanbieden en de gebruiker kan ervoor kiezen dit de primaire browser te maken. Daarnaast is Mozilla ook meer aan het ontwikkelen naast Firefox, zoals een datalek-rapporteerdienst genaamd Monitor en een wachtwoordmanager genaamd Lockwise. Hoewel het Mozilla siert om hard te blijven werken aan veiligheid op het internet, is het niet per se nodig om meer te doen dan Firefox alleen. Immers bereikt Mozilla met Firefox nog steeds een groot deel van de markt, ondanks dat het geen eigen OS of hardware heeft.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.