Ooit was het vooral Internet Explorer dat de scepter zwaaide onder internetbrowsers, maar al gauw stapten veel mensen over op Firefox van Mozilla. Met de komst van meer Android zijn echter veel mensen juist weer overgestapt op Chrome. Hoe is het nu met Mozilla, het bedrijf achter Firefox?

Op dit moment is Google’s Chrome (68,91%) de grootste webbrowser ter wereld, gevolgd door Mozilla’s Firefox (9,25%) en dan Apple’s Safari (8,68%). Mozilla is bekend van Firefox, dat het ontwikkelt sinds 2003, maar het is al sinds 1998 actief. Toen was dat alleen met een aantal webtools uit een andere browser: Netscape Communicator, ook bekend als de eerste commerciële webbrowser allertijden. Netscape is uiteindelijk verdwenen voor Internet Explorer van Microsoft, een browser die op Windows-computers standaard was voorgeïnstalleerd.

Een browser kiezen is zeker niet voor iedereen een bewuste keuze. Vaak gaan mensen simpelweg naar het ‘internet’-icoontje op hun smartphone of desktop en staan ze er niet bij stil in welke browser ze zich bevinden. Veel internetbrowsers lijken op elkaar. Het zijn allemaal vensters waarin je een adres in de adresbalk tikt en de website vervolgens eronder in het grote ‘vak’ ziet openen. Je kunt favorieten opslaan en je kunt een pagina terugbladeren. Er schuilt echter een heleboel tech achter een browser, die onder andere om de snelheid en de privacy draait. Iets waar bijvoorbeeld Mozilla met zijn Firefox hoog op inzet.

Heftig decennium

Mozilla heeft een heftig decennium achter de rug. Van totale internetfaam via een vreemde wissel in bestuur naar vechten tegen de concurrentie. In 2014 stapte mede-eigenaar Brendan Eich op nadat er controverse ontstond over zijn kijk op het homohuwelijk. Inmiddels was het Google Chrome allang gelukt om het stokje van meest populaire browser over te nemen.

Het heeft echter niet stilgestaan. Het maakt deel uit van diverse consortiums om het internet veilig en leuk te houden. Zo is het onder andere deel van Let’s Encrypt, dat inmiddels meer dan 1 miljard tls-licenties heeft uitgegeven. Het was ooit van plan om een eigen besturingssysteem te maken voor mobiele telefoons. Het schrapte dit echter om zo de focus te houden op waar het goed in is, namelijk een betrouwbare, veilige portaal bieden om het wereldwijde web te bereiken.

Chrome versus Firefox

Firefox is dan ook niet van de kaart geveegd door Chrome. Het wordt nog steeds veelvuldig gebruikt als secundaire browser, of als primaire browser. Het is namelijk nog steeds een heel aantrekkelijke internetbrowser met daarin alles wat je nodig hebt. Hij is bovendien sneller dan Chrome, iets waar Mozilla hoog op inzet. Tenminste, uit tests blijkt dat Firefox vooral sneller is op mobile versus desktop.

Mozilla is niet bang om de vergelijking met Google’s browser op te zoeken. Er bestaan Firefox billboards waarop in koeienletters met Google’s kleuren staat “Big browser is watching you”. Ook daarin probeert Mozilla voor te lopen, want met de Do Not Track-technologie wil het tegen uitgevers en adverteerders zeggen dat ze niet wensen dat het internetgedrag wordt geregistreerd of gedeeld.

Opvallend is dat Firefox tot 2014 nog met Google. Dat wil zeggen dat het de zoekopdrachten met Google deelde. Inmiddels is zo’n deal gesloten met Yahoo en verdient Google niet meer bakken met geld door Mozilla. In sommige landen is de deal nog wel van kracht, maar in bijvoorbeeld Amerika is Yahoo de standaard. Het evenzo activistische DuckDuckGo heeft met anderen ervoor gezorgd dat Android-telefoons niet standaard worden voorzien van Chrome als primaire browser. Gebruikers krijgen tegenwoordig eerst de vraag welke browser hun voorkeur heeft.

©PXimport

Mozilla versus Apple

Mozilla is niet bang om politiek actief te zijn. Het heeft 42.000 handtekeningen opgehaald voor netneutraliteit, zich regelmatig uitgesproken over Trump’s administratie en helpt regelmatig mee in rechtszaken. Als Mozilla ergens niet oke mee is, dan wordt dit altijd uitgesproken. Zo ook het feit dat er lange tijd geen Firefox op iOS bestond, omdat Apple niet toestond dat Firefox zoals het destijds was 100 procent op het platform mocht bestaan. Er zijn inmiddels concessies gedaan, waardoor Firefox op iOS kan bestaan en ook goed werkt. Het enige nadeel? Apple zal altijd Safari pushen. Dit is altijd de standaard browser.

Apple heeft die macht omdat het eigen producten heeft. Google heeft dit minder. Een computer is niet door Google gemaakt, waardoor het hier weinig kan afdwingen op het gebied van browsers. Mozilla kan dus altijd Firefox ter download aanbieden en de gebruiker kan ervoor kiezen dit de primaire browser te maken. Daarnaast is Mozilla ook meer aan het ontwikkelen naast Firefox, zoals een datalek-rapporteerdienst genaamd Monitor en een wachtwoordmanager genaamd Lockwise. Hoewel het Mozilla siert om hard te blijven werken aan veiligheid op het internet, is het niet per se nodig om meer te doen dan Firefox alleen. Immers bereikt Mozilla met Firefox nog steeds een groot deel van de markt, ondanks dat het geen eigen OS of hardware heeft.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.