Een videogesprek voeren, het zou zoiets simpels moeten zijn. Als het een telefoongesprek zou zijn, zou je een nummer draaien en je krijgt ofwel de persoon direct te spreken, of je wordt verbonden met de voicemail. Maar met een videogesprek zijn er te veel variabelen.

Welke dienst ga je gebruiken? Welke software? Heb ik de andere persoon in mijn contactenlijst staan? Is hij of zij online? Wat als je meerdere personen tegelijk wilt spreken? Hebben alle deelnemers voldoende bandbreedte? Wat als je een scherm wilt delen? Enzovoorts... Je kunt niet zomaar een videogesprek met een willekeurig iemand voeren zonder dat je over deze dingen nadenkt. Lees ook: De 8 beste alternatieven voor Skype.

Zelfs als al deze vragen beantwoord zijn, kan het zijn dat de technologie niet meewerkt. Ik hield vroeger regelmatig een videoconferentie met twee andere mensen in andere delen van het land via Skype, maar meestal was de verbinding vreselijk slecht. Na een hoop mislukte gesprekken gaven we het op en zijn we Google+ Hangouts gaan gebruiken, wat voor ons beter werkte. Maar de afgelopen maanden is het steeds minder geworden - eerst valt de video weg, daarna de audio, en uiteindelijk stapten we dan maar weer over op Skype, dat de laatste tijd vreemd genoeg weer erg betrouwbaar is.

Hierdoor kan ik soms niet beslissen hoe ik iemand anders moet benaderen voor een videogesprek, zelfs als de persoon een Mac-gebruiker is met dezelfde software en accounttypes als ik. Als je dit probleem ook hebt, kunnen mijn overpeinzingen je misschien helpen.

De deelnemers

Er zijn een heleboel verschillende opties als het gaat om videogesprekken. Ik bespreek er hier slechts vier: Apple's Messages en FaceTime (beide ingebouwd in OS X en iOS), Google+ Hangouts, en Microsoft's Skype. Deze diensten behoren tot de populairste, dus de kans is groot dat de persoon die je wilt spreken ten minste een van deze diensten gebruikt. Het is vaak het gemakkelijkst als je een dienst kiest waar de andere partij al een account voor heeft.

Het kan best dat jij en je collega's een product of dienst vinden die jullie betrouwbaarder of eenvoudiger in het gebruik vinden dan deze vier. Ga in dat geval vooral voor wat voor jou het beste werkt - met wederzijdse instemming, ruim voordat een bepaald videogesprek wordt ingepland. Het begin van een gesprek (of net ervoor) is niet het juiste moment om iemand een account te laten aanmaken en met nieuwe software kennis te laten maken.

Hier zijn de belangrijkste onderscheidende kenmerken die je moet weten:

Messages: De OS X-versie van de Messages-app kan Apple's iMessage-protocol gebruiken voor sms- en mms-berichten, maar voor videogesprekken of het delen van het scherm moet je een accounttype gebruiken dat video ondersteunt (namelijk AIM, Jabber, of Google Talk). Je kunt voor een of meer van deze diensten een gratis account aanmaken en instellen in Messages > Preferences > Accounts.

©PXimport

Voordat je een videogesprek begint, moet je de andere persoon aan je vriendenlijst toevoegen - maar dat kan via één kant. Hoewel je videogesprekken kunt voeren met maximaal drie andere personen, is het delen van je scherm alleen mogelijk wanneer je met één andere persoon een videogesprek voert. Wees er ook op bedacht dat de iOS-versie van Messages geen videogesprekken ondersteunt; om een dienst als Google Talk op je iOS-apparaat te gebruiken, heb je een app van derden nodig, zoals Vtok.

FaceTime: FaceTime, op OS X of iOS, is geweldig voor een-op-een audio- of videogesprekken. Omdat het eenvoudig te gebruiken is en bijna overal beschikbaar is, is het een ideale keuze als je weet dat de andere persoon een Apple-gebruiker is. Daarnaast biedt het uiterst veilige end-to-end-encryptie. In de meeste gevallen kun je een e-mailadres of telefoonnummer gebruiken om een gesprek te beginnen, en de andere partij hoeft niet in te loggen of FaceTime open te hebben staan. Maar je kunt niet meer dan twee deelnemers in een videogesprek hebben, en je kunt niet je scherm delen.

Skype: Met ondersteuning voor veel platforms, video met meerdere personen, en het delen van je scherm (met tegelijkertijd video) is Skype een geweldige keuze voor alle doeleinden. Ook biedt het encryptie, maar wel met minder bescherming dan FaceTime. Maar Skype heeft een aantal valkuilen. Voordat je iemand kunt bellen, kan het zijn dat hij of zij jou toestemming moet geven om hem of haar aan je lijst met contactpersonen toe te voegen (afhankelijk van de privacyinstellingen van die persoon). Dat is prima voor vrienden en collega's, maar als je iemand belt die je naam niet herkent, is er geen garantie dat hij of zij je zal accepteren als contactpersoon. Bovendien moet de andere partij met ten minste een apparaat op Skype zijn ingelogd om gebeld te kunnen worden.

Google+ Hangouts: Net als Skype kan Google+ Hangouts op verschillende platforms gebruikt worden. Op OS X log je in op je Google-account in een webbrowser. Alle deelnemers moeten een Google-account hebben, evenals de Google Voice & Video Plug-in (er wordt gevraagd of je deze wilt installeren wanneer je Hangouts voor het eerst laadt of wanneer je voor het eerste aan een videogesprek deelneemt). iOS-gebruikers hebben de gratis Hangouts-app nodig. Met Google+ Hangouts kun je het scherm van je Mac delen en kun je videogesprekken voeren met maximaal negen andere mensen. Als een van de andere deelnemers niet op minimaal één apparaat ingelogd is op Hangouts, krijgen ze een notificatie wanneer je hem of haar probeert te bellen (die ze misschien niet meteen zien).

©PXimport

Voor Google+ Hangouts heb je de Google Voice and Video Plugin voor je browser nodig.

Een kwestie van protocol

Wat is de beste manier om tussen die opties te kiezen? Dat moet je zelf weten, maar ik laat het afhangen van de aard van het videogesprek.

Geplande gesprekken: Als je terugkerende gesprekken met je collega's plant, is het beste advies dat ik je kan geven om te experimenteren, want wat voor de ene groep werkt, kan voor de andere groep compleet mislukken. Bepaal van tevoren dat je voor het eerste gesprek Skype gaat gebruiken, voor het tweede gesprek Google+ Hangouts, enzovoorts. Maak, onafhankelijk van de dienst die je gebruikt, een back-up-plan - als de boel begint te haperen of vast komt te zitten, moeten alle deelnemers weten op welke aanbieder ze moeten overstappen, en of ze misschien een gewoon telefoongesprek moeten proberen.

Ongeplande oproepen: Als ik een ongepland videogesprek wil voeren met een collega, kijk ik eerst op de populairste diensten of de persoon online is - Skype en Google+ Hangouts geven de status van deelnemers weer, en Messages doet hetzelfde voor mensen in mijn Buddy List. (De status klopt niet altijd, maar het is een goed begin.) Als ik niet kan bepalen wat de onlinestatus van een bepaalde contactpersoon op deze diensten is, en ik weet dat hij of zij een Apple-gebruiker is, dan probeer ik FaceTime. Als al die methoden niet werken gebruik ik e-mail, een bericht of een telefoontje om te zien wat die persoon het beste schikt.

Een eerste videogesprek: Eerste gesprekken zijn het lastigst, omdat veel mensen zich er ongemakkelijker bij voelen om met vreemden via video te praten dan in een telefoongesprek. Als de persoon op een visitekaartje, brief of website een bepaalde dienst vermeldt, is dat een veilige keuze. Maar toch is het een goed idee om de andere persoon eerst even via e-mail te verwittigen.

Alles wat je op Facebook doet, wordt automatisch op de achtergrond opgeslagen. Iedere video die je bekijkt en iedere reactie die je achterlaat, belandt achter de schermen in een archief. Voel je je daar niet prettig bij? Geen paniek: je kunt die geschiedenis bekijken en zelf wissen.

Activiteitenlogboek

Om je Facebook-geschiedenis te wissen, open je de app in een internetbrowser en klik je rechtsboven op je profielfoto. Kies Instellingen en privacy in het keuzemenu en open vervolgens Instellingen. Scrol in de linkerkolom tot het onderdeel Je activiteit en toestemmingen en dubbelklik op Activiteitenlogboek.

Aan de rechterkant zie je een overzicht van je volledige geschiedenis: livevideo's, bekeken video's, zoekopdrachten, reacties, groepsberichten, opmerkingen, verhalen, pagina-likes, vrienden, inlogsessies en relaties. Al deze informatie vind je netjes in deze rubrieken terug. Blader door het logboek en verwijder wat je liever kwijt dan rijk bent.

Item per item of meteen de volledige categorie verwijderen

Het is niet mogelijk om al die geschiedenis in één keer te elimineren. Dat staat Facebook niet toe. Je moet dus elke sectie doorlopen en zien wat tot nu toe is verzameld en wat je wilt verwijderen. Bijvoorbeeld, in de sectie Video's die je hebt bekeken, zie je de lijst van alle filmpjes die je hebt bekeken sinds je je account hebt aangemaakt. Je kunt dus een reis terug in de tijd maken door in deze sectie de knop Weergeven te gebruiken.

Wil je één bepaald item uit de geschiedenis verwijderen, dan klik je op de drie puntjes aan de rechterkant van dat item en kies je de opdracht Verwijderen. Als je de volledige kijkgeschiedenis wilt zappen, scrol je omhoog en selecteer je in dit voorbeeld de knop Kijkgeschiedenis van video wissen.

Zoekgeschiedenis

Je zoekgeschiedenis kun je ook via een andere route wissen: ga naar Instellingen / Accountcentrum / Je gegevens en toestemmingen / Zoekgeschiedenis. Klik op het pijltje rechts en vervolgens op de blauwe knop Alle zoekopdrachten wissen.

Wil je nog dieper gaan? Open opnieuw het Activiteitenlogboek en klik op Je Facebook-activiteit. Daar verschijnt weer een menu met reacties, berichten, groepen, pagina's, polls en meer. Doorloop elke categorie en verwijder alles wat je definitief kwijt wilt.

Haperende streams en trage downloads op zolder zijn grote ergernissen in veel huishoudens. Om dat op te lossen twijfelen veel mensen tussen een krachtiger router of een set powerline-adapters. In dit artikel leggen we precies uit wanneer je voor welke oplossing moet kiezen, zodat je geen geld verspilt aan de verkeerde apparatuur.

Voordat je naar de winkel rent: je moet eerst begrijpen wat er precies misgaat met je verbinding. Wifi-problemen kun je doorgaans opdelen in twee categorieën: een gebrek aan bereik of een gebrek aan capaciteit. Bij een gebrek aan bereik komt het signaal simpelweg niet ver genoeg, bijvoorbeeld omdat dikke betonnen muren of plafonds het signaal blokkeren. Je hebt dan op zolder één streepje bereik of zelfs helemaal geen verbinding. Bij een gebrek aan capaciteit is het signaal wel sterk, maar is de router niet krachtig genoeg om alle data te verwerken. Dat merk je als het internet traag wordt zodra iedereen thuis tegelijk online is. Het onderscheid tussen deze twee oorzaken bepaalt of je een router of een powerline-adapter nodig hebt.

Wanneer is een nieuwe router de oplossing?

De router is het hart van je thuisnetwerk en regelt al het verkeer. Vaak gebruiken mensen het standaardmodem dat ze van hun internetprovider hebben gekregen, maar deze apparaten blinken zelden uit in prestaties. Een losse, hoogwaardige router kopen is de beste keuze wanneer je merkt dat de verbinding in de buurt van het modem al niet optimaal is of wanneer je regelmatig met veel apparaten tegelijk online bent.

Als je in de woonkamer zit en de verbinding hapert zodra de kids op hun tablets zitten, is je huidige router waarschijnlijk niet krachtig genoeg om al die gelijktijdige datastromen te verwerken. Een moderne router met ondersteuning voor wifi 6 kan veel meer apparaten tegelijk bedienen en zorgt voor een hogere, stabielere snelheid op de verdieping waar hij staat.

©Andrii

Internet via het stopcontact met powerline

Een powerline-adapter, ook wel homeplug genoemd, werkt volgens een totaal ander principe. Dit systeem maakt gebruik van het bestaande stroomnet in huis om het internetsignaal te verplaatsen. Je stopt één adapter in het stopcontact bij je router en de tweede adapter in een stopcontact op de plek waar je internet nodig hebt, bijvoorbeeld op zolder of in het tuinhuis.

Dit is de ideale oplossing wanneer het wifi-signaal door dikke betonnen muren of plafonds moet dringen. Waar wifi-golven afketsen op gewapend beton, stuurt de powerline het signaal simpelweg via de koperdraden in de muur naar boven. Dat maakt powerline-adapters uitermate geschikt voor specifieke 'dode zones' die te ver weg liggen voor het bereik van een gewone router.

Stabiliteit versus snelheid

Bij de keuze tussen deze twee speelt ook het gebruiksdoel een rol. Powerline-adapters zijn vaak de favoriete keuze voor gamers of mensen die thuiswerken op een vaste pc. De reden hiervoor is dat de tweede adapter vaak beschikt over een netwerkafsluiting, waardoor je je computer met een kabel kunt aansluiten. Een bekabelde verbinding via powerline is doorgaans stabieler en heeft een lagere vertraging (ping) dan wifi, wat cruciaal is bij online gamen. Een nadeel is wel dat de snelheid van powerline afhankelijk is van de kwaliteit van je stroomnet. Oude bedrading of zware apparaten zoals een wasmachine kunnen storing veroorzaken, waardoor de snelheid soms fluctueert. Een high-end router biedt daarentegen vaak een hogere topsnelheid, maar is dus gevoeliger voor afstand en obstakels.

De opkomst van mesh-systemen

Tegenwoordig is er een hybride oplossing die de traditionele router steeds vaker vervangt: Multiroom Wifi of Mesh. Dit zijn feitelijk meerdere routers die met elkaar communiceren. Als je een groot huis hebt en overal perfecte wifi wilt zonder kabels te trekken, is dit vaak een betere, maar ook duurdere oplossing dan een simpele powerline-set. Kies je echter voor een budgetvriendelijke oplossing om snel internet op één specifieke, lastig bereikbare kamer te krijgen, dan wint de powerline-adapter het vaak op prijs-kwaliteitverhouding. Is je doel echter om de algehele snelheid en capaciteit in de woonkamer en keuken te verbeteren, investeer dan in een goede router.