Een videogesprek voeren, het zou zoiets simpels moeten zijn. Als het een telefoongesprek zou zijn, zou je een nummer draaien en je krijgt ofwel de persoon direct te spreken, of je wordt verbonden met de voicemail. Maar met een videogesprek zijn er te veel variabelen.

Welke dienst ga je gebruiken? Welke software? Heb ik de andere persoon in mijn contactenlijst staan? Is hij of zij online? Wat als je meerdere personen tegelijk wilt spreken? Hebben alle deelnemers voldoende bandbreedte? Wat als je een scherm wilt delen? Enzovoorts... Je kunt niet zomaar een videogesprek met een willekeurig iemand voeren zonder dat je over deze dingen nadenkt. Lees ook: De 8 beste alternatieven voor Skype.

Zelfs als al deze vragen beantwoord zijn, kan het zijn dat de technologie niet meewerkt. Ik hield vroeger regelmatig een videoconferentie met twee andere mensen in andere delen van het land via Skype, maar meestal was de verbinding vreselijk slecht. Na een hoop mislukte gesprekken gaven we het op en zijn we Google+ Hangouts gaan gebruiken, wat voor ons beter werkte. Maar de afgelopen maanden is het steeds minder geworden - eerst valt de video weg, daarna de audio, en uiteindelijk stapten we dan maar weer over op Skype, dat de laatste tijd vreemd genoeg weer erg betrouwbaar is.

Hierdoor kan ik soms niet beslissen hoe ik iemand anders moet benaderen voor een videogesprek, zelfs als de persoon een Mac-gebruiker is met dezelfde software en accounttypes als ik. Als je dit probleem ook hebt, kunnen mijn overpeinzingen je misschien helpen.

De deelnemers

Er zijn een heleboel verschillende opties als het gaat om videogesprekken. Ik bespreek er hier slechts vier: Apple's Messages en FaceTime (beide ingebouwd in OS X en iOS), Google+ Hangouts, en Microsoft's Skype. Deze diensten behoren tot de populairste, dus de kans is groot dat de persoon die je wilt spreken ten minste een van deze diensten gebruikt. Het is vaak het gemakkelijkst als je een dienst kiest waar de andere partij al een account voor heeft.

Het kan best dat jij en je collega's een product of dienst vinden die jullie betrouwbaarder of eenvoudiger in het gebruik vinden dan deze vier. Ga in dat geval vooral voor wat voor jou het beste werkt - met wederzijdse instemming, ruim voordat een bepaald videogesprek wordt ingepland. Het begin van een gesprek (of net ervoor) is niet het juiste moment om iemand een account te laten aanmaken en met nieuwe software kennis te laten maken.

Hier zijn de belangrijkste onderscheidende kenmerken die je moet weten:

Messages: De OS X-versie van de Messages-app kan Apple's iMessage-protocol gebruiken voor sms- en mms-berichten, maar voor videogesprekken of het delen van het scherm moet je een accounttype gebruiken dat video ondersteunt (namelijk AIM, Jabber, of Google Talk). Je kunt voor een of meer van deze diensten een gratis account aanmaken en instellen in Messages > Preferences > Accounts.

©PXimport

Voordat je een videogesprek begint, moet je de andere persoon aan je vriendenlijst toevoegen - maar dat kan via één kant. Hoewel je videogesprekken kunt voeren met maximaal drie andere personen, is het delen van je scherm alleen mogelijk wanneer je met één andere persoon een videogesprek voert. Wees er ook op bedacht dat de iOS-versie van Messages geen videogesprekken ondersteunt; om een dienst als Google Talk op je iOS-apparaat te gebruiken, heb je een app van derden nodig, zoals Vtok.

FaceTime: FaceTime, op OS X of iOS, is geweldig voor een-op-een audio- of videogesprekken. Omdat het eenvoudig te gebruiken is en bijna overal beschikbaar is, is het een ideale keuze als je weet dat de andere persoon een Apple-gebruiker is. Daarnaast biedt het uiterst veilige end-to-end-encryptie. In de meeste gevallen kun je een e-mailadres of telefoonnummer gebruiken om een gesprek te beginnen, en de andere partij hoeft niet in te loggen of FaceTime open te hebben staan. Maar je kunt niet meer dan twee deelnemers in een videogesprek hebben, en je kunt niet je scherm delen.

Skype: Met ondersteuning voor veel platforms, video met meerdere personen, en het delen van je scherm (met tegelijkertijd video) is Skype een geweldige keuze voor alle doeleinden. Ook biedt het encryptie, maar wel met minder bescherming dan FaceTime. Maar Skype heeft een aantal valkuilen. Voordat je iemand kunt bellen, kan het zijn dat hij of zij jou toestemming moet geven om hem of haar aan je lijst met contactpersonen toe te voegen (afhankelijk van de privacyinstellingen van die persoon). Dat is prima voor vrienden en collega's, maar als je iemand belt die je naam niet herkent, is er geen garantie dat hij of zij je zal accepteren als contactpersoon. Bovendien moet de andere partij met ten minste een apparaat op Skype zijn ingelogd om gebeld te kunnen worden.

Google+ Hangouts: Net als Skype kan Google+ Hangouts op verschillende platforms gebruikt worden. Op OS X log je in op je Google-account in een webbrowser. Alle deelnemers moeten een Google-account hebben, evenals de Google Voice & Video Plug-in (er wordt gevraagd of je deze wilt installeren wanneer je Hangouts voor het eerst laadt of wanneer je voor het eerste aan een videogesprek deelneemt). iOS-gebruikers hebben de gratis Hangouts-app nodig. Met Google+ Hangouts kun je het scherm van je Mac delen en kun je videogesprekken voeren met maximaal negen andere mensen. Als een van de andere deelnemers niet op minimaal één apparaat ingelogd is op Hangouts, krijgen ze een notificatie wanneer je hem of haar probeert te bellen (die ze misschien niet meteen zien).

©PXimport

Voor Google+ Hangouts heb je de Google Voice and Video Plugin voor je browser nodig.

Een kwestie van protocol

Wat is de beste manier om tussen die opties te kiezen? Dat moet je zelf weten, maar ik laat het afhangen van de aard van het videogesprek.

Geplande gesprekken: Als je terugkerende gesprekken met je collega's plant, is het beste advies dat ik je kan geven om te experimenteren, want wat voor de ene groep werkt, kan voor de andere groep compleet mislukken. Bepaal van tevoren dat je voor het eerste gesprek Skype gaat gebruiken, voor het tweede gesprek Google+ Hangouts, enzovoorts. Maak, onafhankelijk van de dienst die je gebruikt, een back-up-plan - als de boel begint te haperen of vast komt te zitten, moeten alle deelnemers weten op welke aanbieder ze moeten overstappen, en of ze misschien een gewoon telefoongesprek moeten proberen.

Ongeplande oproepen: Als ik een ongepland videogesprek wil voeren met een collega, kijk ik eerst op de populairste diensten of de persoon online is - Skype en Google+ Hangouts geven de status van deelnemers weer, en Messages doet hetzelfde voor mensen in mijn Buddy List. (De status klopt niet altijd, maar het is een goed begin.) Als ik niet kan bepalen wat de onlinestatus van een bepaalde contactpersoon op deze diensten is, en ik weet dat hij of zij een Apple-gebruiker is, dan probeer ik FaceTime. Als al die methoden niet werken gebruik ik e-mail, een bericht of een telefoontje om te zien wat die persoon het beste schikt.

Een eerste videogesprek: Eerste gesprekken zijn het lastigst, omdat veel mensen zich er ongemakkelijker bij voelen om met vreemden via video te praten dan in een telefoongesprek. Als de persoon op een visitekaartje, brief of website een bepaalde dienst vermeldt, is dat een veilige keuze. Maar toch is het een goed idee om de andere persoon eerst even via e-mail te verwittigen.

Je zit op de bank en streamt probleemloos een 4K-video op je telefoon, maar zodra je je laptop openklapt om een webpagina te laden, lijkt het alsof de verbinding vastloopt. Ligt het aan de router of aan je computer? In dit artikel leggen we uit waarom wifi-snelheden zo sterk kunnen verschillen per apparaat en wat je eraan kunt doen.

Je betaalt voor een snelle internetverbinding, dus is de verwachting dat elk apparaat in huis die snelheid ook daadwerkelijk haalt. Toch voelt het surfen op je computer soms stroperig aan, terwijl je smartphone ernaast nergens last van heeft. Vaak wordt er direct naar de internetprovider gewezen, maar het probleem zit meestal in de apparatuur zelf. Het verschil in hardware, leeftijd en software tussen mobiele apparaten en computers is namelijk groter dan je denkt. Na het lezen van dit stuk weet je precies waar die vertraging vandaan komt.

Generatiekloof: waarom je laptop vaak achterloopt

Het snelheidsverschil tussen je telefoon en je computer komt vaak neer op een simpele generatiekloof. We vervangen onze telefoons gemiddeld elke twee tot drie jaar, waardoor ze vaak uitgerust zijn met de nieuwste wifi-chips (zoals wifi 6 of 6E). Een laptop gaat vaak veel langer mee, soms wel vijf tot zeven jaar. Hierdoor probeert een verouderde netwerkkaart in je laptop te communiceren met een moderne router, wat resulteert in een lagere maximumsnelheid.

Daarnaast speelt de manier waarop data wordt verwerkt een grote rol. Een telefoon is geoptimaliseerd voor directe consumptie: apps op de achtergrond worden gepauzeerd om de app die je nú gebruikt voorrang te geven. Een computer werkt anders. Terwijl jij probeert te surfen, kan Windows of macOS op de achtergrond bezig zijn met zware updates, het synchroniseren van clouddiensten of het maken van back-ups. Je laptop snoept dus al bandbreedte weg zonder dat jij het doorhebt, waardoor er voor je browser minder overblijft.

Wanneer je laptop de strijd wél wint

De laptop wint het van de telefoon wanneer de omstandigheden optimaal zijn voor stabiliteit in plaats van pure mobiliteit. Als je beschikt over een moderne laptop met een recente netwerkkaart en je bevindt je in dezelfde ruimte als de router, kan de laptop vaak stabieler grote bestanden binnenhalen.

Dat geldt vooral als je laptop verbonden is met de 5GHz-frequentieband. Deze frequentie is veel sneller dan de oude 2.4GHz-band, maar heeft een korter bereik. Als je dicht bij het toegangspunt zit, profiteert je laptop van zijn krachtigere processor om complexe webpagina's sneller op te bouwen dan een telefoon dat kan, mits de verbinding zelf niet de bottleneck is.

Waarom je telefoon soepeler aanvoelt

Het verschil wordt pijnlijk duidelijk zodra je verder van de wifi-bron af gaat zitten, bijvoorbeeld op zolder of in de tuin. Smartphones zijn vaak agressiever geprogrammeerd om het sterkste signaal te pakken of snel tussen frequenties te schakelen. Veel laptops blijven daarentegen te lang plakken op een zwak 5GHz-signaal of vallen onnodig terug op de trage en vaak overvolle 2.4GHz-band (het zogeheten 'sticky client'-probleem).

Daarnaast hebben smartphones een trucje dat laptops helaas moeten missen: wifi-assist (of een vergelijkbare term). Als de wifi even hapert, gebruikt de telefoon ongemerkt een beetje 4G- of 5G-data om de stroom stabiel te houden. Je laptop heeft die optie meestal niet en laat direct een laadicoontje zien. Hierdoor voelt de telefoon sneller aan, terwijl hij eigenlijk een beetje vals speelt door mobiele data bij te schakelen.

Harde grenzen: wanneer traagheid onvermijdelijk is

Er zijn situaties waarin je laptop de strijd sowieso verliest, ongeacht hoe dicht je bij de router zit. Dit zijn de harde grenzen:

Zo check je of jouw hardware het probleem is

Om te bepalen of je laptop de boosdoener is, moet je eerst kijken naar de verbinding. Klik op het wifi-icoon op je laptop en controleer of je verbonden bent met een 5GHz-netwerk (vaak te zien bij Eigenschappen of netwerkinformatie). Is dat niet het geval en sta je wel dicht bij de router? Dan is je netwerkkaart waarschijnlijk verouderd of staan de instellingen niet goed.

Kijk ook eens kritisch naar je gebruik. Heb je toevallig nog applicaties openstaan zoals Steam, OneDrive of Dropbox? Deze programma's kunnen de verbinding volledig dichttrekken. Op een telefoon gebeurt dit zelden automatisch op de achtergrond. Als je laptop ouder is dan vijf jaar, kan een simpele upgrade met een moderne wifi-usb-dongle het probleem vaak al verhelpen, zonder dat je een hele nieuwe computer hoeft aan te schaffen.

Kortom: leeftijd en software maken het verschil

Dat je telefoon sneller is op wifi dan je laptop, komt meestal doordat telefoons nieuwere netwerkchips hebben en slimmer omgaan met datastromen. Laptops hebben vaak last van zware achtergrondprocessen of blijven hangen op een tragere frequentieband. Daarnaast schakelen telefoons bij zwak wifi soms ongemerkt over op 4G/5G, wat de ervaring vloeiender maakt. Controleer of je laptop op de 5GHz-band zit en sluit zware achtergrondprogramma's af om snelheid te winnen.

Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen komt op 16 april uit voor Nintendo Switch.

Dat heeft Nintendo vanmiddag aangekondigd in een speciale Direct-uitzending die om de game draait. Ondanks dat de game voor de eerste Switch verschijnt, zal hij via backwards compatibility ook speelbaar zijn op Nintendo Switch 2.

In de Tomodachi Life-games van Nintendo kunnen spelers zelf Mii-personages creëren en bijvoorbeeld baseren op het uiterlijk van henzelf, vrienden en familie of beroemdheden. Deze Mii's leiden vervolgens hun eigen leven op een eiland, wat allerlei gekke en hilarische situaties oplevert. Spelers kunnen zelf ook invloed uitoefenen op deze verschillende situaties.

Over Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen

In de Direct-uitzending werd meer informatie gegeven over het aankomende Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen. Zo is duidelijk dat spelers hun Mii-personages unieke persoonlijkheden, gewoontes en woningen kunnen geven. Spelers kunnen tijdens de game zien waar de personages aan denken, en ze helpen bij problemen. De tijd in de game verstrijkt daarbij net zo snel als in de echte wereld, wat het de moeite waard maakt om het spel op verschillende momenten op te starten.

Het is daarbij mogelijk om de verschillende Mii-personages kennis met elkaar te laten maken, om te zien wat er vervolgens gebeurd. Personages kunnen bijvoorbeeld praten over hun favoriete eten en filmgenres. Het is daarnaast mogelijk om acht Mii-personages bij elkaar in een huis te laten wonen, wat weer unieke reacties van de personages veroorzaakt.

Op het eiland waar de game zich afspeelt kunnen spelers de personages winkels te laten bezoeken. Bijvoorbeeld een supermarkt waar allerlei etenswaren worden verkocht, of de mogelijkheid om kleding en kostuums te kopen. In een speciale marktkraam worden redelijk geprijsde artikelen meerdere malen per dag ververst.

Ook is er een ontwerpatelier, waar spelers verschillende voorwerpen kunnen maken, waaronder kledingstukken, versiering voor huizen en zelfs huisdieren. Het eiland kan sowieso naar eigen smaak worden ingedeeld, met bankjes, bomen, planten en meer.