ID.nl logo
De 5 beste boodschappen-apps
© Reshift Digital
Huis

De 5 beste boodschappen-apps

Boodschappen doen is zo’n klusje dat maar blijft terugkomen. Zeker wanneer je het samen of afwisselend met je partner doet, is het fijn om een systeem te hebben waarmee je orde aanbrengt in de boodschappenchaos. Een boodschappenapp waar jullie beiden in kunnen werken, is in zulke gevallen een uitkomst. Zo zijn jullie altijd allemaal op de hoogte van wat er nog in huis gehaald moet worden. Wij hebben voor jullie de beste boodschappen apps op een rijtje gezet.

OurGroceries

OurGroceries is een simpele en overzichtelijke app zonder poespas. Je maakt gewoon een account aan en vanaf dat moment kun je de app altijd gebruiken. Deze account gebruik je dan voor je gehele huishouden. Je kunt je account delen met iemand anders door jouw account met diegene te delen. Wil je zien op welke account de app geregistreerd staat? Dit kijk je na via de drie puntjes rechtsboven in het scherm. Kies vervolgens voor ‘settings’. Daar zie je welk e-mailadres er geregistreerd staat voor de huisaccount. Dit e-mailadres dient ook ingevoerd te worden bij de andere gebruiker. Jij als hoofd accounthouder krijgt dan een e-mail waarmee je diegene toegang geeft tot jullie boodschappenlijstje. Je kunt verschillende lijstjes met categorieën maken. Handig voor als je bijvoorbeeld bepaalde producten bij een bepaalde supermarkt of andere winkel koopt. De boodschappenlijst wordt real time bijgewerkt waardoor je meteen ziet als er iets op wordt gezet of iets af wordt gestreept.

(Android/iOS)

©CIDimport

Bring!

Bring! Werkt met hetzelfde principe als OurGroceries. Ook hier kun je een boodschappenlijst maken en deze delen met de personen naar keuze. Bring! Gaat echter nog een paar stapjes verder: in deze app voeg je namelijk met icoontjes je boodschappen toe en kun je ze vervolgens specificeren. Wil je bijvoorbeeld een brood kopen? Dan maak je eerst een nieuwe boodschappenlijst aan en tik je vervolgens op het ‘brood’ icoontje. Dan kun je aangeven hoeveel broden je wil en welk soort brood je wil. Daarnaast kun je ook sjablonen aanmaken. Organiseer je bijvoorbeeld vaker een zondagse brunch? Dan maak je een sjabloon aan met een herkenbaar plaatje en een standaard set boodschappen die je voor de brunch nodig hebt. Scheelt weer een hoop tijd en werk. Ook voor nieuwe recepten kun je bij Bring! terecht. Onder ‘inspiratie’ vind je namelijk recepten en kun je met een druk op de knop de ingrediënten op je boodschappenlijstje zetten. De app houdt bij wanneer je iets voor het laatst gekocht hebt en geeft met een kleurcodering aan of de producten die je regelmatig koopt bijna op zijn zodat je ze weer op je lijstje kunt zetten. De lijsten deel je makkelijk via mail of sociale kanalen en in de app zelf kun je ook je klantenkaarten toevoegen zodat je altijd alles bij de hand hebt als je in de supermarkt staat. Door alle verschillende opties is de app een beetje intimiderend in het begin. Wie echter op zoek is naar een boodschappenapp die van A tot Z met je meedenkt, vindt hier een goede optie in.

(Android/iOS)

©CIDimport

Out of Milk

Out of Milk is een boodschappen app die tot het simpelere segment behoort. De interface is helder en overzichtelijk en de app zelf heeft weinig poespas. Je kunt verschillende dingen in Out of Milk doen. Vanzelfsprekend kun je lijsten maken voor je boodschappen. Deze lijsten kun je ook weer delen met andere mensen. Daarnaast kun je een to-do lijst aanmaken en kun je aangeven welke producten je standaard in je voorraadkast wil hebben. Zoals de naam van de app enigszins doet vermoeden, is deze app wel erg ingericht op een Amerikaans boodschappensysteem. Nadat je namelijk een item op je lijst hebt toegevoegd, kun je erna namelijk nog aangeven of de BTW erbij geteld moet worden, wat het kost en of je een coupon voor dit item hebt. Onder je lijstje houdt de app bij wat het ongeveer gaat kosten. Al met al is het een prima boodschappenapp die overzichtelijk werkt en die net wat extra opties biedt.

(Android/iOS)

©CIDimport

Listonic

Listonic beweert zelf een ‘supersimpele’ en ‘supermakkelijke’ app te zijn voor je boodschappen. En eerlijk is eerlijk: dat statement maken ze waar. Alle belangrijke elementen, zoals het maken van een nieuwe boodschappenlijst en het toevoegen van nieuwe artikelen en items, zijn meteen duidelijk. Een nieuwe lijst maak je door rechtsonder op het groene plus icoontje te tikken. Vervolgens heeft de app zelf al wat suggesties voor het toevoegen van artikelen. Heb je hier iets van nodig? Dan kun je de items gewoon aantikken of zelf toevoegen totdat je klaar bent. Tik vervolgens op ‘klaar’ en je boodschappenlijstje staat gereed om afgevinkt te worden. Zoek je liever specifiek per categorie? Kijk dan onder ‘catalogus’. Hier krijg je een compleet overzicht van allerlei levens- en verzorgingsmiddelen die je nodig zou kunnen hebben. In je lijst zelf komt vervolgens het artikel en een icoontje met de bijbehorende categorie te staan. Je kunt deze app zonder account gebruiken maar om een lijst met iemand anders te delen, moet je inloggen.

(Android/iOS)

©CIDimport

Shopping list

Deze app heet voluit de ‘super simple shopping list’. Deze app werkt met kleurlabels. Je kunt uit verschillende kleuren kiezen en elke kleur een andere labelnaam geven. Zo kun je dus makkelijk zelf bepalen welke categorieën je aan je boodschappen wil linken. Wil je bijvoorbeeld per voedselgroep labelen? Of liever per supermarkt zoals Albert Heijn en Aldi? Met deze simpele boodschappen app bepaal je zelf. Als je eenmaal een product hebt toegevoegd aan je lijst zie je in één oogopslag waar je product onder valt. Als je iets hebt afgevinkt, verdwijnt het niet maar zie je overzichtelijk dat je het al gepakt hebt. Naast de labelnamen kun je ook nog de lettergrootte en het uiterlijk van de app aanpassen naar eigen smaak. Een nadeel van deze super simpele app is dat hij misschiet iets té simpel wil zijn. Je kunt namelijk maar van één lijst gebruikmaken en deze lijst kun je ook niet met iemand anders delen. Mocht jij degene zijn die altijd de boodschappen doet, dan is dat natuurlijk geen probleem.

(Android)

©CIDimport

▼ Volgende artikel
Wanneer is een tv écht te groot voor je woonkamer?
Huis

Wanneer is een tv écht te groot voor je woonkamer?

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Als je té dicht op je televisie zit, kun je de kleurenleds van elkaar onderscheiden.

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Je moet je hoofd fysiek draaien

Als je tijdens het kijken naar een film ondertiteling leest en daardoor de actie boven in het scherm mist, of als je je nek daadwerkelijk moet draaien om van de linker- naar de rechterhoek te kijken, is het scherm te groot voor je kijkafstand. Je verliest het overzicht.

De tv past fysiek niet op het meubel

Dit klinkt misschien logisch, maar wordt vaak genegeerd. Als de pootjes van de tv net aan op de rand van je tv-meubel balanceren, of als het scherm breder is dan het meubel zelf, oogt dat niet alleen goedkoop, het is ook onveilig. Een scherm dat buiten de kaders van het meubel steekt, is enorm kwetsbaar voor (om)stoten.

Je ziet pixels of rastervorming

Ga op je favoriete plek op de bank zitten. Zie je bij normaal HD-beeld een soort hordeur-effect of individuele blokjes? Dan zit je te dichtbij voor dat specifieke formaat. Dat is geen kwestie van wennen; het is een mismatch tussen resolutie, inch-maat en kijkafstand.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

▼ Volgende artikel
Microsofts Xbox Developer Direct heeft de code gekraakt
Huis

Microsofts Xbox Developer Direct heeft de code gekraakt

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Watch on YouTube

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.