Niet alleen staat uw smartphone vól persoonlijke informatie (denk foto’s, documenten, enzovoorts), meer het is ook de toegangspoort tot alle online diensten die u gebruikt (denk: Facebook, Dropbox, enzovoorts). Het is dus zaak om dat allemaal goed te beveiligen. Met onze tips voor mobiele privacy komt u al een heel eind.

Vergrendel uw toestel

In de praktijk blijken nog altijd heel wat gebruikers de vergrendelingsfunctie niet te activeren omdat ze het niet handig vinden telkens een patroon te moeten natekenen of een pincode of wachtwoord te moeten invullen. Maar als u dat nalaat, loopt u wel een risico: wanneer iemand uw telefoon vindt of steelt, kan hij er meteen dure gesprekken mee voeren en krijgt hij toegang tot privacygevoelige informatie…

Zorg er ook voor dat de telefoon zich automatisch vergrendelt na een (korte) periode van inactiviteit (afbeelding 1).

©CIDimport

Automatisch vergrendelen (bijvoorbeeld: 30 seconden na slaapstand).

Meld u af

Ziet u het om een of andere reden toch niet zitten om de (automatische) vergrendeling te activeren dan doet u er wel goed aan u meteen af te melden na gebruik van een app (online service) waarbij u met een account was ingelogd. Op die manier voorkomt u dat anderen, die uw toestel in handen krijgen, toegang krijgen tot allerlei diensten en zo uw online identiteit overnemen. Dit ‘snel even afmelden’ blijkt echter jammer genoeg niet bij alle mobiele apps te lukken.

Vermijd dubieuze apps

Nagenoeg elk stukje malware dat ooit een smartphone heeft weten te infecteren is in de vorm van een Trojan op het toestel gekomen. Met andere woorden: de argeloze gebruiker dacht een bruikbaar  programma te installeren – en wellicht bevatte de app ook wel nuttige functies! – maar besefte niet dat hij tegelijk ook schadelijke software op zijn toestel zette. Eén van de meest beruchte voorbeelden op het Android-platform is DroidDream. Om de kans op malware te verkleinen doet u er daarom verstandig aan apps alleen van betrouwbare app stores te downloaden (met name Play Store en App Store) (afbeelding 2). Google en (vooral) Apple doen er namelijk alles aan om malafide apps uit hun stores te weren. Houd het voor zover mogelijk ook bij de meer populaire apps en lees er het commentaar van andere gebruikers op na voor u een app downloadt.

©CIDimport

De officiële app stores zijn heel wat veiliger dan onbekende app-verzamelingen.

Accepteer updates

Net als bij ‘gewone’ computers kunnen er ook in smartphones kwetsbaarheden opduiken waar hackers of malware misbruik van kunnen maken. En net als bij die computers worden er updates (met patches) uitgebracht die dergelijke exploits onmogelijk moeten maken. Wanneer er dus een melding van een update komt, installeert u deze dus bij voorkeur zo snel mogelijk.

Installeer een beveiligingstool

Een absolute noodzaak is het misschien nog niet, maar het kan in elk geval geen kwaad een beveiligingspakket te installeren op uw smartphone. Ook in de officiële app stores werden al apps gesignaleerd die toch een vorm van malware bleken te bevatten. Wat extra beveiliging is dus nooit weg. Bekende, gratis pakketten voor mobiele beveiliging zijn onder meer Lookout (https://www.lookout.com, zowel voor Android als voor iOS) en Avast (www.avast.com/nl-nl/free-mobile-security; voor Android).

McAfee WaveSecure (https://www.wavesecure.com) ondersteunt zowat alle platformen (inclusief Symbian, BlackBerry en Windows Phone), maar is niet gratis. De vermelde pakketten hebben bovendien ook antidiefstaltechnologie in huis. Zo kan WaveSecure bijvoorbeeld op afstand uw apparaat afstand vergrendelen, gegevens wissen, de locatie van het apparaat op een kaart bekijken en simkaarten en telefoongesprekken traceren om uw toestel te helpen terugvinden. Voor meer functies moet u doorgaans (meer) betalen (afbeelding 3).

©CIDimport

Extra mogelijkheden zijn vaak alleen in de betaalde variant beschikbaar (zoals hier, bij Avast Premium).

Deel uw locatie niet

U beseft het misschien niet, maar het is niet uitgesloten dat bij elke foto die u met uw smartphone neemt, automatisch ook de locatie wordt ingesloten. Die functie kunt u echter uitschakelen. Op een iPhone gaat u naar Instellingen en selecteert u Locatieservices. Bij de Camera-app zet u de functie vervolgens uit. Uiteraard kunt u ook bij de andere apps uit deze lijst deze functie deactiveren.

In Android moet u daarvoor bij de Camera-app zelf zijn: ook daar vindt u een optie om geolocatie uit te schakelen (hoe u dat precies doet, hangt af van de Android-versie). Ook andere apps en online services kunnen zo’n optie aan boord hebben: controleer daarom telkens de bijhorende instellingen. U kunt ook doortastender te werk gaan en de locatiediensten bij alle apps (die u eerder daartoe uw toestemming had gegeven) in één keer uitschakelen. Bij Android bijvoorbeeld doet u dat bij Instellingen, Locatietoegang, waar u dan de Toegang tot mijn locatie uitzet (afbeelding 4) of u verwijdert selectief het vinkje bij GPS-satellieten of bij Wifi en mobiele netwerklocatie.

©CIDimport

Locatieservices kunnen ook op de achtergrond actief zijn.

Geen root of jailbreak

Geavanceerde gebruikers durven nog wel eens hun iPhone te ‘jailbreaken’ of hun Android-toestel te ‘rooten’. Dat geeft hen natuurlijk meer mogelijkheden, maar er zitten ook nadelen en risico’s aan. Om te beginnen vervalt de garantie op het apparaat, maar u zet er ook de beveiliging mee op de helling. Zo zullen met name ingebouwde functies als gesigneerde code en software sandboxing niet langer behoorlijk functioneren, zodat malware en hackers nu veel meer armslag hebben, wat op zijn beurt natuurlijk ook het risico op privacy-inbreuken vergroot.

Gebruik een vpn-verbinding

Wanneer u via een openbaar netwerk op het internet surft, loopt u automatisch meer risico. Immers, u weet niet altijd met zekerheid wie er achter zo’n hotspot zit en het gevaar is zeker niet denkbeeldig dat die met behulp van speciale software uw data of uw wachtwoorden inleest. Door een verbinding met een vpn-server (Virtual Private Network) op te zetten maakt u dat ‘snoopen’ zo goed als onmogelijk. Immers, u maakt als het ware gebruik van een volledig versleutelde tunnel door het web heen die smartphone en server met elkaar verbindt. In iOS zet u zo’n verbinding op via Instellingen, Algemeen, Netwerk, VPN, Voeg VPN-configuratie toe. In Android doet u dat via Instellingen, Draadloos en netwerken, Meer…, VPN (waar u dan het plusknopje aantikt) (afbeelding 5).

©CIDimport

Een vpn-verbinding houdt snoopers buiten!

Versleutel uw data

Het is echter ook mogelijk de data te versleutelen die op uw smartphone wordt opgeslagen. In Android doet u dat bij Instellingen, Beveiliging, Encryptie, waar u Telefoon coderen selecteert (afbeelding 6). Deze functie zorgt er voor dat uw account, instellingen, bestanden, gedownloade apps en de bijhorende data worden versleuteld; een proces dat bij de eerste keer wel een uur kan duren. Het resultaat is dat u telkens bij het aanzetten van uw apparaat de bijhorende pincode of wachtwoord moet opgeven om de data weer te decoderen. Let wel, deze encryptie kunt u alleen ongedaan maken door uw toestel naar de fabrieksinstellingen terug te zetten (waarbij al uw gegevens worden gewist!).

In iOS (vanaf 6.1) gaat dat eenvoudiger. Het volstaat een wachtwoord in te stellen om toegang tot uw telefoon te krijgen. De data van iOS maar ook die van geïnstalleerde apps (althans in iOS7) worden nu automatisch versleuteld.

Wie goed tussen de regels door leest, heeft begrepen dat u maar beter voor regelmatige backups van uw data zorgt wanneer u deze functie activeert. Backups die u natuurlijk ook goed afgeschermd bewaart.

©CIDimport

Initiële versleuteling van een Android-smartphone: een intensief proces!

Tekst: Toon van Daele

Deze workshop komt uit Computer Idee 2, jaargang 2014.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.