Hoewel bedrijven en particulieren steeds meer digitaal werken, blijft de printer veelal onmisbaar. Soms heb je nu eenmaal een factuur, rekeningoverzicht, jaarrekening of foto op papier nodig. Wat zijn goede opties? We zetten zeven printers voor bedrijven op een rijtje.

Wie maandelijks meer dan pakweg vijfhonderd afdrukken maakt, heeft een krachtige en stabiele printer nodig met voldoende capaciteit. Kortom, een exemplaar waarin flinke inktcartridges passen en een forse papierlade is geïntegreerd. Kantoormodellen hebben vaak meerdere papierlades met een duplexmodule voor dubbelzijdig afdrukken. Voeg daar een dubbelzijdige automatische documentinvoer aan toe en je kunt zowel de voor- als achterzijde van een stapeltje documenten automatisch kopiëren of scannen.

Hiervan bestaan er onder de noemers Reverse Automatic Document Feeder (RADF) en Duplex Automatic Document Feeder (DADF) twee soorten, waarvan laatstgenoemde de snelste optie is. Met deze techniek scant of kopieert de machine het document in één keer dubbelzijdig. Vanwege het toenemende smartphone- en tabletgebruik is (draadloze) netwerkondersteuning een must.

Gelukkig hebben alle gerespecteerde printerfabrikanten een mobiele app, al werkt die niet voor alle zakelijke printers. Netwerkprinters bieden daarnaast vaak ondersteuning voor Apple AirPrint en/of Google Cloud Print. Er valt in ieder geval genoeg te kiezen!

Canon MF732Cdw (398 euro)

Met de MF732Cdw (zie bovenstaande afbeelding) richt Canon zich met name op kleine bedrijven die een all-in-one-kleurenlaser inclusief fax wensen. Het apparaat is gegoten in een compact frame, zodat er relatief weinig ruimte vereist is. De overwegend witte behuizing heeft voor het deksel van de glasplaat een aanraakscherm van 12,7 centimeter om het apparaat te bedienen. Linksboven bevindt zich nog een usb-host-poort, waarmee de machine rechtstreeks jpg-, tif- en pdf-bestanden vanaf usb-opslagdragers kan verwerken.

Naast een gigabit-ethernetpoort is er een 802.11b/g/n-adapter ingebouwd. Een processor met een kloksnelheid van tweemaal 800 MHz en 1 GB ram zijn verantwoordelijk voor de rekenkracht. De papierinvoer biedt ruimte voor 250 vellen. Optioneel is er ook een cassette voor 550 vellen verkrijgbaar. Deze laserprinter heeft een print- en kopieerresolutie van 600 × 600 dpi. De maximale scanresolutie bedraagt 9600 × 9600 dpi. Fijn is dat de MF732Cdw een dubbelzijdige documentinvoer heeft. Volgens de fabrikant print deze laserprinter na een opwarmtijd van dertien seconden 27 pagina’s per minuut.

Bij dubbelzijdig afdrukken is er naar verluidt een snelheid van bijna 22 pagina’s per minuut mogelijk. Met behulp van de Canon PRINT Business-app organiseer je printopdrachten vanaf een mobiel apparaat. Daarnaast kan deze printer overweg met de draadloze protocollen AirPrint, Google Cloud Print en Mopria. Deze machine biedt plek aan vier omvangrijke inktcartridges.

Brother HL-L6400DWTSP (889 euro)

©PXimport

De HL-L6400DWT is weliswaar al een tijdje verkrijgbaar, maar onlangs voorzag Brother deze zwart-witlaserprinter van een interessante upgrade. Het apparaat ondersteunt nu namelijk SecurePrint+. Met deze standaard kunnen gebruikers afdruktaken beveiligen via een nfc-id-kaart of pincode. Op die manier kan alleen de rechtmatige eigenaar privacygevoelige documenten afdrukken. Dit werkt overigens uitsluitend in een Windows-omgeving.

Aan de bovenzijde bevindt zich een klein aanraakscherm van 4,5 centimeter. Verder vallen de twee papierlades met een capaciteit van ruim vijfhonderd vellen op. De HL-L6400DWT is vanwege de hoge afdruksnelheid van maximaal vijftig pagina’s per minuut geschikt voor drukbezette kantooromgevingen. De opwarmtijd zou slechts acht seconden bedragen. De meegeleverde cartridge heeft volgens de Japanse fabrikant een capaciteit van 12.000 afdrukken. Binnenin is een duplexmodule ingebouwd, dus dubbelzijdig afdrukken is geen probleem.

Met een afdrukresolutie van 1200 × 1200 zijn er scherpe afdrukken haalbaar. Een Cortex-A9-processor met een kloksnelheid van 800 MHz stuurt het apparaat aan. Verder is er 500 MB ram aanwezig. Handig is dat de HL-L6400DWT statusinformatie per e-mail verzendt naar de beheerder. Zo weet je bijvoorbeeld wanneer de cartridge bijna leeg is of als er een papierlade openstaat.

Dit apparaat laat zich zowel bedraad als draadloos in het netwerk aansluiten. Met Google Cloud print, AirPrint en Mopria heb je keuze uit meerdere methoden om vanaf een smartphone of tablet te printen. De HL-L6400DWT ondersteunt bovendien een rechtstreekse wifi-verbinding met apparaten en er is een nfc-chip aanwezig. Ten slotte kun je ook vanuit de Brother iPrint&Scan-app afdruktaken doorgeven.

HP OfficeJet Pro 8720 (199,95 euro)

©PXimport

Wie vaak print, hoeft niet per se voor een prijzige laserprinter te kiezen. Inkjetprinters zijn doorgaans betaalbaarder en ook hiervan bestaan er genoeg (semi-)zakelijke modellen. De breed verkrijgbare OfficeJet Pro 8720 is daar een goed voorbeeld van. Het betreft een all-in-one-exemplaar inclusief fax-functie. Hoewel deze printer voor een zakelijk model niet overdreven groot is, bevat de voorzijde evengoed een aanraakscherm van 10,92 centimeter.

Linksonder vlakbij de aan/uit-schakelaar is er nog een usb-host-poort, waarmee gebruikers desgewenst rechtstreeks printjes maken vanaf een usb-opslagdrager. In de behuizing is verder een 802.11b/g/n-adapter verwerkt. Een processor met een kloksnelheid van 600 MHz en 256 ram zorgen voor de nodige power. De standaardpapierlade heeft een capaciteit van 250 vellen. Dit aantal verdubbel je eventueel door een extra papierlade aan te sluiten.

De automatische documentinvoer DADF) herbergt vijftig vellen en werkt in combinatie met dubbelzijdig scannen. De printkwaliteit in kleur bedraagt 4800 × 1200 dpi. De scanresolutie is maximaal 1200 dpi, terwijl de kopieerresolutie blijft steken op 600 dpi. Voor mobiele afdruktaken heb je keuze tussen Apple AirPrint, Morpria, wifi direct of de HP ePrint-app. Voor deze printer zijn er vier cartridges vereist.

Epson WF-3725DWF (159 euro)

©PXimport

Voor thuisgebruik heb je natuurlijk niet zo’n dure kantoormachine nodig. Tegelijkertijd gebruik je het apparaat misschien te vaak om voor een doorsnee printer van enkele tientjes te kiezen. De Epson WF-3725DWF zit er mooi tussenin. Het betreft een zwarte all-in-one-printer met een strakke vormgeving. Op een schuin voorpaneel zijn alle bedieningstoetsen en het aanraakscherm van 6,8 centimeter gehuisvest. De usb-host-poort zit aan de zijkant netjes weggewerkt achter een klepje.

Onderop bevindt zich de papierlade met ruimte voor 250 vellen. De automatische documentinvoer vind je bovenop het deksel en biedt plek aan 35 vellen. Verder ondersteunt de WF-3725DWF ook nog automatisch dubbelzijdig afdrukken. Houd er rekening mee dat de uitvoerlade ‘slechts’ tachtig vellen kan bevatten, dus dat is vergeleken met andere printers niet zoveel. Per kleur zijn er 256 spuitkoppen beschikbaar, waarbij er een printresolutie haalbaar is van 4800 × 2400 dpi. De afdruksnelheid in kleur is volgens Epson zo’n tien pagina’s per minuut.

Ga je in zwart-wit afdrukken, dan print je binnen dezelfde tijd twintig pagina’s. Overigens gelden deze specificaties voor enkelvoudig afdrukken, want dubbelzijdige printjes vergen meer tijd. Qua connectiviteit kunnen gebruikers uit de voeten met ethernet, wifi, usb en nfc. Epson heeft eigen mobiele apps om mobiele printopdrachten te reguleren, al is de WF-3725DWF ook bereikbaar via AirPrint en Google Cloud Print. In deze printer is er plek voor vier compacte cartridges.

Lexmark CS410dn (130,95 euro)

©PXimport

Het Amerikaanse Lexmark ontwikkelt betaalbare kleurenlasers en de CS410dn is daarvan een mooi voorbeeld. Wie goed speurt op internet, betaalt iets meer dan 130 euro voor dit exemplaar. Het model is voorzien van een dualcore-processor met een kloksnelheid van 800 MHz. Daarnaast is er 256 MB geheugen aanwezig. Lexmark claimt dat de CS410dn capabel genoeg is om dertig pagina’s per minuut in zowel zwart als kleur te verwerken.

Hoewel de behuizing behoorlijk compact is, heeft de fabrikant een interne duplexmodule toegevoegd. Bij dubbelzijdig afdrukken haalt deze printer een snelheid van vijftien printjes per minuut. De afdrukkwaliteit in kleur is met 2400 × 600 dpi voor een budgetprinter erg netjes. Onderop bevindt zich een papierlade met een capaciteit voor 250 vellen. Eventueel is er uitbreiding van de papiercassette mogelijk. Connectiviteit is aanwezig in de vorm van een 802.11b/g/n-adapter, ethernet, usb en ondersteuning voor AirPrint. Voor Google Cloud Print is er helaas geen ondersteuning.

Met de Lexmark Mobile print-app kun je overigens wel vanuit Android (en ook iOS) afdruktaken verzenden. De behuizing oogt vrij simpel met aan de bovenzijde alle bedieningselementen. In tegenstelling tot veel andere hedendaagse printers bevat de CS410dn nogal wat fysieke knoppen. Zo zijn er onder meer numerieke toetsen en navigatiepijlen aanwezig. De reden hiervoor is dat het display niet aanraakgevoelig is. Deze Lexmark-telg biedt plek aan vier cartridges.

Xerox C400V_DN

©PXimport

Xerox is een begrip op het gebied van kantoorprinters en de C400V_DN bevestigt deze reputatie. Deze kleurenlaser kan weliswaar alleen printen, maar de makers hebben allerlei aanvullende slimmigheden toegevoegd. Is de cartridge bijvoorbeeld bijna leeg, dan bestelt deze printer automatisch een nieuw exemplaar. Dit model werkt nauw samen met het cloudplatform van Xerox, namelijk ConnectKey. Hiermee voer je bijvoorbeeld rechtstreeks afdrukken uit vanuit de cloud, waarbij je voorbeeldweergaven van scans op het aanraakscherm bekijkt.

Een prettige gedachte is dat verzonden afdruktaken zijn beschermd met een krachtige encryptie, zodat hackers de documenten niet kunnen onderscheppen. Dit soort slimmigheden vereisen natuurlijk wel wat rekenkracht. De processor heeft dan ook een kloksnelheid van 1,05 GHz en er is maar liefst 2 GB werkgeheugen aanwezig. Xerox belooft een printsnelheid van 35 pagina’s per minuut op een maximale printresolutie van 600 × 600 dpi. Automatisch dubbelzijdig afdrukken is mogelijk en de twee papierladen bieden in totaal plek aan zo’n zevenhonderd vellen.

De C400v_DN laat zich via usb rechtstreeks op een computer aansluiten, al is er ook een gigabit-ethernetpoort beschikbaar. Met mobiele apparaten communiceert deze machine via een nfc-chip. Een wifi-module is helaas optioneel, want dit onderdeel is niet standaard inbegrepen. Een gemiste kans, aangezien de C400v_DN wel protocollen als AirPrint, Mopria en Google Cloud Print ondersteunt. Net zoals bij de meeste printers gaan ook in dit exemplaar vier cartridges.

OKI MC573DN (429 euro)

©PXimport

Voor bedrijven die een betaalbare en veelzijdige kleurenledprinter overwegen, is de OKI MC573DN een interessante optie. Het is een all-in-one-model met een indrukwekkend bedieningspaneel aan de voorzijde. Hierop pronkt een kleurenaanraakscherm van 17,78 centimeter en allerlei fysieke knoppen. Er is overigens een fax ingebouwd, dus vandaar de numerieke toetsen. Bovenop bevindt zich een automatische documentinvoer (RADF) die dubbelzijdige scans en kopieertaken kan verwerken. Er is hierin ruimte voor vijftig vellen.

De onderste papierlade en multifunctionele lade herbergen respectievelijk maximaal 250 vellen en 100 vellen. Is dat onvoldoende, dan is er uitbreiding van een extra lade met 530 vellen mogelijk. De afdrukkwaliteit bedraagt 1200 × 1200 dpi. Ga je scannen, dan is er een resolutie van 600 × 600 dpi haalbaar. De opwarmtijd is relatief lang, namelijk ruim een halve minuut. Deze wachttijd maakt OKI ruimschoots goed, want deze machine drukt iedere twee seconden een document af. Aansluiten kan via usb of een gigabit-ethernetpoort.

Een draadloze netwerkadapter is verkrijgbaar als optionele accessoire. Gebruikers krijgen verder toegang tot het smart Extendable Platform (sXP) van OKI. Met dit platform voeg je de printer toe aan een omvangrijk documentmanagementsysteem met meerdere gekoppelde apparaten. Verder is afdrukken vanaf mobiele apparaten mogelijk, dankzij ondersteuning voor AirPrint en Google Cloud Print. In deze ledprinter gaan vier inktcartridges. Mocht je oprecht geïnteresseerd zijn in de MC573DN, let dan even goed op. De prijzen in de verschillende (web)winkels lopen namelijk sterk uiteen.

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.