We testten de Zyxel XGS1210-12, een beheerde multi-gigabitswitch voor thuisgebruik en kleine kantoren. Met acht 1Gbit-ethernetpoorten, twee 2,5Gbit-ethernetpoorten en twee 10Gbit-SFP+-uplink-poorten is deze netwerkschakelaar toekomstbestendig. Hij is klein, licht en stil genoeg om in een woonkamer of werkruimte te installeren. Maar is hij ook eenvoudig te gebruiken? Lees het in dezeZyxel XGS1210-12 review.

De Zyxel XGS1210-12 (voluit ‘12-Port Web-Managed Multi-Gigabit Switch with 2-Port 2.5G and 2-Port 10G SFP+’) is stevig gebouwd. De grijze behuizing is gemaakt van geborsteld aluminium. Het is een erg compacte switch, niet groter dan twee naast elkaar gelegde pocketboeken. Achteraan is er alleen een aansluiting voor de compacte externe voeding (12 V, 1,5 A). Roosters aan de zijkanten voeren de warmte af. Deze switch werkt zeer stil, met minder dan 40 dB(A) geluid. De onderkant heeft twee uitsparingen waarmee je het apparaat tegen een wand of aan het plafond bevestigt.

De Zyxel XGS1210-12 heeft een totale switchingcapaciteit ofwel ‘backplane’-bandbreedte van 66 Gbit/s en een ‘switching forwarding rate’ van 49 Mbit/s. Dat is voldoende snel om te gebruiken in een thuisnetwerk of een klein kantoornetwerk, ook als (in de toekomst) bijvoorbeeld een wifi6-router en/of een glasvezelverbinding wordt toegevoegd.

Alle netwerkpoorten zitten vooraan, netjes genummerd van 1 tot en met 12. De eerste acht zijn gigabit-ethernetpoorten. Nummer negen en tien zijn 2,5Gbit-ethernetpoorten, maar kunnen ook voor gigabit- en fast-ethernet worden gebruikt. Poorten elf en twaalf zijn sfp+-poorten voor een snelle uplink naar een 10Gbit/s-glasvezelnetwerk.

Leds op elke poort tonen de netwerksnelheid: blauw voor 2,5 en 10 Gbit/s, groen voor 1 Gbit/s en oranje voor 10/100 Mbit/s. Helemaal links naast de eerste poort is er nog een kleine powerled. Tussen de 2,5- en 10-Gbit-poorten zijn er twee leds in de vorm van kleine pijlen die de status van een eventuele glasvezel-uplink tonen.

Interface

Het beheer is vanuit de fabriek ingesteld op een vast netwerkadres. Je hebt dus een pc nodig die je tijdelijk in hetzelfde ip-subnet plaatst om de webinterface van de switch te openen. De snelstartgids legt dit zowel visueel als met woorden uit, maar Nederlands is er niet bij. Je logt in met het standaardwachtwoord 1234 en dient uit veiligheidsoverwegingen direct een nieuw wachtwoord in te stellen. Vervolgens log je opnieuw in met het gekozen wachtwoord en kun je de switch verder configureren.

Je kunt deze switch overigens zonder configuratie in je netwerk hangen en hij zal direct werken. Als je de geavanceerde mogelijkheden toch niet gaat gebruiken, is de goedkopere niet-beheerde variant mogelijk een goed alternatief.

De nieuwe firmware die afgelopen maart werd vrijgegeven, wijzigt de standaardinstelling van een vast ip-adres naar een via dhcp verkregen adres. Dat vereenvoudigt de installatieprocedure, maar het is ons niet bekend of Zyxel deze switches voortaan al vanuit de fabriek met die nieuwe firmware levert (en hoeveel ‘oude’ modellen er nog in de winkels liggen).

©PXimport

De Engelstalige beheerinterface is volledig menugestuurd. Die start standaard met het System Information-overzicht waarin je in één oogopslag de ip-gegevens en de individuele status van de poorten ziet. De ip-configuratie wijzig je via Management. De optie energie-efficiënt ethernet (IEEE 802.3az) is standaard uitgeschakeld. Poorten die weinig of geen netwerkactiviteit detecteren, schakelen automatisch over op een energiezuinige werking wanneer dit actief is. Bij een kleine switch zoals deze XGS1210-12, die volgens onze metingen gemiddeld minder dan 7 watt verbruikt, levert deze functie niet veel op; het is vooral interessant bij groter switches met heel veel poorten. Maar omdat alle beetjes helpen, kun je het net zo goed inschakelen.

Meerdere van deze en andere Zyxel-switches beheer je centraal met behulp van het Zyxel ZON-hulpprogramma (Zyxel One Network) voor Windows. Dat is vooral interessant om centraal de ip-configuratie aan te sturen en firmware-updates uit te voeren.

Geavanceerde mogelijkheden

We vermelden nog even enkele van de interessantste geavanceerde mogelijkheden. ‘Loop prevention’ is standaard actief: het zorgt ervoor dat een verkeerd aangesloten netwerkpoort automatisch uitgeschakeld wordt. De lijnsnelheid van beide 2,5Gbit-poorten kun je in het Port-menu desgewenst vast instellen op 1 Gbit. Nodig is dit niet, want alle poorten detecteren in principe zelf de snelheid van de aangesloten kabel.

Onder het menu VLAN vind je opties om virtuele netwerken volgens de IEEE 802.1q VLAN-standaard te maken en configureren. Op die manier koppel je delen van het netwerk los van andere delen, bijvoorbeeld door twee poorten toe te wijzen aan een VLAN speciaal bedoeld voor videoverkeer. Daar kun je kwaliteitsbewaking (QoS, quality of service) aan verbinden, naar keuze op poortniveau of volgens de automatisch gedetecteerde IEEE 802.1p QoS-voorwaarden.

Deze switch ondersteunt tot vier link-aggregatiegroepen of lags. Dat kan interessant zijn om bijvoorbeeld een snellere netwerktoegang te creëren naar een nas-server met twee netwerkaansluitingen. Uiteraard moet de nas dan ook link-aggregatie ondersteunen.

Dankzij ‘IGMP snooping’ verstuurt de switch multicast-netwerkverkeer van bijvoorbeeld videostreams alleen naar apparaten die erom vragen. Eventueel kun je het multicast-verkeer vast naar één enkele poort sturen, maar standaard verdeelt de switch dit verkeer automatisch.

Conclusie

De Zyxel XGS1210-12 is klein, licht en stil, maar krachtig genoeg voor gebruik thuis of in kleine kantoren. Het beheer bevat alles wat je nodig hebt om het netwerkverkeer in huis te beveiligen en te optimaliseren. Het werkt met eenvoudige menu’s, die door iedereen met een beetje netwerkkennis te begrijpen zijn. Spijtig genoeg is de beheerinterface uitsluitend Engels. Maar deze switch werkt ook uitstekend zonder voorafgaande configuratie, al kies je dan beter voor de goedkopere onbeheerde variant.

Hideki Sato, de ontwerper van zo goed als alle spelcomputers van het Japanse bedrijf Sega, is op 77-jarige leeftijd overleden.

Volgens de Japanse X-account Beep21 (via Eurogamer) is dat afgelopen weekend gebeurd. Precieze details over zijn overlijden zijn er niet.

Sato werd ook wel liefkozend de 'vader van Sega-hardware' genoemd. Hij ging in 1971 bij Sega aan de slag en leidde in de jaren negentig de research & development-afdeling binnen Sega. Begin jaren nul was hij kort de directeur van Sega.

Sato en zijn team ontworpen de meeste hardware van Sega, waaronder consoles zoals de Mega Drive en Dreamcast, alsmede de meeste arcademachines van het bedrijf. In 2008 vertrok hij bij Sega.

Over Sega als consolebedrijf

Sega kreeg vooral voet in de markt met zijn arcademachines, maar bracht ook spelcomputers uit waarmee het zeker in de jaren negentig van de vorige eeuw veel succes had en geduchte concurrentie voor Nintendo vormde.

Met de komst van PlayStation werd Sega's positie binnen de spelcomputermarkt echter steeds kleiner, en na enkele misstappen bij de release van de Saturn-console, bracht het bedrijf al snel de opvolger uit, de Dreamcast. Hoewel deze console geliefd was onder de fans en nog altijd als een van de betere projecten van het bedrijf wordt gezien, bleek het de allerlaatste spelcomputer van Sega te worden. Sindsdien brengt het bedrijf zijn games naar consoles van Nintendo, Sony en Microsoft en pc.

Worstelaar en influencer Logan Paul heeft zijn zeldzame Pikachu Illustrator-Pokémon-kaart verkocht voor 16,49 miljoen dollar.

De kaart werd in 1998 uitgereikt aan winnaars van een tekenwedstrijd georganiseerd door Coro Coro, een Japans mangamagazine. De kaart is zo’n 40 keer gedrukt en is nooit in winkels verkocht, waardoor deze al snel veel geld waard was. Ook werd de art gemaakt door Atsuko Nishida, de artiest die de eerste ontwerpen van Pikachu maakte, en heeft de Pikachu Illustrator-kaart in kwestie een PSA 10-beoordeling. Dat is de hoogste beoordeling van de toestand van Pokémon-kaarten.

Verkocht tijdens veiling

In 2021 kocht Logan Paul de kaart voor 5,28 miljoen dollar, waardoor het meteen de duurste Pokémon-kaart ooit werd. Ook liet hij een ketting en hoes van zo’n 70.000 dollar maken, die hij droeg tijdens verschillende worstelwedstrijden.

De Pikachu Illustrator-kaart werd verkocht via een veiling, die tussen 4 januari en 14 februari liep. Met een openingsbod van 500.000 euro liep het bedrag uiteindelijk op tot zo’n 16,5 miljoen dollar, waarna Guinness World Records bevestigde dat het wederom om de duurste Pokémon-kaart ooit gaat. De nieuwe eigenaar van de kaart is niet bekend.