We testten de Zyxel XGS1210-12, een beheerde multi-gigabitswitch voor thuisgebruik en kleine kantoren. Met acht 1Gbit-ethernetpoorten, twee 2,5Gbit-ethernetpoorten en twee 10Gbit-SFP+-uplink-poorten is deze netwerkschakelaar toekomstbestendig. Hij is klein, licht en stil genoeg om in een woonkamer of werkruimte te installeren. Maar is hij ook eenvoudig te gebruiken? Lees het in dezeZyxel XGS1210-12 review.

De Zyxel XGS1210-12 (voluit ‘12-Port Web-Managed Multi-Gigabit Switch with 2-Port 2.5G and 2-Port 10G SFP+’) is stevig gebouwd. De grijze behuizing is gemaakt van geborsteld aluminium. Het is een erg compacte switch, niet groter dan twee naast elkaar gelegde pocketboeken. Achteraan is er alleen een aansluiting voor de compacte externe voeding (12 V, 1,5 A). Roosters aan de zijkanten voeren de warmte af. Deze switch werkt zeer stil, met minder dan 40 dB(A) geluid. De onderkant heeft twee uitsparingen waarmee je het apparaat tegen een wand of aan het plafond bevestigt.

De Zyxel XGS1210-12 heeft een totale switchingcapaciteit ofwel ‘backplane’-bandbreedte van 66 Gbit/s en een ‘switching forwarding rate’ van 49 Mbit/s. Dat is voldoende snel om te gebruiken in een thuisnetwerk of een klein kantoornetwerk, ook als (in de toekomst) bijvoorbeeld een wifi6-router en/of een glasvezelverbinding wordt toegevoegd.

Alle netwerkpoorten zitten vooraan, netjes genummerd van 1 tot en met 12. De eerste acht zijn gigabit-ethernetpoorten. Nummer negen en tien zijn 2,5Gbit-ethernetpoorten, maar kunnen ook voor gigabit- en fast-ethernet worden gebruikt. Poorten elf en twaalf zijn sfp+-poorten voor een snelle uplink naar een 10Gbit/s-glasvezelnetwerk.

Leds op elke poort tonen de netwerksnelheid: blauw voor 2,5 en 10 Gbit/s, groen voor 1 Gbit/s en oranje voor 10/100 Mbit/s. Helemaal links naast de eerste poort is er nog een kleine powerled. Tussen de 2,5- en 10-Gbit-poorten zijn er twee leds in de vorm van kleine pijlen die de status van een eventuele glasvezel-uplink tonen.

Interface

Het beheer is vanuit de fabriek ingesteld op een vast netwerkadres. Je hebt dus een pc nodig die je tijdelijk in hetzelfde ip-subnet plaatst om de webinterface van de switch te openen. De snelstartgids legt dit zowel visueel als met woorden uit, maar Nederlands is er niet bij. Je logt in met het standaardwachtwoord 1234 en dient uit veiligheidsoverwegingen direct een nieuw wachtwoord in te stellen. Vervolgens log je opnieuw in met het gekozen wachtwoord en kun je de switch verder configureren.

Je kunt deze switch overigens zonder configuratie in je netwerk hangen en hij zal direct werken. Als je de geavanceerde mogelijkheden toch niet gaat gebruiken, is de goedkopere niet-beheerde variant mogelijk een goed alternatief.

De nieuwe firmware die afgelopen maart werd vrijgegeven, wijzigt de standaardinstelling van een vast ip-adres naar een via dhcp verkregen adres. Dat vereenvoudigt de installatieprocedure, maar het is ons niet bekend of Zyxel deze switches voortaan al vanuit de fabriek met die nieuwe firmware levert (en hoeveel ‘oude’ modellen er nog in de winkels liggen).

©PXimport

De Engelstalige beheerinterface is volledig menugestuurd. Die start standaard met het System Information-overzicht waarin je in één oogopslag de ip-gegevens en de individuele status van de poorten ziet. De ip-configuratie wijzig je via Management. De optie energie-efficiënt ethernet (IEEE 802.3az) is standaard uitgeschakeld. Poorten die weinig of geen netwerkactiviteit detecteren, schakelen automatisch over op een energiezuinige werking wanneer dit actief is. Bij een kleine switch zoals deze XGS1210-12, die volgens onze metingen gemiddeld minder dan 7 watt verbruikt, levert deze functie niet veel op; het is vooral interessant bij groter switches met heel veel poorten. Maar omdat alle beetjes helpen, kun je het net zo goed inschakelen.

Meerdere van deze en andere Zyxel-switches beheer je centraal met behulp van het Zyxel ZON-hulpprogramma (Zyxel One Network) voor Windows. Dat is vooral interessant om centraal de ip-configuratie aan te sturen en firmware-updates uit te voeren.

Geavanceerde mogelijkheden

We vermelden nog even enkele van de interessantste geavanceerde mogelijkheden. ‘Loop prevention’ is standaard actief: het zorgt ervoor dat een verkeerd aangesloten netwerkpoort automatisch uitgeschakeld wordt. De lijnsnelheid van beide 2,5Gbit-poorten kun je in het Port-menu desgewenst vast instellen op 1 Gbit. Nodig is dit niet, want alle poorten detecteren in principe zelf de snelheid van de aangesloten kabel.

Onder het menu VLAN vind je opties om virtuele netwerken volgens de IEEE 802.1q VLAN-standaard te maken en configureren. Op die manier koppel je delen van het netwerk los van andere delen, bijvoorbeeld door twee poorten toe te wijzen aan een VLAN speciaal bedoeld voor videoverkeer. Daar kun je kwaliteitsbewaking (QoS, quality of service) aan verbinden, naar keuze op poortniveau of volgens de automatisch gedetecteerde IEEE 802.1p QoS-voorwaarden.

Deze switch ondersteunt tot vier link-aggregatiegroepen of lags. Dat kan interessant zijn om bijvoorbeeld een snellere netwerktoegang te creëren naar een nas-server met twee netwerkaansluitingen. Uiteraard moet de nas dan ook link-aggregatie ondersteunen.

Dankzij ‘IGMP snooping’ verstuurt de switch multicast-netwerkverkeer van bijvoorbeeld videostreams alleen naar apparaten die erom vragen. Eventueel kun je het multicast-verkeer vast naar één enkele poort sturen, maar standaard verdeelt de switch dit verkeer automatisch.

Conclusie

De Zyxel XGS1210-12 is klein, licht en stil, maar krachtig genoeg voor gebruik thuis of in kleine kantoren. Het beheer bevat alles wat je nodig hebt om het netwerkverkeer in huis te beveiligen en te optimaliseren. Het werkt met eenvoudige menu’s, die door iedereen met een beetje netwerkkennis te begrijpen zijn. Spijtig genoeg is de beheerinterface uitsluitend Engels. Maar deze switch werkt ook uitstekend zonder voorafgaande configuratie, al kies je dan beter voor de goedkopere onbeheerde variant.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.