We testten de Zyxel XGS1210-12, een beheerde multi-gigabitswitch voor thuisgebruik en kleine kantoren. Met acht 1Gbit-ethernetpoorten, twee 2,5Gbit-ethernetpoorten en twee 10Gbit-SFP+-uplink-poorten is deze netwerkschakelaar toekomstbestendig. Hij is klein, licht en stil genoeg om in een woonkamer of werkruimte te installeren. Maar is hij ook eenvoudig te gebruiken? Lees het in dezeZyxel XGS1210-12 review.

De Zyxel XGS1210-12 (voluit ‘12-Port Web-Managed Multi-Gigabit Switch with 2-Port 2.5G and 2-Port 10G SFP+’) is stevig gebouwd. De grijze behuizing is gemaakt van geborsteld aluminium. Het is een erg compacte switch, niet groter dan twee naast elkaar gelegde pocketboeken. Achteraan is er alleen een aansluiting voor de compacte externe voeding (12 V, 1,5 A). Roosters aan de zijkanten voeren de warmte af. Deze switch werkt zeer stil, met minder dan 40 dB(A) geluid. De onderkant heeft twee uitsparingen waarmee je het apparaat tegen een wand of aan het plafond bevestigt.

De Zyxel XGS1210-12 heeft een totale switchingcapaciteit ofwel ‘backplane’-bandbreedte van 66 Gbit/s en een ‘switching forwarding rate’ van 49 Mbit/s. Dat is voldoende snel om te gebruiken in een thuisnetwerk of een klein kantoornetwerk, ook als (in de toekomst) bijvoorbeeld een wifi6-router en/of een glasvezelverbinding wordt toegevoegd.

Alle netwerkpoorten zitten vooraan, netjes genummerd van 1 tot en met 12. De eerste acht zijn gigabit-ethernetpoorten. Nummer negen en tien zijn 2,5Gbit-ethernetpoorten, maar kunnen ook voor gigabit- en fast-ethernet worden gebruikt. Poorten elf en twaalf zijn sfp+-poorten voor een snelle uplink naar een 10Gbit/s-glasvezelnetwerk.

Leds op elke poort tonen de netwerksnelheid: blauw voor 2,5 en 10 Gbit/s, groen voor 1 Gbit/s en oranje voor 10/100 Mbit/s. Helemaal links naast de eerste poort is er nog een kleine powerled. Tussen de 2,5- en 10-Gbit-poorten zijn er twee leds in de vorm van kleine pijlen die de status van een eventuele glasvezel-uplink tonen.

Interface

Het beheer is vanuit de fabriek ingesteld op een vast netwerkadres. Je hebt dus een pc nodig die je tijdelijk in hetzelfde ip-subnet plaatst om de webinterface van de switch te openen. De snelstartgids legt dit zowel visueel als met woorden uit, maar Nederlands is er niet bij. Je logt in met het standaardwachtwoord 1234 en dient uit veiligheidsoverwegingen direct een nieuw wachtwoord in te stellen. Vervolgens log je opnieuw in met het gekozen wachtwoord en kun je de switch verder configureren.

Je kunt deze switch overigens zonder configuratie in je netwerk hangen en hij zal direct werken. Als je de geavanceerde mogelijkheden toch niet gaat gebruiken, is de goedkopere niet-beheerde variant mogelijk een goed alternatief.

De nieuwe firmware die afgelopen maart werd vrijgegeven, wijzigt de standaardinstelling van een vast ip-adres naar een via dhcp verkregen adres. Dat vereenvoudigt de installatieprocedure, maar het is ons niet bekend of Zyxel deze switches voortaan al vanuit de fabriek met die nieuwe firmware levert (en hoeveel ‘oude’ modellen er nog in de winkels liggen).

©PXimport

De Engelstalige beheerinterface is volledig menugestuurd. Die start standaard met het System Information-overzicht waarin je in één oogopslag de ip-gegevens en de individuele status van de poorten ziet. De ip-configuratie wijzig je via Management. De optie energie-efficiënt ethernet (IEEE 802.3az) is standaard uitgeschakeld. Poorten die weinig of geen netwerkactiviteit detecteren, schakelen automatisch over op een energiezuinige werking wanneer dit actief is. Bij een kleine switch zoals deze XGS1210-12, die volgens onze metingen gemiddeld minder dan 7 watt verbruikt, levert deze functie niet veel op; het is vooral interessant bij groter switches met heel veel poorten. Maar omdat alle beetjes helpen, kun je het net zo goed inschakelen.

Meerdere van deze en andere Zyxel-switches beheer je centraal met behulp van het Zyxel ZON-hulpprogramma (Zyxel One Network) voor Windows. Dat is vooral interessant om centraal de ip-configuratie aan te sturen en firmware-updates uit te voeren.

Geavanceerde mogelijkheden

We vermelden nog even enkele van de interessantste geavanceerde mogelijkheden. ‘Loop prevention’ is standaard actief: het zorgt ervoor dat een verkeerd aangesloten netwerkpoort automatisch uitgeschakeld wordt. De lijnsnelheid van beide 2,5Gbit-poorten kun je in het Port-menu desgewenst vast instellen op 1 Gbit. Nodig is dit niet, want alle poorten detecteren in principe zelf de snelheid van de aangesloten kabel.

Onder het menu VLAN vind je opties om virtuele netwerken volgens de IEEE 802.1q VLAN-standaard te maken en configureren. Op die manier koppel je delen van het netwerk los van andere delen, bijvoorbeeld door twee poorten toe te wijzen aan een VLAN speciaal bedoeld voor videoverkeer. Daar kun je kwaliteitsbewaking (QoS, quality of service) aan verbinden, naar keuze op poortniveau of volgens de automatisch gedetecteerde IEEE 802.1p QoS-voorwaarden.

Deze switch ondersteunt tot vier link-aggregatiegroepen of lags. Dat kan interessant zijn om bijvoorbeeld een snellere netwerktoegang te creëren naar een nas-server met twee netwerkaansluitingen. Uiteraard moet de nas dan ook link-aggregatie ondersteunen.

Dankzij ‘IGMP snooping’ verstuurt de switch multicast-netwerkverkeer van bijvoorbeeld videostreams alleen naar apparaten die erom vragen. Eventueel kun je het multicast-verkeer vast naar één enkele poort sturen, maar standaard verdeelt de switch dit verkeer automatisch.

Conclusie

De Zyxel XGS1210-12 is klein, licht en stil, maar krachtig genoeg voor gebruik thuis of in kleine kantoren. Het beheer bevat alles wat je nodig hebt om het netwerkverkeer in huis te beveiligen en te optimaliseren. Het werkt met eenvoudige menu’s, die door iedereen met een beetje netwerkkennis te begrijpen zijn. Spijtig genoeg is de beheerinterface uitsluitend Engels. Maar deze switch werkt ook uitstekend zonder voorafgaande configuratie, al kies je dan beter voor de goedkopere onbeheerde variant.

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.