ID.nl logo
Wat mag wel en niet op je eigen netwerk?
© Reshift Digital
Huis

Wat mag wel en niet op je eigen netwerk?

Als je een netwerk beheert, is het verstandig om naast technische ook juridische beschermingsmaatregelen te nemen. Ondertussen is het de vraag of je als beheerder van je eigen netwerk rekening moet houden met de wet. Want wat mag je zelf precies wel en niet?

Wanneer er activiteiten op je netwerk plaatsvinden die in strijd zijn met de wet, zoals het illegaal uploaden van films, kan er bij jou - als houder van het IP-adres - worden aangeklopt. In dat geval moet je bewijzen dat niet jij maar iemand anders schade via jouw netwerk heeft aangericht. Lees ook: Zo scherp je de privacy-instellingen van Windows 10 aan.

Risico netwerkbeheerder

Dat netwerkbeheerders risico's lopen, blijkt uit de rechtszaak tussen Mc Fadden en Sony Music, waarover Szpunar advies aan het Hof heeft uitgebracht. Om klanten te trekken had Mc Fadden, een Duitse handelaar in licht- en geluidstechnieken, gratis wifi voor iedereen beschikbaar gesteld. Via dit netwerk is in 2010 illegaal muziek geüpload, waar Sony de auteursrechthebbende van is. Doordat Sony de illegale uploader niet kan achterhalen, gaat het bedrijf achter Mc Fadden aan. Die had betere beveiligingsmaatregelen kunnen nemen om illegaal uploaden te voorkomen, bijvoorbeeld door een wachtwoord in te stellen op zijn netwerk. Het Europese Hof moet nu beoordelen welk recht in dit geval zwaarder weegt: het auteursrechtelijke belang van Sony of het recht van Mc Fadden om zonder belemmeringen een wifi-netwerk op te zetten.

©PXimport

Wifi is vaak gratis beschikbaar in winkels en horecagelegenheden als service voor klanten, maar ook om extra klantgegevens te verzamelen.

Schoolvoorbeeld

In 2009 werd er op de website 4chan.org gepost dat er een schietpartij zou gaan plaatsvinden op een school. Op basis van het IP-adres had de politie in eerste instantie een vrouw aangemerkt als verdachte. Pas later kon via het MAC-adres van de MacBook van een buurjongen van de vrouw, worden vastgesteld dat hij de dreigementen had geplaatst. Volgens de jongen had hij de inloggegevens van het netwerk gekregen omdat zijn eigen netwerk te traag was. Om te voorkomen dat je in dezelfde positie terechtkomt als de vrouw in deze zaak, is het verstandig om actief bij te houden aan wie je precies het wachtwoord van je netwerk hebt verstrekt.

Wachtwoord verplicht?

Het is in Nederland niet verplicht om een wachtwoord in te stellen op je netwerk, alleen is dit vanuit juridisch oogpunt wel een goed middel om jezelf in te dekken. Met een wachtwoord kun je namelijk aantonen dat je de poort tot jouw netwerk niet volledig open hebt gezet voor illegale activiteiten. Verder worden de regels rond beveiliging voor netwerken steeds strenger, vooral op het gebied van privacy. Zo wordt binnenkort de Europese Privacyverordening ingevoerd. Deze wet kan je verplichten om 'passende technische en organisatorische maatregelen' te nemen om de persoonsgegevens op je netwerk te beschermen. Hoe zwaar deze beveiligingsmaatregelen moeten zijn, hangt af van de gegevens die op je netwerk worden verwerkt. Als dit medische gegevens zijn, moet je meer doen aan de beveiliging dan wanneer jouw netwerk is opgezet voor een LAN-party. Als je niet voldoet aan de privacywetgeving, loop je kans op een boete van de Autoriteit Persoonsgegevens (voorheen College Bescherming Persoonsgegevens, CBP).

Juridische tips & trucs

Je kunt in het geval van schade op je netwerk de kans op juridische claims of een boete van de Autoriteit Persoonsgegevens enigszins verkleinen door de volgende maatregelen te nemen.

- Waarschuw gebruikers voor de risico's die ze lopen tijdens het gebruik van jouw netwerk.

- Laat je bezoekers expliciet akkoord gaan met de waarschuwing dat ze zelf aansprakelijk zijn in het geval van schade.

- Adviseer netwerkbezoekers gebruik te maken van VPN.

- Stel een sterke firewall in.

- Versleutel de gegevens die binnen je netwerk worden verwerkt.

- Verwijder persoonsgegevens op je netwerk op tijd.

- Als je een netwerk opzet dat voor iedereen toegankelijk is, meld dit dan dit op tijd bij de Autoriteit Persoonsgegevens.

- Beveilig je netwerk met een wachtwoord of beperk de toegang tot je netwerk op een andere manier.

©PXimport

Sommige ondernemers kiezen ervoor alleen betalende klanten een wachtwoord te geven. Hierdoor wordt de groep van mogelijke netwerkgebruikers enigszins beperkt.

Gegevens van gasten beheren

Als je een wifi-netwerk voor iedereen openstelt, hoef je de activiteiten van je bezoekers volgens de wet niet bij te houden. Je zou wel kunnen overwegen om de MAC-adressen van de apparaten waarmee verbinding is gemaakt met je netwerk en de duur van die verbinding een korte tijd op te slaan (dit kun je bijvoorbeeld inzien in veel routers). Als er bijvoorbeeld kinderporno via jouw netwerk is verspreid, kan de politie met deze gegevens sneller een verdachte oppakken. Vaak moet je verplicht meewerken met de politie, maar je kunt niet worden gedwongen gegevens af te staan die je niet hebt. Als een partij zoals BUMA Stemra bij je aanklopt voor de persoonsgegevens van een bezoeker, hoef je niet altijd mee te werken aan hun verzoek. Jouw gasten hebben namelijk recht op privacy dat zich hiertegen kan verzetten.

In de zaak Lycos vs. Pessers (zie kader) heeft de rechter in ieder geval vastgesteld dat wanneer het overduidelijk is dat je gast bezig is geweest met illegale activiteiten en alleen jij kunt vaststellen wie illegale activiteiten heeft verricht, je de gegevens waarmee de identiteit van die bezoeker kan worden vastgesteld wel moet afstaan.

Lycos versus Pessers

Een bekende zaak waarin een partij persoonsgegevens moest afstaan is de zaak Lycos - Pessers. Postzegelhandelaar Pessers werd beschuldigd van oplichting via een website die werd gehost door Lycos. De rechter oordeelde dat Lycos de gegevens van de persoon die anoniem stelde dat Pessers een oplichter was, inderdaad moest afgeven. Pessers mocht volgens de rechter niet vogelvrij zijn voor de beweringen van een anoniem persoon. Uiteindelijk bleek dat er een valse naam bij Lycos was opgegeven, waardoor de dader niet kon worden gepakt.

Monitoren van een netwerk: wat zijn de grenzen?

In de praktijk is het lastig voor netwerkbeheerders om vast te stellen in hoeverre ze hun netwerk mogen afspeuren op bijvoorbeeld illegale activiteiten. Uit de rechtspraak blijkt dat dit vaak afhankelijk is van het doel van de controle van het netwerk. Daarbij is de privacyverwachting van je gasten vaak van doorslaggevend belang. Als je jouw netwerkgebruikers van tevoren goed informeert over het feit dat je het netwerk controleert en je daarbij het doel van de controle duidelijk aangeeft, is er minder snel sprake van een inbreuk op de privacy. Zo mag je als beheerder opvallend gegevensverkeer checken om bijvoorbeeld schade aan je netwerk te voorkomen, maar mailverkeer onderscheppen is natuurlijk een ander verhaal. Het is vooral van belang dat je als netwerkbeheerder niet alleen de stand van de techniek op het gebied van beveiliging bijhoudt, maar ook de wet. Zo kan het definitieve oordeel van het Europese Hof in de zaak van Mc Fadden tegen Sony Music ervoor zorgen dat de regels op dit gebied minder streng worden of juist worden aangescherpt.

©PXimport

In ieder geval is het door een derde stiekem monitoren van de gegevensverwerking op jouw openbare netwerk met tools als een Pineapple niet toegestaan.

▼ Volgende artikel
Wanneer heb je HDMI 2.1 écht nodig (en wanneer is het weggegooid geld)?
© Dennis
Huis

Wanneer heb je HDMI 2.1 écht nodig (en wanneer is het weggegooid geld)?

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

Je zoekt een televisie in het budgetsegment. In de lagere prijsklassen is de term HDMI 2.1 vaak misleidend. Fabrikanten mogen de term soms gebruiken omdat de tv één specifieke feature ondersteunt (zoals ALLM), terwijl het paneel zelf technisch helemaal geen 120 Hz kan weergeven. Je koopt dan een tv met een 2.1-sticker, maar zonder het daadwerkelijke voordeel van vloeiend beeld. In dit segment is beeldkwaliteit altijd belangrijker dan het versienummer van de poort.

Je wilt alleen beter geluid via een soundbar. Vaak wordt gedacht dat je voor de beste geluidsoverdracht (eARC) per se een volledige HDMI 2.1-tv nodig hebt. Hoewel eARC officieel onderdeel is van de 2.1-specificaties, hebben veel fabrikanten deze functie ook toegevoegd aan televisies die verder gewoon op HDMI 2.0 draaien. Als je doel puur het doorsturen van Dolby Atmos-geluid is, is een volledige HDMI 2.1-poort dus geen harde eis, zolang eARC maar specifiek wordt vermeld.

Je kijkt puur films en series. Als je geen gamer bent, is er geen enkel scenario waarin HDMI 2.1 je kijkervaring verbetert. Het sluit een heleboel uitstekende oudere of goedkopere modellen uit die misschien wel een veel mooier OLED- of QLED-paneel hebben, maar niet de nieuwste aansluitingen. Beeldkwaliteit (zwartwaarden, kleur) wint het voor de filmkijker altijd van bandbreedte.

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

▼ Volgende artikel
Alles over Highguard - waarom heeft iedereen het over deze shooter?
© Wildlight Entertainment
Huis

Alles over Highguard - waarom heeft iedereen het over deze shooter?

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Watch on YouTube

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.