We zijn de eerste die Sony's nieuwste Vaio X mogen testen en daar zijn we best trots op. We hebben nog nooit zo'n dun notebookje gezien als de Vaio X.

Extreem licht

De Vaio X is slechts 13,9 millimeter dun en weegt nog geen 800 gram. Voor dit extreem platte, lichte design zijn natuurlijk wel enige concessies gedaan, maar deze concessies zijn vooral voor consumenten belangrijk en niet voor zakelijk gebruik, waar deze notebook op gericht is. Zo moet dit notebook het doen zonder hdmi, dvd-brander, line-in en een pc-cardslot. Niet heel erg spannend, als u het ons vraagt.

Geen netbook, wel een Atom

Formeel noemt Sony de Vaio X geen netbook, maar in dit notebook zit wel een Atom-processor verwerkt en grafisch heeft de Vaio X zo goed als geen kracht, net als een netbook. Wel ligt de prijs van deze Vaio X veel hoger dan van een gemiddeld netbook en het design is zo uniek dat het eigenlijk ook niet te vergelijken is met dat van een netbook.

Prestaties

De prestaties van de Vaio X zijn prima voor zakelijk gebruik. Denk hierbij aan internet, e-mail, tekstverwerken, spreadsheets en presentaties. Voor zwaardere applicaties kunt u beter een zwaarder (letterlijk en figuurlijk) notebook gebruiken, want daar is de Vaio X niet tegen opgewassen. Maar het gebrek aan grafische prestaties betekent niet dat het notebook traag is. Hij start snel op en MS Office-applicaties worden razendsnel in werking gezet.

Overal connectie

Handig is dat de Vaio X een echte schakelaar heeft om draadloos verkeer aan- en uit te zetten. Deze methode geniet wat ons betreft de voorkeur boven de veel gebruikte 'FN+een toets'-combinatie. Wat wel jammer is, is dat wifi en bluetooth in één keer aan- en uitgezet worden. U kunt er dus niet voor kiezen om alleen bluetooth aan te hebben of alleen wifi. Wel kunt u bluetooth zodanig instellen dat deze niet openbaar benaderbaar is. Wat mobiliteit betreft kunt u ook uw simkaart kwijt in de Vaio X, zodat u met een mobiel-internetabonnement overal kunt internetten.

Touchpad uit?

Apart is dat de Vaio X voorzien is van twee memorycardsloten; éénn voor Sony's eigen memorystick en één voor sd. Waarom hier niet gekozen is voor een 2-in-1-cardslot heeft waarschijnlijk te maken met het platte design. De Vaio X lijkt van alle gemakken voorzien voor zakelijk gebruik. Zo is hij zelfs uitgerust met een webcam en microfoon. Des te opvallender is het dat hij niet is uitgerust met een functietoets om het touchpad uit te schakelen. Voor een zakelijk notebook is dat toch wel een must! Slordigheidsfoutje dus.

Accuduur

Mobiliteit bestaat doorgaans uit twee onderdelen als we naar notebooks kijken. Het product moet namelijk licht en klein zijn, maar een tweede belangrijke factor is de accuduur. De meeste netbooks hebben er nog wel wat moeite mee om echt een lange accuduur te garanderen. De Vaio X houdt het in onze accuduur gemiddeld vijf uur uit, wat dus boven het gemiddelde ligt. Wel willen we u er op attent maken dat het intensief gebruikmaken van mobiel internet aardig wat energie kost en de accuduur zal verkorten.

Duur

Wat de prijs betreft kunnen we kort zijn: die is hoog en daardoor niet aantrekkelijk voor de consumentenmarkt. U betaalt voor een Sony Vaio X niet minder dan €1500.

PluspuntenMinpuntenConclusie

De Vaio X is duur, maar u krijgt er wel de crème de la crème op mobiel notebook gebied voor terug. Het blijft alleen jammer van de touchpad die niet uitgeschakeld kan worden.Beoogde doelgroepzakelijkGarantietypePickup & returnGarantietermijn2 jaarProcessorfamilieIntel AtomProcessormodelZ540Processorsnelheid (GHz)1,86 GHzIntern geheugen (GB)2GeheugensoortDDR2-800GeluidschiprealtekGrafische chipsetIntel GMA 500Schijfcapaciteit (GB)128Optische drive-Netwerkaansluitingen1x Gigabit EthernetDraadloze verbindingen802.11 a/b/g/n
Bluetooth 2.0+EDR
GPRS
UMTS
HSDPASchermformaat (inch)11.1Schermresolutie (pixels)1366 x 768Reflectered scherm?jaTouchscreen?neeOverige componentencardreader
webcam/microfoonUSB-poorten2Overige aansluitingenvga
line-outBesturingssysteemWindows 7 Professional (64 Bit)Afmetingen (cm)27,8 x 18,5 x 1,39Gewicht (kg)0.78

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.