ID.nl logo
Zijn mijn pc-poorten echt dicht?
© Reshift Digital
Huis

Zijn mijn pc-poorten echt dicht?

De kans is groot dat u op uw pc een veiligheidspakket hebt geïnstalleerd, bestaande uit in ieder geval een virusscanner en een firewall. Of dat er in uw internetmodem/router een firewall zit. Maar hoe weet u nou of deze naar behoren werkt? Er bestaan verschillende websites die op uw verzoek uw pc aanvallen en controleren of er wellicht onverhoopt deuren openstaan.

De kans is groot dat u op uw pc een veiligheidspakket hebt geïnstalleerd, bestaande uit in ieder geval een virusscanner en een firewall. Of dat er in uw internetmodem/router een firewall zit. Maar hoe weet u nou of deze naar behoren werkt? Er bestaan verschillende websites die op uw verzoek uw pc aanvallen en controleren of er wellicht onverhoopt deuren openstaan. In vaktaal heten deze pc-deuren 'poorten'. De ideale firewall zorgt ervoor dat ál deze poorten hermetisch gesloten zijn. Pas dan kunt u met een gerust gevoel uw pc op het internet loslaten. Een van de bekendste sites waar u geheel gratis uw firewall kunt testen is die van Gibson Research.

Stap 1

[afbeelding0]Start uw browser en ga naar Grc.com. Klik aldaar op het logo Shields-UP!! In de nieuw geopende pagina scrollt u dan een flink eind naar beneden tot u de link ShieldsUP!! tegenkomt. Klik hierop om naar de testpagina's te gaan.

Stap 2

[afbeelding0]In het venster waarin u gemeld wordt dat u pagina's via een beveiligde verbinding gaat weergeven klikt u op OK. Doe dat bij alle soortgelijke vensters die in het verloop van deze workshop verschijnen. Scroll weer wat naar beneden in de pagina. Daar vindt u ten eerste een knop Proceed (= doorgaan), maar ook daar vlak onder een link. Meestal bestaat deze uit een nummer en de naam van uw provider of simpelweg een rijtje getallen gescheiden door een punt. Hebt u een  breedband internetverbinding, dan is dit het unieke adres van uw pc. Helaas betekent dit ook dat websites ongevraagd kunnen zien hoe vaak u hen bezoekt en eventueel uw hele surfgedrag in kaart brengen. Daar kan een firewall niets aan veranderen. Wat dat betreft bent u beter af als u nog over een antieke inbelverbinding beschikt: telkens als u inbelt krijgt uw pc een vers adres toegewezen. Inbelverbindingen zijn dus veel moeilijker te traceren dan  breedbandverbindingen. Een reden te meer om te controleren of uw firewall naar behoren werkt.

Stap 3

[afbeelding0]Klik op Proceed, waarna u eigenlijk meteen al een beetje kunt aanvoelen in welke richting de test zal uitvallen. Als er helemaal bovenaan de pagina onder Greetings (groeten) gegevens staan die zo van uw pc afkomstig zijn, werkt uw  firewall niet of niet goed. In ons geval (1) wordt er niets getoond en dat is precies wat we willen. De eerste vuurdoop vindt plaats na een klik op de knop File Sharing (2). Klik op deze knop om de test te starten.

Stap 4

[afbeelding0]U behoort na de -kortdurende - test twee mintekens in een rood balletje te zien staan. Alleen dan is de aanval niet gelukt en bleek het niet mogelijk om informatie aan uw pc te ontfutselen. Blijkt er wél informatie gelekt te zijn, dan staat uw firewall hoogstwaarschijnlijk niet ingeschakeld. Controleer in dat geval het firewall-onderdeel van uw  beveiligingssoftware en kijk of het beveiligingsniveau op het hoogst mogelijke niveau is ingesteld. Deze instellingen werken per programma anders, maar de handleiding zal altijd uitkomst bieden.

Stap 5

[afbeelding0]Scroll weer wat naar beneden op de pagina en klik op de knop Common Ports. Als het goed is, krijgt u na even wachten een rijtje te zien met alleen maar groen gekleurde blokjes en - eveneens in het groen - de tekst PASSED. Dat betekent dat uw firewall uw pc volledig heeft afgeschermd van internet. Precies wat we willen, want het betekent dat niemand uw pc zelfs maar kan detecteren! Om de ultieme test uit te voeren, scrollt u weer even naar onderaan de pagina en klikt u op All Service Ports. Deze test duurt wat langer, maar uw pc wordt dan ook werkelijk op alle fronten aangevallen. Uw firewall werkt alleen dan goed wanneer alle tests geen enkel blokje informatie ongemerkt de buitenwereld insturen.

Firewalls en firewalls

Wanneer u géén firewall in uw internetmodem- of router hebt geactiveerd moet u altijd een firewall op uw pc installeren. Dat kan desnoods de standaard in Windows ingebouwde firewall zijn, deze activeert u door in het Configuratiescherm in Klassieke weergave op het pictogram Windows Firewall te dubbelklikken. Kies in het daarop geopende venster de optie Ingeschakeld en klik op OK. Schakel de Windows Firewall echter niet in als u al andere firewallsoftware op uw pc hebt geïnstalleerd, dit om conflicten te voorkomen. Ook als u wél over een in uw modem of router ingebouwde (hardware) firewall beschikt, is het toch zeer verstandig ook een exemplaar op uw pc te installeren. De softwarematige firewall controleert namelijk ook uitgaande verbindingen zodat u precies kunt aangeven welke programma's toegang krijgen tot internet en welke niet.

▼ Volgende artikel
Gerucht: Nexon werkt aan Starcraft-shooter voor Blizzard
Huis

Gerucht: Nexon werkt aan Starcraft-shooter voor Blizzard

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

▼ Volgende artikel
Review: Mario Tennis Fever is een leuke set
Huis

Review: Mario Tennis Fever is een leuke set

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Watch on YouTube

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Slide
Slide
Slide
Slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.

Goed
Conclusie

Mario Tennis Fever barst van de content. De vele personages, banen en rackets geven unieke, diepere lagen aan de gameplay en multiplayerpotjes gaan met grote glimlach en een berg vertier gespeeld worden. Jammer voor de wat volwassenere spelers dat die volgende laag diepgang nét niet geraakt wordt. Daarvoor is het singleplayeraanbod niet genoeg, de tegenstanders niet uitdagend genoeg en ontbreekt er hier en daar net wat finesse. Maar ga zo door, Nintendo. Mario Tennis Fever zit namelijk wél in de richting van die tijdloze Camelot-klassiekers waar we zo naar hunkeren.

Plus- en minpunten
  • Flinke hoeveelheid content en modi
  • Sterke basisgameplay
  • Uiteenlopende Fever-rackets
  • Nog altijd sterke multiplayer
  • Daagt je nooit écht uit
  • Diepgang niet eindeloos