Computers worden ieder jaar weer kleiner en compacter, maar zo klein als de Compute Stick van Intel zie je ze niet vaak. Dat is namelijk een piepkleine hdmi-stick waar een volwaardige versie van Windows op draait. Is dat de moeite waard?

De Compute Stick is zeker niet de eerste computer van dergelijk formaat, en ook zeker niet de eerste computer die zichzelf als ‘mini-pc’ bestempelt. Het grote verschil met de Computer Stick en andere mini-computers is dat de eerste krachtig genoeg is om Windows te draaien. De Compute Stick draait op Windows 8.1, en handig als we zijn probeerden we ook direct Windows 10 op de pc te draaien.

Uiterlijk

De Compute Stick is een simpele hdmi-stick, een rechthoek met een usb-aansluiting en een aan-/uitknop.

Aan de binnenkant heeft het apparaat 32 GB aan opslaggeheugen, en zitten er wifi en bluetooth aan boord zodat je verder geen kabels meer nodig hebt voor het apparaat.

Eenvoudig aan te sluiten

Het aansluiten van de Compute Stick is kinderlijk eenvoudig, en een van de belangrijkste aspecten van de stick. Je plugt het apparaat in een vrije hdmi-poort en voorziet het ding van stroom met de meegeleverde micro-usb-kabel. Al zodra je op de aan-knop drukt, start de computer direct op en kun je al aan de gang.

Micro-sd en opslag

De Compute Stick heeft een micro-sd-opening, waar je een besturingssysteem van kan booten of dat je kun gebruiken als externe opslag. Van zichzelf heeft het apparaat 32 GB aan interne opslag, meer dan genoeg om flink wat documenten of zelfs muziek op kwijt te kunnen. Let wel op dat daar met de Windows-installatie praktisch nog maar 21 GB van bruikbaar is.

De sd-opening is dan ook vooral interessant wanneer je een ander besturingssysteem zoals Windows 10 of Linux wil installeren.

Eén usb-poort

Dat is nodig, met name vanwege het grootste nadeel van de Compute Stick: Die heeft maar één usb-poort, en dat werkt in de praktijk best irritant.

Het begint bijvoorbeeld al bij het instellen van het apparaat. Wanneer je Windows configureert, heb je eigenlijk wel een toetsenbord EN een muis nodig - al is het theoretisch mogelijk je met de TAB-toets en de pijltjes door het menu te wurmen. Bovendien is de usb-poort een 2.0-poort in plaats van het meer gangbare usb 3.0, maar dat is vergeeflijk door de stroom die het daarmee uitspaart.

Overigens is dat euvel makkelijk op te lossen door een simpele usb-dongle te kopen - dat kost hooguit een paar euro. Maar je moet er wel rekening mee houden.

Geen zware apps

Het mag duidelijk zijn dat een mini-pc als deze niet geschikt is om veelvuldig op te gamen of om zware applicaties te draaien. Dat gaat je ook niet lukken, vanwege de relatief lage specificaties. De Compute Stick heeft een Intel Atom-processor en 2 GB aan werkgeheugen, wat wel meer dan genoeg is voor simpele taken als het schrijven van documenten of het browsen op internet.

Ook tijdens het gebruiken van de Verkenner loopt de Compute Stick tegen weinig problemen aan - perfect geschikt om bestanden te bewerken of te verplaatsen.

Warm en lawaaiig

Je merkt echter wel duidelijk wanneer de Compute Stick overuren draait. De kleine ventilatoren in het stickje maken namelijk behoorlijk wat lawaai, een beetje als een 2 jaar oude laptop waarbij veel stof in de ventilatoren is gekropen. Ook wordt het apparaat vrij warm, zelfs als je het apparaat nog maar kort en niet erg intensief gebruikt.

Doelgroep (?)

De vraag rest wel waarvoor de Compute Stick nou eigenlijk bedoeld is. Het is niet krachtig genoeg als vervanger voor je laptop of computer, maar ook niet mobiel genoeg om er je tablet voor uit de deur te doen.

Knutselaars zullen de Compute Stick best handig vinden. Het apparaat is krachtiger dan een Raspberry Pi of een Arduino, en door Windows 8 (of Ubuntu- of Mint-linux) ook makkelijker te bedienen.

Conclusie

De Compute Stick van Intel is een verbazingwekkend kleine en krachtige hdmi-stick die van ieder scherm een kleine computer kan maken. Dat is geen krachtige computer, maar wel een die met normale toepassingen heel degelijk blijft draaien. Het grote gemis is dat er slechts EEN usb-poort op het apparaat zit, maar dat is met een usb-dongle makkelijk te overkomen. De prijs van 150 is wat aan de hoge kant als je een domotica-computertje zoekt, maar voor een goedkope computer een heel redelijke prijs.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.

De Motorola G57 Power valt op in het segment van betaalbare smartphones, vooral vanwege zijn grote uithoudingsvermogen. De adviesprijs is 250 euro en dat betekent dat je wel wat consessies doet - maar níet op batterijduur en robuustheid.

Om met dat laatste te beginnen: de Motorola Moto G57 Power beschikt namelijk over een riante batterij van 7.000 mAh. Hoewel het toestel met 210 gram en een dikte van 8,6 mm iets zwaarder aanvoelt dan concurrenten, blijft het ontwerp dankzij de afwerking van veganistisch leer prettig hanteerbaar. Motorola kiest daarnaast voor een vertrouwde ontwerptaal met opvallende Pantone-kleuren zoals Regatta en Corsair. Ondanks de kunststof behuizing blijft de bouwkwaliteit robuust; het beschikt over een MIL-STD-810H-certificering en IP64-classificatie, wat bescherming biedt tegen vallen, stof en waterspatten.

Het 6,72-inch lcd-scherm levert met zijn Full HD-resolutie en 120Hz-beeldverversing een vloeiende ervaring en een fijne piekhelderheid van 1.050 nits. De kleuren ogen bovendien levendig genoeg voor films, series en games. Verder is het display beschermd met Gorilla Glass 7i en kun je het met natte vingers blijven bedienen door de Water Touch-technologie. De Moto G57 beschikt tot slot over een audiojack (wow!), usb-c-poort en ondersteuning voor Dolby Atmos. De dikke onderrand is eigenlijk het enige visuele minpunt aan het design.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Onderscheidende batterijduur

De Moto G57 Power onderscheidt zich zoals gezegd door een enorme 7.000 mAh-batterij, die bij gemiddeld gebruik moeiteloos drie dagen meegaat. Zelfs bij intensief gebruik, zoals streamen en gamen, blijft er na een volle dag vaak nog zo'n veertig procent over (maar ook dat is natuurlijk afhankelijk van hoeveel je verder doet, maar toch). En dankzij de redelijke oplaadsnelheid van 33 watt kun je het toestel in principe met iets meer dan een uur volledig opladen. Hecht je dus waarde aan een smartphone die lang meegaat, dan zal deze specialisatie je bevallen.

Onder de motorkap zit de nieuwe Snapdragon 6s Gen 4-processor, een zuinige chip die vlot genoeg is voor dagelijks gebruik en multitasking. Met 8 GB werkgeheugen loopt alles soepel, en ook een aantal populaire games draaien prima op gemiddelde instellingen zonder dat het toestel warm wordt. In combinatie met de forse accu en 128 GB uitbreidbare opslag voelt de Motorola Moto G57 Power aan als een nuchter, praktisch toestel dat doet wat het moet doen.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Prima software en camera's, maar…

De Motorola Moto G57 Power draait verder op Android 16 (nu de meest recente versie) met de verfijnde Hello UI. Het is een schone en opgeruimde ervaring met handige extra's zoals de voor velen bekende Moto-gebaren voor de zaklamp en camera. Qua ervaring heeft Motorola de animaties wat verbeterd (die zijn nu wat soepeler), maar het updatebeleid laat nog wat wensen over. Voor 250 euro kun je niet alles verwachten, maar één enkele Android-upgrade is wel karig. Daardoor is de kans groot dat je sneller dan gehoopt weer aan een nieuwe telefoon toe bent..

De cameraopstelling tot slot wordt geleid door een 50 MP Sony-hoofdsensor die bij goed daglicht verrassend natuurlijke kleuren en details vastlegt. Hoewel de 8 MP ultragroothoeklens minder presteert en foto's bij weinig licht wat zachter worden, zijn de resultaten voor deze prijsklasse best te pruimen. De selfiecamera blinkt uit in realistische huidtinten. Het camerasysteem is desondanks geen hoogvlieger, maar ook hier moeten we rekening houden met de prijs en het marktsegment. De camera's zijn duidelijk niet de prioriteit bij dit toestel.

Motorola Moto G57 Power kopen?

Ben je op zoek naar een smartphone met een maximale accuduur, dan is de Motorola Moto G57 Power een uitstekende keuze. Met zijn gigantische 7000 mAh-batterij en de efficiënte Snapdragon-chipset zet het toestel een fijne standaard in het budgetsegment. De camera en het beperkte updatebeleid zijn duidelijk zwakkere punten, maar het robuuste ontwerp en de schone Android-ervaring maken veel goed. Al met al is de G57 Power een nuchtere, betrouwbare smartphone voor wie niet telkens naar de oplader wil grijpen.