Computers worden ieder jaar weer kleiner en compacter, maar zo klein als de Compute Stick van Intel zie je ze niet vaak. Dat is namelijk een piepkleine hdmi-stick waar een volwaardige versie van Windows op draait. Is dat de moeite waard?

De Compute Stick is zeker niet de eerste computer van dergelijk formaat, en ook zeker niet de eerste computer die zichzelf als ‘mini-pc’ bestempelt. Het grote verschil met de Computer Stick en andere mini-computers is dat de eerste krachtig genoeg is om Windows te draaien. De Compute Stick draait op Windows 8.1, en handig als we zijn probeerden we ook direct Windows 10 op de pc te draaien.

Uiterlijk

De Compute Stick is een simpele hdmi-stick, een rechthoek met een usb-aansluiting en een aan-/uitknop.

Aan de binnenkant heeft het apparaat 32 GB aan opslaggeheugen, en zitten er wifi en bluetooth aan boord zodat je verder geen kabels meer nodig hebt voor het apparaat.

Eenvoudig aan te sluiten

Het aansluiten van de Compute Stick is kinderlijk eenvoudig, en een van de belangrijkste aspecten van de stick. Je plugt het apparaat in een vrije hdmi-poort en voorziet het ding van stroom met de meegeleverde micro-usb-kabel. Al zodra je op de aan-knop drukt, start de computer direct op en kun je al aan de gang.

Micro-sd en opslag

De Compute Stick heeft een micro-sd-opening, waar je een besturingssysteem van kan booten of dat je kun gebruiken als externe opslag. Van zichzelf heeft het apparaat 32 GB aan interne opslag, meer dan genoeg om flink wat documenten of zelfs muziek op kwijt te kunnen. Let wel op dat daar met de Windows-installatie praktisch nog maar 21 GB van bruikbaar is.

De sd-opening is dan ook vooral interessant wanneer je een ander besturingssysteem zoals Windows 10 of Linux wil installeren.

Eén usb-poort

Dat is nodig, met name vanwege het grootste nadeel van de Compute Stick: Die heeft maar één usb-poort, en dat werkt in de praktijk best irritant.

Het begint bijvoorbeeld al bij het instellen van het apparaat. Wanneer je Windows configureert, heb je eigenlijk wel een toetsenbord EN een muis nodig - al is het theoretisch mogelijk je met de TAB-toets en de pijltjes door het menu te wurmen. Bovendien is de usb-poort een 2.0-poort in plaats van het meer gangbare usb 3.0, maar dat is vergeeflijk door de stroom die het daarmee uitspaart.

Overigens is dat euvel makkelijk op te lossen door een simpele usb-dongle te kopen - dat kost hooguit een paar euro. Maar je moet er wel rekening mee houden.

Geen zware apps

Het mag duidelijk zijn dat een mini-pc als deze niet geschikt is om veelvuldig op te gamen of om zware applicaties te draaien. Dat gaat je ook niet lukken, vanwege de relatief lage specificaties. De Compute Stick heeft een Intel Atom-processor en 2 GB aan werkgeheugen, wat wel meer dan genoeg is voor simpele taken als het schrijven van documenten of het browsen op internet.

Ook tijdens het gebruiken van de Verkenner loopt de Compute Stick tegen weinig problemen aan - perfect geschikt om bestanden te bewerken of te verplaatsen.

Warm en lawaaiig

Je merkt echter wel duidelijk wanneer de Compute Stick overuren draait. De kleine ventilatoren in het stickje maken namelijk behoorlijk wat lawaai, een beetje als een 2 jaar oude laptop waarbij veel stof in de ventilatoren is gekropen. Ook wordt het apparaat vrij warm, zelfs als je het apparaat nog maar kort en niet erg intensief gebruikt.

Doelgroep (?)

De vraag rest wel waarvoor de Compute Stick nou eigenlijk bedoeld is. Het is niet krachtig genoeg als vervanger voor je laptop of computer, maar ook niet mobiel genoeg om er je tablet voor uit de deur te doen.

Knutselaars zullen de Compute Stick best handig vinden. Het apparaat is krachtiger dan een Raspberry Pi of een Arduino, en door Windows 8 (of Ubuntu- of Mint-linux) ook makkelijker te bedienen.

Conclusie

De Compute Stick van Intel is een verbazingwekkend kleine en krachtige hdmi-stick die van ieder scherm een kleine computer kan maken. Dat is geen krachtige computer, maar wel een die met normale toepassingen heel degelijk blijft draaien. Het grote gemis is dat er slechts EEN usb-poort op het apparaat zit, maar dat is met een usb-dongle makkelijk te overkomen. De prijs van 150 is wat aan de hoge kant als je een domotica-computertje zoekt, maar voor een goedkope computer een heel redelijke prijs.

Je zit op de bank en streamt probleemloos een 4K-video op je telefoon, maar zodra je je laptop openklapt om een webpagina te laden, lijkt het alsof de verbinding vastloopt. Ligt het aan de router of aan je computer? In dit artikel leggen we uit waarom wifi-snelheden zo sterk kunnen verschillen per apparaat en wat je eraan kunt doen.

Je betaalt voor een snelle internetverbinding, dus is de verwachting dat elk apparaat in huis die snelheid ook daadwerkelijk haalt. Toch voelt het surfen op je computer soms stroperig aan, terwijl je smartphone ernaast nergens last van heeft. Vaak wordt er direct naar de internetprovider gewezen, maar het probleem zit meestal in de apparatuur zelf. Het verschil in hardware, leeftijd en software tussen mobiele apparaten en computers is namelijk groter dan je denkt. Na het lezen van dit stuk weet je precies waar die vertraging vandaan komt.

Generatiekloof: waarom je laptop vaak achterloopt

Het snelheidsverschil tussen je telefoon en je computer komt vaak neer op een simpele generatiekloof. We vervangen onze telefoons gemiddeld elke twee tot drie jaar, waardoor ze vaak uitgerust zijn met de nieuwste wifi-chips (zoals wifi 6 of 6E). Een laptop gaat vaak veel langer mee, soms wel vijf tot zeven jaar. Hierdoor probeert een verouderde netwerkkaart in je laptop te communiceren met een moderne router, wat resulteert in een lagere maximumsnelheid.

Daarnaast speelt de manier waarop data wordt verwerkt een grote rol. Een telefoon is geoptimaliseerd voor directe consumptie: apps op de achtergrond worden gepauzeerd om de app die je nú gebruikt voorrang te geven. Een computer werkt anders. Terwijl jij probeert te surfen, kan Windows of macOS op de achtergrond bezig zijn met zware updates, het synchroniseren van clouddiensten of het maken van back-ups. Je laptop snoept dus al bandbreedte weg zonder dat jij het doorhebt, waardoor er voor je browser minder overblijft.

Wanneer je laptop de strijd wél wint

De laptop wint het van de telefoon wanneer de omstandigheden optimaal zijn voor stabiliteit in plaats van pure mobiliteit. Als je beschikt over een moderne laptop met een recente netwerkkaart en je bevindt je in dezelfde ruimte als de router, kan de laptop vaak stabieler grote bestanden binnenhalen.

Dat geldt vooral als je laptop verbonden is met de 5GHz-frequentieband. Deze frequentie is veel sneller dan de oude 2.4GHz-band, maar heeft een korter bereik. Als je dicht bij het toegangspunt zit, profiteert je laptop van zijn krachtigere processor om complexe webpagina's sneller op te bouwen dan een telefoon dat kan, mits de verbinding zelf niet de bottleneck is.

Waarom je telefoon soepeler aanvoelt

Het verschil wordt pijnlijk duidelijk zodra je verder van de wifi-bron af gaat zitten, bijvoorbeeld op zolder of in de tuin. Smartphones zijn vaak agressiever geprogrammeerd om het sterkste signaal te pakken of snel tussen frequenties te schakelen. Veel laptops blijven daarentegen te lang plakken op een zwak 5GHz-signaal of vallen onnodig terug op de trage en vaak overvolle 2.4GHz-band (het zogeheten 'sticky client'-probleem).

Daarnaast hebben smartphones een trucje dat laptops helaas moeten missen: wifi-assist (of een vergelijkbare term). Als de wifi even hapert, gebruikt de telefoon ongemerkt een beetje 4G- of 5G-data om de stroom stabiel te houden. Je laptop heeft die optie meestal niet en laat direct een laadicoontje zien. Hierdoor voelt de telefoon sneller aan, terwijl hij eigenlijk een beetje vals speelt door mobiele data bij te schakelen.

Harde grenzen: wanneer traagheid onvermijdelijk is

Er zijn situaties waarin je laptop de strijd sowieso verliest, ongeacht hoe dicht je bij de router zit. Dit zijn de harde grenzen:

Zo check je of jouw hardware het probleem is

Om te bepalen of je laptop de boosdoener is, moet je eerst kijken naar de verbinding. Klik op het wifi-icoon op je laptop en controleer of je verbonden bent met een 5GHz-netwerk (vaak te zien bij Eigenschappen of netwerkinformatie). Is dat niet het geval en sta je wel dicht bij de router? Dan is je netwerkkaart waarschijnlijk verouderd of staan de instellingen niet goed.

Kijk ook eens kritisch naar je gebruik. Heb je toevallig nog applicaties openstaan zoals Steam, OneDrive of Dropbox? Deze programma's kunnen de verbinding volledig dichttrekken. Op een telefoon gebeurt dit zelden automatisch op de achtergrond. Als je laptop ouder is dan vijf jaar, kan een simpele upgrade met een moderne wifi-usb-dongle het probleem vaak al verhelpen, zonder dat je een hele nieuwe computer hoeft aan te schaffen.

Kortom: leeftijd en software maken het verschil

Dat je telefoon sneller is op wifi dan je laptop, komt meestal doordat telefoons nieuwere netwerkchips hebben en slimmer omgaan met datastromen. Laptops hebben vaak last van zware achtergrondprocessen of blijven hangen op een tragere frequentieband. Daarnaast schakelen telefoons bij zwak wifi soms ongemerkt over op 4G/5G, wat de ervaring vloeiender maakt. Controleer of je laptop op de 5GHz-band zit en sluit zware achtergrondprogramma's af om snelheid te winnen.

Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen komt op 16 april uit voor Nintendo Switch.

Dat heeft Nintendo vanmiddag aangekondigd in een speciale Direct-uitzending die om de game draait. Ondanks dat de game voor de eerste Switch verschijnt, zal hij via backwards compatibility ook speelbaar zijn op Nintendo Switch 2.

In de Tomodachi Life-games van Nintendo kunnen spelers zelf Mii-personages creëren en bijvoorbeeld baseren op het uiterlijk van henzelf, vrienden en familie of beroemdheden. Deze Mii's leiden vervolgens hun eigen leven op een eiland, wat allerlei gekke en hilarische situaties oplevert. Spelers kunnen zelf ook invloed uitoefenen op deze verschillende situaties.

Over Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen

In de Direct-uitzending werd meer informatie gegeven over het aankomende Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen. Zo is duidelijk dat spelers hun Mii-personages unieke persoonlijkheden, gewoontes en woningen kunnen geven. Spelers kunnen tijdens de game zien waar de personages aan denken, en ze helpen bij problemen. De tijd in de game verstrijkt daarbij net zo snel als in de echte wereld, wat het de moeite waard maakt om het spel op verschillende momenten op te starten.

Het is daarbij mogelijk om de verschillende Mii-personages kennis met elkaar te laten maken, om te zien wat er vervolgens gebeurd. Personages kunnen bijvoorbeeld praten over hun favoriete eten en filmgenres. Het is daarnaast mogelijk om acht Mii-personages bij elkaar in een huis te laten wonen, wat weer unieke reacties van de personages veroorzaakt.

Op het eiland waar de game zich afspeelt kunnen spelers de personages winkels te laten bezoeken. Bijvoorbeeld een supermarkt waar allerlei etenswaren worden verkocht, of de mogelijkheid om kleding en kostuums te kopen. In een speciale marktkraam worden redelijk geprijsde artikelen meerdere malen per dag ververst.

Ook is er een ontwerpatelier, waar spelers verschillende voorwerpen kunnen maken, waaronder kledingstukken, versiering voor huizen en zelfs huisdieren. Het eiland kan sowieso naar eigen smaak worden ingedeeld, met bankjes, bomen, planten en meer.