Een ambtenaar op het Ministerie van Verkeer en Rijkswaterstaat werkt iedere vrijdag de discografie van bekende classic-rockbands bij op Wikipedia. Bij de gemeente Den Haag begint een ambtenaar de dinsdagochtend door het plot van Bollywood-soaps te updaten. Via een twitterbot is precies te zien wanneer er iemand bij de Rijksoverheid een Wikipedia-pagina bijwerkt - en dat levert soms verrassende resultaten op.

Dat is allemaal te zien op @OverheidsEdits, een bot die gemaakt is om te zien wanneer ambtenaren anoniem een Wikipedia-lemma wijzigen. Er zijn tientallen van zulke bots in allerlei landen, die zowel internationale organen als de EU in de gaten houden als lokale waterschappen. In Nederland heeft @Overheidedits iets meer dan 1,100 volgers.

Britse origine

De bot is gebaseerd op een Brits project, @ParliamentEdits, dat hetzelfde doet voor Britse regering en voor bepaalde lokale overheden.
 

@OverheidsEdits maakt gebruik van de ip-adressen van de Eerste en Tweede Kamer. Het programma analyseert wanneer er op Wikipedia iets wordt aangepast, en tweet wanneer dat gebeurt vanaf een ip-adres op het Binnenhof. Er zijn wereldwijd tientallen van zulke bots, zoals een Franse en een Zweedse.
 

"Leuk om zelf te maken"

In Nederland is de bot gemaakt door Koen van Gilst, een ICT'er en vertaler die in 2012 geïnspireerd raakte door de Amerikaanse equivalenten. "Ik had de buitenlandse accounts gezien en was daar wel in geïnteresseerd. De makers hadden hun code openbaar gemaakt, dus ik wilde eens kijken of ik dat ook kon."

In tegenstelling tot de Amerikaanse oprichters had Van Gilst geen diepe, politiek gemotiveerde reden om @OverheidEdits op te richten. "Ik weet niet eens meer precies waarom ik het toen deed. Ik wilde gewoon kijken of ik het kon." Hij vindt het echter wel belangrijk wat de bot nu tweet. "Het is een goed initiatief en het maakt mensen bewust van het belang van open democratie."
 

Raspberry Pi in de meterkast

De bot draait nu op een Raspberry Pi die bij hem in de meterkast ligt. "Af en toe controleer ik of die nog werkt en of hij steeds alles doorplaatst, maar ik heb er geen omkijken meer naar." Hij vindt het wel leuk om af en toe eens te kijken wat er getweet wordt door de bot.

De originele makers maakten de bot echter met veel ideologischere motieven. "We willen allemaal wanhopig onderdeel uitmaken van betrokken burgerschap", "Onze overheid moet transparanter worden om discussies over belangrijke onderwerpen te voeren", en "Er is in dit land een groot verlangen naar technologie om onze democratie opener te maken", staat te lezen in een blogpost van de oprichter van @CongressEdits, Tom Scott.
 

Veel onschuldige wijzigingen

De Nederlandse bot is vrij onschuldig. Van Gilst: "Je zou denken dat er genoeg partijen zijn die anoniem hun eigen pagina's of die van hun partij gaan opleuken, maar dat valt mee. Ik heb in al die jaren nooit iets écht schokkends gezien."

Inderdaad zijn veel wijzigen relatief klein. Er wordt een d/t-fout aangepast op een artikel, of een lijst met burgemeesters van Kampen wordt bijgewerkt. Veel edits zijn ook erg grappig, en geven een leuk inkijkje in de interesses van ambtenaren. Zo werd een artikel over Moria (van Lord of the Rings) aangepast:

Dragonball Z en Bollywood

Of kijk deze tweets maar eens, over Majin Bu (van DragonBall Z), Ek Tha Raja Ek Thi Rani (een Bollywood-soap), reggae, glowsticks, en het Toverschool Toernooi uit Harry Potter.

Serieuze wijzigingen

Soms gaat het een stapje verder. Iemand op het Ministerie van Buitenlands Zaken paste de aanspreektitel van de Turkse premier Erdogan aan 'His Excellency' naar 'Yo Mama'

Ook verwijderde een medewerker daar een zin over het aantal Russen dat stierf tijdens WOII.

Ook de vele buitenlandse bots komen niet erg vaak in het nieuws, al komt er af en toe eens iets pikants voorbij. Zo was er een Amerikaanse senator die bewust het woord "marteling" uit Wikipedia-artikelen over de CIA verwijderde.

Het zijn net mensen

In Nederland blijft het vooral bij pop-culturele artikelen die vooral aantonen dat ambtenaren ook maar gewoon mensen zijn. Maar wel vermakelijke.

Thuis koffie van restaurantkwaliteit? De Philips Café Aromis 8000-serie belooft het. In deze review lees je of deze volautomaat de hype waarmaakt. Van perfect melkschuim tot minimaal onderhoud: ontdek waarom dit apparaat je lokale barista overbodig maakt, zelfs met gewone supermarktbonen!

Je kent het vast: je zit in je favoriete koffietentje, neemt een eerste slok van de cappuccino die je hebt besteld en valt even stil. De temperatuur, het mondgevoel, die volle smaak… alles lijkt te kloppen. En dan denk je aan de koffie thuis. Die is prima, of in elk geval best oké. Maar daar blijft het dan ook bij.

Dat dacht ik tenminste. Tot ik de Philips Café Aromis 8000-serie op mijn aanrecht installeerde en mijn keuken stante pede in een soort hippe koffiebar veranderde. De installatie van deze fraaie machine behelst niet meer dan een stekker in het stopcontact, water in het reservoir en een dosis verse koffiebonen bovenin. That’s it. Daarna kan het feest beginnen.

Hoewel de term 'restaurantkwaliteit' vaak niet meer dan een loze marketingkreet is, maakt dit apparaat dat woord opeens bizar concreet. Dat zit 'm in heel basale dingen: de koffie is direct op de juiste temperatuur (niet dat lauwe net-niet) en de smaak is vol en romig, zonder die nare bittere nasmaak. Dit apparaat lijkt bovendien precies te snappen wat jij wil; zonder dat je zelf als een bezetene aan de knoppen hoeft te draaien, staat er binnen de kortste keren een meer dan fatsoenlijke kop koffie voor je neus. Wat een topding!

©Philips

Duurdoenerij niet nodig

Erg prettig is het feit dat de machine enorm vergevingsgezind is. Hippe koffiesnobs vertellen je doorgaans dat je zonder exclusieve bonen van 30 euro per kilo nergens bent. Onzin, blijkt nu. Zelfs met een zak supermarktbonen en een pak volle melk (lang houdbaar werkt het best!) tovert dit ding een resultaat tevoorschijn waar je u tegen zegt. Hij weet echt het maximale uit elke boon te persen. Luxe zonder dat je boodschappenlijstje ingewikkeld of overdreven duur wordt, ik hou ervan.

En dan de melk. Vaak is dat thuis niet meer dan een zielig laagje luchtbelletjes dat na tien seconden als sneeuw voor de zon verdwijnt. Hier niet. Dit schuim is stevig, rijk en blijft dapper overeind staan. M'n ochtendcappuccino heb ik dan ook spontaan heilig verklaard, maar de echte verrassing is wat mij betreft de optie 'Melange'. Die is gloeiend heet, heeft de ideale verhouding tussen melk en koffie (puristen verklaren me voor gek) en maakt me elke keer weer instant gelukkig. Ik was aanvankelijk wat sceptisch over dit soort voorgeprogrammeerde recepten, maar deze verhouding is zo perfect afgestemd dat het elke keer weer aanvoelt als een echte traktatie.

©Philips

'Wat willen jullie drinken?'

Bezoek over de vloer? Kom maar door met de bestellingen! Vroeger hoopte ik stiekem op de keuze voor zwart (want: geen gedoe met melk), nu draai ik mijn hand niet meer om voor een latte of espresso macchiato. Sterker nog, ik nodig mensen nu vol enthousiasme uit om een kopje koffie te komen doen, en de reacties zijn elke keer unaniem: "Wauw, lekkere koffie!" 

Het mooie is dat je specifieke voorkeuren van je bezoek niet elke keer opnieuw hoeft in te voeren. Dankzij de gebruikersprofielen heeft iedereen in huis zijn eigen 'knop'. De een wil de latte met extra melk, de ander wil 'm juist sterker: dat kun je allemaal opslaan. En de machine verrast ook in de breedte. Waar ik zelf inmiddels min of meer verslaafd ben aan de Red Eye (een pittige boost voor de korte nachten), scoor ik bij mijn dochter punten met de 'Babychino'-functie: alleen warm melkschuim. Lekker voor het slapen gaan. 

Voor de liefhebbers zitten er trouwens nog allerlei cold brew-opties in het assortiment. Niet helemaal mijn ding – koffie kan me niet heet genoeg – maar fijn dat het kan als de smaak (of het bezoek) daarom vraagt.

©Eelko Rol

Geen schoonmaak-nachtmerries

Dan het onderhoud. We kennen de horrorverhalen van schimmelende slangetjes in volautomaten en hopeloos verkalkte zetgroepen. De Café Aromis 8000 is wat dat betreft een verademing. Water bijvullen, bakje met koffiepucks legen en (belangrijk!) de melkhouder gewoon even omspoelen onder de kraan (schijnt zelfs in de vaatwasser te kunnen). Geen ingewikkeld gedoe; de machine spoelt zichzelf krachtig door bij het opstarten en afsluiten. Het ding staat er, hij werkt en zeurt verder niet om aandacht. Had ik al gezegd dat dit een topding is?

O, en er is een app. Is die noodzakelijk? Neuh. Is het lekker? Ja! Via de app kun je de machine alvast aan het werk zetten terwijl je zelf nog even je mail checkt in bed. Je weet: technologie is op zijn best als het je luiheid faciliteert, en dat heeft Philips hier goed begrepen.

©Philips

Conclusie? Dit is meer dan een keukenapparaat; het is een stukje levensgeluk. Je hoeft niet meer te kiezen tussen gemak (dag Senseo!) en smaak. De Philips Café Aromis 8000 bewijst dat je dat perfecte koffiemomentje gewoon thuis kunt creëren. Zonder barista-cursus, zonder gedoe, maar mét die gelukzalige stilte na de eerste slok.

Enige minpuntje is wellicht de prijs, want die is met 999 euro best fors. Maar reken maar uit: een cappuccino kost tegenwoordig al snel 4 euro, dus met 250 gloeiend hete geluksmomentjes thuis heb je deze machine er al uit. Dat moet je jezelf gewoon gunnen.

Marc-Alexis Côté, die voorheen de Assassin's Creed-gamefranchise bij Ubisoft overzag, heeft dat bedrijf nu aangeklaagd.

Afgelopen oktober werd aangekondigd dat Côté vertrokken was bij het bedrijf. Dat gebeurde rond dezelfde tijd als dat Ubisoft de Assassin's Creed-franchise onderbracht onder Vantage Studios, een nieuwe dochteronderneming die het samen met Tencent heeft opgericht. Côté heeft decennialang aan de Assassin's Creed-franchise gewerkt en stond de laatste jaren aan het hoofd van de populaire spellenreeks.

Côté zou toen Assassin's Creed naar Vantage Studios ging een aanbod van Ubisoft hebben gekregen om een andere leidende positie binnen het bedrijf aan te nemen. Côté liet kort daarna publiekelijk weten dat deze positie niet vergelijkbaar was met zijn eerdere werk.

De aanklacht

Nu klaagt Côté Ubisoft dus aan, zo meldt CBC Radio Canada. Volgens hem zou hij de rol van 'Head of Production' aangeboden hebben gekregen binnen Ubisoft nadat Assassin's Creed binnen Vantage Studios werd ondergebracht, gevolgd door een mogelijke positie als 'Creative House'.

Volgens Côté zou hij daardoor leiderschap krijgen over "tweederangs" Ubisoft-franchises. Aangezien hij daarvoor de Assassin's Creed-franchise overzag, voelde dit voor hem als een wezenlijke stap terug.

Côté nam naar eigen zeggen twee weken vrij om over deze situatie te reflecteren. Aan het einde van die periode zou Ubisoft hebben geëist dat hij een besluit moest maken en besloot Côté dat dit een onacceptabele situatie was, en een "ontslag in vermomming". Hij eiste dan ook ontslagvergoeding, waarna hij te horen kreeg dat hij niet meer op werk hoefde te komen en Ubisoft aankondigde dat hij was vertrokken.

Volgens Côté heeft Ubisoft geclaimd dat hij vrijwillig is vertrokken, zodat men geen ontslagvergoeding hoefde te betalen. Côté eist nu twee jaar aan loon als ontslagvergoeding en 75.000 dollar aan schadevergoeding vanwege machtsmisbruik en schade aan zijn reputatie. In totaal komt dat neer op meer dan 1,3 miljoen dollar. Ook wil hij dat het concurrentiebeding komt te vervallen.

Vantage Studios en Assassin's Creed

Ubisoft richtte vorig jaar samen met het Chinese Tencent de dochteronderneming Vantage Studios op. Daar zijn de drie belangrijkste Ubisoft-franchise in ondergebracht, namelijk Assassin's Creed, Far Cry en Rainbow Six. Ook de ontwikkelteams die aan deze reeksen werken maken nu onderdeel uit van Vantage Studios.

De Assassin's Creed-franchise is al jarenlang een van de belangrijkste gamereeksen van de Franse uitgever Ubisoft. In de spellen gebruiken spelers parkour, stealth en gevechten om diverse exotische locaties uit de geschiedenis te verkennen. Het meest recente deel is het vorig jaar uitgekomen Assassin's Creed Shadows.