Bij het woord ‘Tivoli’ denk je misschien aan een muziekgebouw of dat bekende pretpark in Kopenhagen. Vanaf vandaag kunnen we een derde optie aan dat woord toevoegen: een schitterend multiroomsysteem. Is de Tivoli Art-serie een gevalletje vorm boven functie, of klinkt en werkt het systeem net zo goed als het eruitziet?

Tivoli Audio is vooral bekend door zijn stijlvolle radio’s. Tivoli steekt de vertrouwde radio in een retro jasje en voegt de nodige functies toe die je in de 21ste eeuw zou verwachten zoals bluetooth, DAB+ en sinds kort ook een multiroom-functie. Voor deze laatste functie is onlangs een aparte lijn opgezet, genaamd Tivoli Art. Tijdens IFA 2017 mochten we de volledige set al bewonderen - met de nieuw toegevoegde Model Sub.

Retro en Scandinavisch

De set van Tivoli Art die we mochten testen ziet er geweldig uit. De Model One oogt retro en heeft de meeste knoppen voor een eenvoudige bediening, terwijl de Cube weer een vrij Scandinavisch ontwerp heeft – een beetje VTwonen. Zelfs de subwoofer heeft een herkenbaar stukje stof op op de behuizing.

©PXimport

©PXimport

Twee kampen

Nadat je de speakers van stroom hebt voorzien – dit kan via kabel of apart verkrijgbare accu – stel je het systeem in met de app van Tivoli Audio. Je drukt op de Setup-knop, maakt via de app verbinding met de speaker en geeft deze een naam. Een kind kan de was doen. Dit proces is echter niet altijd even overzichtelijk, afhankelijk van wat voor smartphone je gebruikt.

De app is onlangs in positieve zin flink op de schop gegaan, maar deze nieuwe versie is op het moment van schrijven alleen nog voor iOS beschikbaar. Op een iPhone of iPad is het instellen en gebruiken van de Tivoli Art-serie dan ook een fluitje van een cent. De strakke witte interface met duidelijke knoppen laat je meteen zien welke speaker wat afspeelt. Met één druk op de knop schakel je over naar Party-modus, waarbij alle speakers hetzelfde afspelen.

©PXimport

©PXimport

Heb je een Android-smartphone? Dan moet je het doen met een wat zakelijkere donkere variant van de app, die lang niet zo overzichtelijk is en nogal vervelende knoppen heeft. Tivoli gaf aan dat de nieuwe app ook naar Android komt, waardoor het gebruiksgemak op beide mobiele besturingssystemen binnenkort dik voor mekaar zal zijn.

©PXimport

Minimalistisch

Ondanks het formaat hebben de Model One en Cube dezelfde interne speaker, waardoor er geen verschil is in volume. Het verschil zit ‘m dan ook in de bediening en de aanwezigheid van een scherm. De Model One heeft een volumedraaiknop en handige display aan de voorkant. Andere knoppen zoals de Setup-knop en de Source-knop zitten aan de achterkant. Bij de Cube en Model Sub zitten ook de volumeknoppen aan de achterkant, waardoor je op de tast het volume moet aanpassen als je niet de app gebruikt. Deze knoppen voelen hetzelfde aan als alle andere knoppen, waardoor het even wennen is. Wel heeft de Cube een aanraakgevoelige bovenkant, waardoor je eenvoudig de muziek kunt pauzeren en afspelen. Het ontwerp zonder opvallende knoppen maakt het systeem een strak geheel, maar maken fysieke bediening wel lastiger. Een goed werkende app compenseert dit, wat gelukkig sinds kort het geval is voor iOS.

©PXimport

Tivoli Art verdient complimenten voor zijn connectiviteit. Je speelt muziek af via bluetooth, 3,5mm koptelefooningang en WiFi voor bijvoorbeeld Spotify, Deezer en TIDAL. Handig: je kunt ook Spotify Connect gebruiken om rechtsreeks vanuit Spotify de speakers te gebruiken. De Model One heeft naast deze opties ook nog een DAB/DAB+/FM-tuner. Genoeg opties dus.

Geluid

De kleine speakers hebben niet bijzonder veel in hun mars als het op geluid aankomt - daar is het formaat ook naar. Het geluid gedetailleerd en helder, maar niet altijd even vol, vooral wanneer de speaker in het midden van de ruimte staat. Met de subwoofer kun je het geluid iets meer body geven, wat vooral op hogere volumes en in grotere ruimtes goed merkbaar is. Maar: bouw je niet elke dag een feestje of woon je niet enorm groot? Dan kan een Art-systeem met enkel gewone speakers zeker voldoende zijn – die subwoofer kun je altijd nog toevoegen.

©PXimport

Conclusie

Tivoli Art ziet er mooier uit dan het klinkt, maar dat is helemaal niet erg. Er zijn namelijk genoeg consumenten die het belangrijk vinden dat een speaker opgaat in het interieur en waarbij volume en toeters en bellen minder hoog op het verlanglijstje staan. In onze optiek moet de app nog wel verbeterd worden, maar gezien de enorme sprongen van vooruitgang die Tivoli onlangs maakte met de iOS-app, zal dat niet lang duren.

Onderweg telt soms iedere gram, zeker als je veel reist. Voor wie niet houdt van een zware rugtas heeft HP de OmniBook 7 Aero. Deze laptop weegt nog geen kilogram, maar heeft toch een processor met 8 cores in combinatie met 32 GB RAM. Dat klinkt als een uitstekend product voor wie veel onderweg is. Of dat echt zo is? Wij hebben hem getest.

Natuurlijk wist ik dat de HP OmniBook 7 Aero ongeveer een kilogram weegt, maar toch was ik positief verrast toen ik hem uit de doos haalde. De OmniBook 7 Aero is zó licht dat het bijna een stuk speelgoed lijkt. Dat is gelukkig niet het geval, want de behuizing van een aluminium-magnesium-legering zit ondanks het geringe gewicht degelijk in elkaar. Het is daardoor een laptop die je zonder zorgen in je rugtas stopt, waarna je eigenlijk niet meer merkt dat je hem bij je hebt. Mijn eigen laptop is met 1,35 kilogram ook niet bijzonder zwaar, maar toch voel ik een duidelijk verschil als ik de OmniBook 7 Aero meeneem. Fijn als je dagelijks met de trein naar kantoor of studie gaat.

©Jeroen Boer - ID.nl

Waar ik ook blij van word, is dat HP ondanks de compacte behuizing toch in een fijne verzameling aansluitingen heeft voorzien. Natuurlijk wordt de basis tegenwoordig gedekt door usb-c en daarvan krijg je er twee die allebei geschikt zijn voor zowel laden als het aansluiten van een beeldscherm. Thuis of op kantoor kun je hem dus met één kabel aansluiten op je werkplek. Maar omdat je een lichte laptop waarschijnlijk juist onderweg gebruikt, is het fijn dat HP je ook twee normale usb-poorten, een HDMI-aansluiting en een headsetaansluiting geeft. Zo kun je hem ook gewoon gebruiken op plekken waar nog een oudere monitor of beamer staat en heb je ook voor een usb-stickje geen adapter nodig. Het enige dat een klein beetje jammer is, is dat de usb-c-poorten geen usb 4 ondersteunen terwijl de gebruikte processor dat op zich wel kan.

©Jeroen Boer - ID.nl

Lekker tikken

Als je het scherm openklapt, wordt het palmgedeelte in een lichte hoek gezet zodat je fijner kunt tikken. Dat is op de OmniBook sowieso geen straf. Het toetsenbord heeft een prettige aanslag met duidelijke feedback. Prettig, zeker als je net als ik veel met teksten werkt. Het toetsenbord ziet er met zijn grijze toetsen ook overzichtelijk uit en heeft toetsverlichting in twee helderheidsstanden. Een eigenschap die wat mij betreft vooral weer onderweg als je werkt op allerlei ongunstige locaties onmisbaar is. De touchpad met geïntegreerde fysieke knop laat zich eerder omschrijven als oké. Het geheel werkt op zich goed, maar voelt wel minder premium dan het uitstekende toetsenbord.

©Jeroen Boer - ID.nl

Geen last van spiegeling

Het 13,3inch-scherm maakt gebruik van een IPS-paneel en heeft een resolutie van 2560 × 1600 pixels. Hierdoor krijg je goede inkijkhoeken en een scherp beeld. Handig voor onderweg is dat HP het paneel mat heeft afgewerkt, zodat je geen last hebt van storende lichtinval. Ook de helderheid is voor veel omstandigheden hoog genoeg. Verder is het scherm niet heel bijzonder. Zo wordt er slechts een maximale verversingssnelheid van 60 Hz ondersteund, terwijl steeds meer duurdere laptops schermen met een hogere verversingssnelheid hebben. Dat heeft misschien ook iets met de accuduur te maken, iets waarover je verderop meer leest. Boven het scherm vind je een prima webcam die ook geschikt is voor inloggen met gezichtsherkenning via Windows Hello. Prettig is dat de webcam een schuifje heeft om de lens fysiek te bedekken; zo weet je zeker dat je niet bespied wordt.

©Jeroen Boer - ID.nl

Goede prestaties

Op papier stelt de configuratie met een Ryzen AI 7 350, 32 GB RAM en een 1TB-ssd niet teleur. Misschien is 32 GB RAM een beetje overdreven voor een laptop die zich niet laat omschrijven als workstation, maar het is voor een laptop waarvan je het geheugen niet kunt uitbreiden ook weer niet heel gek. Dit is wellicht juist het moment om nog even je slag te slaan voordat laptops met veel geheugen veel duurder worden. De opslag wordt verzorgd door een ssd van 1 TB die gewoon prima presteert. Het is een M.2-ssd die je eventueel kunt vervangen als je opslag tekort komt.

De Ryzen AI 7 350 combineert vier normale met vier energiezuinige cores en heeft een npu die voldoet aan de eisen voor een Copilot+-pc. Je krijgt dus alle extra AI-functies van Windows 11. De prestaties van de chip zijn goed en de laptop scoort een mooie 7527 punten in PCMark 10. Ook de score van 1975 en 12433 punten in CineBench R23 voor respectievelijk single-core- en multi-core-prestaties zijn voor een mobiele processor uitstekend. De prestaties kennen bovendien weinig verval als je de laptop langdurig aan het werk zet. Helaas verandert de koeling dan wel in een soort stofzuiger: de laptop laat goed van zich horen als je hem wat langer aan het werk zet. Bij lichte dingen als browsen of tekstverwerken is de laptop gelukkig wel stil.

©Jeroen Boer - ID.nl

Best wel kleine accu

Wanneer een laptop zo dun en licht mogelijk is, kan het bijna niet anders dan dat er ergens concessies gedaan zijn. Dat is in het geval van deze HP overduidelijk de accu, want een accu met een capaciteit van slechts 43 Wh is tegenwoordig wel heel magertjes. Toch wist de HP me positief te verrassen, want de werktijd bij alledaagse (kantoor)werkzaamheden is met zo'n 12 uur helemaal niet zo verkeerd. Natuurlijk zijn er genoeg laptops met een veel langere accuduur (waaronder de eveneens ook superlichte ASUS ZenBook A14), maar een echte dealbreaker is de werktijd ook weer niet.

©Jeroen Boer - ID.nl

En gamen?

De Ryzen AI 7 350 heeft een geïntegreerde AMD Radeon 860M-gpu en is volgens AMD ook geschikt voor gamen. Je kunt natuurlijk niet verwachten dat een geïntegreerde gpu echt topprestaties biedt. Een score van 2571 punten in 3D mark Time Spy is in ieder geval niet heel indrukwekkend. Ik heb Shadow of the Tomb Raider geïnstalleerd, een spel waarvan ik weet dat het inmiddels goed speelbaar is op een geïntegreerde gpu. Het is een spel van alweer zeven jaar oud, maar grafisch nog altijd mooi. Om op Full HD een beetje soepel te kunnen spelen, moest ik kiezen voor de voorinstelling Lowest waarmee je zo'n 54 fps haalt. Opvallend is dat er met AI-upscaler Intel XeSS niet significant meer frames gehaald worden. Jammer, want op andere laptops heb ik goede ervaringen met zulke AI-upscalers. Het hangt natuurlijk ook een beetje van het spel af en een titel met ondersteuning voor AMD's eigen FSR presteert misschien wel wat beter. De prestaties in Shadow of the Tomb Raider geven wel een goed beeld van de mogelijkheden. Voor soepel gamen zul je wat oudere spellen met lagere kwaliteitsinstellingen of esports-titels moeten spelen. Dit klinkt misschien teleurstellend, maar voor een dunne en lichte ultrabook zijn de prestaties helemaal niet zo verkeerd. 

Conclusie

De HP OmniBook 7 Aero is al met al een heel fijne laptop en dat komt voor een groot deel door het gewicht. Je moet hem dus ook vooral overwegen als je echt een lichte laptop wilt hebben. De laptop weegt nog geen kilo, waardoor je hem altijd makkelijk meeneemt. Ondanks het lage gewicht zijn de prestaties prima en kun je comfortabel werken. Over de stevigheid hoef je je geen zorgen te maken; de aluminium-magnesiumbehuizing is lekker degelijk. Natuurlijk heeft HP wel wat concessies moeten doen om dat lage gewicht te bereiken. Zo is de accucapaciteit niet heel indrukwekkend, al overleef je met 12 uur werktijd op zich wel een werkdag. Voor hetzelfde geld kun je zeker laptops kopen waar je langer op kunt werken, maar die wegen dan ook een stuk meer dan een kilo.

Sony zou overwegen de PlayStation 6 intern uit te stellen en de console pas ergens na 2028 uit te brengen.

Dat meent MST Financial-analist David Gibson via Sandstone Insights Japan. Hoewel de PlayStation 5 al meer dan vijf jaar beschikbaar is - de console kwam eind 2020 uit - is het volgens hem onwaarschijnlijk dat Sony de PlayStation 6 binnenkort uitbrengt.

"Sony verwacht dat de levenscyclus van de PlayStation 5 wordt verlengd, en dat de PlayStation 6-release langer op zich laat wachten dan de meesten voorspellen", zo stelt Gibson. Hij verwacht dat de nieuwe console pas ergens na 2028 uitkomt - op zijn vroegst dus in 2029.

PlayStation 6 is nog niet aangekondigd

Sony zelf heeft nog geen officiële releaseperiode gegeven voor de PlayStation 6. De console is immers nog niet officieel aangekondigd, al is het logisch dat het bedrijf achter de schermen al aan een opvolger van de PlayStation 5 werkt.

Eerder gingen er al wel geruchten over een PS6-release in 2027 of 2028, maar volgens bovengenoemde analyse wordt het dus pas later. Er gaan ook geruchten dat Sony twee apparaten wil uitbrengen: een traditionele console en een hybride versie die ook als handheld gebruikt kan worden - vergelijkbaar met de Nintendo Switch dus.

Reden voor vertraging

Een van de redenen voor een vertraagde komst van PlayStation 6 kunnen de alsmaar stijgende prijzen voor geheugen zijn. Prijzen van RAM (Random Access Memory) stijgen alsmaar doordat er massaal RAM nodig is om het alsmaar populairder wordende AI werkende te houden. RAM is echter nodig in spelcomputers.

De theorie is dat bedrijven nu hun plannen voor nieuwe consoles uitstellen, omdat de prijzen voor RAM zo hoog liggen. Dat zou immers betekenen dat men ook hogere prijzen voor nieuwe consoles moet vragen, en dat zou eventueel een negatief effect op het succes van deze consoles kunnen hebben.

Valkuil van uitstel

Het intern uitstellen van de PlayStation 6 - of andere consoles - kan echter een prijzige aangelegenheid zijn voor bedrijven. Sony heeft vele miljoenen dollars in de ontwikkeling van een nieuwe console gestoken en mogelijk de technologie die in deze console zit gekozen.

Door de PlayStation 6 uit te stellen, veroudert de technologie in de console ook, en komt het bedrijf voor een lastige keuze te staan: gooit Sony de vele miljoenen aan onderzoekskosten weg om nieuwe specificaties samen te stellen, of brengt het bedrijf op een later moment een console met ietwat achterhaalde specificaties uit?