Je hebt bij tablets niet alleen de keuze tussen verschillende formaten, maar vooral het platform dat je kiest is van groot belang. Want niet alleen kies je voor het besturingssysteem, ook voor het hele app-ecosysteem en de interface die je het beste ligt. Overstappen blijkt vaak frustrerend. Niet alleen is er enorme gewenning nodig qua interface en aansturing, ook kan je je aangeschafte apps niet meenemen. Wij helpen je met de keuze door de grootste drie besturingssystemen naast elkaar te leggen: iOS, Android en Windows.

Inmiddels is het drie jaar na de aankondiging van de iPad en het heeft een jaar geduurd voordat andere fabrikanten met een passend alternatief kwamen. Deze proberen een graantje mee te pikken van de lucratieve markt.

Maar natuurlijk is het Apple die met de iPad en de nieuwe telg iPad mini een voorsprong heeft opgebouwd, het heeft immers de standaard gezet. Qua applicatieaanbod, stabiliteit, aansturing, betaalmogelijkheden voor apps.

Toch is een keuze voor een iPad niet meer vanzelfsprekend. Android ontwikkelt zich als besturingssysteem razendsnel en Windows kan sinds kort ook eindelijk meedoen (zij het in de rol van outsider). De drie besturingssystemen zijn complete platformen met totaal verschillende eigenschappen. Dus weeg je keuze goed af, want als je kiest voor een platform kies je indirect ook voor bijkomende diensten.

Opgedrongen

Op iOS word je zo iTunes, iCloud, Apple Maps en meer opgedrongen, terwijl je op Android moeilijk om Gmail, Google Maps, YouTube en Google Zoeken heen kan. Windows integreert Bing, SkyDrive en Skype waarbij het bijna gemankeerd aanvoelt als je dit niet standaard wilt gebruiken.

Bovendien kan je Apple-diensten wel vergeten op Android en Windows, zijn Microsofts onderdelen beperkt verkrijgbaar in matige apps op Android en iOS en zijn er voor Windows überhaupt nog weinig andere diensten beschikbaar, ook van andere partijen.

Lees op de volgende pagina alles over het gemak van iOS...

iOS, een kind kan de was doen

Een enorme aanjager van de populariteit van de iPad is de eenvoud. De interface bestaat uit een scherm met icoontjes. Hoe meer apps je hebt geïnstalleerd, hoe meer schermen er verschijnen waartussen je kan bladeren. Het enige wat je aan de interface kan aanpassen, is de achtergrond van de schermen, de volgorde van apps en apps eventueel in een mapje plaatsen. Veel eenvoudiger is niet denkbaar, wat een iPad geschikt maakt voor jong en oud. En dat is ook precies wat Apple graag wil.

Om het voor iedereen toegankelijk te houden is het platform behoorlijk gesloten. Dat klinkt als een contradictie, maar het houdt bijvoorbeeld in dat je niet zomaar in de verkenner bestanden kan overdragen als je de iPad aansluit op de pc. Dat moet via iTunes. Bovendien worden niet alle bestandsformaten ondersteund.

Applicaties zijn alleen te krijgen via de Apple App Store. Apple houdt er een streng censuurbeleid op na om daar alles schoon en veilig te houden. Malware of naakt (zelfs in kunstzinnige vorm) kom je er niet tegen. Dat is niet zo heel gek. Maar soms wordt er ook een ethische grens overschreden. Apps om te downloaden met BitTorrent vind je niet, evenals apps die bestanden scannen op malware. Het komt zelfs voor dat apps geweigerd worden omdat ze het woord Android in hun omschrijving hebben.

Het strenge app-beleid zorgt er wel voor dat het aanbod van apps kwalitatief heel erg hoog ligt. Kwantitatief ook trouwens. Dat komt niet alleen omdat iOS het eerste echte tabletbesturingssysteem is en er bijzonder veel iPad-gebruikers zijn. Maar ook omdat het voor gebruikers eenvoudig is om te betalen. Uiteraard kan het met een creditcard, maar ook met een iTunes-tegoedkaart. Deze zijn verkrijgbaar in veel winkels. Omdat het voor gebruikers makkelijk is om een appje te kopen, is het voor ontwikkelaars de moeite waard om een goede app te ontwikkelen.

Ondersteuning

Het grootste voordeel van iOS is dat alles altijd werkt en de interface geen moment verwarrend is. Crashes zijn een zeldzaamheid die meestal in apps voorkomen, niet in iOS. Een iPad gaat redelijk lang mee qua ondersteuning van Apple met de recentste versie van iOS en bovendien is het updateproces behoorlijk eenvoudig (je krijgt een melding en je drukt op Installeer Nu).

©PXimport

De interface van een iPad. Iedereen kan ermee uit de voeten.

Op het moment van schrijven wordt alleen de eerste generatie iPads niet meer ondersteund, sinds september 2012. De iPad 1 heeft dus 2,5 jaar de recentste versie van iOS gedraaid. Overigens zijn iPads die niet meer de laatste versie van iOS draaien nog prima te gebruiken.

iOS

Pluspunten

Toegankelijk

Stabiel

App aanbod kwalitatief en kwantitatief goed

Tegoedkaarten

Minpunten

Beperkt aanpasbaar

Weigerbeleid app-store

Lees op de volgende pagina over de vrijheid die Android je biedt...

Android, open – met alle gevolgen van dien

Googles opensource besturingssysteem Android is aan een onstuimige opmars bezig. Van alle tien verkochte smartphones in Nederland draaien er inmiddels zeven Android en op de tabletmarkt wordt de achterstand op Apples iPad ook langzaam kleiner. Dat is vooral te danken aan de Nexus 7 tablet, de kleine 7inch-tablet die aantoonde dat er een markt is voor goedkope, kwalitatief goede tablets.

Android is fundamenteel anders dan het gesloten iOS. In Android heb je veel meer vrijheid om te knutselen in het OS, alles is personaliseerbaar en apps zijn naast uit de Play Store (Googles app-store) ook handmatig te installeren (sideloaden genaamd). Bevallen enkele systeem-apps je niet, zoals de standaarbrowser, camera, sms? Dan installeer je hiervoor gewoon een vervangende app en stel je deze in als standaard-app voor die functie. Staan bepaalde icoontjes je niet aan, ook deze kan je vervangen.

Homescreen

De interface van Android bestaat uit twee elementen. Je krijgt een vijftal desktops (homescreens) tot je beschikking die je kan indelen met app-snelkoppelingen en widgets. Als je onderin op de knop met de cirkel gevuld met vierkantjes drukt kom je in het applicatieoverzicht (‘app drawer’ genoemd) terecht, waarin je snelkoppelingen naar alle geïnstalleerde apps voorgeschoteld krijgt en alle beschikbare widgets, opgedeeld in twee tabbladen.

Het aanbod van apps, specifiek gemaakt voor tablets, schiet nog tekort. Veel beschikbare apps zijn eigenlijk ontwikkeld voor smartphones en ogen uitgerekt op het grote scherm van een tablet. Het is een enorme miskleun van Google dat het aanschaffen van apps alleen met een creditcard aangeschaft kunnen worden. Geen cadeaukaarten, geen PayPal of iDEAL. Omdat lang niet iedereen over een creditcard beschikt, is het dus voor velen niet mogelijk om apps te kopen. Het komt de algemene kwaliteit van apps niet ten goede. De enorme gebruikersgroep heeft wel z’n aantrekkingskracht op applicatieontwikkelaars, waardoor het aanbod snel groeit. Vooral van gratis apps.

Permissies

Vergeleken met iOS en Windows hebben app-ontwikkelaars veel meer mogelijkheden met het Android-systeem. Zoals aangegeven, kan je systeem-apps zonder probleem vervangen, maar omdat apps toegang kunnen krijgen tot meer systeembronnen is er veel meer mogelijk met Android-apps. Een app als AirDroid (www.airdroid.com) zou daarom nooit mogelijk zijn op een iPad.

©PXimport

De grootste troef van Android zijn de overzichtelijke widgets.

Maar het brengt ook risico’s met zich mee, deze permissies kunnen makkelijk misbruikt worden bijvoorbeeld om je contactgegevens te stelen of betaalde sms’jes te verzenden. Let er dus goed op wat je installeert en installeer alleen apps uit de Play Store. Als je goed in de gaten houdt welke machtigingen apps uit de Play Store nodig hebben kom je al een heel eind, een antivirusscanner is voorlopig nog niet nodig.

Android

Pluspunten

Veel personalisatiemogelijkheden

Groot aanbod

Ontwikkelt zich razendsnel

Meer mogelijkheden met apps

Minpunten

Nog te weinig tablet-apps

Apps alleen te koop met creditcard

Oppassen met permissies van apps

Lees op de laatste pagina over de unieke eigenschappen van Windows-tablets...

Windows, erop of eronder

Windows komt in twee smaken: Windows 8 en Windows RT. Beide zijn geschikt voor tablets, maar er zijn nogal wat onderlinge verschillen. Windows 8 is de versie die je ook op een pc-installeert, met metro-interface en desktop. Windows RT heeft ook beide. Deze versie draait op energiezuinige ARM-processors en staat het niet toe om software buiten de Store te installeren.

Je bent dus aangewezen op apps uit de Store, die je alleen kan draaien in het nieuwe startmenu. Office 2013 krijg je er gratis bij, dit zijn de enige programma’s die je in de desktop-modus kan draaien. Overigens kan je de bestandsverkenner en configuratiescherm van de desktop-modus wel gewoon gebruiken. Of Windows RT aan zal slaan is nog maar de vraag. Omdat het een nieuw platform is, moet nog een enorme inhaalslag gemaakt worden qua applicatieaanbod. Veel partijen zijn daarom huiverig een Windows RT-tablet op de markt te brengen.

Windows 8

Voor Windows RT is de kans aanwezig dat het ‘too little, too late’ wordt. Als je voor een Windows-tablet kiest, ben je wellicht beter af met een tablet die Windows 8 draait. Deze tablets zijn vaak wel een slag duurder en vallen meer in de prijsklasse van Windows 8-laptops, maar hebben als groot voordeel dat je de vrijheid hebt die je van Windows gewend bent om naar hartenlust alles te installeren.

Bovendien staat de Windows 8 Store evengoed tot je beschikking. Je moet echter wel genoegen nemen met (hoogstwaarschijnlijk) een mindere batterijduur en het feit dat Office 2013 niet geïnstalleerd staat.

©PXimport

Microsofts troefkaart voor Windows-tablets is Office.

Met de werking van Windows 8 en RT ben je wellicht al een beetje bekend. Met een toetsenbord en muis op je desktop of laptop is het allemaal erg wennen en komt het de productiviteit niet ten goede vergeleken met Windows 7.

Op een tablet is het een ander verhaal. Windows 8 laat zich met een touchscreen veel efficiënter aansturen en alles voelt veel natuurlijker aan. Wil je jouw tablet ook voor werk gebruiken, dan ben je ook vaak beter af bij Windows. Niet alleen omdat het om de Windows-omgeving gaat die je gewend bent, maar ook vanwege de ondersteuning van Office.

Windows

Pluspunten

Vertrouwde Windows-omgeving

Office-ondersteuning

Minpunten

Applicatieaanbod

Geen apps buiten de Store op Windows RT

Conclusie

Wat zoek je in een tablet? Dat is een vraag die je voor jezelf dient te beantwoorden voordat je een tablet aanschaft. Wil je een apparaat voor erbij, waarmee je ontspannen op de bank een spelletje kan spelen of het een en ander lezen, dan is de iPad een uitstekende keuze. Android-tablets zullen de oude computerhobbyisten meer aanspreken, omdat er veel knutsel- en personalisatiemogelijkheden zijn. Helaas schiet het tablet-applicatieaanbod nog iets tekort. Windows-tablets lijken het geschiktst voor combinaties tussen tablets en laptops als werkpaardjes dankzij de vertrouwde werkomgeving en Office-ondersteuning. Alleen op het gebied van apps is de Windows Store nog een woestijn. Hierdoor is Windows 8 wellicht een veiligere keuze dan Windows RT.

Onderweg telt soms iedere gram, zeker als je veel reist. Voor wie niet houdt van een zware rugtas heeft HP de OmniBook 7 Aero. Deze laptop weegt nog geen kilogram, maar heeft toch een processor met 8 cores in combinatie met 32 GB RAM. Dat klinkt als een uitstekend product voor wie veel onderweg is. Of dat echt zo is? Wij hebben hem getest.

Natuurlijk wist ik dat de HP OmniBook 7 Aero ongeveer een kilogram weegt, maar toch was ik positief verrast toen ik hem uit de doos haalde. De OmniBook 7 Aero is zó licht dat het bijna een stuk speelgoed lijkt. Dat is gelukkig niet het geval, want de behuizing van een aluminium-magnesium-legering zit ondanks het geringe gewicht degelijk in elkaar. Het is daardoor een laptop die je zonder zorgen in je rugtas stopt, waarna je eigenlijk niet meer merkt dat je hem bij je hebt. Mijn eigen laptop is met 1,35 kilogram ook niet bijzonder zwaar, maar toch voel ik een duidelijk verschil als ik de OmniBook 7 Aero meeneem. Fijn als je dagelijks met de trein naar kantoor of studie gaat.

©Jeroen Boer - ID.nl

Waar ik ook blij van word, is dat HP ondanks de compacte behuizing toch in een fijne verzameling aansluitingen heeft voorzien. Natuurlijk wordt de basis tegenwoordig gedekt door usb-c en daarvan krijg je er twee die allebei geschikt zijn voor zowel laden als het aansluiten van een beeldscherm. Thuis of op kantoor kun je hem dus met één kabel aansluiten op je werkplek. Maar omdat je een lichte laptop waarschijnlijk juist onderweg gebruikt, is het fijn dat HP je ook twee normale usb-poorten, een HDMI-aansluiting en een headsetaansluiting geeft. Zo kun je hem ook gewoon gebruiken op plekken waar nog een oudere monitor of beamer staat en heb je ook voor een usb-stickje geen adapter nodig. Het enige dat een klein beetje jammer is, is dat de usb-c-poorten geen usb 4 ondersteunen terwijl de gebruikte processor dat op zich wel kan.

©Jeroen Boer - ID.nl

Lekker tikken

Als je het scherm openklapt, wordt het palmgedeelte in een lichte hoek gezet zodat je fijner kunt tikken. Dat is op de OmniBook sowieso geen straf. Het toetsenbord heeft een prettige aanslag met duidelijke feedback. Prettig, zeker als je net als ik veel met teksten werkt. Het toetsenbord ziet er met zijn grijze toetsen ook overzichtelijk uit en heeft toetsverlichting in twee helderheidsstanden. Een eigenschap die wat mij betreft vooral weer onderweg als je werkt op allerlei ongunstige locaties onmisbaar is. De touchpad met geïntegreerde fysieke knop laat zich eerder omschrijven als oké. Het geheel werkt op zich goed, maar voelt wel minder premium dan het uitstekende toetsenbord.

©Jeroen Boer - ID.nl

Geen last van spiegeling

Het 13,3inch-scherm maakt gebruik van een IPS-paneel en heeft een resolutie van 2560 × 1600 pixels. Hierdoor krijg je goede inkijkhoeken en een scherp beeld. Handig voor onderweg is dat HP het paneel mat heeft afgewerkt, zodat je geen last hebt van storende lichtinval. Ook de helderheid is voor veel omstandigheden hoog genoeg. Verder is het scherm niet heel bijzonder. Zo wordt er slechts een maximale verversingssnelheid van 60 Hz ondersteund, terwijl steeds meer duurdere laptops schermen met een hogere verversingssnelheid hebben. Dat heeft misschien ook iets met de accuduur te maken, iets waarover je verderop meer leest. Boven het scherm vind je een prima webcam die ook geschikt is voor inloggen met gezichtsherkenning via Windows Hello. Prettig is dat de webcam een schuifje heeft om de lens fysiek te bedekken; zo weet je zeker dat je niet bespied wordt.

©Jeroen Boer - ID.nl

Goede prestaties

Op papier stelt de configuratie met een Ryzen AI 7 350, 32 GB RAM en een 1TB-ssd niet teleur. Misschien is 32 GB RAM een beetje overdreven voor een laptop die zich niet laat omschrijven als workstation, maar het is voor een laptop waarvan je het geheugen niet kunt uitbreiden ook weer niet heel gek. Dit is wellicht juist het moment om nog even je slag te slaan voordat laptops met veel geheugen veel duurder worden. De opslag wordt verzorgd door een ssd van 1 TB die gewoon prima presteert. Het is een M.2-ssd die je eventueel kunt vervangen als je opslag tekort komt.

De Ryzen AI 7 350 combineert vier normale met vier energiezuinige cores en heeft een npu die voldoet aan de eisen voor een Copilot+-pc. Je krijgt dus alle extra AI-functies van Windows 11. De prestaties van de chip zijn goed en de laptop scoort een mooie 7527 punten in PCMark 10. Ook de score van 1975 en 12433 punten in CineBench R23 voor respectievelijk single-core- en multi-core-prestaties zijn voor een mobiele processor uitstekend. De prestaties kennen bovendien weinig verval als je de laptop langdurig aan het werk zet. Helaas verandert de koeling dan wel in een soort stofzuiger: de laptop laat goed van zich horen als je hem wat langer aan het werk zet. Bij lichte dingen als browsen of tekstverwerken is de laptop gelukkig wel stil.

©Jeroen Boer - ID.nl

Best wel kleine accu

Wanneer een laptop zo dun en licht mogelijk is, kan het bijna niet anders dan dat er ergens concessies gedaan zijn. Dat is in het geval van deze HP overduidelijk de accu, want een accu met een capaciteit van slechts 43 Wh is tegenwoordig wel heel magertjes. Toch wist de HP me positief te verrassen, want de werktijd bij alledaagse (kantoor)werkzaamheden is met zo'n 12 uur helemaal niet zo verkeerd. Natuurlijk zijn er genoeg laptops met een veel langere accuduur (waaronder de eveneens ook superlichte ASUS ZenBook A14), maar een echte dealbreaker is de werktijd ook weer niet.

©Jeroen Boer - ID.nl

En gamen?

De Ryzen AI 7 350 heeft een geïntegreerde AMD Radeon 860M-gpu en is volgens AMD ook geschikt voor gamen. Je kunt natuurlijk niet verwachten dat een geïntegreerde gpu echt topprestaties biedt. Een score van 2571 punten in 3D mark Time Spy is in ieder geval niet heel indrukwekkend. Ik heb Shadow of the Tomb Raider geïnstalleerd, een spel waarvan ik weet dat het inmiddels goed speelbaar is op een geïntegreerde gpu. Het is een spel van alweer zeven jaar oud, maar grafisch nog altijd mooi. Om op Full HD een beetje soepel te kunnen spelen, moest ik kiezen voor de voorinstelling Lowest waarmee je zo'n 54 fps haalt. Opvallend is dat er met AI-upscaler Intel XeSS niet significant meer frames gehaald worden. Jammer, want op andere laptops heb ik goede ervaringen met zulke AI-upscalers. Het hangt natuurlijk ook een beetje van het spel af en een titel met ondersteuning voor AMD's eigen FSR presteert misschien wel wat beter. De prestaties in Shadow of the Tomb Raider geven wel een goed beeld van de mogelijkheden. Voor soepel gamen zul je wat oudere spellen met lagere kwaliteitsinstellingen of esports-titels moeten spelen. Dit klinkt misschien teleurstellend, maar voor een dunne en lichte ultrabook zijn de prestaties helemaal niet zo verkeerd. 

Conclusie

De HP OmniBook 7 Aero is al met al een heel fijne laptop en dat komt voor een groot deel door het gewicht. Je moet hem dus ook vooral overwegen als je echt een lichte laptop wilt hebben. De laptop weegt nog geen kilo, waardoor je hem altijd makkelijk meeneemt. Ondanks het lage gewicht zijn de prestaties prima en kun je comfortabel werken. Over de stevigheid hoef je je geen zorgen te maken; de aluminium-magnesiumbehuizing is lekker degelijk. Natuurlijk heeft HP wel wat concessies moeten doen om dat lage gewicht te bereiken. Zo is de accucapaciteit niet heel indrukwekkend, al overleef je met 12 uur werktijd op zich wel een werkdag. Voor hetzelfde geld kun je zeker laptops kopen waar je langer op kunt werken, maar die wegen dan ook een stuk meer dan een kilo.

Sony zou overwegen de PlayStation 6 intern uit te stellen en de console pas ergens na 2028 uit te brengen.

Dat meent MST Financial-analist David Gibson via Sandstone Insights Japan. Hoewel de PlayStation 5 al meer dan vijf jaar beschikbaar is - de console kwam eind 2020 uit - is het volgens hem onwaarschijnlijk dat Sony de PlayStation 6 binnenkort uitbrengt.

"Sony verwacht dat de levenscyclus van de PlayStation 5 wordt verlengd, en dat de PlayStation 6-release langer op zich laat wachten dan de meesten voorspellen", zo stelt Gibson. Hij verwacht dat de nieuwe console pas ergens na 2028 uitkomt - op zijn vroegst dus in 2029.

PlayStation 6 is nog niet aangekondigd

Sony zelf heeft nog geen officiële releaseperiode gegeven voor de PlayStation 6. De console is immers nog niet officieel aangekondigd, al is het logisch dat het bedrijf achter de schermen al aan een opvolger van de PlayStation 5 werkt.

Eerder gingen er al wel geruchten over een PS6-release in 2027 of 2028, maar volgens bovengenoemde analyse wordt het dus pas later. Er gaan ook geruchten dat Sony twee apparaten wil uitbrengen: een traditionele console en een hybride versie die ook als handheld gebruikt kan worden - vergelijkbaar met de Nintendo Switch dus.

Reden voor vertraging

Een van de redenen voor een vertraagde komst van PlayStation 6 kunnen de alsmaar stijgende prijzen voor geheugen zijn. Prijzen van RAM (Random Access Memory) stijgen alsmaar doordat er massaal RAM nodig is om het alsmaar populairder wordende AI werkende te houden. RAM is echter nodig in spelcomputers.

De theorie is dat bedrijven nu hun plannen voor nieuwe consoles uitstellen, omdat de prijzen voor RAM zo hoog liggen. Dat zou immers betekenen dat men ook hogere prijzen voor nieuwe consoles moet vragen, en dat zou eventueel een negatief effect op het succes van deze consoles kunnen hebben.

Valkuil van uitstel

Het intern uitstellen van de PlayStation 6 - of andere consoles - kan echter een prijzige aangelegenheid zijn voor bedrijven. Sony heeft vele miljoenen dollars in de ontwikkeling van een nieuwe console gestoken en mogelijk de technologie die in deze console zit gekozen.

Door de PlayStation 6 uit te stellen, veroudert de technologie in de console ook, en komt het bedrijf voor een lastige keuze te staan: gooit Sony de vele miljoenen aan onderzoekskosten weg om nieuwe specificaties samen te stellen, of brengt het bedrijf op een later moment een console met ietwat achterhaalde specificaties uit?