Vroeger was ik een groot console fan. Sterker nog, ik vond console gaming leuker dan pc gamen omdat je op de console tenminste nooit gezeur had. Alles werkte gewoon. Maar helaas zijn sinds de Xbox 360 en de Playstation 3 die tijden voorbij. Hoe meer ik met die consoles werk, hoe meer ik de pc als gameconsole waardeer.

Ten eerste heb je het drama dat online gaming heet. Op de Xbox 360 gaat dit nog wel redelijk, hoewel je per game soms wel uren kan klooien voordat je met een vriend samen in co-op een spelletje aan het spelen bent. Een voorbeeld: ik wil Dungeon Siege III samen spelen met mijn collega Jeroen Geelhoed. Als we ervoor kiezen dat we met elkaar een spel willen spelen krijgen we alleen maar 'connection to host failure' boodschappen. Nee, de juiste methode is dat persoon 1 het spel start en dat persoon 2 dan vervolgens 'joint'. Waarom wordt dit niet uitgelegd? We waren 2 uur verder voordat we dat geintje doorhadden.

Maar op de Playstation 3 is multiplayen pas echt een drama. Opties met namen die verkeerde ideeën suggereren zijn meer regel dan uitzondering en videochats worden dan weer wel en dan weer niet  geïnitieerd. Soms kun je dan beter de PS3 rebooten.... Wacht even. Dat klinkt eng bekend!

Het menu van de PS3 ziet er gemakkelijk en gebruiksvriendelijk uit, maar als je echt in de opties duikt, dan loop je tegen een muur van tekortkomingen aan. Wat denk je bijvoorbeeld onder de optie 'chatinstellingen' te vinden? Als je denkt aan instellingen voor je microfoon of cam, dan heb je het mis. Het enige wat onder deze optie staat is 'videogesprek starten'. Nee, daar heb je wat aan... Pas na door alle opties gewandeld te hebben, vond ik de juiste opties om mijn headset in te stellen. Stond weer ergens onder accessoires en daar weer onder audio of zo. Ik weet het niet meer. Het was in ieder geval flink zoeken.

Maar dan komt de grootste frustratie van de hedendaagse moderne console. Die krengen gaan na een paar jaar gewoon dood. Leuk hoor, je apparaat zo goedkoop mogelijk maken, maar ondertussen wordt de consument opgescheept met kwalitatief uitermate teleurstellende apparatuur. Mijn trouwe Supernes, Dreamcast, PS One, PS2 en zelfs mijn oude Xbox doen het nog steeds prima. De Xbox 360? Is al een keer vervangen. En de Playstation 3? Die is sinds kort overleden met als gevolg dat ik een nieuwe moest kopen.

Tuurlijk, ik had de PS3 ook kunnen laten repareren door Sony voor 149 euro, maar dan krijg ik een refurbished barrel terug wat nog geen eens mijn eigen PS3 is. Dus toen maar de 320 GB PS3 slim versie gekocht. Energiezuiniger, sneller en stiller. Stiekem een beetje een upgrade dus. Maar dan begint de volgende ellende. Sony vindt het nodig om de harde schijven met encryptie te koppelen aan de PS3. Het gevolg: als je PS3 dood gaat en je hebt geen backup gemaakt van je spellen op een FAT 32 usb stick - en wie staat daar nou bij stil bij een spelcomputer? - dan kun je fluiten naar je data en dus je savegames.

De harde schijf aansluiten op de pc levert een onleesbare harde schijf op. De harde schijf plaatsen in je nieuwe PS3 is ook geen optie. Het ID van het apparaat komt namelijk niet overeen met die van de schijf en dus vindt Sony het nodig om de schijf te formatteren. Het antwoord van Sony? "Tja, je had backups moeten maken van je oude PS3". Nee, dat gaat ook gemakkelijk wanneer mijn PS3 dood is! Lekker klantvriendelijk. Ik heb nu een stuk of zes games die ik niet meer zal aanraken, omdat ik niet al die weken speeltijd opnieuw ga investeren. Ik heb een leven naast het gamen. Ik ben niet gek!

Vroeger vond ik gamen op de pc irritant. Er was namelijk altijd wel gezeur met drivers of systeem instabiliteit. Maar sinds ik een pc als console heb ingericht met een minimum aan software behalve dan games, is het één van de fijnste consoles die ik ooit heb gehad. Is er iets niet goed meer? Even een onderdeel vervangen of upgraden. Nieuwe gamepc? Even de schijf overzetten en klaar. Niks gezeur met encryptie.

Tegenwoordig is de pc een stabieler platform geworden voor gaming dan de console. Natuurlijk is de pc ook niet perfect, maar met diensten als STEAM is er moeiteloos met elkaar samen te spelen, inclusief voicechat wat het gewoon doet. Vanaf nu, als ik moet kiezen tussen welke versie van een game ik wil, zal mijn voorkeur voortaan naar de pc uitgaan.

Vroeger riep ik altijd: "Ik ben een console-gamer, want een gamepad speelt veel fijner." Vanaf nu zeg ik: "Ik ben een gamepad-gamer op de pc". De console, welke dan ook, is niet meer mijn favoriet. Het is al erg genoeg dat de fabrikanten ons met ondeugdelijke hardware opschepen, maar het is gewoon ronduit schofterig dat met jouw data zo door Sony omgesprongen wordt.

PS:
Wat data overzetten van de Xbox 360 betreft. Dat ging zonder problemen via een speciaal kabeltje. Die moest ik dan wel weer kopen voor 15 euro, maar ik had tenminste al mijn savegames nog.

Gerard Sombroek - gefrustreerde console gamer en redacteur

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.