Als je aan Parrot denkt, dan komt het carkit-systeem met de bekende draaiknop waarschijnlijk als eerste in je op. Maar ook Parrot is met zijn tijd meegegaan en lanceerde in 2012 de geavanceerde Asteroid-serie. Ik mocht met de nieuwe Asteroid Tablet aan de slag; een zeer compleet multimedia-systeem.

Parrot heeft binnen de Asteroid-lijn drie nieuwe producten op de markt gezet: de Parrot Asteroid Smart (dubbel DIN inbouw), de Asteroid Tablet en de Asteroid Mini - allen draaiend op Android. De hoogste tijd dus om de Asteroid Tablet, met zijn 5 inch-scherm (qua prijs de middenklasser van de drie), aan een uitgebreide test te onderwerpen!

©PXimport

Installatie

Met het aanschaffen van de Asteroid Tablet ben je er als gebruiker qua kosten in de meeste gevallen nog niet. Het is goed om te weten dat zelf-installatie niet voor iedereen is weggelegd, er moeten namelijk wel wat handelingen worden verricht die enige handigheid en technische kennis vereisen. Twijfel je over je kennis van zaken op dit vlak, dan is het raadzaam om dit proces bij een inbouwspecialist uit te besteden. In ons geval hebben we deze klus laten opknappen door InCar Support, waarbij rekening werd gehouden met mijn persoonlijke wensen en de eigenschappen van de auto.

De bevestiging van de tablet vindt standaard plaats met behulp van een tablet-houder zuignap. De ophangingsmogelijkheden worden hierdoor beperkt (alleen bovenop dashboard of aan het raam) en de tablet kan het zicht op de weg hinderen. InCar Support heeft er met een aparte beugel voor gezorgd dat de tablet naast het stuur is komen te hangen, aan het ventilatierooster in het midden. Let op; deze beugel wordt dus niet standaard meegeleverd.

©PXimport

Verbindingen

Bij het uitpakken van de doos valt meteen op dat ook 'ouderwetse' mogelijkheden voor het aansluiten van randapparatuur volop aanwezig zijn. Zo zitten er op de schakelkast (deze wordt in het dashboard uit het zicht gemonteerd) maar liefst drie usb-aansluitingen en is er een line-in (aux). Standaard meegeleverd worden een 3,5mm jack-kabel (audio), een usb-kabel en een iPhone/iPod-kabel (voor iPhone 4S en ouder).

De kabelspaghetti rondom het dashboard door externe navigatiesystemen, oplaadsnoeren en de radio/smartphone-verbinding behoren met de Asteroid Tablet definitief tot het verleden. En dan is een verademing. Alle snoeren kunnen worden weggewerkt in het dashboard en de aansluitingen worden geplaatst daar waar dit het meest praktisch is.

Draadloze verbindingsmogelijkheden zijn er in de vorm van bluetooth en wifi, je kunt dus verbinding maken met internet door in een wifi-zone te gaan staan met de auto of door je telefoon (of dongel) als wifi-hotspot te laten fungeren. Los van dit alles kan er in de tablet zelf een SD-kaart worden gestoken. Als er een apparaat of geheugenkaart met muziek aan het Parrot-systeem koppelt, dan wordt van de collectie verrassend snel een overzichtelijke bibliotheek gemaakt.

©PXimport

Functionaliteiten

De Parrot Asteroid Tablet draait op Android, wat dus ook alle gemakken van de goedgevulde app-winkel met zich meebrengt. Om apps te installeren moet je je natuurlijk wel even aanmelden bij de Play Store. Binnen dit platform zijn verschillende apps te vinden die goed samenwerken met de Parrot, zoals Waze, Flitsmeister, Voordelig tanken en Wikango.

Uiteraard zijn er veel verschillende navigatie-apps verkrijgbaar. Aan de meeste hiervan hangt echter een prijskaartje, zoals TomTom (€ 69,99) en iGO (€ 69,-). Ik heb gekozen voor de gratis app Navfree, deze functioneert prima en heeft kaarten beschikbaar van over de hele wereld. Het downloaden van deze app en/of losse kaarten kost aardig wat MB's, dus zorg dat je hiervoor in de buurt bent van een wifi-hotspot.

Naast ondersteunende apps zijn er natuurlijk ook apps voor amusement en informatie. Zo kan je op de Asteroid Tablet aan de slag met apps als Spotify, Deezer, Facebook, VLC Video, Weer en Asteroid Mail.

©PXimport

Bellen

We hebben hier te maken met een product van Parrot, dus uiteraard kan er met dit systeem ook gebeld worden. Zit je veel op de weg, hang je daarbij veel aan de lijn (en heb je geen ingebouwd carkit-systeem) dan is dit product zeker een uitstekende oplossing.

Bij het opstarten is er direct een bluetooth-verbinding, waarbij het mogelijk is om twee telefoons tegelijkertijd te gebruiken voor de carkit. In totaal kunnen er tien telefoons worden aangesloten, en bij elkaar kunnen er tot 50.000 contacten automatisch worden geïmporteerd en opgeslagen. Door middel van een stembediening, die opvallend nauwkeurig werkt, kan je het telefoonboek raadplegen en iemand bellen (dit geldt ook voor het opzoeken van een artiest of de titel van een liedje). Handig dus!

Geluid

De geluidskwaliteit is perfect, voor zowel muziek als bellen. Bij het bellen zijn de stemmen aan de andere kant van de lijn uitstekend te verstaan. Achtergrondgeluiden worden goed weg gefilterd, ook bij hoge snelheid en veel wind. Bij het afspelen van muziek blijkt dat de Parrot qua geluid beter presteert dan een gemiddelde autoradio. Vooral bij het luisteren naar radiozenders of een cd is het kwaliteitsverschil opvallend.

Standaard wordt er een kleine afstandsbediening meegeleverd die je op het stuur kunt monteren. Deze kleine afstandsbediening maakt automatisch verbinding met de tablet en beschikt over een rond touch-gedeelte met daaromheen vier knoppen. Met deze knoppen kan er gekozen worden tussen de verschillende bronnen. Ook kan hiermee het volume en de muziek geregeld worden. Een gemiste kans is dat je hiermee niet de gehele tablet kunt bedienen maar slechts enkele (standaard-)functionaliteiten.

©PXimport

Conclusie

De Asteroid Tablet van Parrot is een product dat de multimedia-toepassingen van jouw auto in één keer een flinke upgrade geeft. Het is daarnaast een goede vervanging voor het navigatiesysteem en de carkit, die misschien al aanwezig zijn in je auto. Is dit het geval, dan zal je moeten nagaan of de apps en multimedia-opties de hoge aanschafprijs waard zijn. Feit is wel dat de talloze functionaliteiten van de Asteroid Tablet een zeer volwaardig systeem maken. En met de periodieke software-updates (via wifi of usb) zal het systeem ongetwijfeld nog uitgebreider en gebruiksvriendelijker worden. Naast de forse prijs is een klein nadeel dat je wel over enige technische kennis moet beschikken om het systeem te installeren.

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.