In september kwam IT-coryfee en kampioen vrije software Richard Stallman in opspraak door ongevoelige teksten over de slachtoffers van miljardair en pedofiel Jeffrey Epstein. Hij moest daarop zijn posities opgeven bij de door hemzelf in 1985 opgerichte Free Software Foundation en het MIT.

De vrije software waar Richard Stallman voor strijdt, is vrij als in ‘vrijheid’ en niet als in ‘free beer’. Sinds eind jaren 70 is hij een tegenstander – niet van betalen voor software, maar wel van technieken om dat betalen af te dwingen en ongeoorloofd gebruik te beletten, zoals antikopieermaatregelen, licentieovereenkomsten, activatie, niet-vrij toegankelijke bestandsformaten en geheime broncode. Digitaal rechtenbeheer, zoals de industrie het noemt, is voor hem ‘digital restrictions management’. Hij is zelfs een tegenstander van wachtwoorden en heeft daar op het MIT nog met enig succes campagne tegen gevoerd.

Het gaat Stallman om de vrijheid van het individu, de vrijheid om met software te doen wat hem goeddunkt. Belangrijk is vooral de vrijheid om de werking van de software te bestuderen, dus om te weten wat de software precies doet. Is de broncode niet open, dan heeft de maker van de software de mogelijkheid om dingen in het geniep te doen en dat vindt Stallman niet acceptabel.

Ook de vrijheid om software aan te kunnen passen, vindt hij essentieel. Een historisch voorbeeld is dat van de printer die hij zo wist te hacken dat gebruikers een bericht kregen als hun print gereed was – handig als de printer twee verdiepingen hoger staat. Maar tot Stallmans ongenoegen had de opvolger geen aanpasbare software. Een schande volgens hem, en hij deinst er niet voor terug dit soort beperkingen ‘misdaden tegen de menselijkheid’ te noemen.

GNU General Public License

Waar de software-industrie de principes van het auteursrecht gebruikt om de toegang tot software te beperken (tot betalende klanten), deed Stallman hetzelfde om die toegang juist vrij te maken. Zo is hij de belangrijkste auteur van de GNU General Public License, van toepassing op veel opensource-software.

Hij is dus een activist en zijn activisme beperkt zich niet tot software. Hij heeft geen mobiele telefoon omdat dat ‘surveillance devices’ zijn. Zijn website staat vol berichten en oproepen betreffende camerasurveillance en andere surveillancesystemen, stemcomputers, het klimaat, Donald Trump (door hem consequent ‘the troll’ of ‘the bully’ genoemd), natuur, gezichtsherkenning en veel meer. Ten tijde van de woedeaanvallen en de boetedoening van Linus Torvalds publiceerde hij de ‘GNU Kind Communications Guidelines’ om tot beleefder communicatie te komen.

Dat neemt niet weg dat ook Stallman blijkbaar zijn blinde vlek heeft. Hij heeft openlijk betwijfeld of de slachtoffers van Epstein wel als slachtoffers gezien konden worden. Wie denkt dat dat een eenmalige uitglijder is, moet maar eens kijken naar zijn pagina op de Geek Feminism Wiki. Die is helaas goed gevuld. Een nare smet op een verder heldhaftig cv.

Fabrikanten claimen graag een revolutionaire techniek te hebben uitgevonden, al helemaal als het gameaccessoires betreft. Vaak zijn de verbeteringen minimaal, maar met de Pro X2 Superstrike heeft Logitech daadwerkelijk een technologische doorbraak gemaakt – die in de handen van professionele spelers absoluut verschil kan maken.

Bij nieuwe gamemuizen richt men zich vaak op de vorm, het gewicht of de sensor. Want sneller is volgens bedrijven altijd beter. In de praktijk zijn sensorsnelheden de menselijke limieten allang overschreden, en betekenen statistieken over dots per inch (dpi) en polling rate (hoe vaak de muis per seconde gegevens naar een pc stuurt) in de praktijk weinig. De Superstrike richt zich echter op een onderontwikkeld gebied: de muisklik zelf.

Geen echte klik

Muisknoppen werken namelijk met schakelaars, mechanisch of optisch. Die eerste is de klassieke muisklik met bijkomend gevoel en geluid, die tweede op basis van een infraroodsensor die sneller en duurzamer moet zijn. In beide gevallen kent de schakelaar echter twee standen: aan of uit. De beweging daartussen wordt normaal gesproken dus niet geregistreerd.

Logitechs grote vernieuwing zit hem dan ook in het zogenaamde haptive indictive trigger system, dat in staat is om de afgelegde weg van uit naar aan, en weer terug vast te leggen dankzij een magnetisch inductiesysteem. Met andere woorden: omdat er geen fysiek contact is zoals bij een traditionele schakelaar, kan een ‘klik’ veel eerder worden vastgelegd en zijn spelers fysiek sneller – volgens Logitech tot zeker 30 milliseconden.

Daarvoor moet je wel even in de GHUB-software duiken, Logitechs programma voor game-accessoires. De instellingen voor de X2 Superstrike zijn daarbij verrassend simpel en goed gevisualiseerd. Je hebt de beschikking over tien registratiepunten en vijf resetpunten: allemaal van invloed op hoe snel respectievelijk een klik en een ‘uitklik’ worden geregistreerd. Hoe hoger je registratieniveau, hoe langer je vinger en knop moeten bewegen voordat een klik wordt geregistreerd.

Voor e-sporters en zeer fanatieke gamers is het omgekeerde natuurlijk relevant: hoe lager je niveau, hoe sneller je klikt. In de praktijk is dat verrassend merkbaar: zet de muis op z’n snelst, en je vinger een haartje bewegen levert al een klik op. Test je dit met een pure kliks-per-seconde-test, dan klik je met wat oefening inderdaad sneller ten opzichte van een traditionele muis.

Voor wie?

De vraag is echter voor wie die kliksnelheid relevant is, en hoe dat zich naar de praktijk vertaalt. In feite is de muisklik uiteraard slechts één factor in je reactietijd tijdens bijvoorbeeld Counter-Strike 2. Fysieke reactietijd, beeldschermvertraging, server-ping: er zijn voldoende andere factoren die bepalen hoe snel je in een game reageert. E-sporters zijn nu eenmaal al veel sneller dan de gemiddelde speler.

In de praktijk is de invloed van het nieuwe systeem daarom lastig aan te tonen. Ja, de muis voelt heel snel, zeker na wat oefening. Al gauw blijkt namelijk dat je vrij eenvoudig per ongeluk klikt – al helemaal als je hem ook buiten games gebruikt - en je die fijne beweging zeer gecontroleerd moet maken. Voor beginners is niveau 3 bijvoorbeeld prettig: het voelt nog steeds snel, maar je geeft niet je positie weg door per ongeluk je wapen te vuren.

Het gevoel van snelheid in combinatie met een rauwe kliksnelheid is voor sommigen misschien al de moeite waard, maar eerlijkheid gebiedt te zeggen dat je als gemiddelde speler geen wonderen mag verwachten. Logitech claimt dat ook reguliere gamers van de Superstrike profiteren, maar in de twee weken dat we de muis testten kunnen we dat nog niet met volledige zekerheid zeggen.

Muisstil

Een bijkomend voordeel is dat de Superstrike behoorlijk stil is – als je dat wilt. De vernuftige trilmotor die een echte muisklik nabootst is namelijk ook af te stellen, waardoor deze ook kan veranderen in een subtiele ‘tik’. Helemaal bijzonder is het uitschakelen van de trilfunctie, waarbij je geen feedback meer krijgt op je kliks en in de gemiddelde game feitelijk blind bent.

Verder heeft de Superstrike alles wat je van een professionele gamemuis mag verwachten: de ultrasnelle Hero 2-sensor met een polling rate van8000 Hz en een maximale snelheid van 888 inch per seconde. De behuizing zelf is met 61 gram niet de lichtste, maar verder zeer luxe afgewerkt met witte en zwarte kleuren, en twee zijknoppen. Qua vorm valt deze verder niet op: hij is rond en voor onze smaak zelfs tamelijk klein, maar blijkbaar precies goed voor de gemiddelde e-sporter.

Previous slideNext slide

Het enige wat we op mechanisch vlak nog aan te merken hebben op de muis is dat het scrolwiel grappig genoeg net wat minder ‘premium’ aanvoelt dan de rest van de Superstrike, al zullen de meesten daar in de praktijk weinig van merken.

Maar dat is wel een beetje het punt van de X2 Superstrike: het is daadwerkelijk een topmuis met een baanbrekende technologie, bedoeld voor een kleine groep gamers. In de gemiddelde hand voelt de Superstrike snel aan, maar degenen die hun brood verdienen met het spelen van videogames zullen de grootste voordelen ervan merken – precies waar pro-accessoires voor zijn bedoeld.

De Logitech Pro X2 Superstrike is nu beschikbaar.

De eerste volledige trailer van de nieuwe versie van The Mummy is uitgebracht door Warner Bros.

Begin dit jaar verscheen er al een teaser trailer, maar nu valt hieronder dus de eerste volledige trailer van de aankomende bioscoopfilm te bekijken.

De nieuwe film staat volledig los van eerdere The Mummy-films en wordt geregisseerd door Evil Dead Rise-regisseur Lee Cronin. Cronin wil in plaats van de luchtige avonturensfeer uit de The Mummy-films van eind jaren negentig juist de focus op horror leggen.

In de film verdwijnt een jonge dochter van een journalist spoorloos in de woestijn. Acht jaar later keert ze opeens terug, maar ze is overduidelijk niet helemaal dezelfde persoon als voordat ze verdween.

The Mummy draait vanaf 16 april in de bioscoop. Overigens werden onlangs plannen aangekondigd om een nieuwe The Mummy-film met Brendan Fraaser en Rachel Weisz - die ook de hoofdrollen speelden in de film uit 1999 - te maken. Dat staat volledig los van deze film.