Linus Torvalds, de in Finland geboren bedenker van het opensource-besturingssysteem Linux, was er even tussenuit. Een welverdiende vakantie? Nee, dat niet. Ziek of overspannen? Ook niet. Hij besloot om een tijdje aan zichzelf te gaan werken. En nu is hij een nieuw mens.

Torvalds is 49 jaar oud en heeft er een vreemde carrière opzitten. Hij was 21 toen hij het eerste prototype van Linux online zette. Sindsdien is hij de chef van dit project, een spontaan groeiend fenomeen waarvan de betekenis in de ict-wereld groter is dan je denkt – ook als je al weet en begrijpt dat het groter is dan je denkt.

Linux draait op talloze servers over de hele wereld, zit in miljoenen ‘embedded’ systemen en staat natuurlijk aan de basis van Android, het belangrijkste besturingssysteem voor mobiele apparaten. Linus Torvalds heeft zelden een baan gehad die niet voor honderd procent met Linux te maken had. Alleen van 1997 tot 2003 was hij in dienst bij het Amerikaanse chipbedrijf Transmeta.

Voor de rest is hij ‘Benevolent Dictator for Life’ (BDFL), dat wil zeggen dat hij het laatste woord heeft als het erom gaat welke code in Linux wordt opgenomen. Hij is een beroemdheid, een levende legende en voor sommigen een heilige.

Botterik

Maar het is eenzaam aan de top, en zeker als je zo jong zoveel verantwoordelijkheid en verering te verwerken krijgt, kunnen gevolgen voor je persoonlijkheid haast niet uitblijven. Het schijnt dat Finnen toch al een kortaangebonden volkje zijn – Linus Torvalds wist qua botheid een eenzame hoogte te bereiken.

Ter gelegenheid van zijn tijdelijke afscheid zijn er vele sappige citaten online verschenen: “Pleeg maar zelfmoord, het zal de wereld beter maken”, “Dit is geen wedstrijdje pijpen”, mensen waren ‘fucking morons’ en ga zo maar door. Veelal tegen programmeurs die op vrijwillige basis code aan Linux bijdroegen.

Hij heeft deze manier van doen arrogant verdedigd. “Ik ben geen mensenmens,” heeft hij gezegd, en: “Ik geloof niet in beleefd of politiek correct zijn.” Ook een mooie: “Jij kan me niet schelen, de code wel.” Naar it-bedrijf Nvidia stak hij tijdens een conferentie demonstratief, tegenover een camera, de middelvinger op: “Fuck you!” Welwillend is anders, en heilig ook.

©PXimport

Licht gezien

Nu heeft Torvalds dus het licht gezien. Hij trok zich terug om zijn houding te veranderen. Hij bood excuses aan, noemde zijn eigen optreden onprofessioneel en liet weten dat hij hulp zou zoeken om de gevoelens van anderen beter te leren begrijpen. Vrijwel gelijktijdig verscheen een gedragscode voor wie wil bijdragen aan de kernel van Linux die vol staat met begrippen als respect, empathie en verantwoordelijkheid.

Je kunt je vrolijk maken over die plotselinge en totale ommezwaai, maar deze weg is voor Torvalds niet de makkelijkste en wel het meest in het belang van zijn geesteskind. Als hij erin slaagt een prettiger persoon te worden, verdient hij bewondering en applaus. Hopelijk kan hij daar dan inmiddels beter tegen.'

Tekst: Herbert Blankesteijn

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.