De Playlist is de eerste draadloze speaker van JBL. Het van oorsprong Amerikaanse bedrijf maakt al langer draadloze speakers in de vorm van bluetooth-speakers, maar de JBL Playlist is de eerste speaker met een ingebouwde Chromecast. Is de JBL Playlist echt van alle markten thuis?

Ontwerp

De JBL Playlist heeft een vrij bepalend uiterlijk. De speaker lijkt door zijn afmetingen en vorm een beetje op een rugbybal en in sommige kleuren doet de JBL Playlist een beetje kinderlijk aan. Het feit dat de stoffen grill de hele voorkant bedekt maakt het vooraanzicht van de speaker wel mooi strak. De rest van de behuizing is van hard plastic en aan de onderkant zitten rubberen voetjes waardoor de speaker stevig blijft staan.

©PXimport

Opvallend is de open achterkant, waardoor de woofer alle ruimte heeft. De speaker lijkt hierdoor een beetje kwetsbaar, maar het belooft in ieder geval veel goeds qua lage tonen. Wat wel belangrijk is om te weten is dat de stroomkabel vrij kort is. Met iets meer dan een meter aan kabel wordt je gedwongen om de JBL Playlist dichtbij een stopcontact te plaatsen. De 2,5A 250V-kabel zit gelukkig niet vast aan de speaker, waardoor je deze altijd kan vervangen met een langer exemplaar.

Op de bovenkant vind je alle knoppen die je nodig hebt. De aan/uit-knop, volumeknoppen, play/pauze en een knop om over te schakelen naar bluetooth. De knoppen steken niet uit, maar zijn wel verlicht, waardoor je niet lang hoeft te zoeken. Onder het JBL-logo schijnt een wifi-logo ons tegemoet, waarmee JBL de speciale eigenschap van de speaker al adverteert.

©PXimport

Installeren

Nadat je de Playlist aanzet, kun op drie manieren muziek afspelen. Via een gewone koptelefooningang, met behulp van bluetooth en via de ingebouwde Chromecast. Om de Chromecast te gebruiken, moet je de speaker eerst koppelen met je thuisnetwerk. Dit doe je via de Google Home-app, waar je de JBL Playlist automatisch ziet verschijnen als je een nieuw apparaat toevoegt. De app begeleidt je door het proces en binnen de kortste keren is de ingebouwde Chromecast gekoppeld met je thuisnetwerk.

©PXimport

Streamen

Je kunt nu alle apps die Chromecast ondersteunen gebruiken om muziek via het thuisnetwerk naar de speaker te sturen. Gebruikers van Spotify zullen merken dat de JBL Playlist ook gelijk verschijnt in de lijst van Spotify Connect-apparaten. Het is overigens niet mogelijk om in Spotify te schakelen tussen Spotify Connect en Google Cast. Hoewel het qua geluidskwaliteit in het geval van Spotify niet uitmaakt, is wel een wezenlijk verschil tussen Spotify Connect en Google Cast. Ook gebruikers van diensten als TIDAL en Pandora kunnen gewoon met behulp van Google Cast de muziek naar de JBL Playlist sturen.

Dankzij de Chromecast is het ook mogelijk om de JBL Playlist te koppelen met andere speakers met Chromecast en losstaande Chromecast Audio-apparaten die je kunt verbinden met reguliere speakers. In de app Google Home kun je verschillende Chromecast-apparaten koppelen en groeperen. Deze groepen zie je gelijk terug in apps als Spotify in de lijst van beschikbare apparaten. Doordat je speakers alleen kunt koppelen via de Chromecast, zal je de groep ook alleen van geluid kunnen voorzien met behulp van Google Cast. Diensten als Spotify Connect kunnen deze groep niet detecteren.

©CIDimport

Geluid

De JBL Playlist heeft het geluidsbeeld wat we inmiddels gewend zijn van JBL: groots met een flinke bas. De 2.0-speaker heeft ook een breed geluidsbeeld en door de aanwezige bas kun je een gemiddelde woonkamer goed met een vol geluid vullen. Er gaan wel wat details uit het middengebied verloren, maar het kan per genre en gebruiker verschillen hoe erg dit is. Het geluid van de JBL Playlist is heel aanwezig, waardoor de speaker al snel te hard staat in ruimtes waar ook gesprekken worden gevoerd.

Voor feestjes met voornamelijk elektronische muziek kun je om diezelfde reden genoeg hebben aan een JBL Playlist om een flinke groep van goed geluid te voorzien. In combinatie met nog een JBL Playlist of een andere speaker is het feest al snel compleet. De subwoofer aan de achterkant van de speaker gaat heerlijk tekeer en als je de speaker met de rug richting de wand zet kunnen de buren al snel meegenieten met de baslijn. De JBL Playlist heeft in zijn front-end speaker een vermogen van 20 Watt, maar klinkt (mede door de aanwezige subwoofer) aanweziger dan veel andere speakers met hetzelfde aantal of zelfs meer Watt.

Conclusie

Met de komst van de betaalbare Chromecast Audio was het slechts een kwestie van tijd voordat fabrikanten de strijd aan zouden gaan met de bekende en vaak prijzige multiroom-systemen. Wanneer je geen fortuin wil uitgeven aan een multiroom-systeem, is het zeker de moeite waard om de markt rondom Chromecast-speakers in de gaten te houden. JBL slaat met de Playlist dan ook zeker niet de plank mis. Het geluid is dusdanig goed dat de speaker zijn verkoopprijs al waard zou zijn zonder ingebouwde Chromecast en ook de audiopoort en de aanwezigheid van bluetooth zijn prettige eigenschappen.

Staat het ontwerp van de JBL Playlist je niet tegen en zoek je nog een speaker met veel geluid waarmee je volledig draadloos gebruik kunt maken van je favoriete streamingdienst? Dan is de JBL Playlist zeker de moeite waard.

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.