Hoewel smartphones en tablets steeds meer functies van de traditionele notebook overnemen, blijft het fijn om soms gewoon een fysiek toetsenbord en een beeldscherm te hebben. Daarom maakten wij een lijstje met vijf heerlijke laptops.

Toshiba Satellite Z30T-A-111

Een notebook kan niet dun en licht genoeg zijn. Toshiba's Z30T-A-111 weegt 1,36 kilogram en hoort hiermee bij de lichtste notebooks op de markt. Omdat de Z30T ook over een aanraakscherm beschikt, hebben we van doen met een echte ultrabook.

Toshiba heeft gekozen voor een Intel Core i5-4200U, een dualcoreprocessor op 1,6 GHz met een turbokloksnelheid van 2,6 GHz. De processor is gecombineerd met 8 GB RAM. Daarnaast bevat de ultrabook een vlotte 512 GB SSD van Samsung. Deze combinatie zorgt voor goede prestaties. De accu houdt het bij normale werkzaamheden zo'n zeven tot acht uur uit.

©PXimport

Toshiba's Satellite Z30T is een uitstekende ultrabook. De laptop is licht, snel en gaat lang mee op de accu. De uit magnesium vervaardigde behuizing is behalve licht ook stevig. Een pluspunt, het matte scherm, is tegelijkertijd voor sommige mensen ook een minpunt. De ontspiegeling voegt een hinderlijke wazige laag toe. Naast de hier geteste uitvoering voert Toshiba ook de vrijwel identieke Z30T-A-11Z met een iets snellere processor.

Bekijk hier de volledige review van de Toshiba Satellite Z30T-A-111.

Toshiba Satellite Z30T-A-111

Prijs: € 1399,-

Processor: Intel Core i5-4200U

RAM: 8 GB

Opslag: 512 GB SSD

Grafisch: Intel HD Graphics 4400

Beeldscherm: 13,3 inch (1920 x 1080 pixels)

Draadloos: 802.11a/b/g/n/ac, bluetooth 4.0 + LE

Camera: Full-HD webcam

Aansluitingen: 3x usb 3.0, VGA, HDMI, 3,5mm-headsetaansluiting, kaartlezer

Afmetingen: 31,6 x 22,7 x 2 cm

Gewicht: 1,36 kg

Accu: 52 Wh

Pluspunten

+ Licht

+ Snel

+ Full HD

Minpunten

- Korrelige antireflectielaag

- Opstaande schermrand

SCORE: 8/10

MacBook Air

De nieuwe MacBook Air wordt door Apple aangeduid als begin 2014. Qua uiterlijk is er geen verschil met de variant uit 2013 (review) en zien we dezelfde aluminium behuizing. Dat is geen nadeel, want naast stevig is de MacBook Air ook erg licht en dun.

Helaas heeft Apple deze update niet aangewend om de MacBook Air te voorzien van een Retina-scherm, iets waar veel mensen op hoopten. De 13 inch-uitvoering heeft nog steeds een 13,3 inch-scherm met een resolutie van 1440 x 900 pixels. Toen dit scherm in 2010 werd geïntroduceerd was het een prima scherm, inmiddels zijn we verwend met ultrabooks met full hd of hogere resoluties en vinden we dit scherm wat magertjes. De kleurweergave en inkijkhoek zijn wel goed.

©PXimport

De 'nieuwe' MacBook Air is een erg marginale update en we hopen dat Apple bij de volgende update flink uitpakt. Toegegeven, de MacBook Air is nog steeds een heel fraaie notebook met een erg goede behuizing en een prima accuduur. Ook het formaat en gewicht zijn erg goed. Daar staat tegenover dat de schermresolutie van 1440 x 900 pixels inmiddels wat belegen begint te worden. Het is prettig dat Apple de prijzen met honderd euro heeft verlaagd.

Bekijk hier de volledige review van de Macbook Air.

MacBook Air

Prijs: € 1029,- (basismodel 128 GB SSD) of € 1229,- (basismodel 256 GB SSD)

Processor: Intel Core i5-4260U (dualcore 1,4 GHz)

RAM: 4 GB DDR3

Opslag: 128 of 256 GB SSD

Grafisch: Intel HD Graphics 5000

Beeldscherm: 13,3 inch (1440 x 900)

Draadloos: 802.11a/b/g/n/ac

Webcam: Ja, 720p

Aansluitingen: 2 x usb 3.0, Thunderbolt (ook DisplayPort), SDXC-kaartlezer

Afmetingen: 32,5 x 22,7 x 1,7 cm

Gewicht: 1,35 kg

Accu: 54 Wh

Pluspunten

+ Behuizing

+ Accuduur

+ 802.11ac

+ Gewicht

Minpunten

- Schermresolutie

- Slechts 4 GB RAM

SCORE: 8/10

Toshiba Chromebook CB30-102

De Chromebook is Googles visie op de toekomst van de notebook waarin je vrijwel altijd online bent. Chrome OS is eigenlijk niet veel meer dan een browser, al je bestanden en data staan op Googles diverse clouddiensten. Toshiba is de eerste met een 13inch-Chromebook.

Chrome OS gebruik je vooral online, maar het is wel mogelijk om offline documenten te bewerken en aan te maken. Omdat Chrome OS niet veel meer is dan de Chrome-webbrowser kan een Chromebook volstaan met relatief zwakke hardware. Het voordeel hiervan is een lage prijs, terwijl de energiezuinige hardware ook een dunne notebook goed mogelijk maakt.

©PXimport

Toshiba is de eerste fabrikant met een Chromebook met een 13,3inch-scherm. Dit formaat biedt een prettige balans biedt tussen een scherm dat groot genoeg is en draagbaarheid. Ook Samsung komt binnenkort met een 13,3inch-Chromebook, waarvan het scherm een hogere resolutie zal hebben. Toshiba's Chromebook heeft duidelijke nadelen. Zo is het scherm erg middelmatig, daarnaast is de fraai ogende behuizing van net iets te goedkoop plastic gemaakt.

Bekijk hier de volledige review van de Toshiba Chromebook CB30-102.

Toshiba Chromebook CB30-102

Prijs: € 299,-

Processor: Intel Celeron 2955U (dualcore, 1,4 GHz)

RAM: 2 GB

Opslag: 16 GB SSD

Grafisch: Intel HD Graphics

Beeldscherm: 13,3 inch (1366 x 768 pixels)

Draadloos: 802.11a/b/g/n, bluetooth 4.0

Webcam: Ja (1280 x 720 pixels)

Aansluitingen: 2x usb 3.0, HDMI, 3,5mm-headsetaansluiting, kaartlezer

Afmetingen: 328,6 x 227 x 20 mm

Gewicht: 1,5 kg

Accu: 52 Wh

Pluspunten

+ Prijs

+ Accuduur

+ Schermformaat

+ Usb3.0-poorten

Minpunten

- Slappe behuizing

- Goedkoop uiterlijk

- Matig scherm

SCORE: 8/10

ASUS Zenbook UX303LA

ASUS' Zenbook UX303LA die we in de uitvoering UX303LA-C4089H getest hebben is een fraaie verschijning. Qua vormgeving lijkt de aluminium behuizing op eerdere Zenbooks. ASUS heeft voor dit model echter gekozen voor een nieuwe kleur die ze zelf rookbruin noemen. De kleur die een beetje het midden houdt tussen bruin en grijs ziet er erg fraai uit.

De gebruikte Intel Core i7-4510U is een dualcore-processor met een basiskloksnelheid van 2 GHz. De processor wordt bijgestaan door 8 GB RAM wat in combinatie met de SSD zorgt voor een soepele en snelle laptop. De opslag wordt verzorgd door een SSD van SanDisk. Opvallend voor een ultrabook is dat het om een 2,5inch-uitvoering gaat. Je kunt hem dus in de toekomst zelf verwisselen voor een grotere SSD.

©PXimport

ASUS zet met de UX303LA in de geteste uitvoering een ultrabook neer waarbij ze vrijwel alles goed doen. De Zenbook UX303LA ziet er prachtig uit, heeft een fijn toetsenbord, een uitstekend scherm en is lekker snel. Het grootste minpunt is dat de opslagcapaciteit van de SSD wat ruimer had kunnen zijn. De accuduur is met zo'n vijf tot zes uur best netjes, maar er zijn ultrabooks die het nog beter doen.

Bekijk hier de volledige review van de ASUS Zenbook UX303LA.

ASUS Zenbook UX303LA

Prijs € 1229,-

Besturingssysteem Windows 8.1

Beeldscherm 13,3 inch (1920 x 1080 pixels)

Processor Intel Core i7-4510U (dualcore 2 GHz)

Geheugen 8 GB DDR3

Opslag 128 GB SSD

Aansluitingen 3 x usb 3.0, HDMI, Mini DisplayPort, 3,5mm-hoofdtelefoonaansluiting, SDHC-kaartlezer, VGA (via adapter), 100MBit/s-netwerkaansluiting (via usb-adapter)

Draadloos 802.11b/g/n/ac, bluetooth 4.0

Afmetingen 32,3 x 22,3 x 2 cm

Gewicht 1,45 kg

Accu 50 Wh

Pluspunten

+Goed scherm

+Uitbreidingspoorten

+Kwaliteit behuizing

+Design

+Toetsenbord

Minpunten

-Opslagcapaciteit SSD

SCORE: 8/10

Toshiba Satellite P50T-B-108

Toshiba's Satellite P50T-B-108 valt op door één ding: een 15,6 inch-scherm met een resolutie van 3840 x 2160 pixels. Een dergelijk scherm wordt meestal met 4K aangeduid, maar de correcte term is eigenlijk UHD. Toshiba heeft de P50T voor een groot gedeelte afgewerkt met aluminium waardoor de laptop elegant oogt.

Toshiba's P50T is één van de eerste notebooks met een UHD-scherm en we kunnen niet anders zeggen dan dat het scherm er fantastisch uitziet. Pixels zijn niet zichtbaar en letters en foto's zijn haarscherp. Wel loop je net als bij andere hoge-resolutie-schermen op tegen het 'probleem' dat het scherm vooralsnog teveel pixels heeft voor sommige toepassingen. Zo zijn afbeeldingen op veel websites niet scherp. Kwalijker is dat Windows 8.1 zelf niet nog steeds niet helemaal klaar is voor UHD.

©PXimport

Toshiba's Satellite P50T valt vooral op door het uitstekende UHD-scherm. Het beeld is haarscherp en door de kalibratie zijn de kleuren uitstekend. De hardware die Toshiba in de laptop toepast is modern en de prestaties van de P50T zijn voor alledaag gebruik dan ook erg goed. De P50T is hierdoor een goede desktopvervanger.

Bekijk hier de volledige review van de Toshiba Satellite P50T-B-108.

Toshiba Satellite P50T-B-108

Prijs: € 1499,-

Processor: Intel Core i7-4700HQ (quadcore 2,4 GHz)

RAM: 16 GB

Opslag: 1 TB SSHD

Grafisch: AMD Radeon R9 M265X 2 GB

Beeldscherm: 15,6 inch (3840 x 2160 pixels)

Aansluitingen: 4x usb 3.0, gigabit, HDMI, 3,5mm-aux, SD

Optisch station: Blu-ray-brander

Draadloos: 802.11a/b/g/n/ac, bluetooth 4.0

Camera: Ja

Afmetingen: 37,8 x 24,4 x 2,8 cm (2,3 kg)

Accu: 45 Wh

Pluspunten

+UHD-scherm

+Gekalibreerd scherm

+Krachtig

Minpunten

-Koeling

-Geen SSD

-Accuduur

SCORE: 7/10

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.