Met de Wyse Cloud Connect introduceert Dell een hdmi-dongle die ieder beeldscherm weet om te toveren tot een Android-pc. Wij gingen met het schappelijk geprijsde apparaatje aan de slag om te onderzoeken voor wie een zakelijke Android-pc op zakformaat nou precies handig is.

Laat ik beginnen met te stellen dat de Wyse Cloud Connect van Dell niet voor iedereen is weggelegd. Het apparaatje kent namelijk een zeer zakelijke insteek, hoewel je dat in eerste instantie misschien niet direct achter een Android-device zou zoeken. Gebruikers krijgen dankzij de dongle toegang tot een virtuele desktop-omgeving, waarbij een systeembeheerder precies kan bepalen met welke applicaties, beveiligingen en diensten dit gepaard gaat.

Een forse stick

De Cloud Connect heeft nou niet bepaald de 'wow'-factor als je deze uit de doos haalt. Het is een simpel en zakelijk ogende hdmi-dongle - precies wat het ook pretendeert te zijn dus. Een soort uit de kluiten gewassen usb-stick, met aan het uiteinde een hdmi-connector. Omdat het nogal een forse stick is, zal deze niet bij iedere tv makkelijk in de hdmi-ingang gestoken kunnen worden. Gelukkig levert Dell een hdmi-verlengkabeltje mee, waardoor je dus vrijwel altijd bij de hdmi poort kunt komen.

Wil je met de Wyse Cloud Connect aan de slag, dan heeft dit wel wat voeten in de aarde. Zo kan je geen account aanvragen op een algemeen e-mailadres als dat van Gmail of Outlook, en duurt het 24 tot 48 uur voordat Dell je inloggegevens toestuurt om je te kunnen aanmelden bij de Wyse PocketCloud-service.

©PXimport

Steek de dongle in een beeldscherm en je hebt je persoonlijke Android-pc.

Heb je alle inloggegevens binnen, dan kan je de dongle in een tv of monitor steken en deze van stroom voorzien met de meegeleverde usb-kabel (of ouderwets via het stopcontact). De Wyse Cloud Connect start automatisch op, en heb je eenmaal een muis en toetsenbord via bluetooth gekoppeld dan zit je binnen no-time in de werkomgeving. Er is overigens ook een mini-usb ingang aanwezig, welke in noodgevallen gebruikt kan worden om een muis of toetsenbord aan te sluiten. Heb je deze niet bij de hand, dan is er ook nog de optie om de Cloud Connector Controller-app te downloaden voor iOS of Android, welke je ook als toetsenbord kunt gebruiken. Handig is ook dat er een microSD-kaartlezer op de hdmi-dongle aanwezig is, waardoor je het geheugen van 8 GB eenvoudig kunt uitbreiden dus.

PocketCloud

De virtuele desktopsessies lopen via softwaretoepassingen als PocketCloud, VMware en Horizon View. Wat de gebruiker (bijvoorbeeld een werknemer) precies op de Cloud Connect kan doen, ligt volledig in handen van de beheerder van de managementool. Binnen dit programma kan precies worden aangeven welke apps een gebruiker mag gebruiken of welke restricties deze krijgt opgelegd. Daarbij is het ook mogelijk om op afstand Android-apps toe te wijzen aan de Cloud Connect. Zodoende zou een systeembeheerder iedere werknemer dus van een belangrijke app kunnen voorzien.

©PXimport

De Wyse Cloud Connect van Dell is vooral interessant voor zakelijke gebruikers, of binnen het onderwijs.

Een groot voordeel van Android als onderliggende basis, is dat er in theorie verschrikkelijk veel apps via de Play Store beschikbaar zijn. We zeggen hier 'in theorie' omdat tijdens onze test bleek dat lang niet alle apps te installeren zijn. Dit omdat veel apps afhankelijk zijn van een touchscreen, en dit bij veel gebruikers van de Wyse Cloud Connect niet beschikbaar zal zijn.

De Cloud Connect is geen gigantische Android-krachtpatser, maar de dualcore-processor zorgt er (samen met de 1GB aan RAM) voor dat de lichte apps zonder hapering gebruikt kunnen worden. De grafische kant van deze chip biedt daarbij de optie tot een full hd-weergave, al merk je bij zwaardere taken wel dat er wat haperingen optreden. Qua internetverbinding is de dongle volledig afhankelijk van wifi, er is dus geen optie om een simkaartje in het apparaat te steken.

Een vertrouwde omgeving

Eenmaal opgestart en ingelogd, beland je in de welbekende Android-omgeving. Op het startscherm kan je dus je favoriete apps plaatsen, en alle instellingen en Google-functies vind je op dezelfde plek als bij de meeste Android-smartphones. Het is dan ook even wennen om met een muisaanwijzer door Android te navigeren, iets dat je normaal natuurlijk met snelle aanrakingen en swipe-bewegingen doet. Het gaat allemaal wat minder intuïtief, maar het werkt prima.

Dankzij de Cloud Connect wordt mogelijk om op je tv gebruik te maken van zaken als de Chrome-browser, YouTube en het rijke aanbod van de Play Store. Niet alle apps worden echter ondersteund, wat een beetje jammer is. Zo kregen we het bijvoorbeeld niet voor elkaar Netflix te installeren. Gelukkig zijn het Dells eigen toegevoegde zakelijke applicaties die dit tot een interessant product maken. Zo is het bijvoorbeeld mogelijk om je werk-pc op afstand te benaderen via PocketCloud. Ideaal natuurlijk wanneer je buiten kantoor toegang wilt tot je pc.

Cloud Client Manager

De Cloud Client Manager is de portal vanwaar je alle regels, toepassingen en restricties voor de Cloud Connect kunt regelen. Als je hier online op inlogt, kom je in een overzichtelijk dashboard terecht waarbinnen je onder meer gebruikersgroepen kunt aanmaken, apps kunt uitzetten, berichten aan gebruikers kunt verzenden en alle aangesloten apparaten kunt beheren.

©PXimport

Qua design doet de Cloud Connect weinig bijzonders.

Conclusie

Het mag duidelijk zijn, de Dell Wyse Cloud Connect is niet bedoeld voor privégebruik. Zoek je een dongle die je in staat stelt om eenvoudig Netflix te kijken en op internet te surfen, dan ben je waarschijnlijk beter af bij de spotgoedkope Chromecast. Ben je echter (bijvoorbeeld voor een kleine onderneming) op zoek naar een betaalbare oplossing voor mobiele werkplekken? Dan zal de Cloud Connect wel eens precies kunnen zijn waar je naar op zoek bent. Het blijft echter wel onhandig dat je voor deze mobiele Android-pc toch altijd ook een bluetooth toetsenbord en muis met je mee moet slepen.

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.