Op een moderne televisie heb je verschillende mogelijkheden om media af te spelen. Zo kun je apps downloaden of een Chromecast gebruiken. Met een gameconsole kun je eveneens je favoriete films en series afspelen. Wij zetten alle opties op een rijtje.

01 Smart-apps op je tv

Laten we beginnen met de meest eenvoudige manier om media af te spelen. Als je een slimme televisie hebt, kun je apps installeren om zonder tussenkomst van kastjes of kabels direct allerlei media op je beeldscherm te toveren. Veel van de apps die beschikbaar zijn voor smart tv’s zijn (vanzelfsprekend) gecentreerd rond het idee van tv en films kijken. Ook voor muziekliefhebbers zijn er een aantal apps beschikbaar voor smart tv’s. Voor alle apps heb je een werkende internet/wifi-verbinding nodig om gebruik te kunnen maken van de streamingsdiensten.

Houd er wel rekening mee dat niet elk merk alle apps aanbiedt. Netflix wordt altijd wel aangeboden, maar zelfs bij populaire apps als Spotify vis je bij sommige fabrikanten achter het net. Ook kan het voorkomen dat fabrikanten de ontwikkeling van apps voor bepaalde slimme tv’s stopzetten, dus laat je bij de aankoop van een slimme tv vooral niet leiden door de beschikbare apps.

©PXimport

02 Gastmodus met Chromecast

Eén van de beste alternatieven voor een slimme televisie is de Google Chromecast. Sluit het rondje apparaatje aan via de meegeleverde hdmi-kabel en zonder problemen kun je de inhoud van je smartphone naar je tv streamen. Normaal gesproken kan dit alleen vanaf apparaten die bij hetzelfde wifi-netwerk zijn aangemeld, maar middels de gastmodus kunnen ook anderen naar je tv streamen. Zet de optie Gastmodus aan via de Google Home-app, zodat de Chromecast een zogenaamd wifi-beacon wordt. Mensen die zich in de buurt van de Chromecast bevinden, kunnen nu hun media naar het apparaat streamen.

Op Computer!Totaal hebben we al veel geschreven over de Chromecast. Ga je er een kopen of heb je er net eentje in huis gehaald, dan weet je met de Chromecast-tips in dit artikel precies wat de mogelijkheden van Google’s streaming-gadget zijn!

©PXimport

03 Apple TV+ kijken

Een ander alternatief is de Apple TV. Het apparaat is in twee varianten verkrijgbaar: de hd-versie voor 139 euro en de 4k-versie vanaf 179 euro. De 4K-versie kreeg in het begin van 2021 een update. Deze nieuwe versie heeft een betere chip, een HDMI 2.1-aansluiting waardoor weergave tot wel 10K mogelijk is. De Apple TV is een ander soort apparaatje dan de Chromecast, het heeft namelijk een interne opslagruimte en beschikt over een eigen appstore zodat je niet via je smartphone hoeft te streamen. Uiteraard kan dit wel met een iPhone of iPad. Sinds november 2019 heb je meteen toegang tot Apple TV+, de streamingdienst van het Amerikaanse bedrijf. Apple TV+ kost € 4,99 per maand.  Heb je een iPhone, iPad, iPod touch, Mac of een Apple TV, dan hoef je enkel de Apple TV-app te downloaden in de App Store en je hebt direct toegang tot alle films en series. Je moet wel beschikken over iOS 12.3 of hoger, tvOS 12.3 of hoger of macOS Catalina. Je kunt je ook op tv.apple.com abonneren op Apple TV+ voor een bedrag van en dan kun je de streamingdienst gebruiken in Safari, Chrome of Firefox.

04 Streamen via DLNA

De breed geïntegreerde maar slecht begrepen DLNA-technologie maakt het mogelijk om mediabestanden van een harde schijf of geheugenkaart naar andere apparaten op je thuisnetwerk te streamen zonder dat je een hele hoop codecs of bestandsformaten hoeft te kennen, of moet weten hoe je netwerk werk. Wat je misschien nog niet wist is dat ook veel televisies de techniek ondersteunen. Om bestanden te kunnen delen vanaf een computer, nas of mediaspeler moet je wel instellen dat ze media kunnen delen met andere apparaten in het netwerk. Installeer daarnaast een DLNA-app op je mobiele apparaat om de inhoud met je tv te kunnen delen. Een goede optie voor Android is het aloude VLC, voor iOS is de app UPNP/DLNA Streamer een slimme keuze. Wil je meer weten over DLNA, dan kun je dit artikel er eens op naslaan.

05 Streamen met je gameconsole

Ben je ervan op de hoogte dat je je gameconsole ook in kunt zetten als streaming stick? Alle grote spelcomputers hebben namelijk wifi ingebouwd en dat kun je gebruiken om media naar je tv te streamen. Een interessante mogelijkheid is bovendien de Nvidia Shield, een apparaat waarmee je toegang hebt tot duizenden games en apps. De Shield heeft Google Assistent aan boord. Je praat met de console door op een knop op de afstandsbediening te drukken. Voor het spelen van games kun je de Shield Controller aanschaffen.

©PXimport

06 Streamen met Plex

Plex, ook wel Plex Media Server genoemd, doet bij velen wel een belletje rinkelen, maar wat is het nu precies? Het is de bedoeling van de dienst dat het een centrale hub is in jouw netwerk. Op de computer of schijf waar al je mediabestanden staan, installeer je het programma. Op je tablet, smartphone of ander apparaat installeer je vervolgens de bijbehorende gratis app. Als al je apparaten op hetzelfde netwerk zijn aangemeld, heb je op al deze toestellen toegang tot je mediabestanden. In de Plex-app vind je ook de mogelijkheid om webshows en nieuws te bekijken.

©PXimport

07 Live-tv via apps

Via een televisieabonnement geniet je uiteraard het eenvoudigst van live-tv, maar je kunt er ook voor kiezen om tv te kijken met apps. Een goed voorbeeld is de Ziggo Go-app. Handig als je op je mobiel of laptop Nederlandse zenders wilt kunnen bekijken. Voor Formule 1 heb je de app F1TV Pro voor 64,99 euro per jaar. 

Voor de Nederlandse tv-zenders kun je ook de app van NLZiet installeren. Ook deze dienst kost ongeveer 8 euro per maand. De meeste apps hebben ingebouwde Chromecast en AirPlay-ondersteuning.

©PXimport

08 Amazon Fire Stick

Amazon biedt een hdmi-stick die je in een vrije poort van je tv kunt steken. Amazons eigen videodienst Amazon Prime Video kun je er op kijken en ook apps als YouTube, Netflix en Spotify worden aangeboden en kun je starten middels de meegeleverde afstandsbediening. Uiteraard heeft Amazon haar Alexa-technologie ingebouwd, waardoor je films of apps kunt opstarten door tegen de afstandsbediening te praten. Alexa spreekt tot op heden helaas nog geen Nederlands. De Amazon Fire Stick  is met 39 euro een stuk goedkoper dan bijvoorbeeld de Apple TV. 

©PXimport

09 Media via usb-drive

Een andere leuke bijkomstigheid van zo’n grote 60inch-televisie is dat je er perfect je vakantiefoto’s en films op af kunt spelen. Vrijwel iedere slimme tv heeft namelijk een usb-poort. Klik op de source-knop van je afstandsbediening en selecteer je usb-drive. Op het scherm van je tv wordt nu de inhoud van je usb-drive weergegeven. Meestal kun je de afspeelknoppen van de afstandsbediening gebruiken voor het afspelen, pauzeren en stoppen van de media.

©PXimport

10 Via de kabel

Heeft je televisie geen wifi-module, dan kun je altijd nog een hdmi-kabel gebruiken. De meeste laptops hebben wel een hdmi-poort, waarna je in de systeeminstellingen ervoor kiest of je het scherm wilt dupliceren of als extra monitor wilt gebruiken. Heb je geen hdmi-poort op je laptop, dan kun je een adapterkabel gebruiken. De echt nieuwe laptops worden tegenwoordig alleen nog maar een usb-c-poort geleverd, een usb-c naar hdmi-adapterkabel komt dan goed van pas en kost zo’n 20 euro. Denk er wel aan dat de kabel ondersteuning moet bieden aan 4K, sommige oude kabels bieden namelijk enkel ondersteuning tot 1080p.

©PXimport

11 Cast je scherm

Veel apps, zoals Netflix en Amazon Prime Video, bieden direct vanuit de app ondersteuning voor AirPlay en Chromecast, waardoor je ondertussen gewoon op je smartphone andere apps kunt blijven gebruiken. Heeft een app geen directe cast-functie, dan kun je altijd nog je complete scherm casten naar je tv. Het nadeel hiervan is dat álles wat je doet op je smartphone ook op je tv te zien is, inclusief binnenkomende berichten. Ook is de kwaliteit minder goed dan wanneer een app directe cast-ondersteuning biedt.

©PXimport

12 Afspelen vanaf je nas

Als je een nas gebruikt voor al je mediabestanden, dan wil je deze natuurlijk gemakkelijk af kunnen spelen op je tv. Je kunt dan kiezen voor Plex, maar de meeste nas-fabrikanten bieden ook eigen oplossingen aan. Synology biedt bijvoorbeeld de app DS Video aan. Zorg er dan voor dat de optie Video Station is geactiveerd op je Synology-nas en dat je je video’s hebt georganiseerd op type. Hoe dit moet, staat beschreven in de handleiding. De app is alleen beschikbaar voor Android. Heb je een nas van een andere fabrikant? Kijk dan even op de website wat voor opties er aangeboden worden.

13 Raspberry Pi mediaserver

Een Raspberry Pi komt altijd van pas, want hiervan kun je ook een heuse mediaserver maken. Uiteraard moet je hiervoor wel wat werk verrichten en eventuele fouten oplossen door bezoekjes aan fora te doen. Er zijn een aantal goede handleidingen te vinden op het internet, een paar leuke ideeën vind je op deze website. Het officiële forum van Raspberry Pi is een goede optie als je meer hulp nodig hebt bij je diy-project.

©PXimport

14 Wifi Direct

Veel slimme tv’s hebben een optie aan boord om zonder tussenkomst van een router media draadloos af te spelen, vaak wordt dit aangeduid als Wifi Direct. Het is een alternatief voor bluetooth, wat langzamer is en een kleiner bereik heeft. Wil je hiervan gebruikmaken, zorg er dan voor dat op je tv de optie Wifi Direct is ingesteld, dit vind je in de meeste gevallen bij de netwerkinstellingen. Kun je geen optie vinden, dan staat het meestal standaard aan. Op je iPhone zet je wifi aan en selecteer je de naam van je tv. In Android ga je naar Instellingen / Wifi / Wifi-voorkeuren / Geavanceerd / Wifi Direct en selecteer je je tv.

©PXimport

15 Miracast

Miracast is een ietwat oude technologie, vergelijkbaar met Wifi Direct. Het beeld van je smartphone wordt gedupliceerd naar je televisie door een directe wifiverbinding tussen beide apparaten. Veel fabrikanten ondersteunen Miracast, maar het verwarrende is wel dat elke fabrikant zijn eigen variant van Miracast aanbiedt en hier vaak ook een andere naam aan geeft. Miracast wordt niet (meer) ondersteund door Android en iOS, maar Windows 10 kan wel streamen via Miracast. Heb je moeite om een verbinding tot stand te brengen, kijk dan even hier. Goedkope streamingsticks uit China bieden vaak wel ondersteuning voor Miracast.

©PXimport

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.