De populariteit van de Sandisk e200-serie was niet in het minst te wijten aan de enorm effectieve prijsstrategie waardoor Sandisk de concurrentie flink de loef wist af te steken. Deze trend wordt doorgezet met de Sansa View.

De nieuwe Sansa View wordt geleverd in capaciteit van 8 GB (€ 200) en 16 GB (€ 220). De speler is wat groter dan zijn voorganger, maar biedt nu wel een 2.4-inch display voor het weergeven van foto's en videobestanden. Ook is er een ingebouwd micro-sd-slot waardoor de capaciteit verder uitgebreid kan worden. De rest van de speler is nogal basic. Er wordt een redelijk aantal audio- en videoformaten ondersteund, alhoewel we bij videobestanden toch vaak moeten terugvallen op de meegeleverde Sandisk media converter software -- zelfs wanneer het videobestand aan de specificaties van de speler voldoet.

De kwaliteit van de Sansa View als videospeler is redelijk, niet geweldig. Het display is niet erg levendig maar levert wel scherpe beelden. We vragen ons wel af of u een speler met een dergelijk klein scherm moet gebruiken om langere films te kijken, maar die vraag stellen wij ons ook bij de iPod nano.

Het afspelen van muziek geeft ons eveneens een middle-of-the-road-ervaring. Er zijn een handjevol equalizerinstellingen evenals een vrije instelling, maar we worden niet overtuigd van de geluidskwaliteit, die wat aan helderheid lijkt te missen -- zelfs wanneer we de goedkope oortjes vervangen door een goede koptelefoon. Onder de extra mogelijkheden vallen een fm-radio met automatische tuner en een voice recorder. De accuduur wordt door Sandisk op 35 uur gesteld voor muziek, bij het afspelen van video moet de speler 7 uur meegaan. Dat is meer dan bij de meeste concurrenten en mag met recht indrukwekkend genoemd worden.

PluspuntenMinpuntenConclusie

De Sansa View mag dan wel geen uitstekende speler zijn -- noch in uiterlijk, noch in prestaties -- met zijn lage prijs en lange accuduur zal de speler zeker weer een succesverhaal voor Sandisk worden.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.