Het heeft even geduurd, maar de nieuwste Chromecast is eindelijk officieel in Nederland verkrijgbaar. De Google Chromecast met Google TV was al via omweggetjes te koop, maar met de officiële Nederlandse versie worden ook Nederlandse apps en diensten ondersteund. Is de Chromecast met Google TV een waardig opvolger voor de Chromecast Ultra? Je leest het in deze review.

Laten we wel zijn: als je al beschikt over een Chromecast Ultra en een televisie met een fatsoenlijk besturingssysteem, is de nieuwe Chromecast geen gadget die je per se moet hebben. Voor mensen met een wat oudere televisie is de Chromecast juist wel uitermate geschikt: zoals de naam al zegt komt het apparaat met een voorgeïnstalleerde versie van Google TV, een speciale versie van Android TV. Zo wordt de Chromecast het werkpaard, en hoeft je tv alleen maar scherm te zijn. 

Installatie

Google staat bekend om zijn snelle, simpele integraties met andere tools, en de Chromecast met Google TV is daar het perfecte voorbeeld van. Nadat je de Chromecast in de HDMI-poort van je televisie hebt geplugd, is de installatie er een uit het boekje: verbinden met het wifi-netwerk is een makkie en inloggen op je Google-account gaat vrijwel automatisch. Eenmaal aangekomen bij het hardware-gedeelte hoef je slechts het merk van je televisie en soundbar in een lijst te selecteren. Daarna heb je je oude afstandsbedieningen eigenlijk niet meer nodig. Binnen een paar minuten loop je door het hele installatieproces heen.

Ook het installeren van apps werkt simpel: vooraf kun je in een lijst aangeven welke apps je wil downloaden. Ook kun je de volgorde van apps op je thuisscherm bepalen, en niet-gebruikte apps verwijderen. 

Apps

De Chromecast met Google TV werkt met alle standaard streaming-apps: Netflix, Amazon Prime, Disney+ en HBO Max, net als Googles eigen diensten als YouTube en Stadia. Ook muziek-apps als Spotify, Deezer, Tidal en Apple Music zijn aanwezig. 

Nu de nieuwe Chromecast ook officieel op de Nederlandse markt verschijnt, worden ook diensten als NPO Start, NLZiet, Ziggo Go, RTL XL en Videoland ondersteund, een grote verbetering ten opzichte van de onofficiële versie. Sportliefhebbers kunnen hun lol op met F1 TV, Viaplay en Eurosport Player. De volledige lijst apps vind je op de website van Google. 

©PXimport

Het gemak van inloggen bij de apps wisselt een beetje. Soms is een QR-code scannen genoeg, soms moet je handmatig je inloggegevens invullen, wat een beetje onhandig is. Eenmaal ingelogd is dat geen probleem meer. 

Assistent en Google Home

Als je een Nest Home-speaker hebt staan, is de Chromecast ook makkelijk in je slimme huis te integreren. Via de Google Home-app op je smartphone is het een fluitje van een cent om de Chromecast toe te voegen. Daarna kun je via de app of met stemcommando’s muziek afspelen, video’s bekijken, series zoeken of je tv aan- en uitzetten.

Ook de Assistent-knop op de afstandsbediening werkt naar behoren, al voelt het een beetje nutteloos om daar een hardwarematige knop voor te hebben, helemaal als je al een slimme speaker hebt. De optie zit echter niet in de weg, en als je liever niet wil dat je speaker de hele dag meeluistert, is een fysieke knop wel een handig alternatief. 

Afstandsbediening

De Chromecast met Google TV is de eerste Chromecast met een eigen afstandsbediening – of afstandsbedieninkje, want groot is-ie niet. Daarop vind je een aan/uitknop, navigatieknoppen, volumeregeling, een knop voor de Google Assistent en sneltoetsen voor YouTube en Netflix. Het was fijn geweest als je die laatste twee naar wens kon aanpassen, maar die mogelijkheid is er helaas niet. 

De volumeknoppen zitten aan de zijkant van het apparaatje, wat een beetje een vreemde keuze is: je moet de afstandsbediening anders vastpakken om het volume te regelen. Overigens kun je dat natuurlijk ook gewoon nog met de afstandsbediening van je televisie of soundbar doen. De afstandsbediening werkt op twee meegeleverde AAA-batterijen. 

©CIDimport

Beeldkwaliteit en snelheid

Net als de Ultra ondersteunt de Chromecast met Google TV beeld op 4K Ultra HD-kwaliteit, al moet je televisie dat zelf natuurlijk wel aankunnen. Ook HDR wordt ondersteund. Op het gebied van audio werkt de Chromecast met Dolby Atmos en Dolby Digital.

Tijdens de testperiode hebben we op geen enkel moment een haperende stream of mindere beeldkwaliteit gezien. Zelfs na de installatie van een nieuw modem was de Chromecast nog gewoon met het netwerk verbonden. De interface zelf is beduidend rapper dan veel televisiebesturingssystemen. 

Conclusie

De Chromecast met Google TV is de perfecte oplossing voor mensen met een iets minder slimme televisie. De installatie is simpel, de interface is snel en logisch, en de beeldkwaliteit is goed. Het helpt als je al wat Google-hardware en -software gebuikt, maar dat is geen absolute must. De afstandsbediening is een fijne toevoeging ten opzichte van de Chromecast Ultra, al hadden de volumeknoppen op een logischere plek mogen zitten. 

Wil je voor niet al te veel geld van je televisie een écht slimme tv maken die alle bekende streaming-apps ondersteunt, dan is de Google Chromecast met Google TV het ideale apparaat. 

Je zit op de bank en streamt probleemloos een 4K-video op je telefoon, maar zodra je je laptop openklapt om een webpagina te laden, lijkt het alsof de verbinding vastloopt. Ligt het aan de router of aan je computer? In dit artikel leggen we uit waarom wifi-snelheden zo sterk kunnen verschillen per apparaat en wat je eraan kunt doen.

Je betaalt voor een snelle internetverbinding, dus is de verwachting dat elk apparaat in huis die snelheid ook daadwerkelijk haalt. Toch voelt het surfen op je computer soms stroperig aan, terwijl je smartphone ernaast nergens last van heeft. Vaak wordt er direct naar de internetprovider gewezen, maar het probleem zit meestal in de apparatuur zelf. Het verschil in hardware, leeftijd en software tussen mobiele apparaten en computers is namelijk groter dan je denkt. Na het lezen van dit stuk weet je precies waar die vertraging vandaan komt.

Generatiekloof: waarom je laptop vaak achterloopt

Het snelheidsverschil tussen je telefoon en je computer komt vaak neer op een simpele generatiekloof. We vervangen onze telefoons gemiddeld elke twee tot drie jaar, waardoor ze vaak uitgerust zijn met de nieuwste wifi-chips (zoals wifi 6 of 6E). Een laptop gaat vaak veel langer mee, soms wel vijf tot zeven jaar. Hierdoor probeert een verouderde netwerkkaart in je laptop te communiceren met een moderne router, wat resulteert in een lagere maximumsnelheid.

Daarnaast speelt de manier waarop data wordt verwerkt een grote rol. Een telefoon is geoptimaliseerd voor directe consumptie: apps op de achtergrond worden gepauzeerd om de app die je nú gebruikt voorrang te geven. Een computer werkt anders. Terwijl jij probeert te surfen, kan Windows of macOS op de achtergrond bezig zijn met zware updates, het synchroniseren van clouddiensten of het maken van back-ups. Je laptop snoept dus al bandbreedte weg zonder dat jij het doorhebt, waardoor er voor je browser minder overblijft.

Wanneer je laptop de strijd wél wint

De laptop wint het van de telefoon wanneer de omstandigheden optimaal zijn voor stabiliteit in plaats van pure mobiliteit. Als je beschikt over een moderne laptop met een recente netwerkkaart en je bevindt je in dezelfde ruimte als de router, kan de laptop vaak stabieler grote bestanden binnenhalen.

Dat geldt vooral als je laptop verbonden is met de 5GHz-frequentieband. Deze frequentie is veel sneller dan de oude 2.4GHz-band, maar heeft een korter bereik. Als je dicht bij het toegangspunt zit, profiteert je laptop van zijn krachtigere processor om complexe webpagina's sneller op te bouwen dan een telefoon dat kan, mits de verbinding zelf niet de bottleneck is.

Waarom je telefoon soepeler aanvoelt

Het verschil wordt pijnlijk duidelijk zodra je verder van de wifi-bron af gaat zitten, bijvoorbeeld op zolder of in de tuin. Smartphones zijn vaak agressiever geprogrammeerd om het sterkste signaal te pakken of snel tussen frequenties te schakelen. Veel laptops blijven daarentegen te lang plakken op een zwak 5GHz-signaal of vallen onnodig terug op de trage en vaak overvolle 2.4GHz-band (het zogeheten 'sticky client'-probleem).

Daarnaast hebben smartphones een trucje dat laptops helaas moeten missen: wifi-assist (of een vergelijkbare term). Als de wifi even hapert, gebruikt de telefoon ongemerkt een beetje 4G- of 5G-data om de stroom stabiel te houden. Je laptop heeft die optie meestal niet en laat direct een laadicoontje zien. Hierdoor voelt de telefoon sneller aan, terwijl hij eigenlijk een beetje vals speelt door mobiele data bij te schakelen.

Harde grenzen: wanneer traagheid onvermijdelijk is

Er zijn situaties waarin je laptop de strijd sowieso verliest, ongeacht hoe dicht je bij de router zit. Dit zijn de harde grenzen:

Zo check je of jouw hardware het probleem is

Om te bepalen of je laptop de boosdoener is, moet je eerst kijken naar de verbinding. Klik op het wifi-icoon op je laptop en controleer of je verbonden bent met een 5GHz-netwerk (vaak te zien bij Eigenschappen of netwerkinformatie). Is dat niet het geval en sta je wel dicht bij de router? Dan is je netwerkkaart waarschijnlijk verouderd of staan de instellingen niet goed.

Kijk ook eens kritisch naar je gebruik. Heb je toevallig nog applicaties openstaan zoals Steam, OneDrive of Dropbox? Deze programma's kunnen de verbinding volledig dichttrekken. Op een telefoon gebeurt dit zelden automatisch op de achtergrond. Als je laptop ouder is dan vijf jaar, kan een simpele upgrade met een moderne wifi-usb-dongle het probleem vaak al verhelpen, zonder dat je een hele nieuwe computer hoeft aan te schaffen.

Kortom: leeftijd en software maken het verschil

Dat je telefoon sneller is op wifi dan je laptop, komt meestal doordat telefoons nieuwere netwerkchips hebben en slimmer omgaan met datastromen. Laptops hebben vaak last van zware achtergrondprocessen of blijven hangen op een tragere frequentieband. Daarnaast schakelen telefoons bij zwak wifi soms ongemerkt over op 4G/5G, wat de ervaring vloeiender maakt. Controleer of je laptop op de 5GHz-band zit en sluit zware achtergrondprogramma's af om snelheid te winnen.

Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen komt op 16 april uit voor Nintendo Switch.

Dat heeft Nintendo vanmiddag aangekondigd in een speciale Direct-uitzending die om de game draait. Ondanks dat de game voor de eerste Switch verschijnt, zal hij via backwards compatibility ook speelbaar zijn op Nintendo Switch 2.

In de Tomodachi Life-games van Nintendo kunnen spelers zelf Mii-personages creëren en bijvoorbeeld baseren op het uiterlijk van henzelf, vrienden en familie of beroemdheden. Deze Mii's leiden vervolgens hun eigen leven op een eiland, wat allerlei gekke en hilarische situaties oplevert. Spelers kunnen zelf ook invloed uitoefenen op deze verschillende situaties.

Over Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen

In de Direct-uitzending werd meer informatie gegeven over het aankomende Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen. Zo is duidelijk dat spelers hun Mii-personages unieke persoonlijkheden, gewoontes en woningen kunnen geven. Spelers kunnen tijdens de game zien waar de personages aan denken, en ze helpen bij problemen. De tijd in de game verstrijkt daarbij net zo snel als in de echte wereld, wat het de moeite waard maakt om het spel op verschillende momenten op te starten.

Het is daarbij mogelijk om de verschillende Mii-personages kennis met elkaar te laten maken, om te zien wat er vervolgens gebeurd. Personages kunnen bijvoorbeeld praten over hun favoriete eten en filmgenres. Het is daarnaast mogelijk om acht Mii-personages bij elkaar in een huis te laten wonen, wat weer unieke reacties van de personages veroorzaakt.

Op het eiland waar de game zich afspeelt kunnen spelers de personages winkels te laten bezoeken. Bijvoorbeeld een supermarkt waar allerlei etenswaren worden verkocht, of de mogelijkheid om kleding en kostuums te kopen. In een speciale marktkraam worden redelijk geprijsde artikelen meerdere malen per dag ververst.

Ook is er een ontwerpatelier, waar spelers verschillende voorwerpen kunnen maken, waaronder kledingstukken, versiering voor huizen en zelfs huisdieren. Het eiland kan sowieso naar eigen smaak worden ingedeeld, met bankjes, bomen, planten en meer.