Het heeft even geduurd, maar de nieuwste Chromecast is eindelijk officieel in Nederland verkrijgbaar. De Google Chromecast met Google TV was al via omweggetjes te koop, maar met de officiële Nederlandse versie worden ook Nederlandse apps en diensten ondersteund. Is de Chromecast met Google TV een waardig opvolger voor de Chromecast Ultra? Je leest het in deze review.

Laten we wel zijn: als je al beschikt over een Chromecast Ultra en een televisie met een fatsoenlijk besturingssysteem, is de nieuwe Chromecast geen gadget die je per se moet hebben. Voor mensen met een wat oudere televisie is de Chromecast juist wel uitermate geschikt: zoals de naam al zegt komt het apparaat met een voorgeïnstalleerde versie van Google TV, een speciale versie van Android TV. Zo wordt de Chromecast het werkpaard, en hoeft je tv alleen maar scherm te zijn. 

Installatie

Google staat bekend om zijn snelle, simpele integraties met andere tools, en de Chromecast met Google TV is daar het perfecte voorbeeld van. Nadat je de Chromecast in de HDMI-poort van je televisie hebt geplugd, is de installatie er een uit het boekje: verbinden met het wifi-netwerk is een makkie en inloggen op je Google-account gaat vrijwel automatisch. Eenmaal aangekomen bij het hardware-gedeelte hoef je slechts het merk van je televisie en soundbar in een lijst te selecteren. Daarna heb je je oude afstandsbedieningen eigenlijk niet meer nodig. Binnen een paar minuten loop je door het hele installatieproces heen.

Ook het installeren van apps werkt simpel: vooraf kun je in een lijst aangeven welke apps je wil downloaden. Ook kun je de volgorde van apps op je thuisscherm bepalen, en niet-gebruikte apps verwijderen. 

Apps

De Chromecast met Google TV werkt met alle standaard streaming-apps: Netflix, Amazon Prime, Disney+ en HBO Max, net als Googles eigen diensten als YouTube en Stadia. Ook muziek-apps als Spotify, Deezer, Tidal en Apple Music zijn aanwezig. 

Nu de nieuwe Chromecast ook officieel op de Nederlandse markt verschijnt, worden ook diensten als NPO Start, NLZiet, Ziggo Go, RTL XL en Videoland ondersteund, een grote verbetering ten opzichte van de onofficiële versie. Sportliefhebbers kunnen hun lol op met F1 TV, Viaplay en Eurosport Player. De volledige lijst apps vind je op de website van Google. 

©PXimport

Het gemak van inloggen bij de apps wisselt een beetje. Soms is een QR-code scannen genoeg, soms moet je handmatig je inloggegevens invullen, wat een beetje onhandig is. Eenmaal ingelogd is dat geen probleem meer. 

Assistent en Google Home

Als je een Nest Home-speaker hebt staan, is de Chromecast ook makkelijk in je slimme huis te integreren. Via de Google Home-app op je smartphone is het een fluitje van een cent om de Chromecast toe te voegen. Daarna kun je via de app of met stemcommando’s muziek afspelen, video’s bekijken, series zoeken of je tv aan- en uitzetten.

Ook de Assistent-knop op de afstandsbediening werkt naar behoren, al voelt het een beetje nutteloos om daar een hardwarematige knop voor te hebben, helemaal als je al een slimme speaker hebt. De optie zit echter niet in de weg, en als je liever niet wil dat je speaker de hele dag meeluistert, is een fysieke knop wel een handig alternatief. 

Afstandsbediening

De Chromecast met Google TV is de eerste Chromecast met een eigen afstandsbediening – of afstandsbedieninkje, want groot is-ie niet. Daarop vind je een aan/uitknop, navigatieknoppen, volumeregeling, een knop voor de Google Assistent en sneltoetsen voor YouTube en Netflix. Het was fijn geweest als je die laatste twee naar wens kon aanpassen, maar die mogelijkheid is er helaas niet. 

De volumeknoppen zitten aan de zijkant van het apparaatje, wat een beetje een vreemde keuze is: je moet de afstandsbediening anders vastpakken om het volume te regelen. Overigens kun je dat natuurlijk ook gewoon nog met de afstandsbediening van je televisie of soundbar doen. De afstandsbediening werkt op twee meegeleverde AAA-batterijen. 

©CIDimport

Beeldkwaliteit en snelheid

Net als de Ultra ondersteunt de Chromecast met Google TV beeld op 4K Ultra HD-kwaliteit, al moet je televisie dat zelf natuurlijk wel aankunnen. Ook HDR wordt ondersteund. Op het gebied van audio werkt de Chromecast met Dolby Atmos en Dolby Digital.

Tijdens de testperiode hebben we op geen enkel moment een haperende stream of mindere beeldkwaliteit gezien. Zelfs na de installatie van een nieuw modem was de Chromecast nog gewoon met het netwerk verbonden. De interface zelf is beduidend rapper dan veel televisiebesturingssystemen. 

Conclusie

De Chromecast met Google TV is de perfecte oplossing voor mensen met een iets minder slimme televisie. De installatie is simpel, de interface is snel en logisch, en de beeldkwaliteit is goed. Het helpt als je al wat Google-hardware en -software gebuikt, maar dat is geen absolute must. De afstandsbediening is een fijne toevoeging ten opzichte van de Chromecast Ultra, al hadden de volumeknoppen op een logischere plek mogen zitten. 

Wil je voor niet al te veel geld van je televisie een écht slimme tv maken die alle bekende streaming-apps ondersteunt, dan is de Google Chromecast met Google TV het ideale apparaat. 

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.