Je wilt een draadloze, over-ear koptelefoon, maar hij mag niet teveel kosten. Wat is er zoal op de markt als je een koptelefoon wilt die niet meer dan pakweg 100 euro mag kosten? Waar moet je op letten? Wat voor geluidskwaliteit mag je verwachten en hebben koptelefoons in dit prijssegment ook nog extra functies naast bluetooth? Wij testen de beste draadloze over-ear koptelefoons.

We testen acht koptelefoons van bekende en minder bekende merken die niet meer dan pakweg 100 euro kosten, om een goed beeld te krijgen van het marktaanbod op het gebied van betaalbare, draadloze over-ear koptelefoons.

Het wordt al vrij snel duidelijk dat ons prijssegment vol zit met compromissen. Zo leveren sommige koptelefoons flink in op geluidskwaliteit op het moment dat ze een vrij premium ontwerp hebben. Sommige koptelefoons zitten niet al te stevig in elkaar, maar klinken dan weer opvallend goed. Hoewel comfort in de vorm van kussens voornamelijk een persoonlijke kwestie is, is wel duidelijk merkbaar dat niet alle fabrikanten zich verdiept hebben in de ergonomie van de gemiddelde gebruiker. Te kleine oorkussens, oorschelpen die niet kunnen kantelen … we komen allerlei gebreken tegen.

Functies

We testen de koptelefoons niet alleen op het gebied van ontwerp, comfort en geluidskwaliteit, maar ook de bediening en eventuele extra functies nemen we mee. Zo ondersteunde (slechts) één deelnemer Siri en waren lang niet alle koptelefoons op te vouwen (een over-ear koptelefoon neemt al snel veel ruimte in als je deze niet kunt inklappen). Sommige koptelefoons worden geleverd met een opbergzak, andere zelfs met een stevige opbergcase! Op de geteste Sony- en Pioneer-modellen na, hebben alle koptelefoons uit de test de mogelijkheid om een batterijindicator te zien het bluetooth-menu op je smartphone. Alle koptelefoons zijn geschikt om draadloos oproepen mee te beantwoorden.

©PXimport

Geluid

Hoewel het voor een deel een kwestie van smaak is, kunnen we rustig stellen dat niet iedere koptelefoon even goed klinkt. Naast de kwaliteit van de drivers hebben namelijk ook veel koptelefoons een typisch geluidsbeeld. Zo hebben de kandidaten van JBL en Marmitek qua bas heel wat in hun mars, terwijl de hoge tonen juist weer beter tot hun recht komen met de koptelefoon van Pioneer. Er waren zelfs koptelefoons die aptX ondersteunden, waardoor het mogelijk is om muziek van cd-kwaliteit naar de koptelefoon te sturen via bluetooth zonder dat er kwaliteit verloren gaat.

Dankzij een techniek als aptX kan een draadloze verbinding in sommige gevallen beter zijn dan een analoge verbinding. Er zijn ook situaties waarbij een kabel voordelen met zich meebrengt, zoals bij Philips, waarbij met kabel het frequentiebereik wordt vergroot tot maar liefst 8 Hz tot 40 kHz. En bij de Sony MDR770BN die met kabel een hogere weerstand aankan (vooral nuttig voor professionele gebruikers).

Knoppen

Alle koptelefoons uit de test hebben een volumeregelaar op de koptelefoon. Op sommige modellen is bij deze knoppen ook de mogelijkheid verwerkt om het volgende of vorige nummer te selecteren, terwijl andere fabrikanten daar weer aparte knoppen voor hebben aangebracht. Hoeveel en welke knoppen je tot je beschikking wilt hebben is wederom een persoonlijke keuze.

©PXimport

Onderweg

Skullcandy Hesh 2 Wireless

De koptelefoon van Skullcandy heeft een opvallend stug ontwerp en heeft een klassieke vorm: een ronde band met ronde oorschelpen. Het ziet er mooi uit, maar door de ronde oorschelpen bedekt de Hesh 2 niet je volledige oor. Dit gaat ten koste van de mate van isolatie van de oorkussens, waardoor omgevingsgeluid niet goed wordt buitengesloten. De bediening is eenvoudig door de duidelijke en grote knoppen. De batterijduur van 14 uur is indrukwekkend en je krijgt er zelfs een mooie opbergzak bij. Helaas is de koptelefoon niet op te vouwen, onhandig als je hem vaak mee zou willen nemen omdat hij dan veel ruimte inneemt in je tas.

Volgens Skullcandy heeft de Hesh 2 het zogenaamde ‘Supreme Sound’, waardoor alle geluiden goed tot hun recht zouden moeten komen. Op een gemiddeld volume is dit voor een groot deel ook het geval, alleen met extreem lage tonen heeft de Hesh 2 wel moeite. Zet je het geluid harder, dan is er bar weinig te bekennen van het Supreme Sound: er gaan veel details uit het middengebied verloren en de koptelefoon begint zelfs te kraken bij extreem lage tonen. Het geluid is al met al niet denderend, maar dit kunnen we de koptelefoon door zijn prijskaartje niet al te veel kwalijk nemen.

©PXimport

Skullcandy Hesh 2 Wireless

Prijs
€ 65,-
Batterijduur
14 uur
Frequentiebereik
20 Hz – 20 kHz
Websitewww.skullcandy.com7Score70

Philips SHB7250

De Philips SHB7250 laat de concurrentie ver achter zich als het gaat functies en gebruiksgemak. Niet alleen is de koptelefoon van Philips met 167,5 gram de lichtste uit de test, ook is het de enige kandidaat die Siri ondersteunt, een leuke toevoeging voor iOS-gebruikers. Het ontwerp komt wel wat rommelig over, omdat Philips voor elke functie een aparte knop heeft gemaakt. Ondanks het lichte gewicht is het Philips toch gelukt om een batterij in de SHB7250 te bouwen die het zo’n 11 uur uithoudt. Helaas voelt de koptelefoon wel vrij fragiel aan, waardoor het extra jammer is dat er geen opberghoes of -case meegeleverd wordt.

De Philips SHB7250 ondersteunt aptX, wat voor veel gebruikers een groot voordeel kan zijn. Je kunt hiermee geluid in cd-kwaliteit via bluetooth streamen. Door het lichte ontwerp en de fragiele bouw drukken de oorkussens echter niet zo goed op het oor, waardoor veel omgevingsgeluid alsnog de oorschelp binnendringt en het geluid zelf ook minder aanwezig is. Philips compenseert dit door in de koptelefoon iets meer nadruk te leggen op de lage tonen. Dit is ook gelijk de enige duidelijke aanpassing in het geluidsbeeld, de Philips klinkt bijzonder gebalanceerd en alle tonen komen – zelfs op hogere volumes – goed tot hun recht.

©PXimport

Philips SHB7250

Prijs
€ 59,-
Batterijduur
11 uur
Frequentiebereik
8 Hz – 23 kHz (met draad 40 kHz)
Websitewww.philips.nl8Score80

Marmitek BoomBoom 577

De Marmitek BoomBoom 577 is een robuuste koptelefoon met precies genoeg versieringen om het ontwerp neutraal en verzorgd te houden. Door het kussen om de hoofdband en de bijzonder zachte oorkussens, is de koptelefoon van Marmitek een bijzonder comfortabel model. De BoomBoom 577 is niet inklapbaar, maar wordt wel geleverd met een premium opbergcase en ook de kabels hebben een eigen opbergzakje. Het is de enige deelnemer die aptX Low Latency ondersteunt, waardoor het draadloze geluid vrijwel synchroon loopt met de audiobron.

Wat het geluidsbeeld betreft, maakt de BoomBoom zijn naam waar: de nadruk ligt op bas. Genres als house en techno knallen door de koptelefoon en zitten vol energie. De BoomBoom is hierdoor een stuk minder geschikt voor genres als klassiek of rock, aangezien veel tonen uit het middengebied en hoger worden weggedrukt door de bas.

©PXimport

Marmitek BoomBoom 577

Prijs
€ 59,-
Batterijduur
15 uur
Frequentiebereik
20 Hz – 20 kHz
Websitewww.marmitek.com7Score70

Trust Mobi Wireless

De Trust Mobi is de goedkoopste in deze test. Hoewel dit niet terug te zien is in het ontwerp en de koptelefoon vrij stevig aanvoelt, is er flink bezuinigd op comfort. De oorschelpen zijn voor de meeste volwassenen te klein, waardoor ze kunnen gaan irriteren. Ook is de hoofdband voor ons maar net lang genoeg. De Trust Mobi heeft ook de kortste batterijduur van alle deelnemers. Toch is het niet per definitie een slechte koptelefoon. Door zijn formaat en zeer aantrekkelijke prijskaartje is het een geweldig cadeau voor een jonger kind. Het geluid is namelijk prima en koptelefoon is zeker robuust genoeg om ruw gebruik te overleven.

©PXimport

Trust Mobi Wireless

Prijs
€ 51,99
Batterijduur
10 uur
Frequentiebereik
20 Hz – 20 kHz
Websitewww.trust.com5Score50

Stereoboomm HP600

Net als de Trust Mobi heeft de Stereoboomm HP600 rechthoekige oorkussens. Bij deze koptelefoon zitten ze echter wel prettig en vallen ze ook volledig over het oor. De koptelefoon wordt geleverd met een stevige opbergcase, waar je de koptelefoon opgevouwen in kunt opbergen. Het ontwerp doet vrij chique aan. De bediening is eenvoudig, maar niet zonder fouten. Zo zitten de knoppen een beetje los, waardoor je ze in de koptelefoon hoort rammelen als je ze gebruikt.

Het geluid is goed, maar door het ontwerp merk je hier helaas niet zoveel van. De vorm van de HP600 is namelijk niet bepaald ergonomisch. De oorschelpen staan kaarsrecht op je oor, waardoor de oorkussens dus wel boven het oor aansluiten, maar niet onder het oor. Het is ook niet mogelijk om de oorschelpen te kantelen. Als je de koptelefoon gebruikt met iOS loopt het draadloze geluid een paar seconden achter. Hierdoor is de koptelefoon onbruikbaar voor het kijken van video’s.

©PXimport

Stereoboomm HP600

Prijs
€ 109,95
Batterijduur
12 uur
Frequentiebereik
20 Hz – 20 kHz
Websitewww.stereoboomm.be6Score60

Sony MDR-770BN

Bij het zien van de Sony MDR-770BN is het bijna niet voor te stellen dat hij nog in het prijssegment tot de 100 euro valt. Van de luxueuze verpakking tot het robuuste ontwerp met het glimmende logo, deze koptelefoon ziet er netjes uit. Hoewel het kussen op de hoofdband wat hard is, zijn de oorkussens weer bijzonder zacht. Sony heeft iedere functie een eigen knop gegeven, waardoor je zowel volumeknoppen vindt als een knop om het volgende of vorige nummer mee te selecteren. In tegenstelling tot bij veel andere kandidaten zijn de knoppen duidelijk op de tast te onderscheiden en voelen ze ook stevig aan. De koptelefoon van Sony is niet inklapbaar, maar wordt wel geleverd met een opbergzakje.

Op het gebied van audio biedt Sony ons veel opties. Zo heeft deze MDR-770BN een eigen geluidsinterface waarmee je het volume onafhankelijk van de bron kunt regelen. Ook heeft hij actieve noise-cancelling, als enige koptelefoon uit de test. Deze eigenschap zien we maar zelden in dit prijssegment. Gebruik je deze 770BN met kabel, dan is de impedantie (weerstand) maar liefst 50 Ohm, dit is vooral nuttig voor professionele gebruikers in de studio of op het podium.

Het geluid van de MDR-770BN is niet bepaald natuurgetrouw: de nadruk ligt (te) duidelijk op bas. Hoewel het middengebied zichzelf nog aardig overeind weet te houden, zijn de hoge tonen duidelijk minder aanwezig. Of dit een storend is, kan per gebruiker verschillen.

©PXimport

Sony MDR-770BN

Prijs
€ 99,-
Batterijduur
12 uur
Frequentiebereik
8 Hz – 22 kHz
Websitewww.sony.nl9Score90

JBL E55

Aan kleurkeuzes bij deze JBL geen gebrek! Voor de rest blijft deze koptelefoon vrij neutraal. De logo’s gaan op in de gekozen kleur en er zijn weinig knoppen te bekennen. Toch is de bediening eenvoudig en voelen zowel de knoppen als de koptelefoon als geheel stevig en kwalitatief aan. De JBL E55 is inklapbaar, maar wordt niet geleverd met iets om de koptelefoon in op te bergen. Qua comfort is de JBL wat stug, de hoofdband is alleen bedekt met een laagje stof en de oorkussens zijn vrij hard. De JBL E55 gaat het langste mee van alle deelnemers: op één acculading kun je maar liefst 20 uur van je muziek genieten.

Het geluidsbeeld van de E55 is het typische JBL Signature-geluid. De nadruk ligt hierbij op het hoog- en laaggebied, waardoor deze gebieden dan ook extra gedetailleerd zijn. Vooral energieke nummers doen het goed bij dit geluidsbeeld, doordat lage ritmische geluiden sterk aanwezig zijn zonder dat geluiden als hi-hats verloren gaan. Genres met een belangrijk middengebied komen iets minder goed tot hun recht.

©PXimport

JBL E55

Prijs
€ 99,-
Batterijduur
12 uur
Frequentiebereik
20 Hz – 20 kHz
Websitewww.jbl.nl8Score80

Pioneer SE-MS7BT-S

De Pioneer SE-MS7BT-S is de grootste koptelefoon uit de test en is indrukwekkend om te zien. Hij heeft erg grote, zachte oorschelpen die bijzonder isolerend zijn. Waar andere hoofdbanden een kliksysteem hebben, kun je de hoofdband van deze koptelefoon afstellen met een schuifsysteem. Ook deze hoofdband is trouwens voorzien van een zacht kussen. De koptelefoon is niet in te klappen en de oorschelpen kunnen niet kantelen. Gelukkig is de koptelefoon dusdanig ergonomisch ontworpen dat je van dit laatste weinig merkt. Wel zitten de knoppen wat los, waardoor je deze hoort rammelen als je de koptelefoon bedient. Hij is verkrijgbaar in zwart, zwart-zilver en bruin.

Het geluidsbeeld van de Pioneer is bijzonder helder. Veel andere koptelefoons uit de test hebben een frequentiebereik van maximaal 20 kHz, de Pioneer gaat tot 22 kHz. Dit beetje extra bereik brengt toch behoorlijk wat details met zich mee, vooral bij het beluisteren van muziek met veel hoge tonen. Van lage tonen heeft de Pioneer geen kaas gegeten, zelfs met behulp van de isolerende oorkussens is de bas opvallend afwezig en nummers met veel lage tonen klinken dan ook niet denderend.

©PXimport

Pioneer SE-MS7BT-S

Prijs
€ 98,-
Batterijduur
12 uur
Frequentiebereik
9 Hz – 20 kHz
Websitewww.pioneer-audiovisual.eu7Score70

Conclusie

De koptelefoons uit de test hebben veel gemeen, maar hebben onderling ook grote verschillen, waaronder het prijskaartje. Het is makkelijk om een winnaar uit te kiezen op basis van functies en de prijs-kwaliteitverhouding, maar welke koptelefoon het beste bij jou past hangt af van je wensen en zelfs van je muzieksmaak. Liefhebbers van een goede bas zitten goed bij de koptelefoon van Marmitek of Sony, terwijl de kandidaat van Pioneer weer beter is in hogere tonen. En als je vaak lang onderweg bent is de JBL handig met z’n lange batterijduur. Gebruik je Siri veel, dan is die van Philips ideaal. Voor elk wat wils qua functies dus.

Qua geluidskwaliteit is er niet één in deze test die slecht scoort. Een lagere score op dit vlak is doorgaans te danken aan een slechte pasvorm, die zorgt voor een slechter geluid. Welke functies belangrijk zijn, bepaal jij als gebruiker. Wel is duidelijk: ook als je niet meer wilt uitgeven dan pakweg 100 euro, is er genoeg te kiezen, al moet je altijd wel wat concessies doen.

©PXimport

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.