Met de stijgende energieprijzen is goedkoper verwarmen een vraagstuk waar veel huishoudens weer voorstaan. Met slimme thermostaten kun je een hoop geld besparen en daarom stellen we enkele opties aan je voor.

Tado Slimme Thermostaat V3+ startpakket

Het startpakket van Tado bestaat uit een slimme thermostaat en slimme thermostaatknoppen waarmee je radiatoren apart kunt instellen. Hiervoor vind je digitale radiatorknoppen in de doos; de hoeveelheid hangt af van de set die je koopt. De set van Tado is compatibel met verschillende systemen: Apple HomeKit, Google Assistent, Alexa en IFTTT. De thermostaat heeft een heleboel slimme functies om energie te besparen, zo kan het bijvoorbeeld open ramen detecteren. Voor sommige functies heb je wel een abonnement nodig.

Google Nest Learning Thermostat V3

De Google Nest thermostaat is één van de bekendere slimme thermostaten op de markt. De toevoeging ‘learning’ betekent dat het jouw voorkeuren na verloop van tijd weet en zelf een programma kan maken dat voor jouw situatie het best werkt. Via de Nest-app heb je inzicht in de thermostaat en kun je allerlei zaken bedienen. Uiteraard kun je hier ook andere Nest-apparaten op aansluiten en via je smartphone bedienen.

Heat Fan Solo 4

Bij een normale radiator wordt koude lucht verwarmd en als warme lucht aan de bovenkant afgegeven. De warme lucht stijgt vervolgens op, maar wordt niet goed door de koude ruimte verspreid. De Heat Fan is een oplossing voor dit probleem, die zorgt ervoor dat de warme lucht de kamer wordt ingeblazen en het dus sneller warm wordt in de ruimte. De ventilatoren plaats je op de radiator en sluit je aan op de netstroom. De Heat Fan maakt vrijwel geen geluid.

Bosch EasyControl CT200

De CT200 is een slimme thermostaat die geschikt is voor onder andere cv-ketels van Bosch, Nefit en Buderus. Eenmaal aangesloten, bedien je je ketel met de bijbehorende app. Je kunt de thermostaat ook met een OpenTherm-ketel gebruiken, maar dan heb je wel een adapterkabel nodig: de Bosch EasyControl Adapter kost een paar tientjes. De thermostaat is beschikbaar in zwart en wit en werkt samen met Alexa, Google Assistent en IFTTT.

Netatmo Thermostaat

De slimme thermostaat van Netatmo is een stuk goedkoper dan die van de concurrenten en bovendien werkt hij met vrijwel alle cv-ketels. Alleen OpenTherm-ketels worden niet ondersteund. De Netatmo thermostaat is makkelijk te bedienen via het display of de Netatmo-app. Het apparaat wordt met vijf gekleurde covers geleverd en werkt samen met Apple HomeKit, Google Assistent, Homey en IFTTT. Net als de Google Nest Learning Thermostat leert hij jouw voorkeuren na verloop van tijd.

Evanell° Slimme Radiatorknop Starterskit 

Deze starter-set van Evanell° bestaat uit een basisset en vier slimme radiatorkranen. De fabrikant belooft dat je met deze opzetstukken tot wel 31 procent op je energierekening kunt besparen. Uiteraard kun je allerlei gegevens inzien en de radiatoren aan- en uitzetten met de app. De kranen kunnen open ramen vaststellen en kunnen je via de app waarschuwen dat er koude lucht binnenkomt. Extra radiatorknoppen zijn los te bestellen.

Honeywell Round Connected Modulation Thermostaat

Deze thermostaat is geschikt voor modulerende cv-toestellen en kan bediend worden met de Total Connect Comfort-app van Honeywell. Handig: als je cv-ketel een storing heeft, dan wordt de storingscode ook meteen op het scherm van de thermostaat getoond, zo hoef je niet helemaal naar de zolder te lopen om te zien wat er aan de hand is. De thermostaat kan met alle OpenTherm-ketels worden gebruikt.

FlinQ Slimme Mobiele Airco

Verwarmen is in Nederland belangrijker dan koelen, maar de laatste jaren kan het in de zomer ook flink warm worden. Deze slimme airco kun uiteraard op afstand programmeren en is met je stem via Amazon Alexa en Google Assistent te bedienen. De airco is geschikt voor ruimtes tot zestig vierkante meter, heeft het energielabel A en is dus extreem energiezuinig. De airco heeft een koelvermogen van 15.000 BTU. Denk eraan dat het apparaat wel iets meer dan 40 kilo weegt.

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.